BIO 1998 - LINE-UP - DISCOGRAFIE
Fred & The Healers
Howard & The White Boys
R.L. Burnside & Band
John Mooney & Bluesiana
Clarence Spady
Arthur Adams Band
Mike Morgan & The Crawl
Dit Belgisch powertrio slaagt erin hun passie en liefde voor de blues moeiteloos over te brengen op het publiek. Fred & The Healers brengen een mengelmoes van Texasblues, Chicagoblues en bluesrock.
De 21-jarige Fred, hij was amper 17 toen hij met de groep startte, is nochtans niet met blues opgegroeid want hij was een liefhebber van het hardere genre. Op een dag had hij gelezen dat Jimi Hendrix geïnspireerd was door Albert King en benieuwd hoe die King dan wel klinkt, ging hij ernaar opzoek in de platenwinkel. Gewoontegetrouw zocht hij in de "hardrock"-bakken en vond niets, totdat iemand hem zei dat hij maar eens bij "blues" moest kijken...
Wat hij toen hoorde, vond Fred zo geniaal met als gevolg dat hij een week later al enkele stukjes uit de CD naspeelde. Met succes, want de wagen ging aan het rollen en het vervolg daarop is bekend. Fred ontdekte vervolgens Jimmy Tackery, Stevie Ray Vaughan, Johnny Winter en Rory Gallagher. Sindsdien luistert hij enkel nog naar blues.
Fred & the Healers geven zich live voor 200 % ! Na een paar nummers ontstaat er een magische wisselwerking tussen podium en tent . Wees op tijd !
Line-up :
Frédéric Lani lead guitar ,
vocals
Alex Müller drums
Jerôme Bocquet guitar
Papy X bass
Discografie : First - Kroko Records
Nieuwe CD uit op 5 september
"These guys deserve whatever they get - and more" - Buddy Guy.
Tien jaar geleden begonnen enkele studenten aan de Northern Illinois University uit DeKalb te jammen. Het resultaat klonk goed en ze besloten - just for fun - een groep te vormen. Howard & The White Boys waren geboren. Ze speelden in locale clubs en op studentenfeestjes en bij elk optreden werden ze alsmaar beter...
Na 6 maanden werden ze al gevraagd om het voorprogramma van BB King te verzorgen. Gezien de steeds groeiende schare fans in DeKalb begonnen ze carrièremogelijkheden te zien als bluesband en ze verhuisden naar Chicago. Kort daarop wonnen ze de National Blues Talent Search in Long Beach California en als winnaar deelden Howard & The White Boys de affiche met Otis Rush, The Fabulous Thunderbirds, Dr. John en Buddy Guy.
Ondertussen zijn ze zowat het vaste "huisorkest" van Buddy Guy's Legends Club in Chicago en ze spelen geregeld het voorprogramma voor hem. Ook Bo Diddley vraagt Howard en zijn White Boys als begeleidingsband wanneer hij in de regio Chicago optreedt. Vandaag noemen ze zich "de hardst werkende bluesband uit Chicago". Terecht, met hun 200 optredens per jaar, reeds een decenium lang.
Howard: "Buddy is als een godfather voor ons, we kijken enorm naar hem op en het is fantastisch van de meester zelf te kunnen leren i.p.v. naar zijn albums te luisteren."
Waarom blueslegende Buddy Guy deze band onder zijn hoede neemt is niet zonder reden: Howard & The White Boys brengen stevige Chicagoblues doorspekt met een klein rock- en funkytintje "voor de perfecte live-mix" zegt Howard. Je mag flink wat gitaarwerk verwachten en de krachtige stem van Howard maakt het geheel af.
Als je van moderne Chicagoblues houdt, mis dan vooral deze groep niet.
Tevens een Europese première !
Line-up :
Howard McCullum vocals,
five-string bass
Rocco Calipari lead guitar
Dan Bellini guitar, harmonica
Jim "Bucka" Christopulos drums
Discografie :
Strung Out on the Blues - Mighty
Tiger
Gues Who's Coming to Diner ? - Mighty Tiger
Met zijn bijna 72 jaar is gitaarwonder R.L. Burnside geen groentje meer in de blueswereld.
Menig jongere muzikant staat verbaasd en sprakeloos te kijken wanneer R.L. Burnside de Deltablues uit zijn gitaar haalt. Het lijkt alsof hij over een bodemloos vat ritmische en melodieuze kunstgrepen beschikt.
Burnside groeide op in Hermantown, in de heuvels van North Mississippi. Op 19-jarige leeftijd begon hij gitaar te spelen geïnspireerd door zijn buurman Mississippi Fred McDowell. Burnside had de smaak te pakken en werd muzikant.
