KONINKLIJKE ATLETIEKCLUB KAPELLEN

KAPE JOGGING TEAM

Dit is het archief van de resultaten van het KAPE JOGGING TEAM en onze andere atleten die deelgenomen hebben aan marathons, stratenlopen, joggings en een schuchtere bosloop in 2004.

RESULTATEN JOGTEAM 2004

 

10 Km GASTON ROELANTS - 19.12.2004 - BRUSSEL.

Het was koud (+ 4 graden Celsius), het was wat langer dan aangekondigd (de 10 km omloop was in werkelijkheid 10,950 km lang, bijna 11 km dus) en vooral het was heuvelachtiger dan verwacht. Maar het KAPE Jogging Team heeft de twee rondjes in het park van Laken, met als bekendste herkenningspunten het Atomium, het Koninklijk Paleis en het Amerikaans theater, vlot afgewerkt.

Onze "benjamin" Sylvain genoot de eer om de “10 km Gaston Roelants” af te sluiten, onder de luide aanmoedigingen van het voltallige KAPE-team. Voor de meeste joggers werd het even uitblazen tijdens de feesten, maar nadien moesten de loopschoenen terug aan. Want de volgende "grote" afspraak komt er snel aan : de Antwerp 10 Miles op 24 april 2005.

                                     Lucien Poppe

10 km

294    Lucien Poppe - 48”05

440    Hein Wiesman - 51”10
512     Yves Van Cleef - 52”30
613     Pierre Wouters - 55”04
614     Estrella Peelman - 55”04
842    Hermine De Kimpe - 1.02’44
887    Martine Bastiaenssens - 1.04”59 
940    Margot Bogers - 1.10”57
964    Sylvain Verbruggen - 1.25”32 

 

4de KERSTLOOP - 12.12.2004 - BURCHT

Weer een gemengd gezelschap aan de start van de traditionele “Kerstloop” van ’t Swin in Burcht. Met Kouma Abdi hadden we een échte wedstrijdloper in de race, samen met een groep leden van het “KAPE Jogging Team” en een aantal joggers die hun strepen in de diverse sessies van “Start to Run” hadden verdiend. Voor de uitslagen beperken we ons uiteraard – logisch, toch – tot de KAPE-leden ... en dan schoten we meteen de hoofdvogel af met onze Ethiopische aanwinst Kouma, die de verdiende winnaar werd van deze stratenloop. Na 30’40” klopte hij de favoriet Kris Moernaut – die de vorige twee edities van deze "Kerstloop" had gewonnen - met een 50-tal meter.

 Kouma Abdi wint Kerstloop Burcht 12.12.2004

10 km

    1.     Kouma Abdi - 30’40”

 90.     Lucien Poppe - 41’39”

191.     Esterella Peleman - 50’18”

192.     Chris Povré - 50’19”

195.     Marc De Smet - 50’39”

232.     Louis Milbau - 56’03”

242.     Hermine De Kimpe - 57’13”

249.     Martine Bastiaenssens - 58’39”

 

15de 10 MIJL van ESSEN - 21.11.2004 - ESSEN

“Mooi weer voor de tijd van het jaar”, zullen er veel gezegd hebben in Essen. Niettegenstaande de goede omstandigheden was de belangstelling niet zo groot. En dat lag zeker niet aan het “KAPE Jogging Team”, want die waren met 10, waarvan 4 voor de 10 km en 6 voor de 10 Mijl.

Om 13.30 uur werd de start van de 10 km gegeven en iedereen zocht naar zijn tempo. Ester Peleman kwam, samen met Jens en Laura Milbau, half wedstrijd voorbij in 30 minuten, gevolgd door Sylvain Verbruggen op zo’n 6 minuten, maar nog héél fris. In de laatste kilometer probeerde Ester Jens in te halen, maar hij gaf zich niet zo maar gewonnen.

Heviger ging het er aan toe bij de “10 Miles”, die om 14.30 uur van start ging. Lucien Poppe – in topvorm – ging snel weg, gevolgd door Yves Van Cleef – die andere marathonman – die waarschijnlijk nog een stuk New York in zijn benen had, want hij moest Lucien snel lossen. De échte joggers, Louis Milbau, Martine Bastiaenssens, Frans Bastiaenssens en Pierre Wouters, hielden het bij hun vaste tempo. Na half wedstrijd en een sanitaire stop van Louis, versnelde hij samen met zijn trainingsmaat Pierre, om met een klein tijdsverschil uit te lopen op broer en zus Bastiaenssens.

                    Louis Milbau

P.S.  : Ook Veerle Staels – geen lid van het “KAPE Jogging Team”, maar wel van KAPE – kwam aan de start in Essen. Op de 5 km zette ze een tijd van 22’32”5 neer, goed voor de 17de plaats.

En wil je nog meer foto's van deze 10 Mijl bekijken, ga dan naar hier.

