-----Original Message-----
From: Bram Cools
[mailto:bramc@yucom.be]
Sent: zaterdag 9 juni 2001 20:42
To: the irresistible 21st century virgin boy
Subject: hallo christentjes
hello medechristentjes
Ooit het gevoel gehad dat je aan zoveel dingen begint te twijfelen.
Misschien omdat ik besloten heb om te stoppen met mijn studies chemie,
misschien ligt het aan iets anders, maar ik ben een beetje zwaar aan het
nadenken geweest over een paar geloofskwesties, waar ik trouwens al een
tijdje mee bezig ben, daar niet van.
Ik dacht zo:
Ik heb ooit "mijn leven aan God gegeven", op een of ander kamp denk
ik, misschien wel meer keren. Zoals waarschijnlijk zovelen in het "christelijk
wereldje".Maar of ik ooit beseft heb wat ik eigenlijk gedaan heb??? Het is toch een belofte aan de belangrijkste persoon van
het universum (en alles daarbuiten) Volgens mij als ik mijn leven aan God heb
gegeven moet dat betekenen dat God nu nummer 1 in mijn leven is; dat hij ook op
alle gebieden van mijn leven inspraak heeft en eigenlijk zelfs het laatste
woord heeft bij alle belangrijke dingen zoals wat ga ik nu doen nu ik geen
chemie studeer en echt alles wat ik verder doe met mijn leventje (en met wie ik
ooit ga trouwen en zon dingen) In feite denk ik dat het betekent dat ik bereid
moet zijn om alles wat ik heb op te geven moest God dat van mij verlangen.
Verbeter mij maar als je denkt dat ik verkeerd zit maar volgens mij kan je er
niet omheen dat het zo is.
Maar ik heb niet het gevoel dat ik daarnaar leef eigenlijk. En ik heb niet echt
veel goede voorbeelden die echt radicaal zo leven rond mij.
Ik wil dus (al een tijdje en hoe langer hoe meer) echt ernaar leven, mijn leven
is toch eigendom van God nu, right???
En ik wil echt radicaal zijn zoals God van mij
verwacht. En sterk genoeg in mijn schoenen staan om aan de
mensen rond mij over mijn geloof te vertellen, niet alleen met woorden trouwens
maar ook met mijn stijl van leven.
Dus vraag ik aan een aantal christentjes of ze
misschien wat goeie tips hebben. En hoe ze het zelf
aanvoelen. Of ze mij misschien kunnen zeggen wat ik moet doen... En misschien
of ze voor mij willen bidden. Want zo goed lukt
het mij niet eigenlijk. In ieder geval: alle reacties zijn meer dan welkom!
En ik wil iedereen bemoedigen om ook serieus met God
verder te gaan.
God bless you
Bram
--ik geef u mijn leven, mijn hele leven, ik geef u mijn hart, zet mij apart--
(de music-makers dacht ik; in ieder geval een
of ander tienerliedje)