link naar 
Verviers
Monschau Spa Verviers 2005
Verviers - Sankt-Vith
Driedaagse Fietstocht juni 2003
 |
Fietsen in de Hoge Venen, is een reisverslag van een toerfietser die na lang aarzelen met zichzelf er eindelijk in slaagt te ontsnappen aan de dagdagelijkse beslommeringen van huis, tuin en ander familiale activiteiten.
|
|
De keuze om met de Cannondale koersfiets erop uit te trekken was bewust, maar dan zit je natuurlijk met het probleem wat doe je dan met de noodzakelijke reisbagage. Met de trekkersrugzak zoals veel jongeren naar Dranouter komen afgezakt leek me wel iets om te experimenteren .
Als experiment is dit toch maar gedeeltelijk geslaagd.
Bij het voorbereiden van het routeboek was de reistijd met de trein Ieper- Brussel- Verviers doorslaggevend. Het mooiere treintraject via Brussel – Luik - Gouvy duurt langer ..daarover straks meer.
Dinsdag 2 juni 2003: Verviers – Sankt-Vith 55km
Met mijn Cannondale koersfiets en zware rugzak zeer vroeg in de morgen uit Ieper vertrokken met de trein van 5h36 richting Verviers aankomst voorzien om 9h26.Ik wist op voorhand wat er me te wachten stond. Een zeer langzame beklimming moet me vanuit Verviers naar het hoogste punt van België brengen “Baraque Michel” ’s winters het Mekka van de langlaufers. Over een afstand van 17km toch een 550 meter hoogteverschil overwinnen met zware rugzak is toch niet van de poes. Een randoneurs fiets met bagage achteraan schijnt me toch een beter alternatief. Aangezien ik als eindbestemming de jeugdherberg van Sankt-Vith had gekozen moest ik toch maar een beetje op karakter verder fietsen. Ik haalde het eerste anderhalfuur slechts 17.7km/h gemiddeld wat traag is!. Zie grafiek nr.1.
Een bezoek aan het Centre de Nature van de Hoge Venen is een echte aanrader voor de wielertoerist.
http://www.ful.ac.be/hotes/cnatbotrange/nl/welkom.htm
De eenzame fietser kwam er tot de vaststelling dat het niet vlug vooruit ging. Zo’n beklimming of fietstocht met zware rugzak meer dan 50 km vér, is niet ideaal !
De lastigheidgraad van het uitgestippelde fietsparkoers, samen met de brandende zon zorgden voor een voorzichtige aanpak.
Een warme thee-citron en wat gebakjes zorgden voor een goede moraal, nog even de rondgedrenteld in het mooie Natuurcentrum, de klimgrafiek bestudeerd het zag er van af nu niet zo slecht meer uit. Er was de zekerheid dat het parkoers na het Signal de Botrange in dalende lijn gaat ; kortom het lange, zware en lastigste klimwerk was voorbij.
Nu kon het tweede gedeelte van de voormiddag rit van start gaan. Als fietser geniet je pas ten volle van uw geleverde inspanningen als nadien mooie, lange en veilige afdalingen u te beurt vallen .Mont-Rigi, Ovifat, Robertville bekend ondermeer van het stuwmeer zijn zo’n plaatsen. Toch voelde mijn lichaam iets gedurende de lange afdalingen: de kuiten waren verzuurd van de geleverde inspanningen van het eerste anderhalfuur fietsen. Mijn vermoeide kuiten waren niet goed om de vele verraderlijke klimmetjes in de omgeving van Amel of Amblève (er is tweetaligheid in de Oostkantons) gemakkelijk te overwinnen.
55kilometer afleggen in 3uur en 15 minuten is normaal geen onoverkomelijke opdracht voor een doorwintert toerfietser als ik. Toch schrik je even op als het fietscomputerke u meldt dat je 978 calorieën hebt verbruikt tijdens dit kort ritje.
In mijn routeboek was de aankomst in de jeugdherberg van Sankt-Vith voorzien omstreeks 13uur, daar kon ik mijn zware, lompe en hinderlijke rugzak in bewaring geven.
Het lukte me om net op tijd de zeer mooie Jeugdherberg die vlakbij het stadscentrum is gelegen is te bereiken.
Na een lange
rustpauze in het stadje vertrok ik s’ namiddags zonder rugzak!! onder een
schroeiende zon voor een korte rit
richting Nieder-Emmels ÞÞRecht
Þ
Ligneuville Þ
Mont-Gèromont en terug in totaal een 41
km. Hoewel ik een prachtig fietsparkoer
uitgestippeld had: toch kwam er twijfel boven, een barst in mijn
zelfvertrouwen , was het de leeftijd of
onvoldoende getraind zijn die me deed
twijfelen aan mijn eigen kunnen. Zeer traag en
met de kleinste versnelling 39*25
vatte ik de 5 km lange mooie klim tussen Ligneuville en Mont-Gèromont aan . Voor hen die dromen van Alp d’Huez zij kunnen
gerust hier eens komen fietsen en
trainen.
