LEEN DECIN OP DE PRAATSTOEL

Gehuwd met Kristof Dessein, woont in Kessel-Lo, sloot onlangs haar doctoraatsonderzoek af met een schitterende thesisverdediging.

Sinds hoelang kom je naar Jonge Kerk?

Sinds het vierde middelbaar. Gaandeweg is mijn man, Kristof, meegekomen. Ik ben er nu 26.

Hoe erbij gekomen?

Mijn buurjongen, Ruben Vandevyvere , nodigde mijn tweelingszus en ik uit om eens mee tegaan. Mijn ouders boden wel wat weerstand, want het was de zaterdagavond en na de mis werd er nog wat nagepraat en zo kregen we een uur mee dat we moesten thuis zijn.

De lange duur van de vieringen speelde geen rol omdat we gelovig praktiserend waren en leeftijdgenoten kwamen mee.

Zijn er momenten geweest dat je minder enthousiast erheen trok?

Bij het begin boeide ons de heel alternatieve manier van vieren, geen stoelen, op een tapijt en dit wekte een blije verandering op. Het aanwezig publiek was heel aandachtig en er hing een sfeer van samenhorigheid en van we willen iets samen Doen. In de thuisparochies ervaren wij meer geslotenheid en minder initiatief. Vanaf de eerste viering vond ik vriendinnen met wie ik nog altijd een band heb. Je voelt je opgenomen in een klein groepje en dat hielp om te aarden en mindere vieringen erbij te nemen.

Wat kon moeilijk zijn?

Het niveau van spreken was soms zeer intellectueel en als tiener ervaar je problemen om te begrijpen waarover het gaat. Na de viering kregen we ook wat uitleg en dit hielp ons veel.

Als je moe was , was het lastig om iets te doen, : op papier schrijven, een groepsgesprek op gang trekken maar vele technieken helpen om later je gevoelens te uiten, te communiceren op een niet verbale wijze, je geloof verwoorden...

De anderen aanvaardden je poging, braken niet af zodat je de volgende keer wat meer zelfvertrouwen hebt.

Je was 17 en er waren ouderen?

Je kon over je levenskeuze praten en die ouderen konden je daarbij helpen.

Had je nog buitenschoolse activiteiten?

Ja, de Chiro! Babysitten en Jonge Kerk!

Is er verschil tussen jeugdbeweging en J.K.?

Veel is gelijklopend. In beide gevallen ben je samen om iets te doen met jonge mensen.In de Chiro spelenderwijze, J.K. je gedachtengoed.

Je moet je schouders onder iets zetten om iets te bereiken. De konfrontaties zijn scherper in de Chiro. In Jonge .Kerk. kunnen we omgaan met het anders-zijn van de anderen.

De Chiro is harder. Ook in de C.M. voor de vakanties, waar ook na 10 dagen je anderen moe kunt zijn.

De C.M. en de zinvragen?

De Jonge Kerk is het meest uitgesproken milieu voor de zinvragen. De C.M. komt dan en in de Chiro, in mijn groep, was men daar minder mee bezig. In de C.M., als 17-jarige is het niet evident dat je je waagt in het publiek over je geloof te spreken.

Bezinningsmomenten speelden een grote rol.

Kon je praten over je studiekeuze in J.K.?

Ik heb lang getwijfeld tussen geneeskunde en wiskunde. Ik wilde bezig zijn met mensen, maar ik vreesde dat het lijden van mensen mij teveel zou ontroeren. Wiskunde daarentegen drong me tussen vier muren.

In Jonge Kerk waren er jongeren, die mij steunden in een wetenschappelijke richting. Ik doe heel graag wetenschappen maar ik vreesde het isolement.

Leden van JongeKerk hebben mijn keuze helpen bepalen.

Nu op mijn werk, weten de medewerkers dat ik practiserende gelovige ben en behandelen me met respect. Je bent naast sterrenkunde bezig met mensen?

Door het vak dat je koos, heb je een natuurlijk gezag, zodat men niet spotte met je overtuiging of niet?

