KONINKLIJKE ATLETIEKCLUB KAPELLEN
KAPE JOGGING TEAM
Dit is het archief van de resultaten van het KAPE JOGGING TEAM en onze andere atleten die deelgenomen hebben aan marathons, stratenlopen, joggings en een schuchtere bosloop in 2005.
RESULTATEN JOGTEAM 2005
5de Kerstloop - 11.12.2005 - Burcht.
10 Mijl van Essen - 20.11.2005 - Essen.
Marathon Brabant - 30.10.2005 - Etten-Leur.
30ste ING Marathon - 16.10.2005 - Amsterdam.
The LaSalle Bank Marathon Chicago - 09.10.2005 - Chicago.
22ste Marathon Eindhoven - 09.10.2005 - Eindhoven.
1ste KAPE-JOGGING - 08.10.2005 - Kapellen.
Kustmarathon - 01.10.2005 - Oostende-De Panne.
Heidekriekloop - 23.09.2005 - Kalmthout.
12de Sjaak Dykmans Memorial - 18.09.2005 - Putte-Stabroek.
Avondjogging - 17.09.2005 - Hoevenen.
Kapittelloop - 27.08.2005 - Brasschaat.
Recreantenloop KAPE-Meeting - 07.08.2005 - Brasschaat.
Optiek Sonck Streetrace - 06.08.2005 - Lokeren.
20ste The Classic Run - 11.07.2005 - Tessenderlo.
22ste Halve Marathon en 10 km Roosendaal - 26.06.2005 - Roosendaal.
ASSA Massajogging - 24.06.2005 - Ronse.
Belgisch Kampioenschap 100 km - 17.06.2005 - Torhout.
Stockholm Marathon - 04.06.2005 - Stockholm.
20 km door Brussel - 29.05.2005 - Brussel.
Stadsloop Gent - 16.05.2005 - Gent.
Dwars door Brugge - 08.05.2005 - Brugge.
Congoloop - 06.05.2005 - Beveren.
Antwerp Ten Miles - 24.04.2005 - Antwerpen.
Ekiden Brussel - 17.04.2005 - Brussel.
10 km van Mechelen - 16.04.2005 - Mechelen.
Massajogging - 10.04.2005 - Weelde-Statie.
Valentijntjes Bosloop - 13.02.2005 - Lichtaart.
KBC-Cross - 12.02.2005 - Putte-Stabroek.
Grottenmarathon - 09.01.2005 - Valkenburg (NL).
5de KERSTLOOP - BURCHT - 11.12.2005.
Het was een ware volksverhuizing, een heel KAPE Jogging Team dat massaal de grote oversteek waagde, meer bepaald naar Burcht waar de 5de “Kerstloop” plaatsvond. Met zo’n twintigtal zakten we af naar de St.Jozefschool waar de start plaatsvond van al de te lopen afstanden.
Om
14.30 uur klonk het startschot voor de 5 km waarin Quinten Van Laer van
de KAPE-jeugd 5 KAPE-joggers
achter zich liet met een tijd van 20”28, gevolgd door Jens Milbau (24”53),
An Swerts (28”32), Peter Verhaegen
(28”40), Annick Van Gerwen (de mama van Quinten - 29”12) en Ria
Claessens (34”35).
Nadat
water, bloed en andere restanten van de omloop verwijderd waren na de 5
km-loop, was het stilaan tijd
geworden om van start te gaan met de 10 km-loop en dat onze joggers er zeer
hard tegenaan zouden gaan was geweten, omdat elk weer z’n eigen tijd wou
verbeteren. Estrella Peleman wou onder haar 50’ blijven van
Essen, Louis Milbau ging voor minder dan 53 minuten, Martine
Bastiaenssens wou finishen binnen het uur en zo wou iedereen wel een beter
prestatie leveren.
We
hadden in elk geval weeral goed weer en na
het opeten van
onze vitamientjes (bananen van Louis) en warmgelopen spieren zijn we er
keihard tegenaan gegaan. Marc Tampére was als snelste van ons team
vertrokken en kwam ook als eerste van KAPE aan, in een prachtige tijd
van 38’55”. Iedereen liep in zijn vooropgestelde tijd. Hoewel Martine
binnen het uur binnen was, had ze het er toch moeilijk mee, dat ze de laatste
meters voorbij gelopen was door de 77-jarige Vic uit het Brusselse.
Om 16.20 uur was iedereen aangekomen en na lang wachten op de uitslag - door een elektriciteitspanne - zijn we dan maar om 18 uur richting Kapellen gereden ... zonder uitslag, maar wel met een grote fles winter de Koninckbier en een T-shirt onder de arm.
Louis
Milbau
7. Marnix Van
Laer - 3’34
22.
Florien Dheere - 3’55
32.
Julie Dheere - 4’11
5
km
18. Quinten Van Laer - 20’28
52. Jens Milbau - 24’53
94.
An Swerts - 28’32
98. Peter Verhaegen - 28’41
106.
Annick Van Gerwen - 29’12
132.
Ria Claessens - 34’35
10
km
56.
Marc Tampère - 38’55
91. Lucien Poppe - 42’19
121.
Koen De Cuyper - 44’12
155.
Chris Povré - 46’05
173.
Yves van Cleef - 46’47
176.
Estrella Peleman - 47’24
213.
Louis Milbau - 50’09
228.
Laura Milbau - 51’22
233.
Liesbeth Koch - 51’46
252.
Hermine De Kimpe - 54’31
273.
Martine Bastiaenssens - 57’53
292.
Renilde De Clerck - 1.03’19
293.
Margot Bogers - 1.03’23
296.
Nadine Vanpaesschen - 1.04’00
297.
Wendy Peeters - 1.04’03
10 Mijl van ESSEN - ESSEN - 20.11.2005.
Een bonte KAPE-bende was afgezakt naar de jaarlijke "10 Mijl" in Essen. Op alle afstanden kwamen zowel wedstrijdatleten als leden van het "KAPE JOGGING TEAM" aan de start. Hier de resultaten :
1 km
13. Heleen Hermans 4'06"7
5 km
25. Jesse De Bruyn 23'24"6
30. Veerle Staels 24'46"6
44. Lotte Tampère 27'11"4
53. Hanne Tampère 30'12"2
10 km
3. Marc Tampère 39'53"4
50. Estrella Peleman 50'48"6
74. Margot Bogers 66'01"0
75. Martine Bastiaenssens 66'03"0
10 mijl
35. Frederik Peeraer 67'34"2
41. Lucien Poppe 69'50"0
56. Koen De Cuyper 72'04"4
58. Pierre Wouters 73'34"3
65. Chris Povré 78'38"8
66. Jorge Figueroa 79'19"5
70. Yves Van Cleef 82'08"5
78. Gerda Vercammen 86'56"5
86. Louis Milbau 91'16"6
87. Hermine De Kimpe 91'28"6
MARATHON BRABANT - ETTEN-LEUR - 30.10.2005
Drie
keer een halve marathon in 1 maand moet kunnen, vonden Pierre Wouters
en Louis Milbau ... en ze deden het nog ook. Op 1 oktober in Oostende,
op 16 oktober in Amsterdam en op 30 oktober in het kader van “Marathon
Brabant” in Etten-Leur.
Het
verslag van Louis Milbau : “Het weer en de organisatie was uitstekend, zodat
we weer goed op tijd aan de start verschenen om ons daar bij twee andere
KAPE-joggers te voegen : Marc Tampère en Koen De Cuyper. Met
het idee van Marc om op de startlijn te starten, ging de toezichter niet
akkoord. Zoals de bordjes het vermelden; moesten we in het tweede startvak
plaatsnemen.
De
start werd gegeven om 13.45 uur. Wij -Pierre en Louis - waren al vlug terug
met z’n tweetjes, want de anderen hadden we al snel uit het oog verloren.
Deze keer was het parcours niet overal even goed, maar toch waren we na 5 km
nog maar 25 minuten onderweg en dat tempo van 5 minuten per kilometer hielden
we ongeveer 18 km of anderhalf uur vol, tot er een flinke helling en een
viaduct ons niet onaardig tempo kwamen verstoren.
Bij
de afdaling van dat viaduct had ik de steun van Pierre meer dan nodig om me te
laten overhalen om door te lopen en om die laatste 2 km zo goed en zo kwaad
als het kon (’t was vooral zeer kwaad) uit te lopen, wat me
uiteindelijk nog lukte en zelfs in een persoonlijke recordtijd van 1.53’08".
Marc
en Koen hadden al een tijdje eerder de aankomst bereikt en toen we samen naar
de kleedkamers gingen wist Koen te melden dat zijn laatste 5 km heel zwaar
waren geweest en Marc was een beetje ontgoocheld over zijn tijd. Ik vond het
weeral echt de moeite en was weeral een ervaring rijker”.
