De Duitse schlager in Nederland en België

UDO JÜRGENS

°30.09.1934
Udo Jürgen Bockelmann, een manneke van betere komaf, werd in het interbellum in de hoofdstad van Karinthië Klagenfurt (Oostenrijk) geboren. Zijn moeder was afkomstig uit Sleeswijk-Holstein en zijn vader, een landeigenaar; was in Moskau geboren, als zoon van een bankdirecteur. Udo kende samen met zijn broer dan ook een zorgeloze jeugd op het ouderlijke kasteel Ottmanach, waar hij alle mogelijkheden had om op de piano te leren tokkelen, terwijl hij in Klagenfurt zijn muziekstudies volbrengt.
In 1950 behaalt hij de eerste prijs met « Je t' aime », bij een wedstrijd voor de oostenrijkse radio voor eigen composities. Na zijn studies verandert hij zijn naam in Udo Bolan en richt de gelijknamige band op. In 1954 tekent hij zijn eerste platencontract (voor Heliodor/Polydor)als hij, op uitnodiging van Werner Müller naar Berlijn trekt. Onder de naam Udo Jürgens neemt hij met het orkest Max Greger deel aan een 4 weken durende toernee door de Rusland. In 1959 huwt hij voor de eerste maal met Erika Meier uit Osnabrück.
Het duurde tot de Knokkecup van 1960 eer Udo zijn intrede langs de grote poort zou maken met « Jenny » en dan nog enkel voor de Benelux. De andere leden van de Duitse ploeg waren Heinz Sagner, Hannelore Auer, Frank Forster en Inge Brandenburg. De bekendheid van zijn grootste hit « Jenny » bij ons reikte echter niet verder dan de landsgrenzen! Udo was ook aanwezig in 1973 op « Vaarwel Europabeker » aan de zijde van Mark Anthony en Mary Roos
Driemaal in scheepsrecht dacht Udo en als componist-uitvoerder bleef hijaan de weg timmeren. Hij maakte voor zijn nieuwe platenlabel Vogue,  een aantal klonen van « Jenny », waarmee hij telkens voor Oostenrijk deelnam aan het Eurovisie Songfestival. In 1964 was dat « Warum nur, warum nur » (5de in Kopenhagen), in 1965 « Sag' ichr ich lass' sie grüssen » (4de in  Napels) tot hij in 1966 in Luxemburg eindelijk won met « Merci chérie ». Udo begeleidde zichzelf telkens op de piano en de corpulente Johannes Fehring dirigeerde de violen van het grote orkest. In '65 scoorde hij een grote hit  in de Duitstalige landen met « 17 Jahr, blondes Haar ». In Nederland, nadat hij van Vogue naar Ariola overgestapt was,  stak hij nog zijn neus aan het hitparadevenster met « Cotton Fields » (1968), « Zeig' mir den Platz an der Sonne » (1971) en « Spiel Zigan » (1974). Pas in 1975 had Udo opnieuw een tophit in de Benelux met « Griechischer Wein » op tekst van « Du »-Michael Kunze. In Nederland bereikte het de 4de plaats, in België was het vooral een hit in de nNderlandse vertaling van de betreurde Joe Harris als « Drink rode wijn ». In 1977 verhuist hij naar Zürich.
Tot op heden is Udo steeds kunnen blijven aan de bak komen, vaak door handig op de actualiteit in te spelen, denk maar aan zijn nummers met de duitse nationale voetbalploeg: « Buenos dias Argentina » (1978) en « Sempre Roma » (1998). Anderzijds blijft hij ook grote toernees maken ,ook nog in 2006! begeleid door de Zwitserse Pepe Lienhard Band. Dit orkest eindigde met « Swiss Lady » 6de op het Eurovisie Songfestival in Londen. Zelf zit hij steeds aan een plexi vleugelpiano!  Wij zien hem vaak op de duitse televsie in shows en spelletjes. Udo doet er alles aan om in de belangstelling te blijven, is het niet met zingen, dan door vrouwenhistories. Udo is niet het voorbeeld van een hondstrouwe echtgenoot. Hij scheidde van zijn eerste echtgenote, waarmee hij 2 kinderen heeft, o.m. een dochter Jenny. Ze kon hem zijn vele slippertjes, die hij trouwens niet onder stoelen of banken stak, niet meer vergeven. Hij had al sedert '67 een verhouding met de 26 jaar jongere blonde Corinna, waarvoor hij « 17 Jahr, blondes Haar » gecomponeerd had. Ze bleven 12 jaar samen. In '97 « vonden ze mekaar terug » en trouwden in 1999 in het geheim in New-York. In 2005 komt het bericht, dat ze besloten hebben, om voor een bepaalde tijd, elk zijn eigen gang te gaan …
Meer info over Udo Jûrgens zijn toernees e.a. op http://www.udojuergens.de/