Je hebt dat niet altijd. De anderen kijken meer hoe je bent in de C.M., en Chiro. We waren een tweeling en stilaan hebben we beslissingen beginnen nemen, elk op ons eigen domein zodat die steun wegviel van elkaar.

Men kan religieus, vroom zijn omdat men gekwetst is maar wanneer sterke mensen

geloof uitstralen dan stelt dat vragen! Je gelooft zonder het nodig te hebben?

Ik ging op kamp met gehandicapten en dan is er een ruime leidersking van 50 mensen, die heel divers zijn. Het gezag kreeg je van de manier, waarop je met 2, 3 kinderen omging.Ik kreeg de moeilijkste jongen om op te passen en de andere leiders waren benieuwd hoe ik het ze zou vanaf brengen. Dit gaf mij gezag! Niet mijn wiskunde keuze.

Mijn geloof werd erbij genomen.

¨ Je relatie met je tweelingzus, Greet?

Stilaan groei je uit elkaar maar we doen beide sterrenkunde, wiskunde. Mijn ouders waren allebei in het onderwijs. Vanaf het middelbaar kozen we een verschillende studierichting.

De anderen deden moeite om uit te maken wie we eigenlijk waren, zonder te vergelijken.

Onder invloed van onze partner zijn we wel verschillend geëvolueerd.

Wat werd u wakker door Jonge Kerk?

Mijn ouders zijn allebei praktiserend , en we gingen mee in de vieringen.Papa hielp mee in de kerk en we vonden het leuk om mee te helpen : geld op te halen voor de missies,feesten organiseren.

In Jonge Kerk werd je gewaardeerd als gelovige jongere zonder je ouders en je leerde verwoorden wat je eigen geloof betekende.

Vroeger werden vieringen voorbereid rond een priester, Caritaskampen gingen door in de vakantie en ook bouwkampen.

Nu werken we met leefgroepen een leerschool om met minder bekende mensen te leren omgaan, die je niet zelf gekozen hebt.

Een leefgroep was bewust samengesteld uit een gezin, een priester, studerenden.

Jonge Kerk was een verlengstuk van onze gelovige opvoeding.

Zette J.K. de voet niet dwars?

We ontmoetten graag nieuwe mensen en we kregen een nieuwe voeding en het smaakte. De parochie was een heel goede voedingsbodem en ik wil daar niks negatiefs over zeggen maar mijn geloof werd persoonlijker. Ik stond wel stil bij wat ik geloofde. Zelfvertrouwen kwam uit Jonge Kerk

Kontakt met de studentenparochie?

In Kortrijk ging het zeer vlot. In Leuven UP ging ik verloren in de grote groep.

De zaterdagavond stond vast voor J.K., ook tijdens de twee doctoraatsjaren. Vrienden terugzien was levensnoodzakelijk. Stilaan zoeken we een plaats in het Leuvense.

In Kessel-Lo zullen we vanaf volgend jaar meedoen aan de kindervieringen.

Het is mooi dat Jonge Kerk ons steunt voor het werkterrein naar buiten. Nu zullen we op onze

eigen parochie onze verantwoordelijkheid nemen. Kristof kan vrij spontaan met mensen omgaan.

Astronomie : éénmaal geconfronteerd met het heelal, de lichtjaren, verdwijnt God?

Er zijn wetenschappers die dit beweren!

Mijn promoter is gelovig en getuigt dat geloof en wetenschappen kunnen samengaan.Uiteindelijk zijn we aangewezen op woorden om uit te drukken de werkelijkheid, de zeer grote (het heeleal) en het beperkte, de mens en zijn gevoelens.

Als je bezig bent met sterrenkunde, bereik je een punt, waar je niet verder meer kunt. Je spreekt met wetenschappelijke woorden over je geloof en je woorden schieten te kort. God in de schepping van het heelal inschakelen is van een andere orde dan het geloof.

Is jouw wetenschap niet een domein dat meer dan andere het Godsgeloof in vraag stelt?

Ik weet het niet! Er zijn veel moeilijkheden geweest, raakpunten.De konfrontatie van me met het heelal brengt het geloof van vele mensen aan het wankelen.

heelal en zo het geloof uitgesloten wordt.