Louis
Milbau
72
Marc Tampère
1.29’53”
546
Koen De Cuyper
1.48’50”
685
Louis Milbau
1.53’08”
686
Pierre Wouters
1.53’08”
30ste ING MARATHON - AMSTERDAM - 16.10.2005.
De
trend om in het buitenland te lopen zit er blijkbaar goed in bij onze joggers.
Deze keer trokken Pierre Wouters en Louis Milbau naar Amsterdam
“ Capital of Sports”, om er samen met ± 8000 atleten en recreanten deel
te nemen aan de halve marathon. De organisatie was OK, want 15 minuten na
aankomst in Amsterdam prijkten de wedstrijdnummers al op hun fiere borst.
Om
14 uur begaven ze zich naar de startplaats, waar ze al vlug 3 ballonlopers
opmerkten, die elk de wedstrijd - in de tijd vermeld op hun T-shirt -
zouden lopen. Het startschot klonk om 14.30 uur en Pierre en Louis kozen voor
het oranje ballonnetje van 1 u 55 min. Na de eerste bevoorrading met drank (na
5 km), vond Louis het te traag naar zijn zin en liet hij het ballonnetje
achter. Pierre zou wel volgen.
Het
was een prachtig parcours, soms wel wat smal, maar geen kasseien (zoals dat
dikwijls hier wel het geval is). De laatste 2 kilometer liep men door het
beroemde en beruchte Vondelpark om dan langs Artis het indrukwekkende
Olympisch Stadion in te duiken, waar er tussen onze twee KAPE-joggers nog een
pittig sprintje werd betwist. We klokten beiden een tijd van 1.57’14”.
Spijtig dat we maar met twee waren, want het was echt de moeite !
Louis Milbau
22ste MARATHON EINDHOVEN - EINDHOVEN - 09.10.2005.
Dichter bij huis - maar op dezelfde dag als Yves in Chicago - werden nog twee KAPE-ërs betrapt bij het lopen van een marathon en eentje bij het lopen van een "halfje". Marc Tampère en Lucien Poppe zetten in Eindhoven respectievelijk een tijd van 3.11"56 en 3.42'18 achter hun naam. Hermine De Kimpe liep - in haar eerste halve marathon - 2.11'34 ... en het smaakte naar meer !
“Je loopt je P.R. in de Gezelligste Marathon van Europa”
Onder deze slogan ging de 22ste editie van start.
Zondagochtend
7.30 uur vertrokken wij, met een deel van het gezin, met een rechtstreekse vlucht
(met ons busje) richting Eindhoven. De
kleedruimten bevonden zich in de sporthal van de Universiteit. Hier werden de
startnummers + chip uitgedeeld. Men kon ook persoonlijke dranken afgeven. Na
alles te hebben geregeld doken er nog 2 KAPE-ërs op. Hermine De Kimpe
die haar debuut maakte op de halve afstand, zonder problemen in 2.11'34. En
ja ... natuurlijk ook Lucien Poppe. Wat wil je, in die periode liep hij
praktisch elke week een marathon, dus hem niet tegenkomen was uiteraard
moeilijk ... behalve
dan voor Yves Van Cleef die op die dag gevlucht was naar Chicago.
Vanuit
het sportcentrum ging het met pendelbussen naar het centrum. Nog even een
praatje met Lucien en Hermine en dan hup naar de start. Het weer was
uitstekend, rond de 14° C. Vooraf
had ik een tijd van 3.15 in gedachten (de vorige marathon was 1 jaar geleden,
in Etten-Leur, met als eindtijd 3.18).
De
marathon Eindhoven voorziet ook een Pacing Team. De eerste groep hiervan loopt
4.37 min per km, dit van begin tot einde, en komt zo uit op een eindtijd van
3.15 uur. Andere mogelijkheden waren 3.30 uur, 3.45 uur, 4.00 uur, enz.
Kort
na de start liep ik ongeveer 100 meter uit op de groep van 3.15 uur en ik ben
dit blijven doen. Ik had ook de tussentijden op mijn hand geschreven zodat ik
kon zien of ik op schema bleef. Na
21 km kwam ik door op ongeveer 1.35'40. Ik concentreerde mij vooral op het
tempo, niet te snel en niet te traag. Zelfs nadat de kilometers begonnen op te
lopen (35-37
km), voelde ik mij nog goed , de man met de hamer was dit jaar niet
van de partij. Nog even doorzetten en dan met (een zeer kleine) spurt
naar de finish. 3.12'15, een netto-tijd van 3.11'56. Ik
was dolblij met mijn eindtijd, maar ook met de manier van lopen, niet te veel
afgezien. Dit was vorig jaar wel anders !
Buiten
het weer, was ook de organisatie in orde. Meer dan voldoende drankposten en
zeker voldoende aangevers. Zelfs voor de persoonlijke drank hielden ze de
lopers in het oog. Van zodra ze je zagen aankomen, keek men op de lijst en
werd je nummer doorgeroepen. Aan de drankpost zelf kon je dan je eigen drinken
gewoon aanpakken en verder lopen. Je moest niet aan één of ander tafeltje
gaan zoeken.
Verder
ook een 50-tal muzikale attracties. Dit helpt niet echt bij het lopen, maar
het geeft je wel een kick. En zoals vermeld in de brochure, een massale
belangstelling vanwege de supporters (geschat 140.000 mensen langs het
parcours voor een duizendtal lopers).
Tot
slot : de marathon van Eindhoven is zeker niet een van de grootste marathons,
maar qua organisatie en resultaten, behoort hij tot de beteren. De
eerste acht kwamen binnen de 2.10 uur aan. De Keniaan Boniface Usisivu (lid
van een ander jogging team) verbrak zelfs het parcoursrecord in 2.08'42.
Maar dat is andere kaas !
Lucien, die deze maal tijdens het lopen de grond niet heeft gekust, liep ook enkele minuten sneller dan de week ervoor en eindigde in 3.42'18. “Je loopt je P.R. in de Gezelligste Marathon van Europa” klopte als een bus.
P.S. Deelnemen is belangrijker dan ... het schrijven van een verslag.
Marc Tampère
CHICAGO MARATHON - CHICAGO - 09.10.2005.
Onze reizende marathonloper Yves Van Cleef liep onder de skyline van Chicago naar een nieuwe besttijd : 4.06'06. De eerste foto's zijn hier te bewonderen, zijn hele - toeristische en sportieve - fotoreportage kan je bekijken op deze website. Wat verder lees je het verslag van onze "very slow jogger from Belgium".


VERSLAG
De marathon van
Chicago is één van de grootste marathons ter wereld met ruim
40.000 atleten (of wat daarvoor moet doorgaan) aan de start. Daarenboven wil
deze marathon New York naar de kroon steken. Vandaar dat de deelnemers extra
verwend worden in Chicago.
Zo was er
bijvoorbeeld de zaterdagavond (de vooravond van de marathon) een 3-gangen
pasta-diner mét bediening aan tafel. Per
tafel werden er ook de nodige flessen witte en rode wijn voorzien.
Zo kon al meteen het
kaf van het koren gescheiden worden. Zij
die zich “atleet” noemen, aten pasta ; ik … dronk.
Mijn eerste
“overwinning” op deze mensen was dus al binnen voor de eigenlijke start
van de marathon : sommige van deze “pasta-et(t)ers” hadden van de
“zenuwen” niet goed kunnen slapen in de nacht die de marathon voorafging.
Ik had daar om één of andere duistere reden niet het minste last van.
Er was zelfs een
samenwerking tussen mijn vervelende wekker en de lieve - doch dwingende –
stem van mijn vrouwtje Margot nodig om mij de zondagochtend op tijd wakker te
krijgen (de organisatie van de marathon zal waarschijnlijk ook wel vol met
“atleten” gezeten hebben, want zij hadden de start voorzien om 8 uur …
’s morgens !)
Tot overmaat van ramp
was ik in de marathon ook nog verplicht een snelle start te nemen, want de
reisleiding had onze lopersgroep collectief ingeschreven in een startvak van
mensen die de marathon tussen de 2 u 45 en 3 uur lopen … (van de 40.000
lopers had ik startnummer 2071). Ik
werd dan tijdens de eerste 5 kilometer ook werkelijk “overspoeld” door die
pasta-eterkes van de avond tevoren.
Gelukkig droeg ik
speciaal voor de gelegenheid een T-shirt met op de rugzijde de bedrukking
“Yves, a very slow jogger from Belgium”.
Je kan niet voorzichtig genoeg zijn.
