34ste Taminco Open Internationaal Schaaktoernooi van Gent  -  16 t/m 20 juli 2011

 
Spelers - Participants
Ronde 1 - Round 1
Ronde 2 - Round 2
Ronde 3 - Round 3
Ronde 4 - Round 4
Ronde 5 - Round 5
Ronde 6 - Round 6
Ronde 7 - Round 7
Ronde 8 - Round 8
Ronde 9 - Round 9
Klassement - Standings
 
Nevenklassementen
Rating prizes
Live partijen - Live games
BDB op toernée
 
Partijen - Games
Naspelen - Play
Downloaden

Foto's - Photos

Foto's van Jef

 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

BDB op toernée

door onze correspondent ter plaatse Bernard De Bruycker
 
Uit de startblokken
 
Daar gaan we weer.  Het aantal deelnemers schommelt de laatste jaren tussen 250 à 300.  De slaapgelegenheid in de studentenhome is niet beschikbaar, dat kostte een pak inschrijvingen.  Ook lopen in Nederland twee toernooien tot en met 17 juli, een lastige overlapping.  De schaakkalender is druk.  Toch nog behoorlijk wat sterke rakkers, die komen uiteraard voor het ernstiger werk en laten het feestgedruis links liggen.  De doorsnee Gentenaar is nauwelijks bekend met het schaken, velen noemen het dan ook “Het peerdjesspel”.  Het is een mooi beestje, dat wil ik je tonen uit een partijfragment van onze ridder Johan G.
Een reuze hengst op e5, een dooie Lc8, een symfonie van de driedubbele pion.  Een fluitje van een cent. Na 1.Ta5 zit zwart in Zugzwang.  De bedoeling is 2.Ta8 en op 2…Te8 3.Pf7+ en 4.Pd6 uit!  Toch kan zelfmoord ook nog: 1…Kh6 2.Kh2 Kg5 3.Kh3 Th8#.
Zoiets kan ik alleen bedenken.  Er volgde 1…Tf6 2.Ta8 Tf8 3.Tb8! Het beeld is nu compleet: wit won op kousenvoeten.  Als ik de rijen vooraan afkijk zie ik de beste strijders, toch mis ik iemand.  Het schiet mij niet te binnen wie.  Het handen wassen biedt uitkomst: ik kijk in de spiegel dan weet ik het weer.  Raad eens!

 

Op vrouwenjacht en ouder worden

Ik ben “la figure de proue” van de KGSRL.  Natuurlijk zie ik het altijd veel beter dan die knoeiers en mijn vlag (vleugje erotiek?) valt nooit!Laten we ze eens op de vingers kijken èn tikken.

Vrouwen eerst uiteraard.

(Stelling na 1…f7-f6)

 

Bianca Mühren stond voor de keuze. Wat te doen? Drie opties: 2.Pa5/2.Pb2 =>d3/2.Pd2 waarvoor zij koos (2…Dd6 3.e5).
In opperste tijdnood ging het onnodig mis; zij verdiende remise (op een moment had zij vijf pionnen voor een stuk).
 
 
In twee partijen was Docx erop uit dames te vangen, tweemaal koos hij daarvoor KGS’ers uit.  De deugniet!
Tegen onze “Luc-zonder-rijbewijs” waren de ingrediënten als volgt (geen juiste stelling, maar alleen het motief wil ik tonen).

Met 1…Pf2: peuzelde zwart een pion op, isoleert pion e3 en valt bovendien Dd3 aan.  Voor de kleinsten: 2.Kf2:? wordt immers beantwoord met 2…Lg3:+ en 3…Dd3: Nooit goed een “zwevend” stuk (Dd8 kijkt óver Ld6 naar de ongedekte tante d3).

 

In ons tweede voorbeeld werd bibliothecaris Wim het slachtoffer.  In een Siciliaan met de “vergiftigde” pion b2 (Db6xb2) kwam de ongedekte dame op a3 (na Tb1).  Wit had gekozen voor 8.Dd3 i.p.v. 8.Dd2, een zet die zo’n 40 jaar geleden Albert Frank introduceerde en nu veel navolging krijgt.