Kan het zijn dat onze kleine wereld in het immense heelal het geloof in de vader relativeert?

Dit is niet mijn ervaring bij de collega’s.

Hoe bewegen jullie zich in het intellectuele Vlaanderen : het staat niet goed om je gelovig te bekennen voor het ogenblik?

Dit valt goed mee bij mijn collega’s en ook Kristof heeft daar geen moeite mee.

Wel is onze opleiding zeer materialistisch geweest vijf jaar en daar ligt misschien het verschil met de humane wetenschappen.

Het voordeel van intellectuelen is misschien dat zij woorden vinden om over geloof of ongeloof te praten.

Ik herinner mij een ontmoeting met Nederlanders in Montpellier, die niet begrepen dat ik ging trouwen op mijn 24, en trouwen voor de Kerk.

Gesprek gaat vlot omdat je geleerd hebt ook in de wetenschappen je genuanceerd uit te drukken.

We ervaren wel nieuwsgierigheid zoals bij de wijding van een vriend van ons, Rik, maar die niet altijd gevoed wordt.

Zijn er kansen?

KUL neemt haar verantwoordelijkheid niet voldoende op.

Vak godsdienst in het laatste jaar, is niet altijd voldoende ingevuld door geinspireerde mensen.

De media zijn uit op het negatieve nieuws over de Kerk?

Dat wel! Zelden zijn er positieve berichten over de Kerk. Aan tafel spreken we over krantenberichten.

Je geloof wordt aangevochten maar gaandeweg leer je spreken vanuit je persoonlijke overtuiging. De Kerk is niet het punt.

Ze rebelleren meestal tegen het oppervlakkig beeld van de Kerk. Priesters mogen getrouwd zijn, denk ik, ook al aanvaardt de Kerk dat niet.

Ik voel niet de noodzaak slaafs gehoorzaam te zijn van de eisen en verboden van de Kerk.

Zij biedt mij voldoende ruimte om mijn gedacht te uiten over het geloof.

Is er een lied of een tekst, die je geloof samenvat?

Op mijn zerk zou ik graag de laatste strofe van het Zonnelied van Franciscus laten aanbrengen : " Jij, begin maar, sta maar op". Veel schone liedjes treffen mij.

Onlangs hoorde ik de 29 namen voor Jezus van Nazareth en dacht ik : " dat is het!"

¨ Wie is God voor jou?

Een Vaderfiguur. Als ik bid, doe ik het altijd zeer persoonlijk, zonder formules, woorden, die mij oproepen het beste te geven van mezelf.

Denken aan de voorbije dag en denken aan de verkeerde aanpak om het in de toekomst beter te doen.

God een vaderfiguur, die vertrouwen geeft in mezelf.

Organiseer je gebed?

Als kind baden wij s’avonds een Onze Vader en Weesgegroet om ter snelst, en nu maken we eigen woorden.

Bij slapeloze momenten, gaan mijn gedachten spontaan naar God.

Hoe wordt de geloofsmotor gevoed?

Wij hebben een tekstgroep in Leuven, gegroeid uit Jonge Kerk om vieringen voor te berei-

den op de vijfde zondag van de maand. Wij komen meer samen dan nodig.

In de thuisparochie hoop ik vorming te krijgen. Soms lees ik een boek. Ik kreeg het evangelie van Marcus van Louis VAN BLADEL als geschenk bij het behalen van mijn doctoraat.

Je bent een goede 10 jaar in JongeKerk. Zijn er verschuivingen of evoluties geweest in die tijd?

Alles hangt af van de mensen, die aansluiten. Nu eens jongeren, dan gezinnen met kin-

deren, dan volwassenen. De verschuivingen zijn nogal persoonsgebonden.

Is er een ongeduld voor het beeld van de Kerk toe?

Zeker, je zou willen tonen hoe levenskrachtig een geloofsgemeenschap kan zijn. Maar ik verzoen er mij mee dat de evolutie traag gaat en zelf breek ik niet graag potten.

Moeten er meerdere plaatsen zijn, zoals Jonge Kerk?

Zeker!

Bedankt voor dit mooi verhaal!

Terug naar inhoudstafel - Vorige pagina - Volgende pagina