In de States doen ze je namelijk voor het minste een proces aan de
broek. Stel dat een Amerikaanse
versie van onze Kape-ër Lucien Poppe tegen mij aan zou gelopen zijn en
vervolgens zou gevallen zijn omdat ik te traag liep …
. Een mens mag er niet aan denken.
Na dit eerste
“hectische” halfuur normaliseerde zich de toestand en kon ik de marathon
verder uitlopen in een bont internationaal gezelschap van duizenden
“joggers” van mijn niveau (de deelnemers kwamen wereldwijd uit 125
verschillende landen).
Meer nog : ik had
blijkbaar - om het in wielertermen uit te drukken -
“goede benen” want ik “verpulverde” mijn persoonlijke besttijd
op de marathon met bijna 20 minuten. Mijn
persoonlijk record – al is dit laatste woord in deze context misschien wat
ongelukkig gekozen – bedraagt nu 4 uur 6 minuten en 6 seconden.
Voor
zij die van cijfertjes houden om af te ronden nog wat statistieken.
Tussentijden
: 20 km - 1.46'01" - 35
km - 3.17'00"sec (dus nog relatief veel tijd verloren in de laatste 7
kilometer). Plaats
: 12172ste. Gemiddelde
van 10,29 km per uur. 3678 Kcal
tijdens de marathon verbruikt waarvan 45% vet. Hartslaggemiddelde
: 142 (had normaal nog iets lager geweest, was ik die Zweedse op km 28 niet
gepasseerd – zij haalde mij op haar beurt terug in km 36 en toen was mijn
pijp helemaal uit …)
Yves Van Cleef
1ste KAPE-JOGGING - KAPELLEN - 08.10.2005.
Alles over deze eersteling (volledige uitslag van de 5 km en 10 km inbegrepen) kan je lezen op de speciale "1ste KAPE-JOGGING"-pagina.
KUSTMARATHON - OOSTENDE-DE PANNE - 01.20.2005
Prachtig
weer, een goede 5 beaufort wind in de rug en een aanmerkelijke verbetering van
de organisatie ten opzichte van vorig jaar: de “Kustmarathon 2005” was
kortom een zeer genietbaar dagje uit voor het jogteam.
Het
jogteam bleef mooi samenlopen en kwam bijna voltallig samen over de meet.
Opmerkelijk is de prestatie van Rudi Bentein : vorig jaar voltooide hij
zijn "Joggen voor Gevorderden" en nu heeft hij succesvol een
"halve" afgemaald.
De
resultaten :
Pierre
Wouters
1.50’48”
Yves
Van Cleef 1.50’48”
Jorge
Figueroa
1.50’49”
Chris
Povré
1.50’49”
Louis
Milbau
1.58’36”
Rudi Bentein 2.17’39”
Ekiden
Het
ditmaal zuivere damesteam "Jogging Team Kapellen" bestaande uit Margot
Bogers, Hermine De Kimpe, Martine Bastiaenssens, Veerle Feyaerts
, Marleen Eyckmans en Gerda Vercammen finishte in een mooie
tijd van 4.06’03” en liet daarbij heel wat damesploegen achter zich.
Nadeel van deze Ekiden zijn de lange wachttijden voor de laatste
loopsters, die al heel vroeg op hun aflossingpunt worden gebracht en
enkele uren moeten wachten voordat ze in actie kunnen komen. Gelukkig
werd het wachten goedgemaakt door het stralende weer.
Lucien
Poppe, gestart met de
ambitie om zijn P.R. te verbeteren nam plaats achter de
"pacer" met de ballon van 3 uur
15 min. Zijn verslag :
“Na
20 km aan dit voor mij moordend tempo moest ik afhaken. Een te snelle start
betaal je cash in duurlopen en zoals te vrezen was, ben
ik compleet door het ijs gezakt. Met volledig verzuurde
benen en meer strompelend dan lopend heb ik uiteindelijk de meet gehaald
in 3.43’45”, bijna 30 minuten boven de beoogde tijd. Bovendien was ik
de uitdaging aangegaan met het damesteam om met meer dan 15'
voorsprong voor hen aan te komen. Na mijn aankomst kon ik pas na 15
minuten opgelucht ademen. Maar de dames hebben het zeer goed gedaan
en het verschil bedraagt maar enkel minuten. Revanche op de Ekiden van Brussel
?”
Lucien Poppe
De
fotoreportage van Luc Jongeneelen over deze "Kustmarathon 2005" kan
je hier vinden.
HEIDEKRIEKLOOP - KALMTHOUT - 23.09.2005
Een combinatie tussen joggen, de Kalmthoutse Heide en een kriek ... dat was het opzet van de Heidekriekloop van ons eigen KAPE JOGGING TEAM. Hoe het afliep kan je lezen als je hier even klikt op "Heidekriekloop".
12de SJAAK DIJKMANS MEMORIAL - PUTTE-STABROEK - 18.09.2005
Op deze wedstrijd -
met start en aankomst aan het Ravenhof in Putte-Stabroek - viel heel
wat KAPE-volk te noteren en ook hier weer een mengsel van joggers en
wedstrijdatleten.
De langste afstand - 15 km - werd beslist in de laatste honderden meters. De Nederlandse top-triathlonner Huub Maas klopte Kuma Abedi in de spurt. En voor de rest waren het allemaal dames van het KAPE JOGGING TEAM die op het podium mochten ! Op de korte afstand - 5,7 km - zagen we opnieuw onze superveteraan Rik Simons aan het werk ... de uitslagen lees je hieronder.
5,7 km
8. Rik Simons
40”02
30. Jens Milbau 48”57
33. Nadine Vanpaeschen 49”56
39. Iris Eijsackers 55”02
15 km
2. Kuma Abedi
47”50
14. Daniel Vandael
57”32
59. Yves Van Cleef
1.16’34”
61. Jorge Figueroa
1.18’15”
66. Ilse Verdyck
1.21’25”
68. Louis Milbau
1.23’29”
69. Gerda Vercammen
1.23’31”
77. Estrella Peleman 1.31’01”

Gerda Vercammen (3de) bij de dames 40+ ...

... en Ilse Verdyck (2de) en Estrella Peleman (3de) bij de dames 30+
23ste AVONDJOGGING en KIDS RUN - HOEVENEN - 17.09.2005
De Sportraad Stabroek - met de medewerking van KAPE Kern Stabroek - had de 23ste editie van de Avondjogging in een nieuw kleedje gestoken. Een uitgebreid verslag en de uitslagen kan je nalezen als je hier even klikt.
KAPITTELLOOP - BRASSCHAAT - 27.08.2005
Hier de eerste foto's van deze Kapittelloop in het park van Brasschaat. Resultaten en verslag volgen later.

RECREANTENLOOP KAPE-MEETING - BRASSCHAAT - 07.08.2005.
In het kader van de "Open Meeting met Jeugd" - in samenwerking met onze atletiekburen van AC Break - werd een "Recreantenloop" van 5 km georganiseerd. Niets dan KAPE-deelnemers aan de start ... en hier hun resultaten !
1. Marc Tampère - 19'02"6
2. Leo De Rycke - 19'07"2
3. Lucien Poppe - 22'05"4
4. Chris Povré - 23'39"0
5. Gerda Vercammen - 24'55"9
6. Louis Milbau - 25'42"1
7. Wouter Tampère - 26'00"8
8. Marcel Donvil - 26'32"7
9. Laura Milbau - 26'53"9
10. Jens Milbau - 26'58"9
11. Hermine De Kimpe - 28'22"3
12. Tom De Ruyter - 28'59"5
13. Peter Verhaegen - 29'05"4
14. Hedwig Van Baarle - 29'05"9
15. Renilde De Clerck - 29'47"8
16. Iris Eysackers - 34'34"6
17. Nadine Vanpaeschen - 34'35"0
18. Ria Claessens - 40'09"6
19. Maria De Reu - 40'09"6
OPTIEK SONCK STREETRACE - LOKEREN - 06.08.2005
In een zwaar bezette wedstrijd met als winnaar Hans Janssens en als tweede Stefan Van Den Broeck eindigde KAPE-ër Kuma Abedi als 8ste in een tijd van 36"35 over de 12 km.
20ste "THE CLASSIC RUN" - TESSENDERLO - 11.07.2005
The
Classic ... en dit jaar de extra feestelijke "20ste editie". Lopen
doorheen een menigte in het centrum van bruisend Tessenderlo, 3300 lopers
aangemoedigd door fanfares, drumbands en 30000 enthousiaste kermisgangers
Op
een wedstrijd als “The Classic Run” in Tessenderlo - waar ook de beste
Belgische en internationale hardlopers aan deelnemen - mogen zeker geen
KAPE-joggers ontbreken. En die waren er, weliswaar in beperkt aantal, maar dat
zat waarschijnlijk de vakantieperiode en het late uur voor iets tussen.
