Musicam staat voor: Masking Pattern Universal Sub-band Integrated Coding And Multiplexing.

Het is zo dat we zeer nuttig kunnen misbruik maken van een aantal tekortkomingen van het menselijk oor.

Zo blijkt het dat, wanneer we een bepaalde frequentie horen met een voldoende amplitude, andere frequenties die in de buurt van de eerste frequentie liggen, niet gehoord worden op voorwaarde dat de amplitude ervan niet erg hoog is.

Dit maakt dat, wanneer een luide component (frequentie) in een audiosignaal zit, er een soort threshold kan berekend worden rondom die frequentie. Alle frequenties waarvan het volume dan niet boven die frequentie komen, worden niet gehoord. We moeten die informatie dan ook niet doorzenden.

Dit geheel kan men beter begrijpen in volgende vereenvoudigde figuur:

Frequentie D zal niet gehoord worden omwille van het luide signaal op frequentie C. De kromme B geeft de threshold weer. Alle amplitudes die daar onder liggen worden niet gehoord.

Bij de berekening gaat men het frequentie audiogebied indelen in 32 delen met een even grote sub-bandbreedte.

Het gevolg hiervan is dat men de audio bitstroom kan delen met een factor 6 tot 12. Er kunnen dus ongeveer 8 zenders meer op dezelfde frequentieband uitzenden dan wanneer men niet zou gaan comprimeren.

Musicam is gebaseerd op laag II van MPEG-2.

Er zijn gecodeerde bitrates gestandaardiseerd op volgende snelheden:
- 8 kbps
- 16 kbps
- 24 kbps
- 32 kbps
- 40 kbps
- 48 kbps
- 56 kbps
- 64 kbps
- 80 kbps
- 96 kbps
- 112 kbps
- 128 kbps
- 144 kbps
- 160 kbps
- 192 kbps
per mono kanaal. Voor stereo moet men de bitrates vanzelfsprekend verdubbelen.