5 km

17          Veerle Staels - 22'32"5

10 km

53         Estrella Peleman - 56'19"0

64         Sylvain Verbruggen - 1..14"45"0

10 mijl

36         Lucien Poppe - 1.09'06"8

61         Yves Van Cleef - 1.19'12"6

79         Louis Milbau - 1.30'28"3

80        Pierre Wouters - 1.30'28"9

81         Frans Bastiaenssens - 1.31'11"0

86        Martine Bastiaenssens - 1.32'29"1

 

NEW YORK CITY MARATHON - 07.11.2004 - NEW YORK (USA)

Een weekje New York en even de prestigieuze New York City Marathon meepikken. Dat stond in de agenda van Yves Van Cleef (en echtgenote Margot Bogers), beiden vaste klanten van het KAPE JOGGING TEAM. Speciaal voor KAPE hielden ze een marathondagboek bij. Dat leest je hieronder, de foto's zijn er nu al.

               

Donderdag 4 november 2004

Na een vlucht van 8 uur en 20 minuten landen we om 13.30 uur plaatselijke tijd op de JFK Airport (6 uur vroeger dan in België). Ik word er ontvangen als een echte beroemdheid : de douane wil kost wat kost twee vingerafdrukken en een fotootje van mij hebben. Is hier sprake van een persoonsverwisseling of zouden ze mij echt bij de favorieten voor zondag rekenen ? Na deze formaliteiten gaan we in groep op de Marathon Expo in het Jacob Javits Center onze borstnummers en elektronische chips afhalen voor de automatische tijdregistraties.

Vrijdag 5 november 2004

In de voormiddag verkennen we in groep de laatste kilometer van de marathon in Central Park. Kwestie dat we allemaal goed zouden weten waar we onze laatste en beslissende demarrage moeten plaatsen. Aan familie en andere supporters wordt getoond waar de “family reunion area” zich bevindt en aan welke letter van welke kleurenzone er zondag vlak na de marathon dient samengekomen te worden.

De namiddag is vrij.  De echte marathonlopers gaan op hun kamer wat rusten, ik geef er de voorkeur aan om twee uur en half te gaan aanschuiven om op de top van de Empire State Building gedurende tien minuutjes te kunnen genieten van een zicht op heel New York.

Zaterdag 6 november 2004

We (ik en mijn trouwste supporter Margot) moeten al vroeg uit de veren omdat we willen meelopen in de “International Friendship Run”. Dit is een ontbijtloop van 6 kilometer (10.000 deelnemers !) voor alle niet-Amerikanen met start aan het hoofdkwartier van de Verenigde Naties en aankomst in Central Park.  Bedoeling is dat iedereen achter de vlag van zijn land blijft lopen. Wat onmiddellijk opvalt is de grote delegatie Nederlanders. Op de koop toe is het Nederlandse ING hoofdsponsor van de marathon en hebben ook zij oranje in hun logo. Allemaal “leuk meegenomen” dus voor onze Noorderburen. 

Ter vergelijking : in de marathon zullen er uiteindelijk 140 Belgen de finish halen, tegenover 2097 Nederlanders … En dan maar verwonderd zijn dat wij ons op Olympische Spelen tevreden moeten stellen met 3 medailles, terwijl onze oranje-broeders met een kar vol medailles huiswaarts keren.  Maar goed, dit is een andere kwestie.

In de namiddag maken we in groep een boottocht van drie uur. Zeer relax en ideaal de dag voor een marathon. We hebben fantastische zichten op de skyline van New York, varen naast het Vrijheidsbeeld en onder enkele mooie bruggen waar we morgen over zullen lopen.

Zondag 7 november 2004

Marathondag !!!!

Om 5 uur loopt de wekker af aangezien de lopers reeds om 6 uur in de lobby van het hotel moeten verzamelen. De supporters hebben meer geluk : hen wordt rust gegund tot 9 uur. Met één van de ontelbare bussen worden we naar Staten Island gebracht, het vertrekpunt van de marathon. Hier komen we reeds om 7.45 uur aan, het vertrekuur van de marathon is bepaald op 10.10 uur.  Gelukkig zijn er verwarmde tenten voorzien …

10.10 uur : Onder begeleiding van het Amerikaanse volkslied (live gezongen) en het liedje “New York, New York” van Frank Sinatra (uiteraard op tape) schuifel ik en nog 36.543 anderen voetje voor voetje naar de vertreklijn.  Voor ons ligt een tocht van 42 kilometer en 195 meter waarbij alle 5 de “boroughs” van New York zullen worden aangedaan (Staten Island, Brooklyn, Queens, the Bronx en natuurlijk Manhattan zelf). 

Het weer is heel aangenaam, de temperatuur zal op de middag rond de 20° C schommelen.  Ideaal dus voor mij als “jogger”, achteraf hoor ik dat sommige die zichzelf “lopers” noemen dit een paar graden te warm vinden voor een toptijd. Het is ook nooit goed voor die fanatiekelingen …

Na de start worden we onmiddellijk de Verranzano Narrows Bridge opgestuurd.  Reeds verschillende malen zag ik de indrukwekkende beelden hiervan op televisie, nu zélf deel te kunnen uitmaken van die mensenmassa is nòg indrukwekkender.