Voor
Lucien Poppe was het zijn eerste wederoptreden na het spijtige ongeval
tijdens de 100 km in Torhout. Eindelijk - om 20.15 uur - weerklonk het
startschot. Geen afspraken om samen te lopen, deze keer ieder op zijn eigen of
snelste tempo.
Het
was een prachtige wedstrijd, een pak deelnemers, een massa toeschouwers, een
mooie omloop, een beetje vals plat ... maar de bevoorrading mocht wat beter
zijn : twee maal een half bekertje water (als je wachtte) en dan nog
lauw !
Na
46”33 liep Lucien Poppe als eerste KAPE-ër over de meet, een zeer
sterke prestatie na een (te) korte herstelperiode. Als tweede van het kwartet (dat
samen afgezakt was naar Tessenderlo) kwam Pierre Wouters in
47’10. Eenzaam en alleen naar Tessenderlo getrokken nestelde Koen De
Cuyper zich met 51”03 nog vóór Louis Milbau met 54’46. Als
eerste en enige dame van ons gezelschap eindigde Hermine De Kimpe na
1.02’24. Mag nog vermeld worden dat we door de massa deelnemers pas
2’30” na het startschot over de startstreep liepen.
Ik
hoop nu ook dat we volgend jaar met meer KAPE-joggers aan “The Classic”
zullen deelnemen. Deze loophappening moet je minstens één keer lopen !
Louis Milbau
RESULTATEN
694 Lucien Poppe 46'33"
754 Pierre Wouters 47'10"
1224 Koen De Cuyper 51'03"
1663 Louis Milbau 54'46"
2323 Hermine De Kimpe 1.02'24"
22ste HALVE MARATHON en 10 km ROOSENDAAL - 26.06.2005
Even over de grens wippen om een halve marathon of een 10 km mee te pikken. Dit groepje deed het ...

Terwijl half
Vlaanderen bij een temperatuur van 26° C in zijn tuinstoel lag of op een
terrasje zat af te koelen, besloten een klein kransje jogfanatici van KAPE in
Roosendaal het beste van zichzelf te geven.
Lucien
Poppe
lag nog in de lappenmand (een dikke week eerder tijdens een ultraloop van
100 km in Torhout na een kleine 30 kilometer omvergekegeld door een
gemotoriseerde politieagent), Estrella Peleman en Ilse Verdyck
waren op het laatste moment verhinderd om de trip naar Roosendaal mee te
maken.
Yves
Van Cleef
nam de plaats van Lucien in op de halve marathon, Margot Bogers die van
Ilse op de 10 kilometer. Lucien - die wel meeging als supporter (en als
drager van de sporttassen) - haalde zijn beste Nederlandse accent boven en
kreeg zo van de organisatie gedaan dat voor Estrella geen inschrijvingsgeld
werd aangerekend. Administratie dus terug op punt en de lopers konden zich
gaan concentreren op het doel waarvoor ze de grens overgestoken waren …
joggen.
Hermine
De Kimpe, Margot Bogers, Laura
en Jens Milbau maakten zich op voor de 10 kilometer. Yves Van Cleef en
Louis Milbau kozen voor de halve marathon. Deze laatste had duidelijk de
smaak voor het langere werk te pakken, na een persoonlijke goede tijd op de 20
kilometer van Brussel.
Om
half vijf werd onder ruime publieke belangstelling voor beide afstanden het
gezamelijke startschot gegeven. Er heerste een echte kermissfeer in
Roosendaal en de lopers werden luid en massaal aangemoedigd.
De
10 kilometerlopers maakten een lus in de bebouwde kom van Roosendaal, Louis en
Yves werden na een dikke 4 kilometer de velden ingestuurd tussen Roosendaal en
Nispen om aan de afstand van 21 kilometer te geraken. Gelukkig waren er op dit
gedeelte van het parcours dankzij de bomen ook lange schaduwrijke stroken,
zeer welkom bij een dergelijke zomerse temperatuur.
Uiteindelijk
was het - ondanks de hitte - voor geen enkele KAPE-jogger, goed
getraind als ze zijn, een probleem om zijn of haar afstand vol te maken.
De
afwezigen hadden ongelijk. Het was een gezellige loop, de toeschouwers zijn
talrijk, de sfeer is te vergelijken met de Nike-loop in Tessenderlo in juli (maar
Roosendaal is minder ver). Volgend jaar dus met minstens 10 KAPE-joggers
op naar Roosendaal ?
Yves Van Cleef
RESULTATEN
|
Halve Marathon |
|||
|
341ste Yves Van Cleef |
1:57:41 |
||
|
388ste Louis Milbau |
2:03:29 |
||
|
10 km |
|||
|
996ste Jens Milbau |
1:00:49 |
||
|
998 ste Laura Milbau |
1:00:49 |
||
|
1030ste Hermine de Kimpe |
1:01:45 |
||
|
1173ste Margot Bogers |
1:10:17
|
ASSA-MASSAJOGGING - 24.06.2005 - RONSE
Op
een afwisselend en bosrijk parcours werd de ASSA-massajogging in Ronse
afgewerkt. Twee afstanden op het programma - 6 km en 12,8 km - en in één van
die wedstrijden het groen-witte shirt van KAPE-atleet Kuma Abedi. En
opvallen deden die kleurtjes wel, want Kouma snorde in de langste jogging van
de dag als winnaar over de eindmeet in 42’27” vóór zijn loopmaatje Aman
Gemeda uit Kortrijk.
BELGISCH KAMPIOENSCHAP 100 km - 17.06.2005 - TORHOUT
Tijdens
de “Nacht van Torhout”, werd het Belgisch Kampioenschap 100 km en
het Kampioenschap van Vlaanderen 100 km betwist. En met Lucien Poppe
had het KAPE JOGGING TEAM een deelnemer die deze waanzinnige uitdaging wilde
aangaan. Helaas ... er kwam een onverwacht einde aan deze marathontocht. Een
(kort) verslag :
“Het
had een van mijn mooiste loopervaringen moeten worden maar het is helaas
anders uitgedraaid, dankzij onze vriend ...
de politie. Het
was anders perfect begonnen. Mooi weer, goede benen, ik was perfect op
schema, zelfs twee minuten voor. Ik was trouwens zinnens om die twee minuten
uit te wandelen aan het 30 km-punt. Op km 28 neemt agent Thierry de beslissing
om met zijn moto naar een ander kruispunt te rijden, aan een snelheid van 55
km per uur. Hij laveert tussen de lopers, maar is verstrooid en merkt mij
niet op. Hij ramt mij aan mijn rechterzijde en katapulteert mij op de macadam,
schouder en kop eerst. Resultaat : een snee in mijn kop (12 hechtingen), een
lichte hersenschudding en talrijke grote schaafwonden.
Ik
heb het bewustzijn verloren gedurende een vijftal minuten : bij het ontwaken
wou ik terug beginnen lopen, zo zijn we !
Maar het werd een nachtje
ziekenhuis !”
Lucien Poppe
STOCKHOLM MARATHON - 04.06.2005
Enkele jaren geleden
werd de marathon van Stockholm door "The Ultimate Guide to International
Marathons” als eerste geklasseerd in de Top 100 van marathonbestemmingen.
Meteen had ik een alibi om mij voor de editie van 2005 in te schrijven.
In
Stockholm is alles iets kleinschaliger. “Slechts” 17.000 deelnemers (in
Parijs, Berlijn en New York meer dan het dubbele), 2 ronden van 21 km in
plaats van 1 grote van 42 km, geen probleem om de marathon te
organiseren (en dus ook het verkeer uit het centrum te weren) op een
zaterdagnamiddag in plaats van op de klassieke zondagvoormiddag, …
De
grootste troef van de marathon van Stockholm is zijn geweldig mooi parcours,
je loopt voortdurend langs of in de nabijheid van water (en hiermee bedoel ik
dus niet de drankposten om de 5 kilometer).
Daarenboven
heb ik als marathontoerist met een gemiddelde van minder dan 10 km/u
ruimschoots de tijd om al dat mooie tot mij te laten doordringen. Laat ze maar
lopen, denk ik dan, die Weirdo’s die kost wat kost - om God weet welke reden
- binnen de 3 uur met hun marathon moeten gedaan hebben.
Wedden dat die niet weten of ze nu in Stockholm of Tokio gelopen hebben
? En die 8 Zweedse meisjes die op
km 10 en 28 bij 15° Celsius in hun bikinietjes de samba dansten, zullen ook
wel aan de aandacht van die fanatiekelingen zijn ontsnapt (aan de mijne niet
hoor; ik kan me de kleuren van hun “kledij” nog zo voor de geest halen).