Maar naast muzikant was hij ook boer en visser want er moest brood op tafel komen voor zijn vrouw Alice en zijn 12 kinderen. "Ik had dikwijls een hele nacht gespeeld en wanneer ik bij zonsopgang thuis kwam stonden ze me al op te wachten om katoen te gaan plukken" zegt hij.
Diegenen die er in 92 bij waren zullen zich ongetwijfeld herinneren dat deze man vuurwerk uit zijn gitaar tovert. Zittend ("ik heb in mijn leven lang genoeg rechtgestaan") leidt hij feilloos de band achter hem die een mysterieuze, hypnotische groove voortbrengt. Kleinzoon Cedric Burnside staat borg voor "slapping, scatter shot drumming" en R.L. Burnside beschikt over een ongelooflijk krachtig stemgeluid. Hijzelf noemt het simpel "old blues".
Voor de tweede keer in Handzame én exclusief voor Europa .
Line-up :
R.L. Burnside vocals, guitar
Kenny Brown guitar
Cedric Burnside drums
Discografie :
Bad Luck City - Fat Possum
Too Bad Jim - Fat Possum
Ass Pocket O'Whiskey - Matador
Mr. Wizard Fat - Possum / EPI
Acoustic stories - M.C.
Rollin Tumblin - Bong Load
Deze protégé van Ed "Son" House, leraar en inspirator van Robert Johnson en Muddy Waters, is geboren in New Jersey, maar groeide op in Rochester, New York.
De langdurige samenwerking met Son House betekende meteen ook een inwijding in de traditie van de deltablues, die Mooney nooit meer zou loslaten.
Een jaren durende zwerftocht door de USA eindigt in 1976 in New Orleans, zijn nieuwe thuisbasis.
De combinatie van zijn aanvankelijk pure deltabluesstijl met de funky mamboritmes van de Crescent City resulteerde al vlug in één van de meest authentieke sounds in de hedendaagse blues : "Delta Dance Music" zoals bepaalde critici het noemen. Een combinatie van akoestisch en elektrisch werk, waarin de geest van Prof. Longhair, met wie John Mooney vaak optrad, leeft .
John Mooney & Bluesiana is reeds sedert geruime tijd niet meer in onze contreien te zien geweest . Hij staat te Handzame exclusief voor Europa !
Line-up :
John Mooney guitars
, vocals
Jeff Sarli upright bass
George Recile drums
Discografie :
Comin’ Your Way
- Blind Pig Records
Telephone King - Blind Pig Records
Sideways In Paradise - Seymour Records
Late Last Night - Bullseye/Rounder
Travellin’ On - Crosscut Records
Testimony - Domino Records
Against The Wall - House of Blues
Dealing With The Devil - Ruf Records
Against The Wall - Heruitgave Europa : Ruf Records
Als de blues de ware feiten van het leven zijn, zoals Willie Dixon zei, dan heeft Clarence Spady de feiten meegemaakt van A tot Z.
Deze 37-jarige zanger / gitarist / songwriter / bandleader staat sinds zijn 6de jaar op de planken en hij is grootgebracht met de blues. Als kleuter zat hij op papa's schoot toe te kijken hoe die gitaar speelde en op een dag (hij was 4 jaar) duwde hij pa's hand weg en nam zelf de noten terwijl pa met zijn rechterhand verder speelde. Dat was het moment dat de bluesmicrobe hem te pakken kreeg, zegt Clarence. Wanneer hij 6 was, en de hele kleuterklas verondersteld werd braaf hun middagdutje te doen, stond hij songs van BB King en James Brown te zingen voor zijn klasgenootjes. Later dat jaar volgde een eerste echt optreden met pa, broer, oom en tante
Zijn typische, doorleefde, soulvolle stem heeft hij niet alleen van zijn muzikale familieleden want in zijn jeugd ontbraken ook de obligate jaren in het kerkkoor niet. Belangrijke invloeden hoorde hij ondertussen op de radio : Albert Collins, BB King...
Toen hij in 91 startte met een eigen band, had hij reeds volop kennis gemaakt met de donkere kant van het leven. Vooral uit die periode heeft hij inspiratie geput voor de songs van zijn debuut cd "Nature of the Beast". De persoonlijke demonen uit het verleden heeft hij enkele jaren terug met succes verslagen.
Zijn muziek is een warme mix van blues, soul en funk met een flinke dosis R&B, en af en toe is een gospel-invloed te horen. Zijn platenbaas: "Clarence is een fantastisch zanger en een beregoed gitarist, er zijn wel meer steengoede gitaristen in de blues maar wat hem zo apart maakt is zijn uitzonderlijke R&B-stem." Gewoon subliem .
