BIO 1999 - LINE-UP - DISCOGRAFIE
BANANA PEEL BLUESBAND
ARTHUR WILLIAMS & THE BLUESMASTERS
THE NIGHTPORTERS
BYTHER SMITH & THE NIGHTRIDERS
RONNIE BAKER BROOKS
BETTYE LAVETTE & BAND feat. Rudy Robinson
JIMMY D. LANE & BLUE EARTH
Vlaanderen bezit een vloot bluesbands. Veel muzikanten hebben voor het eerst met de real stuff kennis gemaakt in de Banana Peel in Ruiselede, de legendarische blues en jazzclub van Eric Carrette en zijn vrienden.
De Banana Peel Bluesband werd in 1991 gevormd naar aanleiding van het 25 jarig bestaan van de club.
De fundamenten van de Banana Peel Bluesband liggen bij Marino Noppe en Willy De Vleeschouwer, beiden gerenommeerd gitarist. De gedachte groeide om de beperkingen van diverse projecten te overstijgen en vrijblijvend te musiceren in deze gelegenheidsband die de beste bluesmusici uit de regio samenbrengt.
Oorspronkelijk werd enkel in de Banana Peel opgetreden als support-act voor de blues-grootheden die er maandelijks optraden. Een jam was nooit ver weg.
Tegenwoordig is de Banana Peel Bluesband een regelmatig gevraagde act op allerlei evenementen.
Wees op tijd !
Line-up :
Marino Noppe --
Vocals, guitar , slide
Willy De Vleeschouwer -- Guitar
Dominique Van Tomme -- Hammond , piano
Eric De Wolf -- Bass
Andy Van Kerkhove -- Drums
Discografie : Live At The Banana Peel -- Banana Peel Records 971119
ARTHUR WILLIAMS & THE BLUESMASTERS (USA)
Na de Banana Peel Bluesband is het tijd om plaats te maken voor Arthur Williams. Deze 62-jarige man groeide op in Chicago, in een huis waar de mondharmonica’s van papa Williams overal rondslingerden. Geen wonder dat Arthur op 12-jarige leeftijd ook begon te spelen.
Na talrijke verhuizingen (Mississippi, Illinois, Chicago, weer Mississippi en Detroit) heeft Arthur Williams uiteindelijk vaste stek gevonden in St.-Louis. Op zijn omzwervingen heeft hij met een hele rits muzikanten gespeeld, zoals Eddie Taylor, Elmore James, Muddy Waters, King Biscuit Boys, Frank Frost, John Lee Hooker…
Hij speelt harmonica op de manier zoals alle groten dit instrument bespelen. Het is een kunst zoals hij schijnbaar zonder moeite muziek uit het instrument haalt.
Zijn stijl is helemaal afhankelijk van ademhalingstechniek en zoals hij het uitlegt klinkt het eenvoudig : "Ik adem in en uit door de harmonica zelf. Op die manier geef ik de noten ruimte om langs het ene gaatje binnen te komen en langs het andere er weer uit. Bovendien word ik er niet moe van."
Arthur Williams & The Bluesmasters hebben met haast elke belangrijke bluesmuzikant van de jongste generatie gespeeld. Overal waar ze spelen wordt het "a thousand miles from nowhere" en dat is, vooral wanneer Arthurs harmonica op kruissnelheid gekomen is, gegarandeerd een woelige plek !
Dit is Mississippi blues met Chicago drive.
Line - up :
Arthur Williams --
Vocals, harp
Boo Boo Davis -- Drums , vocals
Bob Lohr -- Piano
Larry Griffin -- Guitar
Greg Edick -- Bass
Discografie : Harpin’ On It -- Fedora 1999
THE NIGHTPORTERS (UK)
Pas in 1993 opgericht en ondertussen uitgegroeid tot een van de meest gevraagde blues acts in het U.K.-circuit. In 1996 waren ze al zo populair, dat een lokale brouwerij uit Devon (Mill Brewery, New Abbot) een nieuw biertje lanceerde : Nightporter Ale, strong and dark (5.2 %). Dit laatste schetst meteen een treffend beeld van de band…
In vlotte pakjes en gepolijste schoenen gehesen, beginnen the Nightporters stormend aan hun set. x minuten lang zullen ze op het HBF-podium de grenzen van rockabilly, blues en boogie verkennen. Hun uitermate uniek repertoire, stijl fifties R&B, is opwindend om naar te luisteren en heel erg dansbaar. Reken maar dat het publiek gauw opgewarmd is door de levendige, energieke blues-rockabilly-boogie stijl !
