|
ZONNEBLOEMDAG - ZIEKENDAG 2010 5 september 2010: onze 21ste Zonnebloemdag. Om tien uur luidden de klokken feestelijk de Ziekendag in. Er was heel wat werk voorafgegaan om deze dag van innige vriendschap te realiseren. De leuze was immers: "Vriendschap is als een bloem, ze fleurt de dagen op". Op ziekenbezoek gaan met de uitnodiging, de voorbereiding van de eucharistieviering en dan alles piekfijn in orde brengen voor het tafelen en de ontspanning. Een hele organisatie voor Ziekenzorg. |
Met het feestelijk lied: "God heet ons welkom in zijn huis ..." werd in de kerk zonnebloemdag ingezet. En zij waren er met velen, onze zieken, zieke bejaarden en andersvaliden. Maar ook in gedachte verbonden met hen, die er niet konden bij zijn. |
|
Kinderen van de nevendienst waren intussen naar de catechese gegaan. Ook zij maakten een zonnebloem en zo was het meteen voor hen duidelijk dat Zonnebloemdag onze Ziekendag was. Zo wilden ze ook een zonnetje zijn voor onze zieken. |
|
Het evangelie van de dag was een indringende boodschap voor iedereen: "Wie Mij wil volgen, moet zijn kruis opnemen ..." Het is de weg die elke gelovige heeft af te leggen. Christus volgen, ja, alleen in relatie met Hem kan dat. Zo kunnen mensen mensen (ver)dragen als ze echt van elkaar houden. Na de communie nog even een bezinningswoordje met onder meer: "Ik wens je sterke schouders om de zorgen van vandaag en morgen te dragen en om de pijn te ondersteunen die je voelt, een kloppend hart om biddend te danken in de geborgenheid van de Heer, een hart ruim genoeg voor wie er wil in schuilen." Het was een heerlijke viering. Voor velen een oase van gebed in verbondenheid met onze eucharistievierende gemeenschap. Na de eucharistieviering liep de catechesezaal vol. De tafels waren feestelijk gedekt, alles stond klaar voor de receptie en iedereen zocht zijn eigen gezelschap op. Twaalf uur: allen nog even welkom, een dankwoordje aan de stille werkers, een kort tafelgebed en het copieus menu kon worden afgewerkt. Allen smakelijk ... en er werd in vriendschap lang getafeld maar ook geluisterd naar anderen om zo stilletjes zichzelf op te laden voor de dagen van verder. |
|
|
||
|
|
||
|
|
En dan de ontspanning. Pol Vervoort, blijkbaar vertrouwd met ziekenzorg, begon zachtjes de sfeer op te warmen met zijn accordeon. Er werden teksten met meezingertjes rondgedeeld en Ingrid, klein maar erg, animeerde het gezelschap. Er werd duchtig meegezongen uit het palet van liederen uit de oude en nieuwe doos. Een leuke ontspanning waarin het vieruurtje ingebouwd was. |
|
"De Zonnebloemdag heeft ons deugd gedaan. Dank u en merci ... en tot volgend jaar als 't God belieft" dat was zo het afscheid van allen. Ja, mensen hebben mensen nodig, maar ook mensen dragen mensen in het leven! |
ZONNEBLOEMDAG 2008
![]() Een ploeg vrijwilligers gereed voor Zonnebloemdag |
|
|
7 september: onze negentiende Zonnebloemdag! Bij een miezerig weertje luidden de klokken feestelijk onze Ziekendag in. Er is veel werk voorafgegaan om deze dag van de innige vriendschap te realiseren. De leuze was immers "Vriendschap is als een bloem, ze fleurt de dagen op". Op ziekenbezoek gaan met de uitnodiging, de voorbereiding op de eucharistieviering, en dan alles piekfijn in orde brengen voor het tafelen en de ontspanning. Een hele organisatie voor ziekenzorg! De dag begon met een eucharistieviering. Feestelijk klonk het intredelied: "God heet ons welkom in zijn huis ..." en zij waren er met velen, drieënzestig: zieken, zieke bejaarden en andersvaliden, maar ook in gedachten verenigd met hen die er niet konden bij zijn. Een hartelijk welkom om samen in deze eucharistie God enkele ogenblikken bij ons te weten in zijn Woord en Brood van eeuwig leven. In de eerste lezing sprak God bij monde van zijn profeet Ezechiël: "En gij, mensenkind, als wachter heb Ik u aangesteld ...". Op wacht staan in het leven kan vele vormen aannemen en het behoort tot de verantwoordelijkheid van elke mens, vermits het leven een geschenk is dat bescherming en ontzag verdient. En de offergaven werden aangebracht: bloemen, olie, licht, brood en wijn. Het was een heerlijke viering. Voor vele van onze zieken een oase van gebed samen in verbondenheid met onze eucharistievierende gemeenschap. De zending was dan ook "Gij, mensenkind, als wachter heb Ik u aangesteld. Moge de Heer nu ook onze sterkte zijn op de weg voor verder." Het was voelbaar dat in deze eucharistieviering een samenwerking was. We danken daarvoor allen en in het bijzonder de mensen van Ziekenzorg, het Sint-Janskoor met zijn organist en de Liturgische Werkgroep. |
|
Na de eucharistieviering liep de catechesezaal vol. De tafels waren feestelijk gedekt, alles gereed voor de receptie en ieder zocht zijn gezelschap op. Rond 12.00 uur: allen nog eens welkom, een dankwoord en een applaus voor de stille werkers, een kort tafelgebed en het copieus menu kon worden afgewerkt. | ![]() |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Een 'smakelijk eten allemaal' en er werd in vriendschap lang getafeld maar ook geluisterd naar de anderen om stilletjes zichzelf op te laden voor de dagen van verder. |
En dan de ontspanning: Raf en Gustaaf stonden in voor leuke liederen, gekende en meezingertjes uit de oude doos. Maar ook Mariette en Omer uit Zeveneken trokken de aandacht met leuke, eenvoudige, fijnzinnige en humoristische verhalen. Het was naar ieders smaak een aangename ontspanning, waar ook het vieruurtje ingebouwd was. |
|
|
De Zonnebloemdag heeft ons deugd gedaan. 'Dank u en merci en als 't God belieft tot volgend jaar' was het afscheid van allen. "Mensen hebben mensen nodig, maar ook: mensen dragen mensen in het leven." |