gisteren | dag 113 | donderdag 2 oogst 2001 | morgen | |
Vertrek op de Col du Soulor (dept. Hautes-Pyrénées) | Aankomst te Sallent de Gallego (Huesca - Aragón) | Overnachting: herberg | ||
Maximumsnelheid: 53 km/u | Gemiddelde snelheid: 11,7 km/u | Dagafstand: 69,31 km | Duur etappe: 5:55u | Totale afstand: 6486,1 km |
De Aubisque geeft je vleugels
Het zonnetje is heel wat bescheidener, na de drukkend hete dag gisteren. Zo
fris als een pasgewassen onderhemdje klim ik nog even tot boven op de Col du
Soulor. Dan gaat het zachtjes naar beneden, de adembenemende, griezelig wilde
Cirque du Litor in. De weg hangt er tegen een omzeggens loodrechte rotswand
van vele honderden meter hoog. De eerste kilometer naar de Aubisque is vals
plat, maar dan krijg ik de ene na de andere kuitenbijter voor de wielen. Toch
klaar ik de klus in minder dan een uur. En ik ben nog lang niet aan het eind
van mijn Latijn.
De afdaling is veel, veel erger; niet voor de benen – uiteraard – maar
wel voor de handen die bijna doorlopend de remmen moeten dichtknijpen. Met
meer dan dertig kilogram bagage lopen de velgen al gauw warm. Om de paar kilometer
moet ik drie, vier, zelfs vijf minuten halt houden, want het is nu niet het
moment om een wiel stuk te remmen. De vorige keer ligt nog vers in mijn geheugen.
Te Laruns begin ik onmiddellijk aan de klim van zomaar
eventjes negenentwintig kilometer naar de Pourtalet-pas. Hoewel die zo’n
negentig meter hoger is dan de Aubisque, verloopt het klimmen heel wat geleidelijker.
Een Bretoen
die zich over mijn vrij hoge tempo verbaast, nodigt me uit voor de picknick,
samen met zijn gezin. De spanning in mijn kuitspieren is sinds de klim deze
ochtend nog niet afgenomen. De Aubisque geeft me vleugels en reduceert de Pourtalet
tot een relatief makkelijke klus die ik in dik vier uur afhaspel zonder me
kapot te rijden. Zo rij ik vrij ontspannen Spanje binnen. De eerste kilometers
gaan uiteraard vanzelf, en de weg daalt niet zeer steil: dus remmen los, veertig
tot vijftig kilometer per uur, enkel een berekende remstoot voor een bocht.
De Aubisque en de Pourtalet op één dag: bewijs dat ik me goed voel. Verder commentaar overbodig.
Home | Top | Gisteren | Morgen | Zelfde datum 1996 |