Hoe het verder moest

In 1976 was de operatie stofzuigen voltooid. De autostrade werd afgewerkt en een nieuwe waterplas was ontstaan. Een waterplas was hier wel de juiste benaming, gezien het als watersportrecreatiegebied ging ingekleurd worden.
De 8-vormige put werd al spoedig te klein bevonden voor een watersportbaan voor waterskiën.
Afsluiten dan maar en een nieuwe bestemming zoeken. Nieuwe mogelijkheden boden zich aan. Een huisvuilstort werd het niet omwille van de investering in een intercommunale verbrandingsoven in Oostende. Ook drinkwaterwinning bleek o.a. omwille van het waterspaarbekken in Esen bij Diksmuide eveneens niet langer een mogelijke bestemming.
Het domein de Hoge Dijken kwam in handen van de Vlaamse Executieve. Intussen was de watersport zich volop aan het ontwikkelen, vooral onder impuls van het nieuw opgerichte BLOSO. Diezelfde organisatie liet in het begin van de jaren tachtig ook zijn oog vallen op de Hoge Dijken. Na wat nieuwe ministeriële bezoeken (o.a. door Gaston Geens en Daniël Coens) bleek al snel wat werd gepoogd: de uitbouw van een watersportcentrum door BLOSO, met eventuele kansen voor de bouw van weekend verblijven en een hotel. Een plaatselijke horecaman claimde zelfs een potentiële investering van 100 miljoen, als ze hem maar zijn zin lieten doen...

Lees verder "Maar intussen" >>>

© De Hoge Dijken - HogeDijken@yucom.be