DE OUDE LINDE

Links van het hofhek aan de straatkant stond een eeuwenoude linde met afgeknotte kruin. Er hing een blauw-wit geverfd houten kapelleke aan met een Mariabeeldje erin.
Ieder jaar weer schoot hij uit met grote, zachte bladeren. Ook rond zijn voet was er steeds opslag. Links ervan, vóór de beukenhaag waarin we iedere meimaand meikevers konden vangen, lag een streepje gras, schuin aflopend naar de straat toe.
Wanneer ik met moeder de zondagmorgen het hof verliet, naar de vroegmis in Melselekerk, maakte ze steevast een kruisteken aan dit kapelleke. Hetzelfde deed ze onderweg aan alle andere kapelletjes, schier aan ieder boerenhof. Aan (Henri) Vennens' hof, verder aan de overkant, stond een Mariagrotje.
Ook vader, wanneer hij met paard en kar het hof afreed, sloeg een kruis, wat ik hem ook zag doen bij de aanvang van ieder werk, tot op het laatst, wanneer hij nog enkel, naast de schouw gezeten, de patatten begon te schillen.
Generaties heeft deze linde zien in- en uitgaan. In stilte werd hij gerespecteerd. Hij hoorde bij het hof. Tot ik, het moet circa 1980-1985 geweest zijn, merkte dat het kapelleke verdwenen was. Waar was het? Men zei dat het afgereden was door een kamion. Wat later was ook de linde weg, en ook het hek, en ook de beukenhaag, en ook de notelaar erachter, en ook ... het gras en de grond: alles overgoten met beton !

Terug naar de cataloog van "Memorabilia"
Terug naar de Startpagina