" Ik kreeg van mijn ouders

van ieder mijn part,

van vader zijn schouders,

van moeder mijn hart "

 

Omstreeks 1984 werd ik, door toedoen van een collega, besmet met het virus genealogie (stamboomonderzoek). Als jonge vorser maakte ik de fout om, zoals velen, te vlug, te onzorgvuldig en te ondoordacht te werk te gaan. In het begin wil men zo snel en zo ver mogelijk teruggaan in de tijd, en heeft men enkel interesse voor het verre verleden.

Andere zaken, zoals gezin, woning, ... hebben echter tijdelijk het virus min of meer bedwongen.

Nu is echter gebleken dat het genealogie-virus een chronische en blijvende ziekte veroorzaakt. Eénmaal erdoor gebeten, blijft men graven in het verleden.

Vroeger verzamelde informatie werd terug opgerakeld en de draad terug opgenomen. De laatste twee jaren werd met volle overtuiging en inzet gewerkt aan de opbouw van de stamboom. Een monnikkenwerk, zou al vlug blijken.

Een bekroning van dit werk zou een reunie, een samenkomst van de familie moeten betekenen.

Daar de opzoekingen zelf, en de verwerking ervan al veel tijd in beslag nemen, zou de organisatie van een familiefeest een nog grotere belasting betekenen. Daarom ben ik op zoek gegaan naar medewerkers. In feite hebben zij, door hun interesse kenbaar te maken, zichzelf aangeboden, met name: Carl DEVLIES (Wevelgem) en Dirk DEVLIES (Oostende).

Met z’n drieën hebben we dan de schouders onder het gehele project gestoken en engageerden we ons om; tegen 08 december 2001 de stamboom klaar te hebben, een stamboomboek samen te stellen en op die dag ook het eerste familiefeest te organiseren.

Wanneer U dit leest, hoop ik dat we er ten volle in geslaagd zijn. In de toekomst zou het de bedoeling zijn dit met enige regelmaat te herhalen (drie- , vijfjaarlijks,…?).

DEVLIES, what’s in a name ?” Buiten de naaste familie, waar hoort men nóg die naam?   Nergens! zou men denken,... of toch?

Bij het doorbladeren van bijvoorbeeld een telefoonboek duikt af en toe een onbekende naamgenoot op. Het internet gaf er ook nog een deel, en toen 65 totaal willekeurige, toen nog onbekende of slechts deelsbekende personen DEVLIES genaamd werden aangeschreven, was het hek helemaal van de dam. De gaten in de puzzel vulden zich op, de boom kreeg zijn ware gestalte.

Vele verdere opzoekingen in archieven en stadhuizen, en de vele informatie bekomen bij naamgenoten resulteerden in een ‘boom’ van 12 generaties, een familiereconstructie die teruggaat tot om en bij het jaar 1600.

Met zekerheid durven we te stellen dat al wie de naam DEVLIES draagt, aan elkaar gelinkt zijn en behoren tot één grote familie. Vermeldenswaardig is bovendien dat er momenteel slechts 224 personen met de naam DEVLIES ‘in leven’ gevonden werden.

Wat is onze afkomst? Blauw bloed? Zijn er ‘bekenden’ in onze familie? Stories? 

Stamboomonderzoek is niet een roddelboek samenstellen, maar wél de feiten noteren en reconstrueren zoals ze waren en vastgelegd werden.

Hier hebben we ons hoofdzakelijk gebaseerd op de akten van de burgerlijke stand en de parochieregisters. Een basis, een skelet, waar men steeds op terug kan vallen. In een later stadium zal er meer gewerkt worden naar de tijd en plaats waar de afstammeling leefde.

De stamboom start bij - of gaat terug tot - het echtpaar Carolus DE VLIES – BOUCKHOUT Elisabetha welke op 19 augustus 1635 huwden te RUMBEKE. Langzaam verspreidden onze familie en naam zich dan naar het zuiden van de provincie West-Vlaanderen toe.

Pas de laatste eeuw, wanneer de bevolking mobieler werd, vinden we naamgenoten terug over gans Vlaanderen, een weinig in Frankrijk en één enkelinge zelfs in Nederland.

Waar vindt de naam DEVLIES zijn oorsprong?

‘Vlies’ betekent volgens het woordenboek der familienamen: water, watering, beek, plas. Ooit zou er een Vliesbeek geweest zijn in de streek Ardooie, Zwevezele, Wingene, maar of dáár onze roots liggen is nog steeds de vraag.