Zelden ben ik meer ontgoocheld, teleurgesteld geweest dan bij mijn terugkeer in Sankt-Vith. Als niet zwemmer had ik voor het eerst in jaren behoefte gevoeld aan een verfrissende duik in het koele water:waarna ik fier als een gieter aan kleinzoon Bilal zou vertellen hoe leuk het verblijf hier wel was in de Oostkantons. Om van te watertanden….hé! wel het zwembad dichtbij de jeugdherberg was op dinsdag gesloten. Dorst hebben en de jeugdherberg nog gesloten tot omstreeks 17 uur restte me niks anders dan een terrasje te doen en te verbroederen met een sportieve Ollander.
De fraaie accommodatie van de jeugdherberg zoals u op url kan zien deed me meer aan monniken klooster denken. http://www.eastbelgium.com/NL/D09/ID09702.htm Eén minnebroeder of gast was aanwezig andere actieve senioren of trekkers waren er niet. Is het voorbarig om daaruit te besluiten dat ik bij Oma Erna toch nog niet de grootste pantoffelheld ben: hoewel ik dat soms denk van mezelf.
Gelukkig was er nog een klas uit de Noorder-Kempen waardoor er toch wat sfeer en ambiance was.
Sankt-Vith heeft op het einde van Wereldoorlog II tijdens het Ardennen offensief veel geleden en werd bijna volledig verwoest. Getuige de fotocollage op het plein nabij het Radthaus. Een schrille tegenstelling is echter het oorlogsmonument voor de gesneuvelden wat verder op… het ligt er onverzorgd en troosteloos bij. Misschien komt die kritische bemerking van ondergetekende een simpel fietstoerist wat raar over. Maar als Ieperling voelt het toch raar aan, wij die dagelijks hele horden toeristen begroeten op de vele goed onderhouden parken en begraafplaatsen die onze streek eigen is. Dat het allesbehalve goed onderhouden is stelde me teleur. Is daar een reden voor vroeg ik me af ….heeft de plaatselijke overheid door omstandigheden “de geallieerden” na de Oorlog onvoldoende bedankt voor de bevrijding van hun verwoeste stadje. Of heeft de bevolking geen nood aan oorlogstoerisme zoals wij het in Ieper kennen?
1940:De kantons Eupen, Malmedy en St.Vith worden door het Duitse Rijk
ingelijfd. 1944:Tijdens het Ardennenoffensief worden St.Vith nagenoeg volledig
en Malmedy voor driekwart verwoest.
Nabij Malmedy raken Amerikaanse soldaten in een Duitse hinderlaag en worden
vermoord. Bezienswaardig: Monument in Baugnez.
1945:België neemt opnieuw het bestuur van de drie kantons Eupen, Malmedy en St.Vith over.
Op het menu: een zeer kloeke erwten soep zoals Oma maakt.
Een grote kom spaghetti voor 2 personen met champignons en nog dessert.
Prijs: voor twee overnachtingen, 2 maaltijden,2 ontbijten en 1 lunchpakket. Totaal: 38 euro.
Fietsmemo: 97 km----Avs: 21km/h-----Calor:1468-----Tijd:4h20
Woensdag 3 juni 2003: Sankt-Vith Reuland Ouren Weiswampach Roder Dasburg Dahnen Lutzkampen Reuland Ouren Sankt-Vith
Doel: richting Luxemburg fietsen meer bepaald Vianden langs het dal van de Our
afstand: 140km
Een goede nachtrust deed wonderen. De jarenlange fietservaring kwam me goed van pas. Gisteren had ik veel op klein verzet gereden, daardoor was er een aangenaam klimgevoel in de benen deze morgen. Rekent daarbij het iets beter fietsweer en het beloofd om een uitstekende dag te worden. Toch is reizen ook improviseren. Het is laat in de voormiddag 9h30 als ik kan vertrekken uit Sankt-Vith. Als ik vlug reken is dat +- 8 uren weg van huis. Aan 20 km gemiddeld en een stop van anderhalfuur in Vianden is dat wat riskant om tijdig op het appél te zijn in de J.A. voor het avondeten.