Ze spelen ondermeer materiaal van lang vergeten artiesten. Moesten díe artiesten vandaag hun nummers horen op de manier van The Nightporters, dan zouden ze waarschijnlijk wensen dat ze het indertijd zelf zo gedaan hadden.
De debuut cd "Feeling Good" (1997) werd in heel Europa goed onthaald en in België werd het zelfs één van de best verkochte blues cd’s van 1997. In het begin van dit jaar werd een tweede cd opgenomen met voorlopige titel "Rollercoaster" en zal normaal gezien net uit zijn tegen het festival .
Dé Britse band van het ogenblik !
Line-up :
Ian Roberts --
Vocals, guitar , harmonica
Martin Vowles -- Guitar , backing vocals
Chris Robbins-Davey -- Double Bass
Kevin Crowe -- Drums , backing vocals
Discografie :
Feeling Good -- Wang
1997
Rollercoaster -- Indigo Records 1999 September !
(voorlopige titel)
BYTHER SMITH (USA) & THE NIGHTRIDERS
Byther Smith (°17.4.33) had zijn eerste muziekervaring in de gospel, een genre waar hij later nog geregeld naar terugkeerde. Als tiener heeft hij een tijdje op een veeboerderij in Arizona gewerkt en in die periode speelde hij in de weekends in een country & western-bandje.
Op aanraden van zijn neef – de legendarische J.B. Lenoir – verhuisde de toen 24-jarige Smitty naar Chicago. Daar nam hij gitaarlessen bij Robert Lockwood en Hubert Sumlin, uitgaande van het principe "wanneer je een gitaarleraar neemt, kan je net zo goed de beste nemen". Het duurde niet lang of Byther werkte met enkele van de grootste Chicago blues artiesten samen : Muddy Waters, Howlin’ Wolf, Jimmy Reed en Otis Rush.
Bijna 20 jaar lang heeft Byther in clubs gewerkt en opgetreden als muzikant bij andere bluesartiesten. Pas in 1979 vond hij de tijd rijp om het onder zijn eigen naam waar te maken.
Niet zonder succes ! Hij heeft ondertussen de hele wereld rondgetoerd en zijn cd’s kennen heel wat bijval.
Chicago-blues van de bovenste plank !
Line-up :
Byther Smith --
Guitar , vocals
Jan Mittendorp -- Guitar
Rob Geboers -- Hammond , piano
Frank Schaafsma -- Bass
Ronald Oor -- Drums
Discografie :
Tell Me How Do You
Like It -- RL 1983
Addressing the Nation with the Blues -- JSP 1989
Housefire -- Bullseye 1991
I’m A Mad Man -- Bullseye 1993
Mississippi Kid -- Delmark 1996
All Night Long -- Delmark 1997
RONNIE BAKER BROOKS (USA)
Inderdaad… Ronnie Baker Brooks is de zoon van Lee Baker alias Lonnie Brooks.
Als "zoon van" bestempeld worden is nooit leuk, maar Ronnie is inmiddels aan het gevecht om erkenning begonnen. Zijn stijl is evenwel sterk beïnvloed door zijn vader, wat Ronnie grif toegeeft : "M’n vader is ongelooflijk belangrijk voor me. Hij is niet alleen mijn sterkste invloed, hij heeft me ook geleerd te spelen, me duidelijk gemaakt hoe ik met een carrière moest omspringen, en hij heeft me geleerd hoe ik naar andere muzikanten moest luisteren om te kunnen leren."
Naast zijn vader is hij ook sterk beïnvloed door Stevie Ray Vaughan, met zijn tex-mex outfit lijkt hij zelfs op een donkere versie van Stevie. Ook Albert Collins, Freddy King, BB King, Muddy Waters, Lightnin’ Hopkins en John Lee Hooker hebben grote invloed op hem gehad. Maar hij is geen kloon van zijn oude helden, Ronnie houdt op zijn eigen manier de blues in leven. "Mijn blues is een reflectie van mijn leven, ik kijk om me heen en zie wat er gebeurt, ik schrijf het op en zo maak ik mijn nummers".