Km 1 - 20 : Alles gaat naar wens, ik zit nog fris en heb zo de mogelijkheid om te genieten  van het ongelooflijk aantal toeschouwers naast de weg, die de energie kunnen opbrengen om gedurende uren vol enthousiasme wildvreemden vooruit te blijven schreeuwen. Ik heb zelf niet geteld hoeveel het er precies waren maar volgens de officiële marathongids zouden er elk jaar om en bij de 2 miljoen supporters in New York over het traject verspreid staan …

Km 21 : Halfweg kom ik door op 1 uur 58 minuten en 45 seconden. 

Km 23 : Op mijn truitje heb ik discreet de Belgische driekleur aangebracht. Een Amerikaanse jogger die zichzelf waarschijnlijk als een intellectueel beschouwt, meent hierin de Duitse vlag te herkennen en begint tegen mij een gesprek in een soort J-M Pfaff-Duits.  Ik maak hem duidelijk dat hij zich van land vergist en dat ik uit België kom, waarop hij kirt : “Aha Belgium … Amsterdam”.  Langzaam maar zeker wordt het mij duidelijk waarom deze mensen Bush als hun president herverkozen hebben.

Km 25 : Ik krijg het lastig, zwarte plekken verschijnen letterlijk voor mijn ogen, een inzinking loert om de hoek. Een banaan en veel Gatorade (sportdrank) moeten erger voorkomen.

Km 27 : Margot staat niet op het afgesproken punt. Een tweede keer wordt het zwart voor mijn ogen, ditmaal figuurlijk : ze zal toch zeker met mijn Visa-kaart niet gaan shoppen zijn op Fifth Avenue ?

Km 28 : Oef, daar staat Margot dan toch.  Hoewel ik me allesbehalve top voel, hang ik toch de stoere uit om haar niet nodeloos ongerust te maken. Ik poseer eventjes voor een fotootje met opgeheven duim. Tja, na 7 jaar huwelijk kan een leugentje om bestwil af en toe geen kwaad …

Km 32 : Het gaat van kwaad naar erger met mijn maag en darmen.  Ik heb blijkbaar teveel van dat chemisch spul dat ze “Gatorade” noemen gedronken … Gelukkig staan er op het parcours geregeld mobiele toiletten en ik besluit er ééntje van de reeks op km 32 te bevuilen.

Km 35 : Drie luidruchtige Nederlanders komen mij voorbijgesneld. Eentje is blijkbaar visueel gehandicapt. Hij stelt mij de overbodige vraag : “Gaat-ie-lekker” ?

Km 42 : In een netto-tijd van 4 uur 29 minuten en 25 seconden strompel ik over de finish. Echte marathonlopers lachen natuurlijk met dergelijke “chrono”, ik als joggende marathontoerist ben hier best tevreden mee.  Van de in totaal 32.798 mensen die finishen, ben ik nog de 15.840ste …  Je kan dus niets anders dan vaststellen dat het gros van het deelnemersveld in New York uit joggers bestaat zoals ik. “Start To Runners” met marathonambities zet u dus schrap … er is nog hoop.

’s Avonds hebben alle Belgen afgesproken in het Belgisch restaurant “De Markt” waar we een Belgisch menu voorgeschoteld krijgen. Een van de lopers uit ons gezelschap steelt de show door tijdens het eten plots flauw te vallen (plotse bloeddrukval, … gezond hoor, marathons lopen). Gelukkig zijn er ook enkele dokters in de groep en na enig oplapwerk met wat cola’s, kan de man na een kwartiertje al weer lachen… alhoewel zijn stoofvlees met frieten tegen dan natuurlijk al lang ijskoud is. Na het eten is er nog een vat Stella en een vat Hoegaarden voorzien. Het hoeft dus niet te verwonderen dat de marathonverhalen met de minuut straffer worden. Ik besluit dan ook wijselijk om 22 uur richting hotelkamer te trekken. Het is een lange en vermoeiende dag geweest.

Maandag 8 november 2004

Vandaag heeft de groep afspraak met Jacqueline Goossens. Al meer dan 20 jaar leeft en werkt zij als journaliste (voor Knack en De Morgen) in New York. Jacqueline’s uitstekend observatievermogen en haar parate kennis zorgen ervoor dat je New York anders beleeft dan de modale toerist – zij begeleidt en toont je op een eigenzinnige manier ‘haar stad’ waar zij zich thuis voelt tussen diverse wereldculturen op één eiland. Zij schreef er 2 boeiende boeken over: ‘De beste straat ter wereld’ en ‘Mijn New York’. In haar gezelschap maken we een wandeling door de chique Brooklyn Heights, wandelen we over de Brooklyn Bridge om te eindigen bij Ground Zero en Wall Street. ’s Avonds besluiten ik en Margot op Broadway nog een musical mee te pikken.  Geheel in de lijn met de gemoedsstemming waarmee ik gisteren de finish bereikte, kiezen we voor de “Phantom” of the Opera.

Dinsdag 9 november 2004 en Woensdag 10 november 2004

Tijd voor een laatste wandeling (in Chinatown) en de laatste aankopen. Na een vlucht van 6 uur en 45 minuten, landen we woensdagochtend om 8.45 uur “moe maar voldaan” opnieuw in Zaventem. Het was een fantastische week, New York is aan mijn pril marathonpalmares toegevoegd (na Parijs in 2003 en 2004 én Berlijn in 2003).

