Als we op reis gaan nemen we Toby & Terry mee

Als wij op reis gaan nemen wij graag onze honden mee. En zij denken daar net zo over! Uiteraard kunnen wij niet overal met hen naar toe. Maar dat geeft niet, wij passen ons zoveel mogelijk aan. En als we ze dan toch eens niet mee kunnen nemen, dan kunnen ze altijd bij de fokster terecht.

Jaja, ik heb ook mijn lunchpakket mee!

Al van toen ze pup waren stelden wij vast dat Toby en Terry aanvoelen als wij weg gaan gaan. Dat zullen andere honden ook wel hebben. Terry probeert ons wel op een erg originele manier te overtuigen haar mee te nemen…

Nu volgt een klein overzicht van de reizen die wij maakten met onze hondjes.

1996 Batsheers – België

Wij kunnen al braaf blijven zitten

Ons eerste reisje met hen naar een vakantiehoeve. Er zat een oude Bobtail op de hoeve, maar dat was niet echt een probleem. Toby en Terry waren heel gemanierd en blaften niet te veel, ook niet als ze alleen achterbleven op de kamer. We hadden kamerkennels mee zodat ze niet de kans hadden de kamer te slopen.

Onze wollige puppies hadden veel aantrek bij de eigenaars, die maar niet konden geloven dat ze er ooit zouden uitzien zoals op de foto’s die we ze toonden van volwassen puli’s.

De eerste ‘echte’ reis was naar Frankrijk. We hadden niet echt een route uitgestippeld, we zouden naar het zuiden rijden tot de eerste helft van onze vakantie erop zat en dan terugkeren. We bereikten de Franse Alpen. Toby en Terry (en hun baasje) zagen voor het eerst in hun leven bergen, gletschers en stuwmeren. Wauw!

We hadden onze tent meegenomen en zouden zoveel mogelijk op campings staan. We hebben slechts éénmaal in een ‘Chambre d’ Hôte’ de nacht doorgebracht. De tent beviel ons wel, dat zouden we zeker nog doen…

Wij gingen dit jaar naar de wereldtentoonstelling in Lissabon. We konden Toby en Terry niet meenemen dus zij mochten op bezoek bij de fokster in Haacht. Toby leerde er dat andere reutjes ook wel eens geïnteresseerd kunnen zijn in net dat ene zelfde teefje…

En we gingen inderdaad nog eens kamperen. Ditmaal hadden we ruim drie weken om door Hongarije te trekken. Ons ultieme einddoel was de Hortóbagy Puszta. We gingen hen daar eens laten rennen en springen. Tegen dat we er aankwamen waren ze echter al tamelijk vermoeid (thuis slapen ze tijdens de dag, op reis ‘sleuren’ we hen overal mee naar toe) en dus kwam er niet veel in huis van rennen. Maar ze zijn er geweest! Toby heeft er zijn pootje opgeheven!

We deden in Debrecen ook nog mee aan een show. (zie bij de shows.) Ze waren er de zaterdag de enige witte volwassen puli’s naast een dertigtal zwarte en evenveel maskos fakos. Dat trok de aandacht van de plaatselijke pers en ja hoor, ’s anderendaags stonden onze woefjes in de Náplo, de plaatselijke krant.

Dit was uiteraard een zeer geslaagde reis. Ze dromen er misschien nog steeds van.

In december gingen wij ook nog eens op weekend met enkele leden van de hondenclub. Terwijl Prins Filip en Prinses Mathilde hun huwelijksbelofte aflegden waren wij aan het wandelen in de bossen. En nadien grote kuis, puli’s slepen de helft van de flora mee in hun vacht.

Geen reis, wel een grote gebeurtenis: er is een nieuwe bewoner in ons huisje. Een baby! Maar de baasjes (en dan vooral bazinnetje) zijn een lange periode thuis en dat is voor de gemiddelde puli ook heel erg leuk.

Met een baby en twee hondjes op reis gaan met een tent is waarschijnlijk niet echt comfortabel, dus probeerden we het eens met een mobilhome. We hadden maar één week, wat eigenlijk wel erg kort was. We volgden de kust via Fécamp en Etretat tot aan Le Havre en reden dan naar de Mont-Saint-Michel.

Zij konden in Normandië ook eens ondervinden wat een keienstrand is. Veel meer dan een beetje poseren voor de foto deden ze niet. Ze verkiezen toch zandstranden…

Aangezien ons vorige reisje nogal kort uitviel beslisten wij dit jaar nog eens een mini-reisje te maken. We gingen naar een bungalowpark te Lommel. Het was geen al te best weer, maar we konden toch alle dagen een flinke wandeling maken met Toby en Terry. Soms zelfs meerdere wandelingen. En terwijl zij dan lagen uit te rusten konden wij met Lazlo gaan zwemmen in het tropische waterparadijs.

Net zoals vorig jaar huurden wij een mobilhome, dit keer echter twee weken. Zo hadden wij meer tijd omdat we nu toch wel heel wat verder wilden komen.

We begonnen aan de Mont-Saint-Michel, ons eindpunt van vorig jaar. We zouden proberen de kusten van Bretagne te volgen en dan ook nog wat zuidelijker te komen. Ons einddoel was dit keer het nationaal centrum van de Poitou-ezel in Dampierre-sur-Boutonne. Wat daar te zien is (en ook heel wat foto's van deze reis) kun je lezen op deze pagina...

Aangezien Ann zwanger was van onze twee lieve dochtertjes, kon er niet echt een grote reis gemaakt worden. Ons vorige bezoekje aan Center Parcs De Vossemeren was goed meegevallen, dus gingen we nogmaals naar zo'n bungalowpark.

In juli werden wij de trotse ouders van Eliza en Zsofia. Reizen zal vanaf nu niet meer zo gemakkelijk zijn met drie kinderen en twee hondjes. Maar dit betekent niet dat er geen verdere updates aan deze pagina zullen volgen.

Na lange tijd en na twee reizen met onze kinderen alleen (Toby & Terry mochten naar Brigitte) trokken wij er nog eens op uit met ons voltallig gezinnetje. Het werd een erg klein kampeervakantietje. Het was een goeie test om te kijken hoe het de kindjes en hondjes verging in de tent. Dit viel prima mee. Lees er alles over op deze pagina...

We trokken er ook nog eens een weekendje op uit naar een bungalowpark. Toby & Terry mochten hier gaan wandelen met Eliza & Zsofia (of is het omgekeerd?) Bekijk de foto's hier.

Deze zomer gingen wij met z'n allen met de mobilhome naar Denemarken. We hadden deze voor twee weken gehuurd en Toby & Terry konden mee.