SAMENKOMEN ROND HET WOORD VAN GOD

 

"Klankresten van een onvoltooid verhaal
steenlettergrepen sporen in woestijnzand
lichtwoorden ooit ontvangen maar van wie
Hij zal niet slapen IsraŽls behoeder"

Ooit hoorde ik dit refrein zingen op een bijbelse liedavond. Die keer toen en nu nog klinkt het als een zachte echo van wat de Bijbel mag zijn: Gods Woord in mensenwoorden als klankresten verschenen. Het gaat over een verhaal dat niet af is en niet af kan zijn, onvoltooid, zolang er mensen zijn op aarde. Wij, die mensen, zetten dit verhaal verder. Wij horen en spreken het voort, we bezingen en doen het gaandeweg, want het is ons verhaal geworden. Een geloofsverhaal van een God met mensen onderweg. Van die God wordt in de Bijbel gezegd dat Hij niet slaapt, want Hij is IsraŽls behoeder. Ja, daar is het ooit geboren, dat verhaal, in IsraŽl, in het woestijnzand met lettergrepen van steen.

Woorden van licht klinken midden de nacht en de duisternis. Ze zijn een lamp voor mensenvoeten om onderweg niet te struikelen, om verder te kunnen zien. Van dit joods verhaal zegt Huub Oosterhuis in ‘De dag die komt’ dat het niet overal ter wereld is ontstaan en dat het niet van alle tijden is. Het is wel voor iedereen en voor heel de toekomst bestemd. Dit verhaal, ooit ontvangen maar van wie… het is onze be-stem-ming geworden. Wij mogen het verder stem geven. Het is Gods Stem, aan mensen gewaagd, Zijn Woord dat mensen leven doet, en wel in overvloed, voor en met elkaar, wereldwijd verbonden. In Latijns-Amerika zingt men:  ‘La Biblia es palabra de vida, la Biblia es Palabra de Dios, y es la palabra del pueblo que busca y construye su liberaciůn.’ De Bijbel is woord van leven. De Bijbel is Woord van God. Het is het woord van het volk dat zijn bevrijding zoekt en opbouwt.’

Die bijbelse taal is gehoord en herkend door mensen uit alle volkeren, of het nu in Jonge Kerk Roeselare is of in de christelijke basisgemeenschappen in El Salvador of elders…

Daarover gaat het in die oud nieuwe, vreemd vertrouwde verhalen; ze bieden mensen van deze tijd en in deze wereld uitzicht en vergezicht, visioen van bevrijding, om hier en nu daaraan te werken.

Gods Woord is daarom altijd te doen. Wat je zegt, moet je doen. Het Hebreeuwse woord voor ‘woord’: ‘dabar’ draagt in zich ook de betekenis van ‘zaak’, ‘taak’. Het Woord van God is een ‘werkwoord’ dat je moet vervoegen in vele wijzen en tijden. We kunnen nu eenmaal niet anders. Het ‘laatste’ woord zal daarom zijn: "Het moet kunnen."Zo zingen we in een refrein dat verwijst naar het Tora-boek Deuteronomium (30,11-15): "Het Woord dat Ik jou geef is niet te zwaar, is niet te hoog, jij kunt het volbrengen."

Jij, jij maar alleen? Of zijn er nog anderen met jou…? We kennen allemaal de redenering: ‘kan ik er wat aan doen hoe het er om me heen of elders aan toe gaat? Kan ik er soms iets aan veranderen?’ De Duitse theologe Dorothee SŲlle hoort in de uitspraak ‘Wat kan ik als enkeling dan doen?’, het ergste atheÔsme dat er bestaat. Want zo negeer ik de kracht van God in mij.

Zeggen dat je er als enkeling toch niets aan kunt doen, is vanuit het bijbelse verhaal, vanuit Gods Woord gezien puur cynisme en ongeloof. Zo’n uitspraak kan niet het ‘laatste’ woord hebben. Neen, het moet kunnen. Nogmaals Huub Oosterhuis hierover:"Zijn er mensen in wiens geest dat laatste woord met licht geschreven staat? Ja, zeggen je ogen, gevormd, gericht en verlicht door de woorden van het boek. Ja, weet je in je hart, of misschien zelfs uit ervaring, zulke mensen zijn er. Zoek contact met ze, opdat je niet meer alleen bent, raadt het bijbelse geloofsverhaal je aan;

Trek met ze op, leer van ze – het noemt er enkelen bij name, die en die, Jezus van Nazareth was ťťn van hen." (uit: ‘De dag die komt’).

In Jonge Kerk Roeselare komen mensen, klein en groter, jong en ouder steeds opnieuw samen rond Gods Woord. Ze worden samen-geroepen tot kerk, tot ecclesia, tot gemeenschap om dat Woord van God in hun leven centraal te plaatsen, niet marginaal. Door het wekelijkse, dagelijkse omgaan met dat Woord van God kom je onvermijdelijk terecht bij hen die in deze wereld en in deze tijd marginaal zijn, aan de kant geduwd om niet meer mee te tellen. De God van de Bijbel, de enige ware is daar bij uitstek aanwezig: "Ik heb de ellende van mijn volk in Egypte gezien, die jammerklachten over hun onderdrukkers gehoord; Ik ken hun lijken. Ik ben afgedaald om hen te bevrijden uit de macht van Egypte.." (Exodus 3,7-8a)

Deze God mogen wij navolgen om wereldwijd mensen te bevrijden uit de doem van het ‘Egyptische model’. Hij roept ons, be-stem-t ons tot zijn uittochtvolk, tot verkenners uitgezonden naar wijd ooit beloofd, nooit gezien licht land, Hij wiens kracht in onze zwakheid woont, wiens Woord deze wereld omgekeerd wil. Om dit nooit te vergeten, wil Jonge Kerk Roeselare, verbonden met alle anderen die hetzelfde visioen delen, week na week blijven samenkomen om zich in dat Woord van God te oefenen: Het samen beluisteren, lezen en bespreken, het bezingen en uitbeelden, om van hieruit wat er te doen staat in praktijk te brengen.

Klankresten, steenlettergrepen, sporen, licht-woorden in Gods Tora en zijn profeten, in psalmen en wijsheid, in Jezus van Nazareth, Gods wachtwoord doorgegeven en bewaard in taal en teken, om onze waarheid te worden, om in mensen mens te worden, de mens die naast je is, de mens die je tot naaste wordt en waarvan jij de naaste mag worden. Gods Woord zal daarom altijd actueel zijn, als we het ten minste blijven leggen op de actualiteit van deze wereld waarin wij nu leven.

Gods Woord roept ons samen om de tekenen van deze tijd te lezen. Om te leren omgaan met wat er in deze wereld gaande is, en groot is die wereld en lang duurt de tijd. Het getuigenis van mensen die nu, hier en veraf Gods Woord verkondigen en doen, zal onze kleine voeten helpen gaan waar nog geen wegen gaan, overal heen. Gods Woord in mensen van vroeger en nu tot waarheid gekomen, doet ons horen en zien, onderscheiden en kiezen, volharden en hopen, waken tot de morgen dauw. We zullen onze ogen niet geloven.

Dominique Ballegeer, voorganger in Jonge Kerk-vieringen.

Terug naar inhoudstafel - Vorige pagina - Volgende pagina