SERRU ROBERT
Serru Robert (foto,eigen archief)
Geboorteplaats ; Brugge
Geboortedatum ; 15 januari 1932
Veldpositie ; verdediger
Teamloopbaan ; 1944-1963 Cercle
1963-1965 speler-trainer Stormvogels Loppem
Trainersloopbaan ;
jeugdtrainer Cercle
Cercle-cijfers ;
|
|
COMP.MATCH |
COMP.GOALS |
BEKER.MATCH |
BEKER.GOALS |
|
1951/52 2kl. |
8 |
2 |
|
|
|
1952/53 3kl. |
4 |
1 |
|
|
|
1953/54 3kl. |
4 |
|
|
|
|
1954/55 3kl. |
15 |
|
2 |
|
|
1955/56 3kl. |
6 |
|
|
|
|
1956/57 2kl. |
6 |
|
|
|
|
1957/58 2kl. |
4 |
|
|
|
|
1958/59 2kl. |
30 |
|
|
|
|
1959/60 2kl. |
31 |
1 |
|
|
|
1960/61 2kl. |
30 |
|
|
|
|
1961/62 |
15 |
|
|
|
|
TOTAAL |
153 |
4 |
2 |
|
Debuut ; 02/09/1951,v.Vigor Hamme,away,3-1
Laatste match ; 06/05/1962,v.Eendracht Aalst,away,0-1
Palmares ; kampioenschap 3e afdeling A,1955/56
kampioenschap,2e afdeling,1960/61
Robert Serru woonde in de Titecastraat, niet ver van
de voetbalvelden van “de Klokke”.
Als jonge knaap speelde hij daar talloze wedstrijden tussen
de ploegen van de wijk.
Op een dag kregen sommige spelertjes voetbalschoenen
aangeboden door de leden van blauwzwart.
Robert was niet bij de gelukkigen en al wenend liep hij
naar huis terug. Etienne De Grande, de
legendarische back van Cercle, woonde in dezelfde buurt en
het toeval besliste dat de ontgoochelde
Serru hem net tegenkwam. De wraak smaakte zoet en Robert
(met spiksplinternieuwe schoenen!)
tekende in december 1944 voor groenzwart. Een periode die
maar liefst een kleine twintig jaar
zou duren.
Serru doorliep de jeugdrangen als aanvaller en buitte daar
zijn snelheid en fysiek maximaal uit.
Zijn grootste kwaliteit was echter dat hij een ware ploegspeler
was. Hij probeerde zich weg te
cijferen in het belang van het elftal.
In het seizoen 1951/52 debuteerde Serru in een wedstrijd op
Hamme en reeds in zijn 3e match
scoorde hij tegen het Henegouwse Centre. De concurrentie
van oa.Hoste,Pertry en andere was
natuurlijk niet min maar toch haalde Serru nog eens de
krantenkoppen met een winnend doelpunt
in de laatste seconden tegen White Star.
Zijn voetballoopbaan stokte door enkele vervelende
blessures waaronder de onvermijdelijke
meniscus. Iets waaraan vele voetballers uit die tijd mee te
kampen hadden.
Als noodoplossing moest Robert eens op de linksachterplaats
gaan spelen en tot ieders verbazing
trok hij daar verbazend goed zijn plan. Zijn Cercleloopbaan
kreeg zo een totaal andere wending.
Na het vertrek van Maurice Crépain veroverde Serru
definitief een vaste plaats in het eerste elftal.
In de seizoenen 1958/59 en 59/60 miste hij zelfs geen
enkele match en was ook de linksback
van Cercle in de verloren testwedstrijd tegen Patro Eisden.
Het volgende jaar werd groenzwart dan toch kampioen en
opnieuw speelde Robert Serru alle 30
matchen van dat kampioenschap. 3 volle seizoenen zonder
ook maar één match te missen!
Samen met Mortier,Roje en Aimé Baas incasseerde de
Cercle-defensie slechts 36 doelpunten
(de beste verdediging van de reeks samen met FC Beringen)
en dat was één van de factoren van
het lang verwachte succes.
Na zijn loopbaan bij Cercle probeerde Robert het nog bij
Loppem maar het gebrek aan ernst
en professionalisme ergerde hem en zijn verblijf bij de
Stormvogels bleef beperkt tot 2 jaar.
Serru was ook nog jeugdtrainer bij Cercle in de
miniemenschool maar de Bruggeling gaf de voorkeur
aan zijn beroepscarrière bij de bank.