Bij
mijn vorige marathon had ik een T-shirt aan met een Belgische vlag op. Het
gevolg hiervan was dat ik voortdurend aangemoedigd werd met de kreet “Come
on Germany”. Daarom nam ik deze keer het zekere voor het onzekere en
droeg een T-shirt met daarop gewoon “Belgium” gedrukt. En ja het werkte.
Zo
stond er op km 33 een stand van de plaatselijke vrije radio langs het parcours
(al hoorbaar vanaf km 32). 1 van de DJ’s was blijkbaar van de intelligentere
type want hij kon zowaar Waterloo aan België linken. Toen hij mij zag komen
aanstrompelen, liet hij dan ook speciaal voor de “Belgian Champ” de
Abba-hit “Waterloo” door zijn boxen schallen.
Dergelijke zaken zijn voor buitenstaanders misschien futiliteiten, maar
als je als marathonloper kapot zit, kan je je echt aan zulke kleine details
optrekken (allez, voor heel even dan toch).
Aankomen deden we in
het stadion van de Olympische Spelen van 1912 waar de Zweden zo fier op zijn.
Dit stadion bezit namelijk het wereldrecord van de wereldrecords : doorheen de
tijden werden hier niet minder dan 83 (!) officiële wereldrecords in de
atletiek gevestigd.
Ikzelf
miste het wereldrecord van Paul Tergat op de marathon van 2 uur 4 min en 55
sec (Berlijn 2003) op een haar na ... ik kwam aan als 8236ste in
een tijd van 4 uur 44 min en 30 sec. Een twintigtal minuten trager dan mijn
P.R., de slechtste tijd van de 5 marathons die ik tot nu toe gelopen heb. Het
dient dus niet gezegd dat het een zwaar parcours was. Het verschil tussen het
laagste punt en het hoogste punt bedroeg 29 meter. Veel te veel voor iemand
met een gewicht van 96 kg, ook al hebben ze dat niveauverschil dan uitgesmeerd
over een afstand van 42 km en 195 meter.
We
geven echter niet op. Onder het motto “pijnig jezelf eens lekker gedurende
een kleine 5 uur aan een stuk” staat de volgende marathonafspraak genoteerd
in de maand oktober van dit jaar.
Yves Van Cleef
20 km door BRUSSEL - 29.05.2005
Verzamelen geblazen om 12 uur aan de kerk van Zilverenhoek, vanwege de omleiding voor de Dorpsdag. Met 2 busjes, beladen met 8 KAPE-joggers, 3 gastjoggers en 2 vrouwelijke supporters (Laura en Hermine), vertrokken we richting Brussel op 5 minuten van de Esplanade, waar de start en (hopelijk) onze aankomst voorzien waren.
De
passagiers van het eerste busje, met o.m. Marc Tampère, Marc De Smet en Chris
Povré, zochten de kleedkamers op. De bijrijders van Louis Milbau maakten zich
klaar aan de wagen en gingen samen op verkenning rond de startplaats. Wat een
primeur : samen opwarmen met niemand minder dan Marleen Renders op de
promostand van Spa Reine (zie www.spa.be), nog genieten van de prachtige sfeer
en het mooie weer, wat promospulletjes verzamelen (petjes, sleutelhangers,
chocolaatjes, enz.) en dan de openbare afwateringscabine gaan opzoeken. Daar
waren vrij lange wachttijden - normaal als men praat over 25000 deelnemers
- maar gelukkig waren er zelfs in Brussel bosjes ... en zonder wachtende
rijen. Ondertussen had Hein zich bij ons gevoegd, zodat we ons rond 14.20 uur
naar de start begaven, waar een zekere jogger het even moeilijk had met het
afscheid nemen van zijn lief vrouwtje.
Het
startschot werd door prins Filip gegeven en er werd als volgt gestart : Vak 1
- Marc Tampère - Vak 2 - Lucien Poppe - Vak 4 - Chris Povré
en Jorge Figueroa - Vak 5 - Marc De Smet, Hein Wiesman, Pierre
Wouters, Louis Milbau en onze enige dame Estrella Peleman. Het was
voor onze joggers van vak 4 en 5 een zéér trage start, langzaam en voetje
voor voetje tot juist voorbij de startlijn en dan terug stilstaan en zo tot
vier maal toe ... en dan eindelijk weg, maar onmogelijk om een vast tempo aan
te houden en dit gedurende de ganse wedstrijd : verschrikkelijk vermoeiend !
Het
was al bij al toch een zeer goede organisatie en men werd op tijd en stond
voorzien van drank. Zo goed zelfs dat we op een zeker ogenblik bijna
vastkleefden aan het asfalt door de gemorste sportdrank. Zelfs de Brusselse
collega’s-brandweerlui van Pierre zorgden voor een extra verfrissing.
In
de voorste rangen werd er echt wel goed doorgelopen en zo kwam het dat Marc
Tampère binnenkwam op de 836ste plaats in 1.26’25, gevolgd
door Lucien Poppe in 1.38’10. De overigen lieten zeker niet lang op
zich wachten en na 2 uur 15 min. waren al de joggers van KAPE binnen. Koen
De Cuyper - op eigen
houtje naar Brussel afgezakt - sloot immers het rijtje af met 2.15’04 op
de 15820ste plaats.
We
vonden het wel een erg geslaagd joggingavontuur. Omdat we zoveel calorieën
verbruikt hadden (Louis = 1507), zijn we op de terugreis nog een vettig
pak frieten gaan eten. Voor mij is de “20 km door Brussel” één van de
hoogtepunten van het jaar. Laat ons hopen dat we volgend jaar met nog meer
joggers aan dit prachtige evenement kunnen deelnemen, dan kunnen we misschien
een grotere bus inleggen.
Louis
Milbau
836. Marc Tampère
- 1.26’25
2849.
Lucien Poppe - 1.38’10
6343.
Jorge Figueroa - 1.49’28
7785.
Marc De Smet - 1.53’20
8540.
Hein Wiesman - 1.55’13
8610.
Estrella Peleman - 1.55’24
10049.
Chris Povré - 1.58’57
13663.
Pierre Wouters - 2.08’04
13671. Louis Milbau - 2.08’05
15820. Koen De Cuyper - 2.15’04
De eerste reeks foto's van deze "20 Km van Brussel" kan je hier vinden (al zijn we niet zeker of het wel échte actiefoto's zijn) ... maar deze reeks foto's lijkt ons betrouwbaarder te zijn.

Louis Milbau in het gezelschap van Marleen Renders
STADSLOOP GENT - 16.05.2005
Door het verlengde weekend waren we
met iets minder joggers afgezakt naar Gent dan eerder naar Brugge. Met 7 KAPE-ërs
hebben we nogmaals een nieuwe en goede joggingervaring kunnen opdoen. Nadat
was vastgesteld dat onze voorinschrijvingen niet ter plekke waren aangekomen
en er nieuwe waren ingevuld, konden we ons naar de startplaats begeven, waar
we om 14.30 uur vertrokken.
Estrella
Peleman en Pierre
Wouters gingen ervoor, Estrella kon haar talrijk opgekomen supporters niet
teleurstellen. Zij werden van dichtbij gevolgd door Yves Van Cleef en
enkele minuten later door Louis Milbau, Laura Milbau, Jens Milbau en Margot
Bogers, die allemaal vol overgave door de Gentse straten liepen.
Hier
en daar lagen er kasseien zoals in de hel van het Noorden, veel bergop en ook
bergaf, maar alles viel nog best mee. De volgorde van kort na de start is ook
zo gebleven tot het einde. Iedereen was ook meer dan tevreden over zijn of
haar tijd.
Louis
Milbau
787. Estrella
Peleman - 47’50
806. Pierre Wouters
- 48’02
1235.
Yves Van Cleef - 52’01
1788.
Laura Milbau - 1.00’15
1791.
Louis
Milbau - 1.00’16
1913.
Jens Milbau - 1.04’03
1951. Margot Bogers - 1.06’29
DWARS DOOR BRUGGE - 08.05.2005
Met
10 deelnemers van het “KAPE JOGGING TEAM” - dus goed vertegenwoordigd -
gingen we - samen met zo’n 4500 deelnemers - van start voor “Dwars door
Brugge”. Lucien Poppe zou alles gaan geven (als revanche voor
de Antwerp Ten Miles) en Pierre Wouters in de gaten houden, maar
Pierre ging het in deze wedstrijd wat rustiger aan doen en samen met Louis
Milbau de 15 km rondmaken.
