VIJFENTWINTIG JAAR JONGE KERK OPENING.

 

 

Vijfentwintig jaar geleden zijn we in Roeselare met dit experiment begonnen. Zonder zorgen over de duur ervan. Onverwacht stel je dan vast dat je reeds vijfentwintig jaar bezig bent. Zoiets moet gevierd worden. Dit denk je maar. Binnen de groep was het enthousiasme bij de start veeleer matig. Iedereen neemt al een pak verantwoordelijkheid op zijn schouders, een feestviering is altijd leuk voor de genodigden maar de organisatoren zitten met het werk. We beschikken ook niet over een archief. Het is dus moeilijk om geschiedenis te schrijven.

Tijdens de voorbereiding koos men toch om ‘iets’ te publiceren. Geen historisch overzicht maar veeleer een weergave van de stand van zaken. Het boek we je voorstellen is zeer divers van inhoud. Het probeert een beeld op te hangen van wat Jonge Kerk nu is. We tonen ons en nodigen de lezer uit tot dialoog. In een eerste deel schetsen we hoe in Jonge Kerk omgegaan wordt met bijbelteksten. Gedurende die vele jaren kwam elke week wel een groep samen rond een bijbeltekst ter als voorbereiding op een viering. Hoe men deze oude geschriften probeert te ontsluiten en te leggen op en naast het leven van elke dag kun je daar lezen. Gedurende vijfentwintig jaar kwam onze kleine gemeenschap wekelijks samen om te vieren. De kracht om op een rituele manier de meest intense momenten van het leven te tekenen kreeg binnen de groep opnieuw betekenis. Tekens, gebaren, woorden, liederen en heel veel liederen vergezelden onze gemeenschap ter gelegenheid van een doop, huwelijk, een ziekenzalving en een uitvaart. Tekens, rituele gebaren, liederen en muziek die dragen en gemeenschap stichten. Enkele mensen vertellen in een reeks interviews hun eigen geschiedenis en de betekenis die Jonge Kerk daarbij had. De uitleiding is geschreven door Luc Anckaert. Een intellectuele uitdaging over de verhouding van de moderne mens met de Wet. Hij sluit aan bij twee commentaarteksten. In het verhaal van ‘de barmhartige Samaritaan’ en ‘de rijke en de arme Lazarus’ verwijst Jezus iedere keer naar de Wet, als de unieke relatie tussen God en zijn mensen. De Wet als geschenk van God en enige weg naar het eeuwige leven.

De meeste bijdragen hebben geen auteursnaam. Dit is een keuze omdat heel wat bijdragen tot stand zijn gekomen in samenspraak tussen verscheidene mensen. We vermelden hier de mensen die geschreven hebben maar tijdens het schrijven waren ze ongetwijfeld in dialoog met vele anderen: Patrick Perquy, Beatrijs Gryffroy, Marc Lemiengre, Dominique Ballengeer, Tommy Vandendriessche die ook de tekeningen verzorgde, Aagje Vandenberghe, Freddy Kindt, A.V.

Dit boek is een uitnodiging. Misschien kun je het lezen onder een bremstruik. We hopen dat het je daarna sterkt op je weg.

 

Marc Lemiengre.

Terug naar inhoudstafel - Volgende pagina