Als laatste probleem noteerden we:

nood aan een goede manier om de verschillende carriers uit mekaar te halen (niet d.m.v. bandpasfilters: niet realiseerbaar wegens te scherp)

oplossing: orthogonale FDM

De gebruikte frequenties staan zeer dicht tegen mekaar op een hoge frequentie. Het gevolg hiervan is dat het niet mogelijk is de verschillende carriers uit mekaar te halen gebruik makende van traditionele filtertechnieken.

Hoe kan men dan het signaal van één frequentie f' terugvinden?
Hiervoor gaat men het ontvangen signaal vermenigvuldigen met een sinus op frequentie f'. Het gevolg hiervan is dat het frequentiespectrum van het volledige signaal naar DC verschoven wordt: de component op frequentie f' komt juist op DC terecht. De andere frequenties komen op een onderlinge afstand van 1KHz van DC terecht. Wanneer men nu het resulterende signaal gaat integreren gedurende een zekere tijd, zal men zeker een deel vinden dat verband houdt met de component op frequentie f', want dat is nu een DC signaal dat we intregreren. De bijdrage van de andere componenten kunnen we echter neutraliseren op voorwaarde dat we een tijd integreren die steeds een geheel veelvoud is van de periode van het signaal. Dat is dan evenveel positief als negatief geweest. Deze eis komt neer op het stellen van de zeer belangrijke eis dat het frequentieverschil tussen de verschillende componenten (1KHz in ons voorbeeld) gelijk is aan het omgekeerde van de integratietijd. Deze is dan 1 milliseconde.

Als onze carriers dan ook voldoen aan deze eis, zeggen we dat ze orthogonaal zijn.

De receiver bevat dan ook zo'n reeks demodulatoren.