Achille, geboren op 30 augustus 1934, is sinds 1996 gepensioneerd. Gedurende zijn ganse beroepsloopbaan, heeft hij gewerkt als vertegenwoordiger bij een groothandel in elektrische materialen. In 1956, begon hij vrij bescheiden aan zijn duivenmelkersloopbaan, hetgeen hij in de loop der jaren uitbouwde tot een succesverhaal.

Peter, geboren op 19 juli 1965, is informaticus van beroep. Het duivenspel is hem duidelijk met de paplepel ingebracht. Na enkele successen van vader, had hij de duiven-microbe al snel te pakken.

Omdat ten huize Vervoort, de duivensport, wel degelijk als familiesport beoefend wordt, mag ook moeder Lizette niet ontbreken. Zij staat al sinds de beginjaren in voor het reinigen van de hokken. Toen Achille nog actief was als vertegenwoordiger, en zodoende veel van huis weg was, stond zij in voor de totale verzorging van de duiven.

Er worden elk jaar zo'n 120 duiven doorgewinterd, ongeveer gelijkmatig verdeeld over duivers en duivinnen.

Op het kweekhok zijn een twintigtal kweekkoppels ondergebracht, waaruit jaarlijks zo'n 4 tot 5 ronden gekweekt wordt.

Gespecialiseerd op halve fond en lichte fond met oude duiven en jaarlingen, wordt er enkel met duivers gespeeld op weduwschap. Vier hokken weduwnaars maken in totaal ongeveer een 40-tal vliegers, waarvan tussen de 10 en de 15 oude duiven aangevuld met jaarlingen.

Een 80 tot 100 jonge duiven worden ondergebracht op 2 jonge duiven hokken en worden zoveel mogelijk getest op de halve fond. Zowel met duivers en duivinnen wordt zo mogelijk het volledige halve fond programma afgehandeld. De duivers dienen minstens een drietal maal halve fond te vliegen, om enerzijds de nodige ervaring te hebben als jaarling, maar anderzijds ook een bepaalde selectie door te voeren.

In de jaren 80 en 90 werd bijna uitsluitend op de halve fond gespeeld, eerst in Union Antwerpen, later in het Centraal Hafo Verbond in het Waasland en het Grensverbond.   In 2000, 2001 en 2002 werd geprobeerd om met de oude duiven zich toe te leggen op de Antwerpse Provinciale lichte fondvluchten vanaf Bourges tot en met Limoges.  Vooral de eerste twee jaren lukte dit zeer goed.   Maar door het wegvallen van het interprovinciale spel met Oost-Vlaanderen was het gewoon niet meer mogelijk om goede uitslagen te behalen in het westen van de provincie.   Nadruk werd en zal dan ook in de nabije toekomst terug op de halve fond gelegd worden.