Line-up :
Clarence Spady vocals,
guitar
Tom "T-Bone" Hamilton saxophones
Mark Hamza Hammond organ, pedal bass
Rod Gross drums
Discografie : Nature of the Beast - Evidence
Als bandleider van het "huisorkest" van de BB King's Club in Los Angeles speelt Arthur Adams striemende blues voor de goed bij kas zittende toeristen, die in de club komen uitrusten na een glamoureuze City Walk bij Universal Studio's.
Arthur Adams begon gitaar te spelen midden jaren 50. Zijn inspiratie haalde hij vooral uit de platen van BB King. Ook Howard Carroll van de Dixie Hummingbirds was een van zijn belangrijkste invloeden. Arthur Adams volgde een muziekrichting aan de Tennessee State University en speelde braaf mee met de jazz- en bluesverenigingen die de school rijk was. Het studeren hield hij al snel voor bekeken en hij zocht zijn heil als muzikant "on the road".
Tijdens een tournee met één of andere band bleef hij hangen in Dallas (Texas). Daar verbijsterde hij de plaatselijke bevolking met zijn zelden geziene striemende gitaarstijl. In 64 trok hij terug naar L.A. waar hij voornamelijk studiowerk* deed, maar hij begon ook met een eigen band. Zijn debuut LP "It's Private Tonight" kwam er in 72. Co-producer was Bonnie Raitt. Recenter schreef hij songs voor de "There is Always One More Time" cd van BB King.
Waarom Arthur Adams met zijn band "huisorkest" geworden is van de BB King's Club in L.A. lijkt vrij duidelijk te zijn: het zijn hardwerkende muzikanten die uitstekend modern materiaal brengen. Bovendien doet de combinatie van zoveel speelplezier met zoveel dynamiek het zeer goed op een podium . Magisch vuurwerk troef .
Line-up :
Arthur Adams guitar,
vocals
Eric Hackett Hammond
Larry Williams Saxophone
Ritt Henn bass, vocals
Craig Kimbrough drums
Discografie : enkel oud werk uit de jaren zeventig op LP
It's Private Tonight
Blue - Thumb Records
Home Brew - Fantasy
Midnight Serenade - Fantasy
I Love Love Love My Lady - A&M
*Noot : Arthur Adams is als gitarist te horen op een 50-tal LP's en CD's opgenomen tussen 1962 en nu van oa Nina Simone , The Crusaders , Quincy Jones , Al Jarreau , Benny Carter , James Taylor , Herb Albert , Curtis Mayfield , Little Richard , James Brown , Martha Reeves , Bonnie Raitt en BB king om er een paar te noemen . Hij toerde door Europa met oa Diana Ross en Nina Simone .
MIKE MORGAN & THE CRAWL feat. Lee McBee (USA)
Mike Morgan & The Crawl kunnen zowel in de U.S.A. als in Europa rekenen op een grote en trouwe aanhang. Ze brengen stevige, traditionele blues en R&B. Invloeden komen uit verschillende richtingen : van de Chicagobluessound uit de jaren 50, Texas / Louisiana-blues, de modernere stijlen uit Memphis tot de Motown's R&B sound.
Mike Morgan ontdekte zijn liefde voor de blues eigenlijk per vergissing. Hij luisterde graag naar ZZ Top en AC/DC en realiseerde zich dat hij vooral aangetrokken was door de bluesy getinte songs. Dit bleef zo tot de dag dat hij een andere Texaan (jawel, de legendarische SRV) aan het werk zag... en de bluesmicrobe kreeg Mike Morgan te pakken.
Na S.R. Vaughan en via The Fabulous Thunderbirds begon hij als een bezetene aan een ontdekkingstocht door de blueswereld, waarbij hij alle grote bluesklassiekers leerde kennen. Hij liet zich meeslepen door de primitieve ruwheid van de muziek en de gevolgen bleven niet uit : wat begon als een hobby, werd de liefde van zijn leven.
In 1986 werd met enkele vrienden een band - The Crawl - opgericht "just for fun, just one for two gigs". De tijd bewijst dat ze zich vergisten : ondanks verschillende bezettingswissels, staan ze er vandaag nog steeds. Sterker dan ooit, met Mike Morgan als bandleider en Lee McBee als zanger. Lee McBee wordt algemeen aanzien als de beste blanke blues-zanger van deze generatie. Niet te missen !
Line-up :
Mike Morgan guitar
Lee McBee vocals , harmonica
Johnny Bradley bass
Marc Wilson drums
Discografie :
Raw and Ready - Black
Top
Mighty Fine Dancin' - Black Top
Full Moon over Dallas - Black Top
Ain't Worried No More - Black Top
Let the Dogs Run - Black Top
Looky Here ! - Black Top
The Road - Black Top