|
Er zijn
verschillende behandelingsmiddelen om het proces te stabiliseren. Daar
er verschillende stadiums zijn van PH, kan niet iedere patiënt dezelfde
behandeling krijgen. De Professor verkiest dan ook de best gepaste
behandeling voor de patiënt.
BEHANDELING
CONVENTIONELE BEHANDELING
Diuretica
Diuretica, of ‘plaspillen’, worden gebruikt om de
vochtopstapeling tgv. rechter hart falen te beperken. Ze regelen de
water en zouthuishouding in het lichaam.
Bloedverdunners
Antistolling of het “verdunnen” van het bloed is
bedoeld om de vorming van bloedklonters, of trombose, thv. de
longbloedvaten en thv. de aders van de benen te verhinderen. Dit zou de
longbloeddrukken verder doen toenemen.. Bij catheterisatie of geplande
ingreep wordt het aangeraden die respectievelijk 7, 5, en 3 dagen op
voorhand te stoppen. Bij chronische longembolie moet een dagelijkse
onderhuidse inspuiting in de buik, als vervanging van die therapie
opgestart worden.
Zuurstoftherapie
Zuurstof wordt voorgeschreven bij patiënten met
ernstige tekort aan zuurstof in het bloed. Bij lage saturaties, gemeten
aan de vinger, wordt meestal vloeibare zuurstof voorgesteld.
Zuurstoftherapie wordt voor ieder patiënt met PH
aangeraden bij vliegtuigreizen om wille van het tekort aan zuurstof. In
de commerciële vluchten wordt de luchtdruk maar gecompenseerd tot een
hoogte van 2400 meters.
VAATVERWIJDERS
Calcium-antagonisten
Enkel bij een beperkt aantal patiënten die een
omkeerbaar PH aantonen bij de NO-test (belangrijke daling van de
pulmonale drukken), kunnen calcium antagonisten worden gebruikt
(10-20%). Voorgeschreven in hoge dosering induceren ze dan meestal een
significante verbetering van de inspanningscapaciteit en verbeteren de
prognose.
Prostacyclines
Sinds 1996 wordt epoprostenol of FlolanÒ
gebruikt bij de meest ernstige gevallen (met hoge pulmonale drukken en
laag hartdebiet). Het is een zeer efficiënte medicatie die de
inspanningscapaciteit en de overleving duidelijk verbeterd. Helaas zijn
de toedieningsmodaliteiten erg complex. Het moet continu in een ader
toegediend worden via een catheter (type Hickman of Broviac) d.m.v. een
draagbare infuuspomp. Elke accidentele onderbreking van de toediening
kan leiden tot gevaarlijke toename van de PH en er zijn infectierisico’s
verbonden aan de intraveneuze toediening.
Nieuwe
prostacyclines met minder omslachtige toedieningswijze zijn nu
beschikbaar:
-
Beraprost tabletten voor oraal gebruik (4 x per dag);
-
UT-15 of treprostinil (RemodulinÒ)
voor subcutane toediening: een kleine pomp spuit continu de medicatie
onder de huid langs een fijn buisje;
-
Iloprost (IlomedinÒ)
voor inhalatie dmv. een aerosolapparaat (8-10 x per dag).
Hun doeltreffendheid om de
inspanningscapaciteit te verbeteren is duidelijk aangetoond, maar ze
werken minder snel dan FlolanÒ.
De ongewenste effecten zijn gelijkaardig voor al die
producten, namelijk warmteopwellingen, hoofdpijn, misselijkheid, braken,
diarree, kaakpijn en pijn in de benen. Meer specifiek hebt U meer last
van maagdarmklachten bij de inname van beraprost, van pijn thv. de
insteekplaats voor treprostinil, en van hoesten voor iloprost.
Anti-endotheline
Recent wordt een
nieuwe geneesmiddel uitgevonden in tabletvorm, bosentan of TracleerÒ.
De tabletten worden 2 x per dag tijdens de maaltijden ingenomen. Het
heeft een duidelijke toename van de inspanningscapaciteit met weinig
ongewenste effecten tot gevolg. Wel moeten de leverfunctietesten
opgevolgd worden in het begin van de therapie. Omdat het via een andere
mechanisme werkt dan FlolanÒ
is de combinatie van die 2 therapieën veelbelovend.
|
BEHANDELING