 

Hoewel ik mij tijdens de marathon in dat wc’tje op km 32 zo miserabel voelde en mij daar voornam nooit nog ook maar één marathon te lopen, begint het nu toch weeral opnieuw te kriebelen. Stockholm in juni volgend jaar moet een prachtige marathon langs het water zijn en in Firenze eind november 2005 kunnen we cultuur met sport combineren …

 

                                     Yves Van Cleef

 

HERFSTMARATHON - 31.10.2004 - ETTEN-LEUR (NL)

Na een half jaartje sukkelen (rusten) met de rechterknie (na overbelasting van een pees), ben ik dit jaar rustig weer met lopen gestart. Ben dan ook lid geworden van het KAPE JOGGING TEAM, op aanraden van mijn zusje. (dit om zeker rustig genoeg te beginnen). En dit bevalt zeer zeker, want intervallen in je eentje lukt toch niet.

Einde maart, begin april de kilometers licht opgetrokken om te testen of alles in orde bleef. In juni en augustus een marathon uitgekozen, de “Marathon Brabant” of “Herfstmarathon” in Etten-Leur. Voornaamste reden bij deze keuze : ik had juist 12 weken om me voor te bereiden na onze vakantie en Etten-Leur ligt slechts op een boogscheut van Hoogboom.

De voorbereiding was goed verlopen, zonder kwetsuren en zo vertrok ik op 31 oktober naar Etten-Leur, vergezeld van mijn schoonbroer, die de 42 km ging meefietsen (ook proficiat !). Dit meerijden werd officieel verboden, maar toch oogluikend toegestaan, zonder natuurlijk de overige lopers te hinderen. Ook net voor de lopers rijden was verboden i.v.m. het windvoordeel.

Daar aangekomen, moesten alle Belgische deelnemers hun nummer en chip afhalen. Dan hadden wij nog anderhalf uur over, tijd om de loopkleding aan te trekken en nog vlug iets te eten.

Verder was er die dag ook een 5 km- en 10 km-wedstrijd (673 deelnemers) en een halve marathon (1295 deelnemers)

11.00 uur : nog een half uurtje voor de start, toch maar (heel) even loslopen en stretchen. Dit onder het motto : niet te veel energie verliezen op voorhand.

11.15 uur : hop naar de start, naar schatting ongeveer 300 deelnemers voor de hele marathon, waaronder ongeveer 25 vrouwen. 

Het weer zat goed mee, geen regen, de temperatuur zat ook goed, al mocht het op het eind wel iets warmer, maar ja … eind oktober ? Vandaar dat ik startte met drie T-shirts over elkaar. 

11.30 uur : Knal en daar vertrok ik voor mijn derde marathon. Na 2 à 3 km had ik een goed tempo gevonden en liep ik in een groepje van 5 man. 3 km verder verdween het eerste T-shirt. Het opwarmen was hiermee gebeurd.

Het parcours bestond uit twee praktisch identieke ronden. Het was vlak, met als enige uitzondering dat wij per ronde tweemaal een brug over de snelweg moesten nemen. De drankposten waren goed voorzien van sportdrank, water, banaan, sinaasappelen en eventueel zelf meegebrachte dranken.

Dan het wedstrijdverloop zelf : 10 km gepasseerd in 42 minuten, 21,1 km net op 1 u 30 min. (al denkende “toch niet te rap ???”). Had immers op de halve marathon in Brussel wel 1 u 24 min. gelopen, maar ja ? Aan km 31 alles nog in orde : 2 u 14 min. Maar dan, ja ja boven de 30 km. Op naar de eindtijd : 42,125 km in 3 u 18 min.

Tot km 31 liep inderdaad alles gesmeerd, maar dan, of dit de man met de hamer was ? Ik heb eigenlijk helemaal geen man zien staan, laat staan een hamer, maar het was wel de moeite. Tijdens het lopen had ik wel genoeg gedronken, maar het fruit dat talrijk werd aangeboden sprak mij niet aan.

Tijdens een vorige marathon had ik een redelijk misselijk gevoel gekregen van sportdrank die niet voldoende gekoeld stond. Daarom dacht ik  : “loop op wat je gewoon bent”. Enerzijds gewoon water en anderzijds appelsap gemengd met water (voor de koolhydraten).

Natuurlijk ben ik blij met mijn tijd van 3 u 18 min., maar het klopje kwam volgens mij iets te vroeg. Ik had voor deze marathon ook langer getraind en meer kilometers afgelegd dan voor de vorige twee. Toen liep ik met een voorbereiding van 9 en 8 weken tijden van 3 u 26 min. voor de eerste en 3 u 20 min. voor de tweede. Deze marathons heb ik wel gelopen in 2000 en 2001. Misschien word ik dan ook gewoon wat ouder ???.

Dit laatste gaat volgens mij toch niet helemaal op, toch zeker niet wanneer je de leeftijden van de aangekomen deelnemers bekijkt. Van de 285 lopers die de marathon hebben uitgelopen was er een enkeling uit de jaren 80 en enkele lopers uit de jaren 70. Het grootste deel van de deelnemers kwam net niet uit de jaren 60, maar wel uit de jaren 50, dit om te eindigen met een 10-tal lopers uit de jaren 40. En ik dacht “lekker sportief”, maar dit blijkt wel een oude mannensport te zijn.

