UITSTAP LITURGISCHE WERKGROEP 2010

Dinsdag 10 augustus 2010: de geplande jaarlijkse uitstap van de Liturgische Werkgroep naar Orval. Het was vroeg uit de veren, vertrek stipt om zeven uur voor de grote trip van 250 kilometer.

Even in groep voor het huidige abdijcomplex Orval: abdijbezoek ... één van de zovele jaarlijkse abdijbezoeken. Niet zo maar als toerist. We hadden zoveel vragen.
Broeder Marc, eertijds abt van de abdij Achel-Kluis, wachtte ons reeds op en leidde ons naar een gesprekszaaltje, waar onmiddellijk de vragen naar boven kwamen onder andere over het verrijzenisgeloof; wat na de dood? Is Christus werkelijk verrezen? En kunnen wij echt komen tot een godservaring via de kosmos? Er werden nog veel nevenvragen gesteld: over de maagdelijkheid van Maria, over gelukkig zijn, enzovoort.

Samen met broeder Marc

De tijd was te kort. Broeder Marc had nog een afspraak om 11.00 uur. Er werd nog een foto genomen als souvenir en dan ... dank je wel broeder Marc, voor ons de vertrouwde trappistenmonnik.
Namijmeren over het gesprek met broeder Marc

Gans het mooie abdijcomplex was een uitnodiging om in stilte op verkenning te gaan: stilte voor spirituele schoonheid!
Ruim vóór twaalf uur zaten we reeds in de kerk om het middaggebed mee te maken. Even wat bezinning en stil gebed voor ieder van ons en dan ook het beeld opdoen en meedragen van het gemeenschappelijk bidden van de monniken.

Zalig picknicken ...

Nog onder de indruk van dit bidden gingen we naar onze wagens een plek opzoeken voor ons klassiek picknicken. Hier een stukje zaligheid en genieten van de gezonde ongerepte natuur.

Bij de ruïnes van het vroegere abdijgebouw

Om 14.00 uur was er geleid bezoek en dat namen we er zeker bij, het was toch een "Orvaldag". De hele abdijgeschiedenis werd opgehaald, vanaf haar stichting tot heden, de ruïnes als overblijfselen van de abdij na Napoleons furie tegen kloosters en kerken in 1793. Ook het museum ... ja, te veel om alles grondig te bekijken.

Eindelijk een 'Orval' proeven
En dan, niet te geloven, nog geen enkele trappist in levende lijve ontmoet. En dan maar zingen: "Geef ons te drinken Heer ..." En het werd verhoord ook! Het trappistenvocht uit de dikbuikige flesjes werd uiteindelijk geproefd.

De laatste tocht was naar Custinne. Vrouwe Franez verwachtte ons en de tafel stond gedekt voor een heerlijke maaltijd.

Het was een gevulde dag met heel veel zon en nog meer gezelligheid en vriendschap; goed om een nieuw werkjaar in het vooruitzicht te stellen.
Dank aan allen. Het was een doorfijne dag!