Er volgde 14.Lh5+ met als pointe 14…Ph5: 15.Le7: Ke7:? 16.Pd5+ en 17.Da3: Ook na het antwoord 14…g6 15.e5! de5: 16.Tb3 Da5 17.Lg6:+ Kf8 18.Lh6+ Kg8 (zie Ke8-f8-g8…naar het graf door ouderdom) 19.Dg3 werd de kist ter aarde gedragen.  Beter verweer was 14…Ph5: 15Le7: Pf4 als tussenzet waarop wit 16.Dd4 moet doen om na 16…e5 d.m.v. 17.De5: de5 18.La3: in een beter eindspel over te gaan. Dixit Stefaan: alles theorie!

 

Op één van de topborden was het ongemeen spannend en wit verdiende wellicht meer, doch tijd brak hem zuur op.

Moedig kwam 1.e5 de5: 2.Td1 (Wellicht nuchter 2.Le3!? b.v. 2…Dg4 3.Dg4: Pg4: 4.Lf7:+ Kf7: 5.Pe5:++ Kg8 6.Pg4: Lb2: 7.Tb1 Ld4 8.Tb7: iets beter voor wit.) 2…Df5 (2…Dg4? 3.Lf6:!) 3.Lf7:+ (3.Pd4 Dc8) 3…Kf7: 4.Lf6: ef6: 5.Pg5+ fg5: 6.Dc4+ (6.Tf5:+ gf5: 7.Dg5: f4 blijft onduidelijk) 6…Kf8 (6…Kf6) 7.g4 Df4! 8.Dc5:+ (8.Td7 Te7 9.Dc5:) 8…Te7 9.Td6 Td8! 10.Tf4:+ (10.Tg6:? Td1!) 10…gf4: en de zwarte pionnen e5/f4 werden teveel; de witte aanval was doodgelopen.

(’s Anderendaags vroeg ik uitleg: de computer had ook geen winst gevonden, hooguit iets beter voor wit.)

 

Laten we nederig zijn

In mijn vorig stukje maakte ik ophef over eigen kunnen: Caesar keek, zag de meute en verpletterde hen.  Neen, zo kan het niet verder!
Om het ware te aanschouwen, d.w.z. mijn echte kracht in de realiteit te plaatsen, kwam ik op de idee naar de armen-van-geest, de lagere regionen, af te dalen.  Daar zag ik dingen die ìk zelfs kon begrijpen: combinaties van één zet diep, laten instaan van een stuk, een mat-achter-de-paaltjes en dies meer.  Het was een loutering en ik kon weer eenieder in de ogen zien: alle protserigheid ebde uit mij weg.  Zelf m’n getrouwe secretaresse had die diepe zielsverandering in mijn wezen gemerkt.

 

Door een lichte zinspeling wees zij mij niettemin op hetgeen ik vorige keer had aangericht: zij had vele droevige gezichten gezien. “Ik mocht dat niet doen.” zei ze moederlijk berispend.  Ik was erdoor ontroerd, maar ook ietwat gekwetst en het duiveltje in mij stak weer de kop op en dat maakte ik haar prompt duidelijk door een orakel aan haar adres uit te spreken.
 
“Ik schaak met mijn secreteer
Zij kent rokeren al niet meer.
En passant en promoveren
gaat er niet in, moet zij nog leren
Mat of Pat, ’t is haar gelijk.
het zet geen zoden aan de dijk.
Toch blaast zij hoog van de Toren
en keer op keer staat zij verloren.”
 
Toen wendde zij het hoofd; deze frontale aanval had zij niet verwacht.  Zij begreep dat ik onherroepelijk verloren was voor de fijne besnaring van het gemoed.  Het komt nooit meer goed…

Er volgde 1…La6 en wit snoepte pionnetje c7. 2.Lc7:? Daarin verslikte hij zich dodelijk: 2…Pf4+ 3.Kg1 Pe2+ 4.Kh2 Th4:#.
 
 
Weer even de trappen op: ik mis toch wel de hogere regionen (verwantschap?).
Bekijk even volgende drukstelling van onze Braziliaans-Nederlandse vriend Herman: de appel viel als een rijpe vrucht in zijn schoot.

Met 1…Db5! werden de duimschroeven verder aangedraaid.  Wit ging aan zuurstofgebrek ten onder.

 
Nog blijf ik blijf ik rondhangen in de topzaal. Wat zie ik?