Qua organisatie valt er eigenlijk niets op aan te merken, na de marathon kon je je laten masseren en 300 meter verder kon je douchen in het gemeentelijke zwembad. Deze marathon is voor mijn part zeker voor herhaling vatbaar, hoewel ik ook van afwisseling houd. Voor allen die willen proberen, het is de moeite waard !

Marc Tampère  

 

DE KUST-AFLOSSINGSMARATHON - 02.10.2004 - DE PANNE-OOSTENDE

Over de deelname van ons KAPE JOGGING TEAM aan de aflossingsmarathon aan onze Vlaamse kust kunnen we kort zijn. Aan wie er bij was : koester de herinnering aan deze merkwaardige ervaring. Aan wie er niet was : zet je schrap en lees wat je gemist hebt … .

De zon had de morgen al stralend opengebroken toen we om tien voor negen per bus het afspraakpunt aan ons gemeentepark achter ons lieten. Die bus was door Louis “gecharterd” en dat bleek voor de hele onderneming het ei van Columbus ! Van onze twee teams was alleen Martine niet op de bus : met haar echtgenoot Luc verbleef zij reeds aan de kust, en ook dat zou uiteindelijk voor elk van ons een pluspunt worden. Beatrice en Peter hadden voor alle inschrijvingen gezorgd, zodat we ons voluit aan onze mentale voorbereiding konden wijden.

De bus schoot goed op, maar - naarmate we de kust naderden - werd de atmosfeer somberder, althans wat het weer betreft, want binnen in de bus groeide een sfeer van eensgezindheid die bijna aan een samenzwering deed denken. Goede raad over tactiek, aanmoedigingen, inschattingen van individuele tijden, te verwachten tijdstippen van aflossingen, Jens die de pepermunt van Sylvain ronddeelde, … , de profs konden er wat van opsteken zoals er daar georganiseerd en voorbereid werd ! 

Een beetje troosteloos en grijs lag De Panne erbij toen we rond halfelf arriveerden. We hebben het nauwelijks gemerkt : Martine en Luc hadden reeds voor iedereen de startnummers en chips (voor aan de veters !) opgehaald, zodat we binnen de kortste keren klaar stonden voor de strijd ! Terwijl de drukte rondom de startplaats toenam vertrok een karavaan “De Lijn”-bussen met de deelnemers die op de aflossingsplaatsen dienden gedropt te worden.

De vertraging door het laattijdig opdraven van de politieke excellenties kon de ambiance niet vergallen en eindelijk om kwart over twaalf klonk het verlossende startschot voor  Martine Bastiaenssens en Jan Milbau. Met enthousiaste ellebogen baanden ze zich een weg door het gewriemel van de eerste honderden meters, waarna het alleen maar beter kon worden. Na korte tijd boog het parcours weg van de zeedijk, richting Polders, en in gestrekte draf rondden beide eerste runners hun 5 kilometer af. Martine gaf het blauwe lint door aan Pierre Wouters, Jan gaf zijn lint aan Lucien Poppe. Deze laatste had pas zes dagen geleden de marathon van Berlijn gelopen en was in optima forma. Zelfs toen een moedwillig stuk nadar hem beentje lichtte reageerde Lucien nog met een sierlijke zweefvlucht waarna hij prompt bij de afdeling “plaatselijk bodemonderzoek” landde.

Pierre was zoals steeds zijn eigen rustige zichzelf en gaf er een serieuze lap op : 10 kilometer in een tijd om u tegen te zeggen, waarna hij het blauwe lint doorgaf aan Frans Bastiaenssens. Hermine De Kimpe kreeg geen tijd om haar Lucien te soigneren, want ze nam van hem het lint over en moest stante pede de weg op. Zowel Hermine als Frans zijn toonbeelden van regelmatige jogging en vrij snel nadat schrijver dezes (nvdr. : Johan Debaenst) Frans afgelost had kon Hermine Peter Van Wallendael lanceren. Onze joggingbegeleider en trainer had een lastige linkerknie, en net voor de aflossing had hij zelfs zijn rechterknie nog eens zorgelijk betast. Aan de stijl, de gezwindheid en de snelheid waarmee hij mij even later voorbij kwam gesneld kon je daar in ieder geval niets van merken ! Hier, in het begin van de tweede helft van de marathon, legde Peter de basis van het tijdverschil dat onvermijdelijk tussen onze teams zou groeien.

Het was mij een eer ons lintje te kunnen doorgeven aan onze superveteraan Sylvain Verbruggen, die bij het verschijnen van dit schrijfsel de kaap van de zeventig al voorbij is ! Zijn opdracht was hem op het lijf geschreven : de zeedijk op en achter Gerda Vercammen aan ! Een kolfje naar zijn hand, maar iets te zwaar voor zijn benen, want het was ondertussen al een tijdje geleden dat Gerda Peter afgelost had. In haar kenmerkende veerkrachtige en snelle tred had zij haar 5 kilometer al met smaak verteerd en de benjamin van het gezelschap met name Frederik Peeraer richting aankomst  gestuurd. Jongste, en met de langste benen, wat wil je nog meer, en Frederik klokte voor zijn team af op 3 u 18 min ! Proficiat !

