gisteren | dag 172 | zondag 30 september 2001 | morgen | |
Vertrek te Saint-Palais (dept. Pyrénées-Atlantiques) | Aankomst te Soustons (dept. Landes) | Overnachting: onder stadion | ||
Maximumsnelheid: 52,5 km/u | Gemiddelde snelheid: 14,1 km/u | Dagafstand: 79,63 km | Duur etappe: 5:38u | Totale afstand: 10077,8 km |
Mijn tienduizendste kilometer
Op 27 april pende ik één en ander neer over het hoogtechnologisch
spul (wauw) dat met me meereist. Eén van deze hebbedingetjes is de fietscomputer.
Bijna geen enkele fietser tegenwoordig of hij monteert zo’n apparaatje
op zijn rijwiel.
Het toestelletje wordt aan zijn op het stuur gemonteerde sokkel bevestigd. Een kabeltje verbindt die sokkel met de sensor op de voorvork, vlakbij het wiel. In de spaken van het wiel hangt een kleine magneet. Telkens die magneet de sensor passeert signaleert die dat via het kabeltje naar de fietscomputer in de sokkel. De elektronica doet de rest, met een verbluffende nauwkeurigheid. Vooraleer het machientje in gebruik te nemen dien je wel de juiste wielomtrek in te stellen. Voor mijn stalen paardje is dat 2,16 meter.
Even samenvatten: bij elk signaal van de sensor registreert de computer 2,16 meter. Hij meet voortdurend de periode tussen twee signalen en berekent hieruit de snelheid. Zolang er signalen binnenkomen weet de computer dat ik aan het rijden ben, zodat hij middels een chronometer de reisduur – of beter: de rijduur – kan bijhouden. Al deze gegevens en berekeningen resulteren in volgende output:
Een ingenieus apparaatje dat de meeste fietsers wel zullen kennen, en dat een hoge graad van nauwkeurigheid bereikt.
Toen ik me enkele jaren terug dit ondingetje aanschafte doorbladerde ik de handleiding. Zo las ik dat je het machientje kunt omschakelen tussen kilometers en Engelse mijlen, of dat je het meten van de rijduur zelf kan in- en uitschakelen, i.p.v. dit automatisch te laten gebeuren. Wat je echter niet in dat handboekje vindt is wat er gebeurt wanneer de totaalteller 10000 kilometer registreert. Vandaag zou ik het aan de weet komen, want gisterenavond, bij aankomst in het franciscanenconvent te Saint-Palais moest ik nog slechts 1800 meter verder om de tienduizendste kilometer te bereiken. Net niet, dus. Vanochtend telden de laatste hectometers weg: 9999,7… 9999,8… 9999,9…
Niets van: het sprong heel gewoon terug op 0,0 en begon gewoon helemaal opnieuw te tellen. Ik zag liever dat getal van gisterenavond. Geef toe: 9998,2 oogt heel wat indrukwekkender dan de schamele 77,8 van vandaag. Hoe kan men me nu geloven als ik beweer in feite 10077,8 kilometer te hebben afgelegd?
Home | Top | Gisteren | Morgen |