De Duitse schlager | ![]() |
in Nederland en België |
---|
ROGER WHITTAKER
HOME | INLEIDING | DE PRÉHISTORIE | VAN A TOT Z | CONTACT |
°22.03.1936
Roger zag in de Keniase hoofdstad Nairobi als zoon van Engelse emigranten het levenslicht. Na een ommetje via Kaapstad, waar hij zich aan de universiteit inschreef als student geneeskunde belandde hij in 1959 in het geboorteland van zijn ouders, Groot-Brittanië, waar hij in zoölogie, biochemie en zeebiologie studeerde an de universiteit van Bangor in Wales. Op feestjes aldaar kweelde hij enkele zelf geschreven liedjes, die een muziekuitgever ter ore kwamen, die hem een platencontract bezorgde. Na een paar flops bracht de « De Europabeker voor zangvoordracht » redding. Hij maakte in 1967 deel uit van de Britse ploeg, waarvan hij met zijn versie van « If I were a rich man » uit de musical « Fiddler on the roof » en zijn eigen compositie « Mexican whistler », de hoofdverantwoordelijke was voor de Britse overwinning.
Het verhaal van «Fiddler on the roof » speelt zich af in 1905 in Anatevka, een Joods dorpje in Rusland. De premiere ervan, met Zero Mostel in de hoofdrol, vond plaats in het Imperial Theatre op Broadway op 22 september 1964 en er volgden nog 3241 voorstellingen. In 1971 kwam de gelijknamige film uit. Roger Whittaker bereikte in 1967 met het nummer de 3de plaats op de Belgische hitparade en 1 maand later geraakte hij met « Mexican Whistler " nr. 13. Zijn volgende 2 singles werden flops, zelfs het wondermooie « Durham town » scoorde eind '69 bij ons niet. Het zou tot juni 1970 duren eer Roger opnieuw de hitparadeladder bestormde, ditmaal met « I don't believe in if anymore », gevolgd door « New world in the morning ».
Zijn grootste succes dateert evenwel uit 1975: « The last farewell ». Bij ons bereikte hij er de 7de plaats mee, maar het nummer werd vooral een hit in de USA. Van het nummer werden in totaal 11 miljoen exemplaren verkocht. Voor de Benelux werd het voor Roger ook « The last farewell » aan de hitparade. Inmiddels was Roger echter ook bij onze oosterburen een graag geziene gast geworden. Roger vond er niets beters op dan aan zijn Engelstalige carriere een Duitstalige te koppelen. De man had al enkele Franstalige nummers op de plaat gezet en via de zaterdagmiddagzendingen van Radio 2, gepresenteerd door Lutgarde Simoens, met platenkeuze van Etienne Smet, kwamen bij ons ook « Abschied ist ein scharfes Schwert » en « Eloisa » op de radio. Het waren 2 van de grootste Duitse hits uit de 80-iger jaren. « Abschied ist ein scharfes Schwert» is zo'n typisch schlagernummer in de stijl van die jaren, genre « Sancta Maria » van Roland Kaiser en « Adios amor » van Andy Borg uit dezelfde periode.
De onverwoestbare Roger kreeg er maar niet genoeg van , hij trad in verschillende Duitse shows op en bleef maar rondtouren, ook na de « Wende », toen hij dankbaar gebruik maakte van de « gebiedsuitbreiding » om vooral in de vroegere DDR op toernee te gaan met zijn « grössten Erfolge ». 2001 werd aangekondigd als zijn afscheidstoernee, maar ook in 2003 blijft hij het ijzer smeden, terwijl het nog heet is. Roger ziet er nog altijd uit, zoals hij in 1967 begon, ook toen al had hij immers een grijze baard en had hij al een oudere look!
Roger is gehuwd met de Londense Natalie O' Brien, die hem 3 dochters en 2 zonen schonk.
Anno 2010 is Roger opnieuw op toernee in Duitsland ...