Sylvain moet zowat zijn persoonlijk record scherper gesteld hebben – hij was daarin bovendien niet de enige ! - toen hij het met ons aller zweet doordrenkte aflossingslint rond Louis Milbau zijn nek zwierde. Louis had geen aansporing nodig, raapte onderweg de ene versleten marathonloper na de andere op, genoot met volle teugen zilte zeelucht van de sfeer en de belangstelling langs de zeedijk en kwam voor ons team over de elektronische meet na 3 u 47 min ! Medaille voor iedereen !

Over het enthousiasme en de tevredenheid over onze prestaties zouden we nog zoveel kunnen vertellen, om nog maar te zwijgen over de talloze aspecten die deze dag tot een algemeen succes gemaakt hebben, zoals het weer dat eerst somber keek maar dan opklaarde, zonnige periodes afwisselde met dreigend wolkenspel, of de solidariteit van al onze teamleden, of de alomtegenwoordigheid en handigheid van Beatrice (verstekeling op de lijnbus, extra portie pasta, koud kunstje voor haar), enz.

Eén zaak is naar mijn gevoel voor iedere deelnemer duidelijk : het was een speciale, merkwaardige, hartverwarmende ervaring waarbij iedereen zich honderd procent ingezet heeft voor iedereen en voor de hele groep, waar we met plezier aan terug zullen denken, en waar we bij leven en welzijn een nieuwe uitgave willen van meemaken.    

                            Johan Debaenst

Huisfotograaf Luc Jongeneelen zorgde voor een foto-album van deze marathon : klik hier en dan zie je alle foto's van deze sportieve activiteit ... met op de foto bij Martine Bastiaenssens zelfs een heuse minister - Renaat Landuyt - als supporter van het KAPE JOGGING TEAM. 

 

REAL MARATHON - 26.09.2004 - BERLIJN

Onze joggers gaan niet alleen aan de slag in het binnenland, ook naar het buitenland zendt het KAPE JOGGING TEAM zijn zonen uit. Lucien Poppe trok naar de Marathon van Berlijn en bracht er volgend verslag van mee :

Het is bijna 9 uur en het regent zachtjes. Met een plastiek zak over het dunne singlet wacht ik met spanning op het startschot, samen met nog 30.000 lopers. Binnen enkele minuten is het zover : dan start ik voor mijn allereerste marathon ! Het is nu te laat om te twijfelen. Heb ik de goede schoenen aan ? Krijg ik blaren op mijn voeten ? Gaan mijn spieren het uithouden ? En vooral : kom ik de beruchte man met de hamer tegen ? Maar één zekerheid : al die vragen krijgen een antwoord in de komende uren.

En dan weerklinkt eindelijk het verlossende schot. Om de start vlot te laten verlopen zijn de lopers ingedeeld in afzonderlijke startvakken die op eindtijd zijn geordend. En aangezien ik (nog) geen eindtijd kan voorleggen mag ik achteraan starten. Na 20 minuten aanschuiven, is het mijn beurt om de startlijn te overschrijden. Voor mijn chrono speelt dit geen rol : de tijd wordt gemeten met een elektronische chip aan je voet en de klok begint pas te lopen vanaf het overschrijden van de startmat.

De sfeer is indrukwekkend : één miljoen mensen die je aanmoedigen met kreten, tromgeroffel en ratels en talrijke muziekbands met opzwepende muziek vormen een geweldige stimulans. Je moet dan ook goed op je hartslag letten en het tempo onder controle houden. Ik heb gekozen voor een tempo van 5’ per km, halverwege kom ik op 1 uur 47 min. voorbij.  Geen centje pijn, geen man met de hamer : het gaat goed.  De twee minuten achterstand op mijn schema probeer ik goed te maken door iets te versnellen. Tot km 40 gaat dit redelijk, maar dan moet ik het tempo terug laten zakken tot 6’ per km. De spieren in de benen beginnen behoorlijk zuur te worden. Nog een bochtje en dan loop ik de bekende laan “Unter der Linde” op, met achteraan de Brandeburger Tor. Nu is het zwoegen, de laatste kilometer doet pijn. Eindelijk overschrijd ik de meet en kan ik mijn benen laten rusten.  Mijn eindtijd :  3 uur 37 min. 08 sec.,  gemiddeld 11,66 km/uur.

Voor mijn eerste marathon ben ik hiermee zeer tevreden. Ook met mijn keuze voor Berlijn. De verdeling van borstnummers en elektronische chips, de briefing voor de lopers, de talrijke aanduidingen naar startlijn, kleedkamers, de uitstekende verzorging tijdens en na het lopen, maken van de marathon van Berlijn een fantastisch evenement. De gehele organisatie, het parcours en natuurlijk het publiek zijn grandioos. Samen met New-York en Londen wordt Berlijn dan ook terecht tot de top gerekend.  Iets voor volgend jaar ?