We mogen veronderstellen dat één onzer voorvaderen genoemd werd naar de watering, de beek…….de vlies……DE VLIES…….DEVLIES. De vraag is echter nog steeds: welke beek ?, en waar ?

De stamboom is nog niet volledig. Daarover moeten we ons geen illusie maken, en dat er hier of daar een foutje in geslopen is, dat zul je me wel vergeven. Ik durf echter wel te stellen dat hij voor 95 % af is. De tekortkomingen die er zijn situeren zich vooral in de eerste generaties. In die tijd immers was registratie van personen niet verplicht, dit werd het pas vanaf Napoleon, en diverse factoren hadden soms een invloed op het niet aangeven van ... Nog niet zo héél lang geleden was zelfs de kennis van het schrift slechts weinig ingeburgerd, en in een heel nabij verleden kende men ook geen internet, geen databanken, …. soms moet men ook geluk hebben om een persoon terug te vinden.

Zoals reeds vermeld is de ‘stamboom DEVLIES’ en alles wat er mee te maken heeft, niet het werk van één persoon. Diverse personen hebben hun steentje bijgedragen.

Mensen vernoemen is gevaarlijk, mocht er ééntje vergeten worden….. Daarom wil ik het hier zeer ruim houden en allen bedanken die een bijdrage leverden, hoe klein die ook was. Eén uitzondering toch; Carl en Christine DEVLIES-BRYON. Ondanks hun drukke beroepsleven was hun inzet tomeloos en denk ik dat we naast de familieband nu ook vrienden geworden zijn.

Ik wens hier toch ook  nog onze ‘Franse’ familieleden Bernard DEVLIES, Sandrine DEVLIES en André VANNIER te bedanken. De ontvangst bij hen was overweldigend evenals het werk en de opzoekingen die ze verrichtten.

Oh,  ja !…………bijna was ik nog m’n echtgenote vergeten, Martine. Zij vroeg zich de laatste tijd af of ik met haar dan wel met mijn computer gehuwd was?

Ondertussen zijn we lente 2003 geworden. Na het stamboomboek heb ik mij gewaagd om onderhavige site samen te stellen, op te bouwen. Vele gegevens en teksten zijn afkomstig uit ons boek. Daar waar de oplage van ons boek beperkt bleef, bieden we nu alle gebruikers van het net de kans onze familie te bewonderen.

Ik hoop dat onderhavig werk, evenals ons boek, een naslagwerk en souvenir mag zijn voor onze familie.

Roby Devlies

                                                                                                                             

" De mes parents j'ai reçu

de chacun ma part,

de mon père mes épaules,

de ma mère mon coeur "

Vers 1984, par le fait d’un collègue j’ai été infecté par le virus de la généalogie. Suite à de circomstances familiales telles qu’un enfant, la construction d’une maison, le travail, ..., ce virus n’a pas pu se développer librement.

Néanmoins, durant cette période-là, j’avais rassembleé pas mal d’informations, mais elles n’étaient pas bien ordonnées, pas assez détaillées et surtout loin d’être complètes. Etant jeune chercheur, mon premier but à atteindre, c’était d’arriver le plus loin possible dans le passé.

 Ces dernières années, le virus s’est manifesté de plus en plus, causant une maladie chronique; l’information que j’avais déjà assemblée a été soigneusement ordonnée et vérifiée. La recherche s’est faite de façon plus approfondie et systématique, dans le but final de mettre sur pied un arbre généalogique correct et complet. Une réunie familiale devra couronner mon oeuvre....

 Puisque les recherches et leur assimulation demandent tant de travail, l’organisation d’une telle fête aurait été une trop grande charge. C’est pourquoi une recherche de collaborateurs s’imposait. En fait, ils se sont présentés eux-mêmes, suite à leur propre intérêt pour les racines de leur famille: Carl Devlies de Wevelgem et Dirk Devlies d’Ostende.

A trois, nous avons mis nos épaules sous le projet, et nous nous sommes engagés de mettre sur pied, pour le 8 décembre 2001, le livre de l’arbre généalogique complet ainsi que l’organisation de la fête familiale.

Au moment même où vous lisez ces lignes, c’est chose faite: l’arbre est fait et l’organisation de la fête y est. Quand à la fête elle-même, c’est à vous de la rendre inoubliable ! !

Quant à nous, nous avons bien l’intention de refaire cet évènement régulièrement, par exemple tous les 3 ans, 5 ans, ...