WERKGROEP LITURGIE - VAKANTIEUITSTAP 2008

Na het gesprek even poseren met frater Ton Dinsdag 5 augustus 8.30 uur: samenkomst van de "Werkgroep Liturgie" . Enig agendapunt: "vakantieuitstap". Zo zou de uitnodiging van de Liturgische Werkgroep kunnen geweest zijn voor een bijeenkomst van 5 augustus.
Vertrek richting Vaals, zoals elk jaar een abdijbezoek. Dit jaar een benedictijnerabdij, namelijk de abdij Sint-Benedictusberg, gelegen vlak bij de Duitse grens, op een beboste heuvel langs de weg Maastricht - Aken, niet ver van de oude pelgrimsweg tussen beide steden. Twee ronde torens die Middeleeuws aandoen komen boven de bomen uit en doen eerder denken aan een burcht dan wel aan een klooster.
Vooraan met de wagens geparkeerd krijgen we de indruk van een sober bouwwerk, wat Franciscaans, in de zelfde stijl als de abdij Roosenberg te Waasmunster. De ontwerper is trouwens dezelfde, namelijk Dom Hans van der Laan.
Om 10.30 uur werden we verwacht en opgewacht door de gastenpater frater Ton (Antonius). Ons eerste contact was even in de crypte en meteen ondergingen we de sfeer van de stilte, eigen aan elke abdij.
Met trappen op en af werden we naar een gesprekszaaltje geleid, een rond zaaltje met solide en sobere 'van der Laan stijl'-meubels, precies onder een van die puntige torens. Deze puntige torens die mede het prachtige abdijgebouw uitmaken werden ontworpen door Dominicus Böm. Reeds in 1923 hebben de monniken er hun intrek genomen.
Abdijkerk door Dom Hans van der Laan ontworpen Één van de hoektorens van de abdij door Dominicus Böm
En... het gesprek ging verder door Na even kennismaken met frater Ton, kwamen we in de sfeer van het monnikenleven, hun dagindeling doordrongen van gebedsmomenten, echt het 'ora et labora'. Zo ging het gemakkelijker om over te schakelen tot het onderwerp van ons echt ernstige gesprek: "geloven"!
Je moet er voor openstaan: tijd en stilte inbouwen in je dagelijkse leven, dikwijls tot bezinning komen, ja, geloven heeft tijd nodig en moet zo groeien in je leven tot het uitloopt in vertrouwen. Je moet toch ook eerst liefhebben tot je tot geloven en vertrouwen komt. Nog veel andere vragen kwamen aan bod. Over de verrijzenis van Jezus, over wat de Schrift ons aanreikt over het verschijnen van Jezus bij zijn leerlingen na zijn dood: zijn dat louter beeldverhalen? Toch was het gebeuren na zijn dood een hele ommekeer voor hen. Hij was nu bij hen, anders dan anders.
Foto in de tuin als afscheid Te rap was de tijd voorbij, even nog een rondleiding in de crypte en de sacristie waar we de gewaden van eigen makelij konden zien. Er was wel geen tijd meer om de steenhouwerij en de boekbinderij te bezichtigen. We namen eventjes afscheid van frater Ton met een welgemeend "dank je wel "! Het klokje luidde voor het middaggebed, en ook dit was in ons programma voorzien. We lieten met een goed gevoel de abdijdeur achter ons dichtvallen om vervolgens gezellig met elkaar te picknicken.
Ons programma was nog niet af. Doorheen het mooie en glooiende landschap van zuid Nederlands Limburg poseerden we even aan de "Gerardushoeve" in Eperheide om er een verfrissend drankje te profiteren.
Vervolgens de tocht naar Henri Chapelle, het Amerikaanse militair kerkhof: duizenden kruisjes, duizenden levens, duizenden offers van jonge mensen ... om er stil van te worden en de vraag waarom? ... de waanzin van oorlog die nog immer voortgaat!


Omringd door eerbiedige stilte
Terug over Aubel naar de abdij van Val-Dieu, een fel toeristisch bezochte plaats, om er een pintje te genieten Maar eigenlijk iets pijnlijks, de spirit, de ziel van de abdij van voorheen schijnt er weg te zijn. Wellicht langzaam wegkwijnend na de verhuis van de laatste paters.

In 't Boerenhof was de dag compleet Een kort verblijf te Val-Dieu ... we werden immers rond 18.00 uur verwacht in het restaurant "Het Boerenhof" te De Planck. Een smakelijk jagersmenu was de kroon op de dag.
Een fijne deugddoende dag. Zo kunnen we een nieuw werkjaar aanvatten.


Terug => HOME
Naar andere "ACTUALIA" :
Koorreis 2008 en 2010
Kuisploeg 2008 en 2010
Misdienaars 2008 en 2010
Zonnebloemdag 2008 en 2010