MOELAERT
JOHN
Moelaert
John (foto, archief Rene Popelier)
Geboorteplaats ; Brugge
Geboortedatum ; 14 januari 1943
Veldpositie
; verdediger
Interlands
; selecties militaire ploeg
Teamloopbaan
; 1953-1957 Concordia Sport Brugge
1957-1966 Cercle
1966-1972 Royal Football
Club Brugeois
1972-1974 speler-trainer Koninklijke Racing Club Harelbeke
1974-1976 speler-trainer Voetbalvereniging Eendracht Aalter
1976-1977 speler-trainer Football Club Sportverbroedering
Wevelgem
Trainersloopbaan
; 1977-1978 trainer Sporting Club Beernem
1978-1984 trainer Sportvereeniging Jabbeke
1984-1988 trainer Eendracht De Haan
1988-1991 trainer Excelsior Zedelgem
1991-1995 trainer Eendracht De Haan
Cercle-cijfers ;
|
|
COMP.MATCH |
COMP.GOALS |
BEKER.MATCH |
BEKER.GOALS |
|
1962/63 |
6 |
|
|
|
|
1963/64 |
25 |
|
3 |
|
|
1964/65 |
29 |
|
3 |
|
|
1965/66 |
25 |
|
1 |
|
|
TOTAAL |
85 |
|
7 |
|
Debuut ; 23/12/1962,v.Antwerp,home,0-1
Laatste match ; 14/05/1966,v.Anderlecht,away,12-0
Bekend voor zijn fysieke
kracht en onverdroten inzet.
John kreeg het voetbal met de paplepel toegediend. Zijn
vader speelde bij “den Dosko” en was
een bekend Brugs volksfiguur.
Iedere keer als de ploeg thuis speelde, moest Moelaert junior als mascotte opdraven.
Het voetbal zat er dus van in het begin in. Vader was wel
een fanatiek Clubsupporter, ondanks
zijn statuut van zelfstandig kaashandelaar.
Toch ging het voor John niet richting blauwzwart.
Moelaert liep school bij de Frères en kwam als vanzelfsprekend bij Concordia
terecht.
Zijn eerste voetbalpasjes zette de jonge gast als
aanvaller. Nadat Concordia in 1957 opgedoekt
werd, slorpte Cercle de
overgebleven shotters natuurlijk op.
Moelaert kreeg nog een aanbieding van
Club, maar de onvermijdelijke Robert Braet liet zijn
invloed gelden en John bleef bij groenzwart. Het echte werk kon beginnen.
Onder de kundige leiding van Marcel Pertry
ontpopte Moelaert zich tot een doelpuntenmachine.
Samen met oa. Franky
Simon en maatje Johan Allemeersch staken ze er in de
jeugdrangen echt
bovenuit.
Net voor kerstdag 1962 maakte John zijn debuut in het
eerste elftal.
Er werden wat jongeren in de ploeg gedropt
en Moelaert was er eentje van. De
thuiswedstrijd tegen Antwerp ging echter onverdiend
verloren met 0-1. Toch bleef John nog een aantal
wedstrijden in de basis, vooral als linksbuiten.
Niet echt zijn beste positie, want Moelaert
was daarvoor niet wendbaar en snel genoeg.
Het bleef in dat seizoen bij een vijftal optredens.
In 1963/64 kwam dan de definitieve doorbraak als
topvoetballer.
Na een 2 op 8 en nog geen enkele winstmatch was groenzwart
flauw aan het seizoen begonnen.
(63/64)
De defensie werd herschikt, Moelaert
kwam er als linksback in voor de teleurstellende Wittevrongel.
Bij de reserven had John al
enkele malen op die positie gespeeld, dus zo verrassend was de
trainerskeuze niet.
Tot ieders verbazing hield de groenzwarte verdediging stand
tegen het klasrijke blauwzwarte
aanvalsgeweld. Aan de overzijde scoorden Buyse en Daels 2 treffers en Cercle won met 2-1!
Voor Moelaert het begin van zijn
sportieve loopbaan op het hoogste niveau.
Met hangen en wurgen zocht groenzwart zijn herwonnen plaats
in eerste klasse.
Ondanks enkele trainerswissels bleef John de vaste
linksback van Cercle. Tot dat het fameuze
omkoopschandaal los brak en groenzwart plotseling tot de
derde klasse veroordeeld werd.
Club rook zijn kans en Balliu en Moelaert hapten toe. Dat zette natuurlijk kwaad groen bloed, maar
het kwaad was geschied. Eerder logisch dat Moelaert zowel voor sportieve als financiële zekerheid
koos.
John bleef 6 seizoenen bij blauwzwart en maakte de
geleidelijke opgang van Club mee.
Anderlecht en Standard waren wel iedere
keer te sterk in de nationale competitie. Moelaert
werd met Club maar liefst vijf keer frustrerend tweede
(66/67, 67/68, 69/70, 70/71 en 71/72),maar
stond wel in het elftal dat de Belgische Beker in de wacht
sleepte. Na een 1-
tegen Beerschot, helde het penaltyverdict in het voordeel
van Club. (67/68)
Een tweede bekerfinale tegen tweedeklasser Daring Brussel zat er echter niet in voor John.
Hij werd niet geselecteerd. (69/70)
De verdediger speelde 13 Europese wedstrijden voor Club.
Matchen tegen West Bromwich Albion
en op “the Bridge” tegen Chelsea
blijven op zijn netvlies gekleefd.
In het seizoen 1971/72 taande de ster van Moelaert en werd hij maar nu en dan nog opgesteld.
De dynamische voetballer koos voor zijn job in plaats van
het onzekere profbestaan en
begon aan een nieuw hoofdstuk in zijn sportieve carrière.
Als trainer had Moelaert
vooral succes bij RC Harelbeke
(opeenvolgende titels), die hij naar bevordering bracht en Wevelgem.