|
|
Een mijmerende bouwpastoor De realisatie van onze kerk en kerkgemeenschap heeft haar eigen geschiedenis. Vele feiten en gebeurtenissen zijn doorleefd door tal van mensen die er dicht bij betrokken waren. Intussen zijn er meerdere jaren voorbij en is de glans van het nieuwe bij sommigen reeds afgeplaat. Ouderen dragen het gebeuren van toen mee, samen met zovele andere dingen die in hun leven verweven zitten. Jongeren weten maar "van horen zeggen" of voor hen is deze realisatie een vanzelfsprekend iets. Als de oor- en ooggetuigen verdwijnen graaft men naar andere overblijfselen om de geschiedenis van toen weer levendig te maken. Daarom deze enkele lijnen, bijna twaalf jaar na de wijding van de kerk, met veel piëteit neergeschreven. Want ontelbaren hebben aan de opbouw van deze kerk en kerkgemeenschap meegewerkt Daarbij komt een spontaan gevoel van grote waardering en oprechte dankbaarheid naar boven. Inderdaad "Een huis van God, midden een jonge en nieuwe gemeenschap van de Gaverlandwijk ..." dit was toch de bedoeling vanaf het eerste uur. We hebben gepoogd een beknopte samenvatting neer te zetten aan de hand van schriftelijke gegevens, die meer gedetailleerd in de archiefstukken steken, en ook werd de wereld van onze eigen beleving aangesproken, bewust dat niet alles kon aangehaald worden. Vanzelfsprekend is hierbij de film met onze persoonlijke belevenissen nog eens afgerold ... Mogen, na ons, de lezers van deze bladzijde over de werkers van het eerste uur de nodige moed putten om verder te bouwen aan de evangelische zending: " Kerk te zijn in eigen midden". Naar Sint-Paulus zouden we willen besluiten: "Ik heb geploegd, geëgd en gezaaid, de volle wasdom ligt in Gods handen ..." Marcel Van Peteghem Beveren-Waas, 5 februari 1991 |