Er hangen wit vele gevaren boven het hoofd (Tg2xh2+/Dd7-h3-g2#).  Wit dacht derhalve lang na.
1.Tf4:? verliest: 1…Dh3 2.Da8+ Kg7 3.Tg4+ Tg4: 4.d6 e4
1.d6? Dh3-+
1.Te3 Ta2: 2.Db8+ Ke7 3.Tf4:? Dd5:+ uit.
 
Docx alweer in een heldenrol deed 1.Da8+ Kg7 2.Te3 Dg4 3.d6 cd6: 4.h3! Dg6 (4…Dh4 5.Tf4:!)  5.Df3 Tg5 6.Df2 (direct 6.a4) 6…Tg2 7.Df3 h5 8.T3e1 h4 9.Tg1 Tg5 10.a4 Ph5 11.Tg5: fg5: (11…Dg5:? 12.Dg4) 12.a5 e4! 13.De3 Pg3+ 14.Kg2 g4 15.a6 gh3:+ en nu de anti-climax 16.Kh2?? Pf1+ 0-1
Na 16.Kh3: De6+ 17.Kh2 Da2+ 18.Kg1 Da6: 19.Dg5+ Kf8 20.Dd8+ Kg7 21.Dh4: moet wit het laken naar zich toe trekken. Een pijnlijk verlies.

 
Tenslotte de eer aan onze Elena met haar Londen-systeem waarop zij patent heeft.

Zij speelde overtuigend 1.Th8!+ (Ik sloeg de bal mis daar ik meende met 1.T1h4 directe zaken te doen: 1…Df7? 2.Tf4!; 1…Dc7 2.Tg4! maar 1….e5 2.T4h5 Tc6 3.Tf5+ Kg8 gooit roet in het eten)

1…Lh8: 2.Th8:+ Ke7 3.Th7+ Kd8 4.Td7:+ Kd7: 5.Df7+ Kc6 6.De6:+ (een kleine gulzigheid; hier is 6.Pf3! beslist sterker). De zwarte stukken bleven op een kluitje en de klus werd snel geklaard. Dat deed deugd!

De strijders worden moe, het stof op hun leden. Drama’s alom. Sommigen maken het zichzelf moeilijk en storten zich in het eigen zwaard. Dat neemt verschillende vormen aan; ik zag er één die vergat dat een verkeerde randpion niet kan winnen, daardoor torenruil ten onrechte niet deed en dan in T+L tegen T ten onder ging. Weer een ander speculeerde op de tijd en in mindere stelling daarom het remiseaanbod afsloeg. Het brak hem zuur op.

Maar er blijven ook nuchteren bij: die geven geen krimp. Dat ondervond Bianca Muhren in ronde 8; zij kon geen ijzer met handen breken en moest in remise berusten.
 
Van onze eigen thuis-boys blijft Geert het hoofd koel houden en gaat één ronde voor het einde mikken op de eerste prijs; maar er zijn nog kapers op de kust. Ik hou de adem in en volg met arendsblik de ontknoping; in het eindklassement kan u het zien.
 
U leest de spannendste partijen in het bulletin dat, gewoontegetrouw, u bezorgd wordt na de prijsuitreiking. Proficiat aan de KGSRL-staf! Dat was het.
 
Het feest is uit, de strijd gestreden, het doek valt. Ik zal niemand bedanken want dan kom ik in het vaarwater van onze voorzitter die alles uit de doeken zal doen bij de prijsuitreiking. De muntjes van Taminco werden geprezen: eenieder speelde met volle en frisse mond, ook de bierdrinkers!
 
Van vele partijen heb ik genoten; zij riepen vage herinneringen op uit een ver verleden toen ik meende dat ik het ook kon. Nostalgie? Ach, ik was blij dat ik erbij was: van heel dicht keek ik over uw schouders mee. Scherp de messen al voor volgens jaar. En nu een afzakkertje. Proost!
 
Nog een laatste woordje voor mijn secretaresse, alleen voor haar. Dus niemand mag hier meelezen. Eerbiedig dat. “Jij bent een kanjer van een vrouw. Ik doe een Euromoord voor jou.” (naar Jaap Fisher)
 
Welgeteld vijf dagen heb ik dit jaar gewerkt. Onze vorst heeft met die informateurs en andere “coureurs” dit laatste jaar al veel meer moeten zwoegen.
 
Ik dank mijn lezers zeer en, zo hoop ik, zie ik jullie volgend jaar weer. So long!

 

 

 

 

 

| Disclaimer