                                Lucien Poppe

 

NIKE CITY RUN - BRUSSEL - 19.09.2004

Een delegatie van het KAPE JOGGING TEAM, onder begeleiding van Peter Van Wallendael, zakte op zondag 19 september (nvdr. : een autovrije zondag in hartje Brussel) af naar het Koning Boudewijnstadion voor een kennismaking met de Nike City Run van Brussel. Dit jaarlijkse evenement geldt als hoogtepunt van het “Start to Run”-seizoen. In het stadion zelf konden enkele joggers niet aan de verleiding weerstaan : ze liepen enkele pasjes over het perfecte grasveld maar werden prompt weggejaagd : enkel toegelaten voor Rode Duivels.

De City Run van 5 km bracht de lopers door de groene omgeving van de Heizel en het Atomium. Voor de halve marathon werden ook de Brusselse straten aangedaan met een doortocht over de Grote Markt. Wegens een hardnekkig knieletsel kon Peter zelf niet deelnemen. Hij werd getroost door de goede prestatie van zijn “joggers”.

                            Lucien Poppe

5 km

22           Frederik Peeraer - 17"37

145         Gerda Vercammen - 22"44

231         Beatrice Gabriëls - 24"46

302         Hermine De Kimpe - 26"22

377         Margot Bogers - 28"02

449         Sylvain Verbruggen - 30"51

 

Halve Marathon

187          Marc Tampère - 1'24"16

801          Lucien Poppe - 1'38"56

1912        Yves Van Cleef - 1'57"13

2201        Pierre Wouters  - 2'05"39

2202        Louis Milbau - 2'05"40

2310        Martine Bastiaenssens - 2'11"32

 

11de SJAAK DIJKMANS MEMORIAL - PUTTE-STABROEK - 05.09.2004

Deze “Sjaak Dijkmans Memorial” is een organisatie van de Lopersgroep Putte, een club die zowat op de wip zit op de Belgisch-Nederlandse grens. Op zondag 5 september organiseerden zij – onder een stralend zonnetje en met ultrawarm loopweer – de 11de editie van hun Memorial. En ook een aantal KAPE-ërs waren afgezakt naar het Ravenhof in Putte-Stabroek om hun joggingschoenen aan te trekken tijdens de diverse wedstrijden.

In de kortste natuurloop – eentje van 4,4 km – eindigde Ellis Van Koersveld als 12de. Over de wat langere afstand in de bossen rond het Ravenhof – de natuurloop van 7,85 km – kwamen onze KAPE-ërs met meer aan de start. Stefan Gorts liep mee in de kop van de wedstrijd en eindigde 3de. Zijn gade – Elke Goffa – werd als eerste KAPE-dame afgeklokt op een 20ste plaats. En dan was het tijd voor het binnenlopen van de KAPE-joggers : Dimitri Steurs (21ste), Beatrice Gabriëls (26ste), Vanessa Van Staeyen (36ste) en ouderdomsdeken Sylvain Verbruggen (44ste).

Tijdens de officiële wedstrijdloop over 15 km starten zowel enkele KAPE-atleten als ervaren joggers. Junior Martin Pallemans vertrok met de snelsten, maar zware benen deden hem de rol lossen. Hij eindigde toch knap 6de in 58’08. Masters Peter Van Wallendael en Daniel Vandael bleven netjes in elkaars buurt. Peter kwam na 1’01”34 als 15de over de streep aan het Ravenhof, Daniel had er 3 seconden meer voor nodig en eindigde dus 16de. Dirk Rutten – voor een deeltje KAPE-ër en voor een deeltje lid van LGP – maakte er een oefentrip van en finishte als 45ste in 1’14”27. Ook voor de leden van het KAPE JOGGING TEAM Louis Milbau en Pierre Wouters was deze jogging een voorbereiding op het langere werk. Samen kwamen ze over de meet, maar voor Louis klokte men 1’28”55 en de 59ste plaats, voor Pierre nét een seconde meer met 1’28”56 en de 60ste plaats.

En dan was het tijd voor de dames. Martine Bastiaenssens – met persoonlijke coach op de fiets – liep in 1’36”43 naar een 62ste plaats. Het jonge volkje dat na haar kwam, had pas in de loop van de week besloten om zich ook eens aan een 15 km te wagen. Van voorbereiding was er dus weinig sprake, maar toch liepen ze – de één al wat vlotter dan de ander – de wedstrijd uit. Gwen Vankevelaer had er 1’39”19 voor nodig (64ste) en Vicky Dhooghe deed het in 1’44”15. Als 67ste kwam ze niet als laatste over de meet … en dat was één van haar belangrijkste doelstellingen. En dorst dat ze gehad hadden onderweg ! Op naar de marathon, meisjes !