Estrella
Peleman had ook liever een
duel uitgevochten met Pierre, maar deze wou geen twee joggings na elkaar tot
het uiterste gaan. Dan maar bij Pierre en Louis gebleven, dacht Estrella ...
maar het kriebelde te hard en na 3 km ging ze er vandoor. Ondertussen waren
Lucien, Hein Wiesman en Jorge Figueroa al een heel eind uit haar
zicht verdwenen.
Yves
Van Cleef,
die als laatste vertrok, kon zijn achterstand nog wegwerken tot 7 minuten van
Estrella. Hermine De Kimpe, Martine Bastiaenssens en Margot Bogers
liepen in deze volgorde tot de aankomst, waar we nog zagen dat Martine al
hinkend over de meet kwam, tengevolge van een spierscheurtje. Niettegenstaande
dit pijnlijk voorval, vond iedereen het een prachtige en sfeervolle wedstrijd.
Volgend jaar mogen ze ons daar opnieuw verwachten ... en misschien met nog
meer joggers.
Louis
Milbau
481. Lucien
Poppe - 1.04’07
1070.
Hein Wiesman - 1.11’46
1336.
Jorge Figueroa - 1.14’38
1434.
Estrella Peleman - 1.15”28
2158.
Yves Van Cleef - 1.22’12
2477.
Louis
Milbau
- 1.25’39
2482.
Pierre Wouters - 1.25’41
2629.
Hermine De Kimpe - 1.27’24
3100.
Martine Bastiaenssens - 1.35’12
3331.
Margot
Bogers - 1.43’03
CONGOLOOP - BEVEREN - 06.05.2005
De “Congoloop” in Beveren is een wedstrijd in het kader van het “Flanders Wegcircuit”. Voor de 5 km stond 1 KAPE-ër aan de start : Martin Pallemans. Deze nestelde zich onmiddellijk in de kopgroep, waar zeer snel werd gelopen. Op enkele honderden meters voor de finish spatte de kopgroep uiteen en bleven enkel Wim Meul (VOLH) en Martin nog over. In de spurt zouden ze uitmaken wie met de bloemen zou gaan lopen. Wim zette aan en leek het te gaan halen, maar in de slotmeters kwam Martin nog terug en won knap.

Na
de 5 km-wedstrijd volgde dan nog de 10 km. Deze wedstrijd telde mee voor de
rangschikking van het “Flanders
Wegcircuit”. Met meer dan 250 vertrekkers was het drummen geblazen bij de
start op de atletiekpiste. De winnaar, Ghirma Woldu (ABAV), liep minder dan 30
minuten (29’54) over de 10 km. Vaste waarde Stefan Van Den Broeck (LIER)
werd 2de in 30’16 en onze eigen Kouma Abdi 3de
in 30’27.
ANTWERP TEN MILES 2005 - ANTWERPEN - 24.04.2005
De
20ste editie van de “Antwerp 10 Miles” was wederom een groot
succes. In een weertype dat Frank Deboosere zou omschrijven als "met
mooie opklaringen" werd de tocht door de
"Konijnenpijp" van linkeroever naar rechteroever en terug door bijna
4000 lopers volbracht. Tel daar nog eens meer dan 1000 lopers bij voor de
shortrun van 5 km en je kan spreken van een voltreffer.
In
uitgebreide slagorde trok een grote KAPE-delegatie - met wedstrijdatleten
en leden van het “KAPE JOGGING TEAM" - naar deze loophappening. Ere
wie ere toekomt: eerst de wedstrijdatleten : Martin
Pallemans en Daniel
Vandael. Voor Daniel
was het een nieuwe kennismaking na enkele jaren afwezigheid op de 10 Miles.
Martin had vorig jaar een supertijd gelopen van 58’14” en was als 51ste
geëindigd. Hij was erop belust om deze tijd te verbeteren.
Ook
onderling is er enige concurrentie. Om het leeftijdsverschil te
overbruggen was er een tijdshandicap afgesproken : Daniel mocht niet
meer dan 5 minuten prijsgeven. Martin was echter in bloedvorm en verbeterde zijn
besttijd met meer dan een minuut om te eindigen op de 38ste plaats.
Daniel leverde eveneens een topprestatie, maar strandde op enkel seconden
van de afgesproken 5 minuten. Als ik goed ben geïnformeerd kost dit hem een
trappist
Bij
de joggers was er een verrassing te noteren. Lucien Poppe,
schrijver van dit artikel, werd op de meet geklopt door een in supervorm
verkerende Pierre Wouters, die alles uit de kast haalde om
als eerste jogger te eindigen. Dat Pierre onderschat wordt, blijkt ook op de
trainingen waar hij soms al eens een spurtje wint. Sedertdien ben ik op mijn
hoede en hou ik nauwlettend alle voorbijstekende joggers in het oog
bij wedstrijden waar ook Pierre aan deelneemt.
Voor
een aantal joggers was het de eerste ervaring op de langere afstand. Met
het risico dat ik er enkele vergeet : Hermine De Kimpe, Margot
Bogers, Nancy Van Herck, Greta Luyckx en Jorge
Figueroa slaagden in hun opzet en liepen de 16 km vlotjes uit.
Nog even vermelden dat Estrella Peleman haar jongere
broer Etienne Peleman klopte met meer dan een minuut. Maar tja, dit
is logisch : Etienne is geen lid is van de KAPE-joggingclub en die
zijn nu eenmaal sneller.
Ook
op de shortrun (5 km) was er sprake van een première : zowel Liesbeth
Koch als Petra Leire namen voor het eerst deel aan een wedstrijd
na een geslaagde “Start to Run”-proef. En ook deze 5 km liepen ze
vlot uit. Van een première naar een "jeune premier" is maar
een kleine stap : Sylvain Verbruggen legde de 5 km af
in 36’07”.
We
eindigen met een noot in mineur: de T-shirt. Voor haar 20ste
editie had je toch gehoopt dat de organisatie van de Antwerpse 10 miles
er iets bijzonder van zou maken, maar deze banale en smaakloze
T-shirt zal geen blijvende indruk nalaten. Hopelijk doet het
KAPE-bestuur het beter met de T-shirt die ze in petto heeft voor haar
joggers.
Lucien Poppe
10 MILES
38. Martin Pallemans - 57"13
148. Daniel Vandael - 1'02'26
841. Pierre Wouters - 1'15"43
856. Lucien Poppe - 1'15"52
1331. Estrella Peleman - 1'20"04
1429. Etienne Peleman - 1'21"08
1734. Yves Van Cleef - 1'24"09
1853. Koen De Cuyper - 1'25"24
1897. Chris Povré - 1'25"52
1996. Jorge Figueroa - 1'26"47
2309. Johan Debaenst - 1'29"59
2444. Eric Cuypers - 1'31"30
2819. Marc De Smet - 1'35"22
3039. Martine Bastiaenssens - 1'37"42
3144. Hermine De Kimpe - 1'39"00
3789. Margot Bogers - 1'53"18
3841. Nancy Van Herck - 1'59"51
3842. Greta Luyckx - 1'59"55
5 km
357. Liesbeth Koch - 27"23
399. Petra Leire - 27"47
971. Sylvain Verbruggen - 36"07
EKIDEN - BRUSSEL - 16.04.2005
De
42 km lange marathontocht blijft tot de verbeelding spreken, zeker voor
joggers die met een “Start to Run” zijn begonnen. Met de Ekiden kan je,
ook al doe je “maar” 5 of 10 km, toch even proeven van de sfeer van een
marathon.
De
EKIDEN is een aflossingsmarathon die gelopen wordt met een team van 6
lopers. Samen overbruggen ze de mythische marathonafstand. De afstanden in
loopvolgorde zijn: 5 km, 10 km, 5 km, 10 km, 5 km en 7,195 km (totaal
42,195km). Het stamt oorspronkelijk uit Japan : “EKI” betekent afspanning,
stopplaats en “DEN” is Japans voor doorgeven. De eerste Ekiden werd
gelopen in 1917 : 23 lopers losten elkaar af om de afstand van 508 km tussen
Kyoto en Tokyo te overbruggen. De wedstrijd nam drie dagen in beslag en is
sindsdien uitgegroeid tot een groot sportevenement in Japan. De aflossingen
gebeuren niet met een stok, maar met een TASUKI,
een aflossingslint dat om het lichaam wordt gedragen. De laatste jaren is
de Ekiden ook in Europa zeer populair geworden. Het
bijzondere aan deze vorm van marathonlopen is het teamaspect.
Niet alleen de individuele prestatie, maar vooral het resultaat dat met
het hele team wordt behaald, telt.
En
dat het teamresultaat primeert, is in Brussel wel duidelijk geworden. KAPE had
2 teams afgevaardigd : een vrouwen- en een mannenteam. Op de trainingsavonden
werd de “battle of the sexes”
stelselmatig opgevoerd, de inzet was al opgelopen tot een volledige bak kriek.
