Berusting in Jouw Hart

 

 

+

 

 

Je zinnen niet meer zetten

op wat vergankelijkheid in zich draagt

je ogen open op eeuwigheid

de stilte suist voorbij

zo even, heb je het gehoord?

Toen rustte de wijsheid

op het strijdtoneel

ontstak een brand van rust en vree

alles was vervlogen

de liefde van de avond kamt het pad

der zinnen plat

vraagt niet meer

maar om eenheid te verwerven

Gij, o Heer

doet mijn hart berusten in Jouw hart

als een bloem die zich sluit in de avond

een zucht

ik zwijg niet meer

ik vraag

geef mij Jouw hand

 

 

Broeder Yvan