MENSEN NABIJ ZIJN
het jaarthema van onze parochies
Op woensdag 16 maart om 20.00 uur - In de Mariakapel , ingang Steenstraat
Wanneer we mensen ontmoeten, kunnen we geraakt worden door hun verhaal. Dit kan ons omkeren, in ons denken, in ons handelen. Waar halen we onze spiritualiteit vandaan om zo mensen te kunnen zien en nabij te zijn? Hebben wij als christenen dan toch andere ogen?
Op 15 december 2010 waren we met een twintigtal geïnteresseerden op de gespreksavond in de kapel. Het was het eerste luik waarin we op zoek gingen naar het ontmoeten van mensen - om nabij te zijn.
We openden met het lied:
“Jij die bent “Ik zal er zijn voor u”,
naam die zin is van ons leven.
Wees nabij, word zichtbaar hier en nu.
Groei in ons, kom in ons tot leven.”
Dat was eigenlijk meteen de toon van de avond.

Vanuit het bisdom is er materiaal rond dit jaarthema. Aan de hand van de DVD werden we uitgenodigd om samen eens na te gaan wat we al zien gebeuren in onze federatie. Eerst werd er in kleinere groepjes over uitgewisseld. om dit daarna in het plenum te brengen.
*Het blijkt dat er een rijkdom is aan initiatieven!
We zien dat vanuit de kerkgemeenschap er nabijheid is in lief en leed bij de inzet van ziekenzorggroepen in onze parochies, jeugdbeweging, allerlei catechese activiteiten, Buurtwerk op Rozemaai, Steunpunt Mensen zonder Papieren van het Eva centrum, Jomovi, OKRA.
Welzijnszorg kan de parochie bij het grotere geheel betrekken.
*We ervaren ook dat veel nabijheid zich op het individuele vlak situeert in de buurt of in de kennissenkring zonder bemiddeling van een vereniging of instituut.
Emotionele opvang groeit langzaam, een vertrouwensrelatie opbouwen gaat stap voor stap. De mens die je ontmoet moet iets in je zien, anders lukt het niet; men komt zelf wel met zijn problemen als men er klaar voor is.
Je kan mensen niet dwingen om naar een organisatie te gaan. Je kan wel uitnodigen en samen ergens naartoe gaan.
*We zagen ook dat er veel eenzaamheid is bij alleenstaande mannen; een vergeten groep?
Dat we jongeren meer kunnen betrekken bij het parochiegebeuren en dat we meer zouden kunnen inspelen op de initiatieven die ze zelf nemen.
Dat er vroeger ook een groep rouwbegeleiding bestond in Ekeren (een aantal mensen uit de 3 parochies volgden een opleiding), Huis in de Rij (begon vanuit kerkelijk initiatief) voor heel Ekeren, een plaatselijk contact persoon op Schoonbroek.
Op Bunt bestaat nog "Geen muren tussen buren" met antennemensen per straat maar dit gaat wat uit de aandacht.
Met al deze gegevens gingen we verder aan de slag. Het was trouwens een gespreksavond. Wat ervaren we aan tekort, wat kunnen wij verbeteren? Wat hebben we daarvoor nodig?
Vanuit de hele groep kwamen volgende opmerkingen:
* Het nieuwe initiatief in de federatie om families van overledenen uit te nodigen op de 2de zondag kan een gelegenheid zijn om meer aandacht te schenken aan het rouwproces en ook rouwbegeleiding aanreiken (er bestaan initiatieven)
*Evacentrum wil starten met een buurtcafé 's middags driemaal per week: zich richten op de jongeren die nu op straat hangen en geïsoleerde buurtbewoners om zo mogelijk contact tussen beide groepen te bewerken, gelegenheid scheppen tot ontmoeting
*De seniorenlokalen in Moretuslei en de Schinde zijn verdwenen en nu moeten mensen naar de 2 dienstencentra (Hagelkruis en Geestenspoor)
*Er zijn veel vooroordelen tegenover godsdienst, er zou terug een godsdienstige reflex moeten komen om deze vooroordelen te bestrijden
*Vooroordelen kunnen alleen "bestreden" worden door ontmoeting
*we kunnen wellicht veel leren van de Egidiusgemeenschap die wel in staat is jongeren aan te trekken en mensen nabij te zijn
*Kunnen we op Bunt niet proberen "Geen muren tussen buren" nieuw leven in te blazen, daartoe is het nodig om de antenne mensen eens terug samen te brengen
* Kunnen we op Rozemaai niet op zoek hoe het Buurtwerk meer zou kunnen gedragen worden door de wijk, de parochiegemeenschap. Nu lijkt er een echte kloof te zijn en weinig verbondenheid ook al zijn het mensen uit de parochiegemeenschap die de dragende krachten zijn vh Buurtwerk.
*Er kwam ook de bedenking of het wel nodig is om nieuwe initiatieven op te starten; worden we niet overstelpt met aanbiedingen vanuit het bisdom? Kunnen we niet gewoon in wat er reeds bestaat bij mensen aanwezig zijn?
We hebben goed gewerkt en op zijn tijd gestopt!
Dank aan al die mensen die zich betrokken voelen bij de medemens en er tijd voor hebben gemaakt. Met al deze ideeën kunnen we verder...wordt vervolgd
op 16 maart!