Introductie

Waarover handelen deze pagina's?

Deze pagina's vormen een poging om een halt toe te roepen aan de willekeur in de Belgische permanente bewegwijzering. Hiermee wil ik de verschillende soorten wegwijzers in een coherent en voor het gehele land uniform geheel samenbrengen. Ik heb me deels laten inspireren op het buitenland (vooral Frankrijk en Nederland), maar vooral heb ik geprobeerd de goede elementen in de huidige Belgische (Vlaamse / Waalse) bewegwijzering te bewaren en te integreren in mijn ontwerpen. Het was dus niet de bedoeling een systeem van 'ideale bewegwijzering' te ontwikkelen, maar veelal een systeem dat geleidelijk kan worden ingevoerd, zonder dat de weggebruiker hiervan veel last heeft.
Het vastleggen van bepaalde strikte modellen betekent overigens niet dat de wegbeheerder geen keuze meer heeft; door het vastleggen van de verschillende mogelijkheden, kunnen afwijkingen - die op het Belgische wegennet nu overvloedig voorkomen - voortaan vermeden worden. Wat ik in de eerste plaats belangrijk vind, is dat de borden die uiteindelijk langs of boven de weg verschijnen, uniform zijn qua layout. Uiteraard is de inhoudelijke component minstens even belangrijk als de vormelijke, maar daarop wordt in dit voorstel niet ingegaan. De meer technische aspecten (materiaal, folie...) worden evenmin besproken.

Het probleem dient bij de bron aangepakt te worden: een herziening van artikel 71 (betreffende de aanwijzingsborden) van het KB, de invoering van een nieuwe categorie verkeersborden, Bewegwijzering, die de letter G draagt, en de toevoeging van een reeks nieuwe borden die geïnspireerd zijn op het buitenland en waarvan de uitvoering aan strakke regels onderworpen is. Verder heb ik enkele ontwerpen in bestaande foto's geplakt, vergelijking met de huidige situatie incluis.

Waarom een revisie?

De permanente bewegwijzering in België is op vele plaatsen ronduit chaotisch en hopeloos verouderd. Op snelwegen worden bestemmingen om de haverklap afgeplakt of toegevoegd; soms staan zij op kleine bordjes in een onleesbare lettergrootte. Hierdoor (en door de overdadige verlichting) krijgt de weggebruiker een zeer onrustig wegbeeld, en (belangrijker!) de weg wordt er zeker niet veiliger op wanneer het verkeer de informatie die de borden meedelen, wil lezen. Ook op niet-autosnelwegen plaatst men willekeurig paaltjes en borden, zodat er vaak heuse bordenwouden ontstaan, waaruit de weggebruiker amper de hem aanbelangende informatie kan filteren.

Deze chaos is mijns inziens in de eerste plaats te wijten aan de losse regels die vervat zitten in het Koninklijk Besluit van 1 december 1975 houdende het algemeen reglement op de politie van het wegverkeer en van het gebruik van de openbare weg en het Ministerieel Besluit van 11 oktober 1976 houdende de minimum afmetingen en de bijzondere plaatsingsvoorwaarden van de verkeerstekens. In het betreffende KB staan de wegwijzers - welgeteld 15 zijn het er - geklasseerd onder de categorie van de aanwijzingsborden. Deze wegwijzers worden voornamelijk op de niet-autosnelwegen geplaatst; de bewegwijzering op de snelwegen is niet eens wettelijk vastgelegd en bijgevolg niet onderworpen aan regels, waardoor de vrijheid wordt gelaten aan de uitvoerende organen. Gevolg: een enorme variatie aan borden, waarin uniformiteit ver zoek is.

Op Wegcode.be kan u het KB 01-12-1975 en het MB 11-10-1976 integraal raadplegen.

De ontwerpen getoond op deze en onderliggende pagina's zijn fictief. Het in deze afbeeldingen gebruikte lettertype gelijkt sterk op hetgeen van toepassing is op Belgische wegwijzers, doch is niet exact hetzelfde.

Terug naar boven

© 2005-2006, Belgianroads.tk