In Dahnen na 52 km genoot ik van het lunchpakket om kort nadien een siësta van één uur het o zo rustige Ouren te nemen. Gelukkig konden de verbrandde calorieën op tijd aangevuld worden in de enige dorpswinkel van kilometers in het rond . Waarmee ik wil zeggen dat we in onze streek Vlaanderen wel echt verwend worden in ieder dorp is er wel een supermarkt of warme bakker te vinden. Daar in de Ardennen en de Oostkantons moet er op tijd en goed uitgekeken worden naar ravitaillering.
Daar ik de voorziene rit naar Vianden annuleerde ( door het te late start uur) was ik redelijk vroeg terug aan de jeugdherberg 15h35 met voldoende tijd om ditmaal een frisse pint te drinken in het cafetaria van het zwembad. Nu had ik wel mijn zwembroek niet bij zeker: de jeugdherberg bleef toe tot 17 uur.
Rode kool
Aardappelpuree (kom voor 2 personen)
Dessert
Lunchpakket:banaan,wafeltje, appel, fruitsap en brood naar goesting met honing of charcuterie, kaas .
Veel wind op de heuvels.
Donderdag 4 juni: Sankt-Vith Gouvy Salmchâteau Vielsalm Coo Trois-Ponts
De mini fietstrip liep ten einde: in tegenstelling met de dag
ervoor kon ik reeds om 9 uur vertrekken
na een stevig ontbijt. Als men
kiest voor logies in jeugdherberg of
hotel mag je het vergeten om vroeg te starten: de eetzaal gaat open om 8
uur. Met de tent kan je van bij het
ochtend gloren als een dief in de nacht uw kampplaats afbreken en wegwezen.
Om 7 uur ’s morgens als de ochtend dauw
nog over de weilanden zweeft, de
opkomende zon kunnen
verwelkomen en mijmeren op de
fiets over vrij zijn als een vogel of waar ga je heen, het besef dat je gezond bent en uw ding
kan doen dit alles maakt een mens gelukkig. Tot daar deze melancholieke
ontboezemingen.
De factor wind speelt af en toe wel parten op de hoogvlakten , dan denk je soms met een goede fietsmaat erbij zou je niet beter af zijn. Mij is het om het even ?!
Van Sankt-Vith naar Gouvy is het slechts 22 km[1] daar stopt de trein die van Luxemburg naar Luik rijdt. Misschien dat ik de volgende keer toch Gouvy als startplaats verkies. De reistijd duurt wel iets langer maar het traject langs de Salm en de Amblève verveelt nooit.
In Gouvy vergiste ik me van afslag in plaats van de kortste weg naar Vielsalm reed ik een serieuze een omweg op de N827 van zo’n 13 km tot aan Cherain richting Houffalize toen eindelijk mijne frank of euro viel.
De zware rugzak gaf me minder hinder dan tijdens de heen rit uit Verviers en belangrijk het hing in dalende lijn naar de vallei van Salm zo verder via Vielsalm waar ik de Coté de Wanne bekend van ondermeer Luik –Bastenaken –Luik rechts liet liggen. Nog een korte stop voor wat proviand te kopen in Vielsalm.
Vielsalm reeds 43km op de teller in 1h40 toch een groot verschil het fietsen in de vallei, waarom niet op deze manier tot Luik fietsen dacht ik bij mezelf. Een klare blik op de Michelin kaart volstond om dit maar niet te doen.
In het station van Vielsalm zag ik de trein naar Luik voor mijn neus vertrekken, dit gaf me de gelegenheid om tot aan de waterval van Coo te fietsen, me daar te installeren op een rustbank in het park een picknick te nemen. Om rond de klok van één uur de terugreis met de trein aan te vatten in Trois-Ponts richting Luik – Brussel - Ieper duurtijd 4uur10 minuten. Als spoorman op rust geniet je van gratis vervoer en als daarbovenop de fiets nog zonder problemen mee kan. Zit je goed. Het blijft evenwel een lange reistijd waar ik soms tegen opzie. Toch blijft de rit naar huis zowel met de fiets als met de trein een belevenis; waar is het bagagerijtuig vooraan of achter de trein , gaat de treinchef niet moeilijk doen.
Fietsmemo:64 km----avs24.4---- calor----768-----tijd 2h40
Slotbeschouwing:inhoud rugzak Radio? Sandalen, lange lichte broek, sweater, toiletgerief, handdoek, ondergoed, documenten, zwembroek.
-min)Laat vertrekken—geen fototoestel en verrekijker + goeie gsm
. geen zadelcreem en niveazonnebrandolie! Vergeten??
- te weinig trekkers in de jeugdherberg
+plus) lunchpakket, eten , jeugdherberg in het centrum..
Ps: bagagerijtuig voor fiets:Oostende – Verviers op kop
Gouvy – Luik aan kop
Verviers –Luik -Oostende aan staart