Interclubcompetitie 2011-2012

| R 1 | R 2 | R 3 | R 4 | R 5 | R 6 | Ronde 7 | R 8 | R 9 | R 10 | R 11 |

Véél te zware nederlaag

Onze wedstrijd tegen Charleroi is er één om snel te vergeten. OK, wij waren op papier flink underdog, maar dat neemt niet weg dat we vele kansen hebben laten liggen.

Om te beginnen een zware anticlimax bij Daniël. Zijn recente verhuisperikelen hebben hem veel energie gekost. Anders had hij zich door zijn sterke Franse opponent niet zomaar een vol punt laten bestelen. Daniël moest een keuze maken tussen meerdere wegen naar winst, maar verloor uiteindelijk nog van zichzelf. Bijna even erg was het drama op bord 3, waar onze invaller Eelke zomaar eventjes met zwart een sterke GM wegspeelde. In een eenvoudig gewonnen toreneindspel met 2 pluspionnen gebeurde een misrekening waardoor hier nog een duidelijk halfje verloren ging. Ook Thibaut ging ten onder, nadat hij de hele partij tactisch gedicteerd had. Enkele paniekreacties in opkomende tijdnood deden de partij ook hier volledig kantelen. Dat zijn samen 2,5 punten dat wij onnodig hebben ingeleverd, en waarmee eigenlijk al een gelijkspel op de borden had gestaan.

Een kleine meevaller dient evenwel ook vermeld: Dharma kwam na wat tactische complicaties gewoon een pion achter, maar om mij onduidelijke redenen, werd er plots remise overeengekomen. Oscar had zijn beste dagje niet. De opening hing met haken en ogen aan elkaar, en Oscar moest uiteindelijk met lede ogen toezien dat zijn grootmeesterlijke tegenstander eigenlijk wel te pakken was geweest. Chiel was niet geheel tevreden met zijn openingsspel en deed een interessant stukoffer. Helaas zat daar wel een sterke GM aan de overkant, die hem verder kansloos liet. Ook Bart moest de wet van de sterkste ondergaan. Zijn tegenstander, bekend voor zijn strategische laveerpartijen, won in het middenspel een pion en werkte bekwaam af. Tenslotte stond ik zelf de hele partij riant, maar helaas niet goed genoeg om te winnen. Een vijandelijke dame-uitval forceerde uiteindelijk het eeuwig schaak.

Volgende wedstrijd herpakken we ons tegen Fontaine!

Geert

Ploeg 2 blijft in de zorgen

Helemaal onverwacht kwam deze nederlaag niet, we waren al blij dat acht spelers bereid waren de kleuren van KGSRL 2 te verdedigen in Mechelen. Nochtans was ook TSM niet op zijn sterkst maar het mocht ons niet baten.

Onze man in vorm, zeker als hij met wit kan spelen, is Nouri. Hij speelde een zeer sterke partij waartegen zijn nochtans gerenommeerde tegenstander geen verhaal had. Een betere stelling na de opening werd overtuigend omgezet in een winnende aanval met damewinst. Reeds vroeg hadden we op de laatste borden 1,5 op 4 kunnen noteren. Remises van Bart, Renzo en Valere in gelijke tot iets betere stellingen en verlies van Harry. De bui hing toen al in de lucht. Etienne was reeds vroeg in de opening verloren gelopen en vocht nog enkele uren tegen de bierkaai. Ook de opening van Rudy zag er belabberd uit, “business as usual” dus, geen paniek. Maar ondanks zijn pionoffers was het zijn tegenstander die alles onder controle had en zich niet meer liet beschwindelen. Marc, degelijk zoals altijd, hield alles in evenwicht en kon na 4 uur spel de match besluiten met een goede remise tegen een hoger gequoteerde tegenstander. Voor het matchresultaat was het kalf toen al verdronken.

Het blijft dus verder wachten op de twee matchpunten die ons in veilige haven zouden brengen.

Etienne

Toen de jeugdploeg enkele jaren geleden probeerde te promoveren naar tweede klasse, lukte dat in eerste instantie niet. Het was de sterke ploeg van Boitsfort die ons toen de loef afstak en de promotie een seizoen uitstelde. Sindsdien is er altijd nét iets meer motivatie voor de match tegen Boitsfort. Een voorbeeld hiervan was een mail die Arthur voor de wedstrijd naar heel de ploeg stuurde met niet veel meer dan de kreet "komaan gasten!". En het heeft geholpen!

De concurrentie tussen beide ploegen is puur sportief, want de mannen van Boitsfort zijn echt wel sympathiek. Het was daarom extra pijnlijk om het eerste winstpunt binnen te moeten halen door een GSM - incident. De tegenstander van Thomas had zijn mobieltje nog aan staan, en als ploeg in degradatiegevaar heb je dan niet veel keus. Voor de rest werden wel heel interessante partijen gespeeld. Hendrik sukkelde met een opgesloten loper, maar zijn andere stukken werkten wel goed samen en hij kwam eigenlijk nooit echt in de problemen. Tot hij een stuk blunderde. Christophe speelde een rustige partij in het Konings-Indisch. Er was wel wat spanning op het bord, maar niet genoeg om er voordeel uit te halen. Hetzelfde verhaal valt ongeveer over de partij van Gunter te vertellen, al was de opening totaal verschillend. Hij stond heel de partij comfortabel, maar kon niets meer uit het eindspel halen.

Pieter-Jan kwam geprikkeld aan de start nadat hij in de vorige ronde een schuiver genoemd werd. De opening was typisch Bontisch, en met een pionoffer bracht hij wilde complicaties op het bord. Objectief was het waarschijnlijk onvoldoende, maar een foutje is natuurlijk rap gemaakt. Na stukwinst was het voor PJ niet moeilijk meer. De stelling bij Gilles was gelijkopgaand, met kleine kansjes langs beide kanten. In tijdnood werd een logische remise overeengekomen. Yves en zijn tegenstander zagen veel meer dan zich op het bord afspeelde, want na 16 zetten verkeerden ze beiden in gloeiende tijdnood. In die 16 zetten was haast nog geen enkel stuk over de vijfde rij geweest, dus de neutrale toeschouwer kon het lange denkwerk niet goed begrijpen. Ondertussen was het gelijkspel een feit en had Vincent aan remise genoeg om de winst binnen te halen. Hij had echter een heel mooie partij gespeeld met continue druk op de koning van de tegenstander. Dit leverde een kwaliteit op, en dat voordeel zette Vincent beheerst om in winst!

Het was een fantastische overwinning die ons eindelijk van de laatste plaats haalt. Als we nog even in de winning mood blijven worden de profetische woorden van Thomas misschien nog werkelijkheid...

Gilles