Kort voor de wedstrijd wordt deze inzet nog verscherpt: het moet een bak
Lindemans worden, de kriek der krieken.
Maar
het vrouwenteam heeft pech; een week voor de Ekiden moet Gerda Vercammen
wegens blessure verstek geven. Een oproep voor een vervangster levert geen
resultaat op. Edelmoedig als
ze zijn besluit het mannenteam dan maar om hun toploper, Frederik Peeraer
te “transfereren” naar het vrouwenteam, dat hierdoor een beetje minder
vrouw wordt (het team, niet Frederik). Het mannenteam heeft nu een loper
tekort maar dit wordt creatief opgelost.
Alle
ploegen starten samen om 13 uur in het Koning
Boudewijnstadion. Het parcours bestaat uit rondjes van 5 km,
door het Park
van Laken, langs het Koninklijk Paleis en het Atomium. De
aflossingen gebeuren telkens in het stadion,
wat tot de bijzondere sfeer bijdraagt.
Hermine
De Kimpe
en Sylvain
Verbruggen
nemen de eerste ronde van 5 km voor hun rekening. Sylvain is met zijn 71 jaar
de nestor van het jogteam, tijdens trainingen toert hij vlot zijn kilometers
rond. Maar tegen dat kwik vijftigjarig geweld moet hij wel de duimen leggen :
na 29’03 loopt Hermine het stadion binnen, waar ze de tasuki afgeeft aan een
supergemotiveerde Estrella
Peleman.
Plagend wuift ze nog naar het mannenteam terwijl ze aan haar 10 km begint.
Sylvain komt binnen op 38’44, de tasuki wordt aangenomen door een
ongeduldige Lucien
Poppe
die de jacht inzet op Estrella. Maar meer dan 3 minuten kan hij niet goedmaken
: het vrouwenteam behoudt een voorsprong van 6 minuten. Martine
Bastiaenssens
en Yves
Van Cleef
vechten het nu onderling uit op de 5 km en weer slinkt de voorsprong een
beetje : nog maar 4 minuten.
Een
kantelmoment in de wedstrijd komt er als het raspaardje Frederik
Peeraer
wordt ingezet. Hein
Wiesman
moet hem trachten in te tomen, maar Frederik is in een begenadigde dag en hij
vergroot de voorsprong weer. Nu is het de beurt aan een echtelijke wedstrijd
in de wedstrijd : zal Yve(tte)s, die voor de tweede maal aanzet voor 5 km, er
in slagen zijn vrouw Margot
Bogers
in te halen ?
Margot
houdt echter goed stand en kan de schade beperken. Louis
Milbau krijgt nu de
moeilijke opdracht om Ilse Verdijck in te halen die 1’26 voor hem is
vertrokken. Na een dertigtal spannende minuten valt het verdict : Ilse komt
als eerste het stadion binnengelopen, na twee minuten gevolgd door Louis.
Het
vrouwenteam legt de marathon af in 3.36’24, het mannenteam doet er 2 minuten
langer over in een tijd van 3.38’59. Dames, jullie hebben het verdiend : de
bak Lindemans staat klaar, nu nog even wachten op een warme zomeravond.
Lucien
Poppe
|
Vrouwenteam |
km |
Tijd |
Totaal |
|
Hermine
De Kimpe |
5 |
0:29:03 |
0:29:03 |
|
Estrella
Peleman |
10 |
0:47:42 |
1:16:45 |
|
Martine
Bastiaenssens |
5 |
0:27:41 |
1:44:26 |
|
Frederik
Peeraer |
10 |
0:43:42 |
2:28:08 |
|
Margot
Bogers |
5 |
0:31:06 |
2:59:14 |
|
Ilse
Verdijck |
7,2 |
0:37:10 |
3:36:24 |
|
|
|
|
|
|
Mannenteam |
km |
Tijd |
Totaal |
|
Sylvain
Verbruggen |
5 |
0:38:44 |
0:38:44 |
|
Lucien
Poppe |
10 |
0:44:49 |
1:23:33 |
|
Yves
Van Cleef |
5 |
0:24:49 |
1:48:22 |
|
Hein
Wiesman |
10 |
0:46:44 |
2:35:06 |
|
Yvette
Van Cleef |
5 |
0:25:34 |
3:00:40 |
|
Louis
Milbau |
7,2 |
0:38:19 |
3:38:59 |
2 KAPE JOGGING-teams in het Koning Boudewijnstadion in Brussel.

Het snelste KAPE-team : de DAMES ( sorry, Frederik !!! ).

De APRÈS-RUN ... alcoholvrij uiteraard !
10 km van MECHELEN - MECHELEN - 16.04.2005.
Naast de joggers van het KAPE Jogging Team, maken ook de wedstrijdatleten van KAPE al eens meer een uitstapje naar de joggings van de VAL. Op zaterdag 16 april trokken Kouma Abdi en Daniel Vandael naar de “10 km van Mechelen”, georganiseerd door de plaatselijke club RAM. Senior Kouma - pas terug uit een periode met een kwetsuur - eindigde 13de in 31”57, master Daniel klokte af na 36”56 op een 68ste plaats.
MASSAJOGGING - WEELDE-STATIE - 10.04.2005.
De
wagen volgeladen met zeer gemotiveerde jogsters en joggers, reden we naar een
- voor ons onbekende - “Massajogging in Weelde-Statie”. Daar
aangekomen moest er gekozen worden tussen 3,2 km, 6,4 km, 9,6 km, 12,8 km of
16 km. Sylvain Verbruggen koos voor 6,4 km, Martine Bastiaenssens
en Louis Milbau gingen voor 12,8 km en Estrella Peleman koos
bewust voor de 16 km als voorbereiding voor de Antwerp Ten Miles.
Om
15 uur klonk het startschot, maar Estrella hoorde dat tot in de kleedkamer,
omdat ze op de valreep besloot om haar vestje daar achter te laten. Na 3
minuten sloot ze zich al aan bij Martine en Louis, die bij zijn dochter Laura
(12,8 km) en zoon Jens (6,4 km) liep. Na ongeveer 2 km liep Estrella weg van
het groepje om een snelle tijd te lopen. Louis bleef - zoals vooraf beloofd
- bij zijn dochter.
Na
38’25” had Jens er zijn wedstrijd van 6,4 km al opzitten, Sylvain klokte
af op 48’22” en op de 34ste plaats. Estrella deed wat ze had
gezegd en raasde als een wild konijn door de straten van Weelde. Martine - die
er niet gerust in was dat Estrella haar zou inhalen - demarreerde op
ongeveer 1,5 km voor de meet. Haar eindtijd was 1.18’05”, goed voor een 1ste
plaats bij de dames op de 12,8 km. Laura werd 2de met 1.19’04”,
Louis liep na de sprint over de meet in 1.19’08” en werd 11de
in zijn reeks.
De
verrassing van de dag was Estrella met 1.19’28” ... maar dan wel voor de
volle 16 km. Ze eindigde op de 2de plaats met een gemiddelde van
12,08 km per uur.
Louis
Milbau
VALENTIJNTJES
BOSLOOP - LICHTAART - 13.02.2005
Alleen de naam van
deze wedstrijd al - de “7de Valentijntjes Bosloop” -
klonk lekker genoeg om de loopschoenen aan te trekken. En dat deden dan ook
een aantal KAPE-joggers. Vertrokken in een heuse sneeuwstorm in Kapellen,
maalden ze in Lichtaart in een lekker zonnetje hun kilometers af. En - wat
afstand betreft - was er voor elk wat wils.
UITSLAGEN
8
km Heren
81. Sylvain Verbruggen - 1.07’24”
12
km Dames
20.
Estrella Peleman - 1.08’20”
23.
Martine Bastiaenssens
- 1.14’40”
12
km Heren
97. Hein Wiesman - 1.01’26”
112.
Yves Van Cleef - 1.04’38”
118.
Pierre
Wouters - 1.08’22”
120. Louis Milbau - 1.09’53”
Hier kregen de KAPE-joggers in het domein rond het Ravenhof de KBC-cross van 11 km voor de voeten.
UITSLAGEN
Seniors
Dames
11.
Vanessa Van Staeyen - 20”05
Masters-Dames
A
18.
Estrella Peleman - 17”17
Masters-Dames
B
8.
Gerda Vercammen - 16”53
Ook één van de jonge KAPE-atleten nam - één dag voor de cross in Ekeren - deel aan deze KBC-cross. Matthias Vlaeminck werd 16de bij de pupillen-jongens.
GROTTENMARATHON - 09.01.2005 - VALKENBURG (NL).
