Willem Bravenboer
Modelbouwer en ontwerper sinds 1827 ...
| |
| home |
| geschiedenis |
| modelvliegen |
| indoorvliegen |
| nog een hobby... |
| weerbericht |
| musea |
| foto's |
| video |
| downloads |
| contact |
| links |
| Veiligheid op het
modelvliegveld |
26 juni 2011
De meesten van ons zijn er meestal wel vrij zeker van dat wij onze hobby op een zo veilig mogelijke manier beoefenen. Ik ook, en ik weet dat sommigen mij zelfs teveel op veiligheid gefocust vinden.
Op zaterdag 25 en zondag 26 juni hadden we een aantal vrienden van andere clubs uitgenodigd om te komen (elektro-)vliegen. Zoals dit zo ongeveer in heel het land het geval was, viel de zaterdag, op een paar avond-uren na, geheel in het water.
Hoe anders was het op zondag: lekker warm, weinig wind, droog en gezellig druk met vliegers en aanhang. Er werden gegevens uitgewisseld en er werd druk gevlogen.
Op een bepaald moment wilde ik onze grote Horten opgooien, zoals ik dat in het verleden al vele tientallen keren had gedaan. Willem Jr. aan de knuppels. Hij heeft ook veel ervaring met het vliegen van deze kist.
En toch ging er wat mis!
Bij het gooien echter deed ik blijkbaar iets anders dan anders, vermoedelijk trekte ik mijn arm verder en lager uit dan gewoonlijk. Hierdoor hapte de rechter propeller flink in mijn elleboog. (De regelaars stonden zo geprogrammeerd dat ze bij een ongewone belasting de motor uitschakelen, vandaar de bijna onmiddellijke bocht naar rechts gevolgd door de crash).
Ik zag onmiddellijk dat een en ander niet pluis was: sneeën en bloed! Gelukkig deden de vingertjes het nog wel!
Vanaf dat moment leek het wel of er
een goed geoliede machine begon te draaien: Willem Jr. werd gelijk
achter mij aan gestuurd, het toestel zou wel opgeruimd worden... bij
het clubhuis werd gelijk een stoel onder m'n achterste geschoven...
mijn arm werd vakkundig verbonden... mijn bebloede hand werd in een kom
met lauw water schoongewassen... en nog meer..., allemaal verschillende mensen, waarvan een aantal mekaar niet eens kende!
Ingechecked bij de spoedeisende hulp van het ziekenhuis, waar de verwonding schoongemaakt werd. Toen werd duidelijk dat de propeller 7x "gebeten" had:
Ik ben er heel goed vanaf gekomen!
Door dit voorval werd ik (en ik hoop, iedereen die dit leest!) toch weer met mijn neus op de feiten gedrukt:
gelukkig was het druk op de club en was vakkundige hulp direct beschikbaar.
Maar wat was er gebeurd als ik alleen op het veld geweest was (misschien met een ander type toestel)?
Wat als dan de propeller bv. een slagaderlijke bloeding had veroorzaakt?
Zou ik dan in staat geweest zijn om mezelf eerste hulp toe te dienen?
Zou ik dan zelfs maar in staat geweest zijn om om hulp te telefoneren?
Had ik dan een auto kunnen besturen?
Wat als ik dan iemand was die niet tegen bloederige beelden kon, en flauwviel?
Wat als, wat als, wat als...
Ik ben altijd voorstander geweest van het vliegen met een "buddy". Vanzelfsprekend is de potentiële kans op ongelukken met een lichte parkflyer met een 2204 motor er op, beduidend kleiner dan wanneer je een toestel hanteert dat uitgerust is met een motor van 1000 Watt, of een helikopter. Zelfs een 450-type heli, met zijn sneldraaiende rotor, vraagt de nodige voorzichtigheid.
Ik wil graag het volgende zeggen:
En helemaal tot slot:
Bedankt, allemaal, voor het op zo'n perfecte manier samen klaar te staan en me de eerste zorgen te geven!
Om trots op te zijn!