                                     Hugo De Hoon

Natuurloop 4,4 km

12de    Ellis Koersveld - 27"48

 

Natuurlooop 7,85 km

  3de    Stefan Gorts - 35"33

20ste    Elke Goffa - 43"43

26ste    Beatrice Gabriels - 45"42

36ste    Vanessa Van Staeyen - 47"12

44ste    Sylvain Verbruggen - 56"43

 

Wedstrijdloop 15 km

6de       Martin Pallemans - 58"08

15de      Peter Van Wallendael - 1'01'34

16de      Daniel Vandael - 1'01"37

45ste     Dirk Rutten - 1'14'27

59ste     Louis Milbau - 1'28'55

60ste    Pierre Wouters - 1'28'56

62ste    Martine Bastiaenssens - 1'36'43

64ste    Gwen Vankevelaer - 1'39"19

67ste     Vicky Dhooghe - 1'44"15

 

KAPITTELLOOP - BRASSCHAAT - 29.08.2004

KAPE-master Daniel Vandael legde zich – na een wat tegengevallen 3000 m op de piste van Edegem – eigenhandig een straftraining op. En dat werd de “Kapittelloop” in Brasschaat, een organisatie van buurclub AC Break. Hij eindigde er 25ste in een tijd van 47”27. Jogger Yves Van Cleef eindigde iets te snel voor de aankomstrechters, zodat zij zijn naam of nummer niet tijdig genoteerd kregen en hem als opgever in de einduitslag opnamen. In de officiële uitslag van deze jogging werd zijn plaats door de organisatoren van AC Break blanco gelaten. Maar om de puntjes op de i te zetten : Yves eindigde er als 101ste in een tijd van 59’52”. En zo is weer een blanco naam in de uitslag ingevuld door een KAPE-jogger !

 

2de STRATENLOOP - BRECHT - 18.06.2004

Op een vroege vrijdagavond in juni trokken een aantal joggers de loopschoenen aan voor de “2de Stratenloop” van de gemeente Brecht. Afstanden naar keuze voor dames en heren … dus ook voor de deelnemers van het “KAPE JOGGING TEAM”. En hier zijn de resultaten van onze atleten : 

Dames : 3,2 km

17        Bep Fassaert - 19”53

19        Ans Fix - 20”45  

Heren : 6,4 km

33       Sylvain Verbruggen - 45”36

 

Dames : 6,4 km

18        Elke Luijten - 34”56

47        Martine Bastiaenssens - 45”36 (als gangmaker voor Sylvain)  

Heren 0,6 km

26      Marc Tampère - 37”11

73      Wesley Milbau - 42”14

124      Louis Milbau - 51”25

 

20 km van BRUSSEL - 30.05.2004

Na het eerdere uitstapje van het “KAPE JOGGING TEAM” naar de “Antwerp Ten Miles”, waren er op zondag 30 mei nog een aantal doordrijvers die ook de “20 km van Brussel” op hun programma hadden gezet. Voor één keertje was de Brusselse binnenstad het heiligdom voor niet-gemotoriseerd verkeer op twee benen. Met start op de esplanade van het Jubelpark, liepen de joggers door lanen en tunnels van onze hoofdstad. Voor deze 25ste editie van deze stadsloop mochten 25000 deelnemers van start gaan en daarbij liepen alweer een aantal KAPE-ërs. Hun resultaten hebben we geplukt uit de ellenlange eindstand van deze jogging :

  9466          Yves Van Cleef - 1’54”34

14119           Wesley Milbau- 2’06”56

14653           Marc De Smet - 2’08”35

15581           Eddy Graauwmans - 2’11”47

16845             Louis Milbau - 2’17”18

 

ANTWERP TEN MILES - 25.04.2004

Met 4850 deelnemers haalde de “Antwerp Ten Miles” op zondag 25 april een recordaantal aan deelnemers. Daar had allicht ook het nieuwe parcours wat mee te maken. Start en aankomst lagen op de Antwerpse Linkeroever, waardoor de deelnemers aan de 10 mijl een tochtje door de Waaslandtunnel mochten doen. Een kuitenbreker die – met 2 x afdaling en 2x klim – behoorlijk in de benen van de joggers kroop.

Voor het eerst ook een flinke delegatie van KAPE aan de start, met naast piste-atleten Martin Pallemans en Peter Van Wallendael ook een groep joggers uit het “KAPE JOGGING TEAM”, een uitloper van het succesvolle “Start to Run”-project. Even de uitslag overlopen :  

   51.      Martin Pallemans - 58”14

  146.       Peter Van Wallendael - 1’03”03

1180.     Yves Van Cleef - 1’20”18

1473.     Hein Wiesman - 1’23”32

1705.      Wesley Milbau - 1’26”15

2334.      Marc De Smet - 1’32”49

2335.     Pierre Wouters - 1’32”50

2410.       Lucien Poppe - 1'43"16

2435.     Johan Debaenst - 1’34”14

2444.     Louis Milbau - 1’34”20

2845.    Inge Van Tilborgh - 1’41”11

2960.     Martine Bastiaenssens - 1’44”25

3135.     Kristin Van Tilborgh - 1’49”44

 Ook in de 5 km kwamen nog 3 KAPE-joggers over de eindmeet :

365.        Vanessa Van Staeyen - 28”04

 431.        Hermine De Kimpe - 29”11

 783.      Sylvain Verbruggen - 36”04

Proficiat aan alle deelnemers !

Opvallend ook dat in de uitslag nog heel wat meer bekende namen terug te vinden waren. Een aantal joggers die door de “Start to Run”-handen van jogbegeleider Peter Van Wallendael gekneed zijn, liepen ook deze “Antwerp Ten Miles” uit. Duidelijk het lopen nog niet opgegeven. En zo hoort het !

terug naar "Index"