KONINKLIJKE ATLETIEKCLUB KAPELLEN
SPORTIEVE BLOEI
In
1993 werd weer een belangrijk tijdperk in de club afgesloten. Alfons Peeters,
"de Fons" voor de vrienden, trok zich terug uit de club. Atleet, lid
van het jonge atleten-bestuur, bestuurslid, secretaris, voorzitter, trainer,
duivel-doet-al en jarenlang synoniem voor A.C. Kapellen stopte met zijn
atletiekbedrijvigheid die bijna een kwarteeuw verbonden was met de Kapelse club.
Opvallend is de manier waarop hij zelf steeds op de achtergrond bleef, al wordt
hij door vele van "zijn" atleten als de échte ziel van de club
omschreven. Onopvallend ... maar toch niet helemaal ! In het tijdschrift
"Atletiekleven" van 1987 was hij aan het woord en gaf hij volgende
analyse van zijn club : "A.C. Kapellen was een éénmanszaak met éénmans-atleten,
zonder échte trainers en zonder échte begeleiding".
In
1989 was ook nog volgend standpunt in het clubblad te lezen :
"Steeds meer blijkt dat kleine clubs het lastig krijgen om de goede atleten in eigen huis te houden. Kapitaalkrachtige clubs geven er de voorkeur aan goede elementen op te kopen, in plaats van de jongeren zelf op te leiden. De kleine clubs zullen zich hiertegen moeten wapenen, lukt dat niet dan zullen ze afglijden tot clubs die maar kunnen pronken met pupillen en miniemen, maar de andere atleten zullen ze zien vertrekken naar andere clubs. Een samenwerkingsverband tussen de kleine broertjes is een must !"
Het
tekort aan trainers bij KAPE was begin jaren '90 al uit de wereld geholpen met
de komst van Paul Sauviller, ex-atleet in de spurt- en hordennummers bij Antwerp
A.C. , en Hubert Hendrickx, ex-atleet van de Kapelse club en van Antwerp A.C.
Met Ina De Boeck, Karina Denis, Sonia Peeters, Karin Cuypers, Liesbeth
Veestraeten, Eddy Dierckx, Dirk Deckers en Johnny Van den Eynden als trainers
werd de ruime omkadering van de atleten bestendigd.
In februari 1993 werd André Gorts op een buitengewone Algemene Vergadering van de V.Z.W. tot nieuwe voorzitter verkozen. In hetzelfde jaar werd door een trio Noord-Antwerpse clubs (AKEK Ekeren, A.C.Brasschaat en KAPE Kapellen) een samenwerkingsverband gestart. Later sloot ook ESAK Essen zich hierbij aan. Geselecteerde atleten van deze clubs konden deelnemen aan specialisatietrainingen in verschillende disciplines. Trainingen voor polsstokspringen, hoogspringen, horden en spurt, ver- en hinkstapspringen, kogelstoten en discuswerpen werden door trainers van de deelnemende clubs op de verschillende oefenterreinen geleid. Specialisatietrainingen en intensere begeleiding van de atleten zorgden voor een sterke toename van het aantal KAPE-atleten dat voldeed aan de minima om deel te nemen aan VAL- en Belgische Kampioenschappen.
1995
werd door voorzitter André Gorts als "het sterkste seizoen sinds jaren
!!!" omschreven in het KAPE-clubblad. Het lijstje met sterke prestaties gaf
hem alleszins gelijk : 3 provinciale indoor-titels, 5 provinciale
outdoor-titels, de selectie van 2 KAPE-atleten voor de nationale meerkampploeg,
de provinciale kampioenstitel aflossing 4 x 100 m. alle categorieën en als
hoogtepunt ... 2 titels van Belgisch Kampioen. De titels op de provinciale
kampioenschappen waren een aanduiding dat KAPE met de jeugdwerking bij de
provinciale topclubs behoorde. Bij de provinciale kampioenschappen aflossing
werd de titel "alle categorieën" binnengehaald met een ploeg
bestaande uit 1 kadet en 3 scholieren. Scholier Kristof Gorts en kadet Kim
Hendrickx werden geselecteerd voor de scholieren-interland meerkamp tussen België
- Nederland en Wit-Rusland op 19 en 20 augustus in Herentals.
