CHERLET ANDRÉ
Cherlet André
Geboorteplaats ; Sijsele
Geboortedatum ; 4 december 1931
Veldpositie ; aanvaller
Teamloopbaan ; 1944-1956 Cercle
1956-1961 Koninklijke Football Club Tielt
1961-1963 FC Sportverbroedering Wevelgem
Trainersloopbaan ; 1963-1966 Sportkring
Steenbrugge
Interlands ; militair
internationaal,selecties nationale ploeg scholieren en junioren.
Cercle-cijfers ;
|
|
COMP.MATCH |
COMP.GOALS |
BEKER.MATCH |
BEKER.GOALS |
|
1948/49 2kl. |
14 |
3 |
|
|
|
1949/50 2kl. |
15 |
1 |
|
|
|
1950/51 2kl. |
10 |
4 |
|
|
|
1951/52 2kl. |
16 |
1 |
|
|
|
1952/53 3kl. |
26 |
10 |
|
|
|
1953/54 3kl. |
7 |
3 |
1 |
|
|
1954/55 3kl. |
3 |
2 |
|
|
|
1955/56 3kl. |
10 |
1 |
1 |
1 |
|
TOTAAL |
101 |
25 |
2 |
1 |
Debuut ; 16/01/1949,v.Kortrijk Sport,home,1-0
Laatste match ; 22/04/1956,v.RC Gent,home,5-1
Palmares ; kampioenschap,3e klasse A,1955/56
Via Assebroek en het befaamde Kloosterveld
kwam André Cherlet bij groenzwart terecht.
De rol van Cercle-icoon Robert
Braet was daarin van doorslaggevend belang. De piepjonge
knaap ontpopte zich tot een
technisch vaardige binnenspeler die vooral op links opgesteld werd.
Rechtsvoetige spelers werden als linkerinside
geplaatst om zo met hun favoriete voet het
doel te kunnen bestoken. Het
talent was ook de Brusselse selectieheren opgevallen en weldra
werd André uitgenodigd voor de
Heizel-trainingen die meestal op woensdag werden georganiseerd.
Een unieke ervaring die tot
Cherlets mooiste herinneringen behoren. Van Brugge ging het met de
trein richting hoofdstad waar
André nog een tram moest nemen om de oefenvelden te bereiken.
Zo speelde de Sijselenaar met de
nationale junioren een voormatch op de Heizel in afwachting
van de vriendschappelijke
wedstrijd België-Ierland (10 mei 1950,met 3 goals van bomber Jef
Mermans, 5-1 !). Twee jaar
daarvoor, in de winter van 1949, debuteerde de 17-jarige in het
eerste elftal van Cercle. Het
werd een echt succes want dat seizoen (1948/49) was André niet
meer uit de ploeg te krijgen. De
volgende jaren had Cherlet het echter moeilijk om zijn status
te bevestigen. De militaire
dienstplicht stak stokken in de wielen en ook een chronische dijblessure
berokkende de voorspeler veel
last.
Cherlets beste seizoen werd het
voetbaljaar 1952/53. Door een herschikking van de reeksen zat
Cercle plotseling in derde klasse
en de toekomst zag er alles behalve rooskleurig uit. Cherlet was
dat seizoen één van de weinige
lichtpunten in een donker jaar. Hij scoorde oa. een hattrick
op het veld van Beveren.
De volgende jaren brachten echter
opnieuw geen bevestiging. Cercle bleef maar wat aanmodderen
en zocht zijn heil in transfers
van spelers uit Antwerpen (Derboven-Van Gassen, later Thys en Loos) en
Gent (Vandercruyssen). Allemaal
potentiële concurrenten van Cherlet.
In zijn laatste seizoen bij
groenzwart lukte het dan toch. Cercle eindelijk kampioen en ook André
droeg zijn steentje bij in het
behalen van de titel (10 opeenvolgende wedstrijden tussen januari 1955
en april 1955). Een ernstige
quadricepsblessure maakte echter een einde aan zijn sportieve tijd
bij de groenzwarten. Toch bleef
die titel iets speciaal. De originele kampioenschapsschaal is nog
steeds te bewonderen ten huize
Cherlet.
Bij FC Tielt kwam hij zijn
favoriete trainer, Louis Versyp, terug tegen. Een vruchtbare en lucratieve
samenwerking. Na een intermezzo
bij Wevelgem en Steenbrugge (als trainer) opteerde André
voor zijn beroepsloopbaan bij de
bank. De voetbalschoenen vlogen echter niet in de hoek, want
Cherlet maakte zich nog
verdienstelijk in het corporatieve voetbal.