DEVLIES; What’s in a name ?” A part nos proches, où y en a-t-il encore? Nulle part ! ....., ou si?

Il suffit de consulter un bottin téléphonique pour constater qu’il y en a tout de même, des inconnus ou des personnes dont on ne sait plus comment elles sont apparentées.

Par internet, on trouve même des Devlies à l’étranger, notammant en France.

C’est après avoir écrit des lettres à 65 personnes Devlies, qui m’étaient peu connues ou même    pas du tout, que les choses ont vraiment pris leur élan: les trous dans le puzzle se sont remplis, des branches sans point d’attache pouvaient être fixées, de nouvelles branches se formaient, l’arbre pris sa forme réelle: 8 branches actuelles, 12 générations, les racines de l’arbre vers l’année 1600 et 224 personnes Devlies en vie.

Quelles sont nos origines?   Du sang bleu?  Y a-t-il des célébrités?   Y a-t-il des histoires croustillantes?

Généalogie n’a rien en commun avec le presse à sensation, mais consiste noter et reconstruire les faits tels qu’ils se sont passés.

Cette oeuvre est essentiellement basée sur des actes d’état civil et les régistres paroissiaux et forme ainsi un squelette de base, essentielle pour des recherches plus approfondies. Ne croyez donc pas que mon travail soit terminé, oh non, loin de là!

Notre arbre généalogique débute avec le couple Carolus DEVLIES x BOUCHOUT Elisabeth, qui se sont mariés à Rumbeke le 19 août 1635. Où et quand ils sont nés nous est toujours inconnu, de même que l’identité de leurs parents.

A partir de Rumbeke, la famille s’est agrandie, et s’est dispersée surtout vers le sud de la Flandre occidentale. Ce n’est que durant le siècle dernier, suite à notre plus grande mobilité, que la dispersion s’étend sur le reste de la Flandre et sur la France. Il y même une seule qui s’est installée aux Pays-Bas.

L’origine de notre nom? ‘VLIES’ signifie, selon le ‘Dictionnaire Néerlandais des noms de famille’, ruisseau, fossé, étang, mare, ...

Il paraît qu’il y avait à un certain moment un ‘Vliesbeek’ (ruisseau Vlies) du côté d’Ardooie, Zwevezele et Wingene. Il est néanmoins loin d’être prouvé que notre origine se trouve là-bas.

Pour l’instant, nous ne pouvons que supposer qu’un de nos ascendants a reçu ce nom (ou surnom) grace à un ruisseau, un étang ou un marais près de sa demeure. Quel ruisseau, étang ou marais, c’est toujours une question restée sans réponse.

Je tiens aussi à noter que l’arbre n’est pas encore complet: Il y a des défauts et des imperfections surtout dans les générations les plus anciennes. Il faut savoir que ce n’est que depuis Napoléon, spécifiquement depuis 23/08/1794, que l’enrégistrement dans le régistre civil est officiel et obligatoire. Avant cette date, on doit se contenter des régistres paroissiaux qui étaient faits de façon beaucoup moins stricts, et qui ne contiennent rien quant aux démenagements et aux mariages dans d’autres paroisses.

Comme déjà mentionné, ce livre et tout ce qui le concerne n’est pas du tout l’oeuvre d’une seule personne; plusieurs personnes y ont contribué.

Par ce canal, je tiens à les remercier de tout coeur. Il y en a de trop pour les nommer tous, et de plus, je n’aimerais pas en oublier un.

Dans cette préface en francais, je tiens tout de même à remercier spécialement Bernard Devlies, Sandrine Devlies et André Vannier: leur acceuil lors de notre visite chez eux était formidable et chaleureux, leurs recherches et engagement conçernant les membres de la famille demeurant en France m’ont été d’une aide inestimable.

Oh oui, j’ai failli l’oublier! Reste encore une personne à remercier spécialement et très sincèrement: ma femme, Martine. Ces derniers temps, tu te sentais sans doute un peu trompée (par mon ordinateur), mais ce n’est pas le cas. Merci, Martine, de tout coeur!  

Entretemps nous sommes en 2003. Après le livre de l’arbre généalogique, je me suis risqué à rédiger ce site. Beaucoup de données et de textes proviennent du livre. Alors que le tirage du livre était limité, nous offrons maintenant à tous les utilisateurs d’Internet la possibilité d’admirer notre famille.

Roby Devlies

  <HOME>