Kim Hendrickx zorgde voor hét hoogtepunt door twee Belgische kampioenstitels bij de kadetten meisjes te veroveren. Bij het speerwerpen en de klassieke meerkamp stond zij op het hoogste schavotje.
INT
De
interclubwedstrijden, de énige wedstrijd waarbij het belang van de ploeg boven
het belang van de atleet gesteld werd, zorgden vaak voor moeilijkheden en
wrijvingen in de club. Om te kunnen deelnemen diende KAPE, met een beperkt
atletenpotentieel, in het verleden vaak beroep te doen op "ééndagsvliegen",
atleten die weinig of niet trainden of de spikes al aan de wilgen hadden
gehangen. Ook de verdeling van de atleten over de nummers leidde vaak tot kleine
conflicten. Negatief waren de jaren waarin forfait diende gegeven of onvolledige
ploegen deelnamen. Positief waren de jaren waarin promotie werd afgedwongen (al
dan niet via een herschikking van de reeksen) of waarin een finaleplaats werd
behaald. De inschrijving voor de jongeren-interclubs was erg variabel en
afhankelijk van de beschikbaarheid van atleten. In 1982 en 1983 werd zelfs
ingeschreven voor de veteranen-interclub.
Bij de interclubwedstrijden van 1995 leverden de kadetten meisjes (5de), de kadetten jongens (2de), de scholieren meisjes (3de), de scholieren jongens (3de), de seniors dames (4de) en de seniors heren (5de) een sterke prestatie. In 1996 werd dit positief bilan nog overtroffen. De kadetten meisjes (6de), de kadetten jongens (5de), de scholieren meisjes (2de), de scholieren jongens (4de), de seniors dames (1ste) en de seniors heren (3de) deden nog beter dan het vorige jaar. Met de tweede plaats van de scholieren meisjes bereikte voor het vijfde opeenvolgende jaar een KAPE-ploeg bij de kadetten of scholieren de finale. De overwinning van de seniorsploeg (met énkel scholieren en juniors) op WIBO leverde de kampioenstitel in 3de Landelijke afdeling en de promotie naar 2de Landelijke afdeling op. De uitslagen in de interclubs van deze twee jaren zijn de collectief sterkste prestaties uit de geschiedenis van de club.
75 JAAR
De
viering van het 75-jarig bestaan van de club in 1996 werd ingezet tijdens het
clubfeest in januari. Alle atleten ontvingen een speciaal voor dit feestjaar
ontworpen T-shirt, met het KAPE 75-logo. Dit logo werd ook op de voorpagina van
het clubblad opgenomen.
Op
een persontmoeting in maart werd het programma bekendgemaakt : de Mora-meeting
en een selectiewedstrijd voor het Zomercriterium (de eerste maal dat een
dergelijke wedstrijd door KAPE mocht georganiseerd worden) in mei, het Spring-
en Werpcriterium en een KRAK-meeting mét KAPE 75-aflossing in juni, de KAPE
75-jeugdmeerkamp in augustus, de avondjogging i.s.m. het gemeentebestuur van
Stabroek, de KAPE 75-jubileummeeting mét "Topwerpfestival" en de
tweede KRAK-meeting mét barbecue in september en de ontvangst door het
gemeentebestuur van Kapellen in oktober. Het feestjaar werd afgesloten op 12
oktober 1996 met een Academische Zitting.
Voor de jongste atleten van de club (benjamins, pupillen en miniemen) werd er een regelmatigheidscriterium ingesteld. De atleten die deelnamen aan een minimum aantal eigen meetings ontvingen op het einde van het seizoen een boek als beloning voor hun inzet. De benjamins moesten deelgenomen hebben aan 3 op 4 meetings, de pupillen en miniemen aan 5 op 7 meetings.
terug naar "Index".
terug naar "Vorig Hoofdstuk".