Ronnie BB heeft vanaf 1986 als fulltime-gitarist bij zijn vaders band gewerkt maar sinds begin dit jaar toert hij onder zijn eigen naam. Op zijn debuut cd "Golddigger", die hij helaas in eigen beheer uitgaf, is perfect te horen waar zijn invloeden liggen. Hier staat ook een duetje met pa op, waarin Lonnie zingt : "Son, I gave you your first blues lesson. Now I give you my blessing to keep these blues alive". En dat doet Ronnie behoorlijk goed, want op het podium staat hij garant voor heel wat variatie : knallende shuffles, soulvolle ballads en funky nummers .
Exclusief voor Europa en Europees debut met zijn eigen band .
Line-up :
Ronnie Baker Brooks
-- Guitars , vocals
Daryl Coutts -- Hammond , keyboards
Victor Jackson -- Bass
Jerry Porter -- Drums
Discografie : Golddigger -- Watchdog Records 1998
BETTYE LAVETTE & BAND feat. RUDY ROBINSON (USA)
Wanneer Bettye Lavette het podium opstapt en begint te zingen - of dat nu in een wereldberoemde concerthall, een sjieke nachtclub in Las Vegas of in een populaire bluesclub in haar thuisstad Detroit is - dan gaat er een golf van stilte door het publiek.
Deze legendarische R&B-zangeres heeft een stemtimbre dat best te vergelijken is met de variatiemogelijkheden tussen zijde en schuurpapier en ze kan een volume aan van gefluister tot crescendo. Dat ze met deze gave haar luisteraars uren in de ban kan houden is een feit.
Muziek overheerst het grootste gedeelte van Bettye’s leven. Als jong meisje hield ze van de muziekstijlen uit de jaren jaren 30, 40 en 50 en was ze een vurig bewonderaar van o.a. Bill Crosby, Judy Garland en Dinah Washington.
Haar set bestaat uit soul- en R&B-nummers en de manier waarop ze deze nummers brengt bewijst wat voor een immens getalenteerde zangeres ze is. Niet voor niets het hoogtepunt van vorig jaar op de Blues Estafette in Utrecht .
The Detroit News noemt Bettye’s soulvolle stem "a piece of R&B history".
Een kleine en elegante dame met een zeer grootse stem !
Line-up :
Bettye Lavette --
Vocals
Rudy Robinson -- Hammond
Guy Barker -- Guitar
James Chaney -- Saxophone
Rayse Biggs -- Trumpet
Greg Cook -- Bass
David Brandon -- Drums
Discografie : een 30-tal singles tussen 1962 en 1997
LP : Tell Me A Lie -- Motown 1982
CD : The Very Best of the Motorcity Recordings -- Hot / Motorcity 1996
JIMMY D. LANE & BLUE EARTH (USA)
Met zijn 37 jaar kan Jimmy D. Lane terugkijken op een rijkgevuld leven. Het lijstje muzikanten en groten uit de blueswereld die hij kent en waar hij mee werkte is indrukwekkend : Eric Clapton, Mick Jagger, Keith Richards, Jim Keltner, Sam Lay, Hubert Sumlin, Carey Bell, Dave Myers en vanzelfsprekend zijn vader, de legendarische Jimmy Rogers.
Tijdens zijn jeugd heeft Lane geregeld de vrienden van pa de revue zien passeren want alle Chicago-blues grootheden kwamen thuis over de vloer "to drink, tell lies and jam" : Muddy Waters, Howlin’ Wolf, Willie Mabon, Little Walter en Albert King, om er maar enkelen te noemen.
In 1987 werd Lane lead gitarist bij The Jimmy Rogers Band, waarmee hij de hele wereld rondtoerde. Ondertussen werkte hij verder aan zijn solo carrière. Lane’s eigen muziek neigt naar de rock-kant en in zijn gierende gitaarsolo’s is wel enige Hendrix / Vaughan-invloed te horen, maar als je goed luistert hoor je dat zijn roots stevig in de bluesgrond verankerd zitten. Het is duidelijk dat al de jaren die hij bij zijn vaders band speelde hun vruchten afwerpen. Jimmy heeft een verbazend talent om de spanning op te bouwen en hij weet precies op welk moment hij de spanning mag laten exploderen.
Dit is een gepassioneerd blueszanger, songwriter en gitarist met een diepe liefde en respect voor bluestradities en voor "al die oude mannen die er altijd waren".
Explosief en exclusief voor Europa !
Line-up :
Jimmy D. Lane --
Guitar , vocals
Sean Kail -- Bass
Bert Polk -- Drums
Discografie :
Long Gone -- Analogue
Productions Originals 1997
Legacy -- Analogue Productions Originals 1998