|
MISDIENAARS UITSTAP 2010 ![]() Hoewel onze Rome-vaarders nog vol zijn van de onvergetelijke meegemaakte dagen, konden we onze thuisblijvers niet op hun honger laten. De jaarlijkse uitstap was beloofd en gepland op dinsdag 24 augustus met vertrek aan de kerk om 9.00 uur. En…ze waren er allemaal! Een trip naar het Limburgse met als eerste halte in de "Kattevennen" Genk, waar midden een groene long het Europlanetarium ligt. Het Europlanetarium: om er de ruimte te ontdekken langsheen sterren, planeten en andere mysterieuze fenomenen. Onder begeleiding van een 'astroranger' ondergingen we een adembenemende, wervelende 'Cosmodromeshow' ... fantastisch! Ook een bezoek aan een reuze telescoop. De koepel werd opengedraaid met een inval van de volle zon. We konden wel niet kijken via de telescoop, de zon zou immers de ogen kapot branden, maar wel konden we op een schermpje de zonnevlekken zien. Een stoute vraag van de pastoor aan de wetenschapsmens-begeleider: "Brengt het vorsen in de ruimte, het oneindige, u tot een Godservaring?" waarop onomwonden geantwoord: "Ja, ik ben een gelovig mens". Onvergetelijk en dank je wel voor het bijna twee uur verdwalen in de ruimte. Het werd tijd om te picknicken en te genieten van een gezellig samenzijn. In de namiddag ... het "mijnmuseum in Beringen-Mijn". Helemaal anders dan de voormiddag. De geheimen van de donkere aarde: het "zwarte goud" waaraan duizenden mensen hebben gewerkt, ja, labeurwerk om den brode en voor hun gezin ten koste van hun gezondheid. Met een begeleider, zelf mijnwerker geweest en vaders zoon, ook mijnwerker, gingen we het onbekende van de mijn in. Zelf beleefd en op een boeiende manier kon hij vertellen over het leven en bewegen in en rond de mijn. Echt boeiend ... ja, voor onze misdienaars, het verruimde hun geesten en wellicht ook hun sociaal aanvoelen voor de mijnwerkers. Kobe mocht dan ook eens de perslucht slaghamer hanteren en op slag werd hij aangeworven. Is de mijn definitief in 1989 gesloten ... ze laat nu, als een behouden museum, ons nog proeven van de zovele stille getuigen van het mijnwerkersverleden: hun mijn, hun labeurwerk, hun vriendschapsbanden en solidariteit, toen en thans. Dank je wel, mijnheer de gids, in ons hart dragen we een stukje van uw mijn mee. |
|
En dan ... de klassieke misdienaarsaanval op een frituur, waarvoor Glen een speciale neus heeft. |
|
Het was een mooie dag met heel wat ervaring rijker en een stukje vriendschapsband die we verder mogen meedragen.
|
.jpg)
|
|
|
|
|
De laatste trip ging naar het meesterstuk, het fregatschip de "Marie Louise", een schip dat de bescherming van het maritieme verkeer verzekert tegen bedreiging van onderzeeërs. Uiteraard is zo'n schip sterk bewapend: torpedo's, raketten, kanon, enzovoort. Vredehandhavende zendingen openen voor hen nieuwe horizonten. Intussen draaide de klok dichter naar 16.00 uur. Het werd een dankbaar afscheid aan onze sympathieke gids Johny en voor onze misdienaars een onvergetelijke indruk om er nog lang over na te mijmeren. |
.jpg)