Een originele marathon : 42 km onder de grond in het Nederlandse Valkenburg. Lucien Poppe nam er aan deel. Hier de foto's en een uitgebreid verslag.

Aan de grotingang vóór de start ...
Na mijn eerste
marathonervaring in Berlijn wou ik zo snel mogelijk een nieuw doel
hebben, kwestie van de motivatie en de conditie op een hoog peil te houden.
Tijdens mijn zoektocht naar een geschikte uitdaging, kom ik terecht op de
website van de grottenmarathon van Valkenburg, een evenement dat pas aan
zijn tweede editie toe is. Na een lang bezinningsmoment van toch wel vijf
minuten vliegt de inschrijvings-mail naar Valkenburg. En een paar
dagen later begin ik te beseffen welke uitdaging ik ben aangegaan.
Voor alle
duidelijkheid: de grottenmarathon wordt gelopen in ... een grot. De ondergrond
in de streek rond Valkenburg bestaat voor een groot deel uit mergel,
een zachte steensoort. Door de eeuwen heen is mergel als bouwsteen gebruikt
waardoor er kilometers-lange gangen zijn ontstaan. Ondergronds heerst er een
constante temperatuur van 14 °C bij een luchtvochtigheid van 95
%.
De
marathon bestaat uit 25 ronden van 1690 meter in de "Gemeentegrot" van
Valkenburg. Na elke ronde komt men even buiten, loopt men een stukje de
“Cauberg” op - bekend van de Amstel Goldrace - en verdwijnt men
na enkele meter weer de grot in. Door zijn extreem en uniek karakter
is de grotten-marathon vooral bekend in het wereldje van de ultralopers,
die deze uitstap als een soort training beschouwen voor het echte werk:
afstanden van 100 km en meer.
Normaal
duurt de specifieke training voor een marathon 12 weken. Na een
tweetal weken rust had ik de trainingsintensiteit langzaam opgedreven met
als doel 100 km per week te bereiken kort voor de marathon. En dan
bega ik een klassieke beginnersfout: ik word bevangen door overmoed.
Na een week van 70 km met als toetje een tempoloop van 10 km op zaterdag en een
mountainbiketocht van 30 km in de Kalmthoutse Heide op zondag voormiddag kom ik
‘s middags thuis en denk "die aanbevolen veldloop in Boechout, waarom
niet ?". Het zal me zuur opbreken. Reeds na een rondje voel ik
dat er iets niet pluis is aan mijn rechterbilspier. Uiteraard blijf je doorlopen
: je gaat toch niet opgeven voor wat pijn ! Een weekje rust zal wel
soelaas brengen.
Een week later loop ik
mijn "wederoptreden" op de 10 km Gaston Roelants: mijn laatste
hinkende kilometer zal grote indruk maken op de toeschouwers en dan
vooral mijn geslaagde imitatie van “Herr Flick”. Nu moet ik mijn stommiteit
wel onder ogen zien: mijn hamstring is gekwetst door een serieuze
over-belasting. Het is 19 december, 3 weken voor de marathon. Platte rust,
veel spierzalf en hopen maar !
Begin januari loop
ik een "belastingstest" van 20 km. Als dit niet lukt
is afreizen naar Valkenburg zinloos. Gelukkig blijft de bil pijnloos en op
9 januari sta ik met een fietshelm en een koplamp op mijn hoofd te
staren naar de ingang van een duistere grot. De helm en lamp zijn
verplicht om veiligheids-redenen: de helm om je kop te beschermen voor het soms
wat lage plafond, de lamp voor de duisternis in de weinig verlichte
gangen, maar vooral om jezelf te redden mocht de verlichting in de grotten uitvallen: verdwalen
in het uitgebreid gangenstelsel vormt in feite het grootste gevaar. Een
begeleider weet me te vertellen dat je gerust 10 km rechtdoor kunt
doorlopen in dit ondergrondse labyrint en dan vindt men je nooit terug. Een
bocht missen is dus absoluut te vermijden. En bochten zijn er genoeg: om precies
te zijn 53 in elke ronde, meer dan 1300 bochten in totaal of gemiddeld
een bocht om de 30 meter. Hier heb ik
helemaal geen rekening mee gehouden, dit gaat leuk worden voor de
enkels.
Om
veiligheidsredenen zijn er maar 150 deelnemers toegelaten. Een ervan
is een zekere Bogar Janos, ex-winnaar van de beroemde Spartathlon
(250 km door de Griekse bergen: limiettijd 24 uur). Om zich op te warmen heeft
hij in de voormiddag de halve marathon gelopen en is tweede geëindigd. Twee
uren later staat hij aan de start van de volledige afstand. Ook Marc
Papanikitas, huidig Belgisch kampioen 100 km en winnaar van de vorige
editie doet weer mee. Daarnaast veel Duitsers, Nederlanders, Belgen en een
Amerikaan - op zoek naar Osama Bin Laden ? Gezien de povere
voor-bereiding is mijn enig doel deze marathon uit te lopen binnen de
limiettijd van 4.30 uur.
Het startschot
gevolgd door een korte loop en 150 lopers wurmen zich in een smalle donkere
gang. De eerste ronde is vooral verkennen en vertrouwd geraken met het parcours.
De ondergrond is behoorlijk hard en ongelijk, met putten en bulten en in de duisternis
is het voorzichtig lopen. Na ongeveer één kilometer is er bevoorrading, daarna
nog een halve kilometer en je ziet weer even het daglicht voor een aantal
seconden. Bij het buitengaan wissel ik een blik met Hermine, mijn trouwe
supporter: dit wordt gekkenwerk ! Onderweg vind je allerlei kunstig uitgehouwen
figuren in de mergel : dolfijnen, schildpadden, krokodillen ... . Ook twee
reuzengrote flessen champagne, maar de echte champieter moet nog even
wachten.
Door
de ongewone ronde-afstand en het ontbreken van kilometeraanduidingen mis ik een ijkpunt
om mijn goed ritme te vinden : normaal moet ik rondjes draaien van 10
minuten en dit lukt pas na een drietal ronden. En nu op naar het eerste
streefdoel: 10 ronden. Ook na ronde 13 (halfweg) gaat het nog
redelijk. Nu is het zaak om de psychologische belangrijke drempel van ronde
20 te halen. Onderweg verlies ik een zakdoek : geen probleem die raap ik de
volgende ronde weer op. Ik zal hem nog tweemaal verliezen ... en opnieuw oprapen
de ronde daarna. Ronde na ronde blijf je dezelfde herkenningspunten tegenkomen,
dezelfde renners die je om de twee of drie ronden dubbelen. De eerste mannelijke
loper en vrouwelijke loopster wordt voorafgegaan door een mountainbiker
die de weg vrijmaakt. Telkens weer moet ik opzijgaan voor het
aanstormend loopgeweld. En dan is er eindelijk ronde 20, nog ongeveer 8
km en het lijden is gedaan. Zoals gevreesd zijn mijn enkels door het veelvuldig
bochtenwerk gereduceerd tot moes. Verstand op nul en blijven lopen, de ene
voet naast de andere blijven zetten. Mijn looptechniek is niet meer om aan te
zien, de zweeffase bevat nog maar weinig zweven waardoor ik goed moet opletten
voor struikelen, elke bult of put is nu een hindernis. Net voor het
buitengaan is er een kleine stijging, niet meer dan twee meter op een
afstand van 200 m maar het lijkt wel of je telkens de Mont Ventoux beklimt.
Ik kom buiten en de speaker roept eindelijk het verlossende bericht : laatste
ronde voor nummer 118. Ik duik weer de grot in, wetende dat het bijna voorbij
is.
Elk
uitgehouwen dier wordt mentaal door mij begroet met de boodschap "die zie
ik nooit meer terug". Aan de bevoorrading neem ik
uitgebreid afscheid van de toogploeg en bedank ze voor de goede zorgen : op een
minuutje kom het nu niet meer aan. Nog enkele meters naar buiten en ik
overschrijd de meet. Verschillende gevoelens en emoties vechten om een
prominente plaats : opluchting, fierheid, het nooit-meer-gevoel en ja ...
ook een traantje van puur geluk hoort daarbij. Mijn eindtijd 4 uur 14
minuten 25 seconden, ik eindig 69ste op 150 deelnemers, 68
lopers hebben opgegeven.
Hermine
moet me helpen om mijn chip uit mijn veters te halen, strompelend ga ik
naar de douches. Daarna gaan we op zoek naar een restaurant voor een
lekker etentje. Dit wordt pas een uitdaging : lekker eten vinden in
Holland !
Lucien Poppe

... en Lucien in de grot.
Of wil u deze grottenmarathon met bewegende beelden zien ?