







 |
|
Een verrassende kijk op België |
Dank zij privésponsoring kwamen vier Salvadoraanse
jongeren – Kendal,
Nora, Sebastian en Maritza – samen met William Aragon in
juli/augustus 2010 drie weken naar Europa. Geen plezierreis maar een
reis waarbij het zwaartepunt lag op spirituele vorming, o.m. in
Taizé en in de abdij van Orval. Even kennismaken met België en zijn
bevolking was natuurlijk graag meegenomen.
Hierbij een aantal dagboekflitsen
over hun bezoek aan een ‘andere wereld’.
|
|
Zo leven we in El Zaite (El Salvador) Mei 2009 - December 2009 |
|
Een uitgebreid verslag kan je vinden in dit
document van de hand van William Aragon
|
|
Zo leven we in El Zaite (El Salvador) Januari 2008 - Mei 2008 |
|
Beste allemaal!
Het is nu einde mei 2008 en dus meer dan tijd om jullie over ons
doen en laten dit jaar te vertellen en vooral om jullie te DANKEN
voor alles wat jullie maar weer mogelijk hebben gemaakt! VEEL !
Januari 2008
Het vorige jaar eindigde schitterend: het eerste scoutskamp was een
voltreffer! Het nieuwe jaar begon …
met een ijskoude stormwind die een streep van vernieling trok over
El Salvador. En wij? We hadden maar weer prijs. Gelukkig geen
slachtoffers, zoals in andere dorpen en steden, maar wel was het dak
van onze school weggevlogen, de deuren en ramen waren eraan, de
administratie de lucht in en de computers (die we nog moesten
afbetalen) kapot. De platen van het dak waren ‘verdwenen’ want
natuurlijk waren ook alle krotwoningen weggemaaid en iedereen kon
wel een plaat of een stuk ervan gebruiken. Wat wil je? Het was nog
vakantie en het schooljaar moest starten half januari. Een serieuze
financiële aderlating… Maar gelukkig was er de Lionsclub Amberes!
School herstellen en schooljaar beginnen, klonk het. Dank vrienden
voor dat stimulerende bevel, voor de hulp. Wij het dak op, ramen en
deuren vervangen en een paar nieuwe computers kopen. Het schooljaar
kon starten.
Tweede rampscenario van januari: plots een nieuwe wetgeving. Scholen
mochten alleen nog leerkrachten aanwerven die naast hun vakdiploma
ook een pedagogisch diploma hadden behaald. Dat pedagogisch diploma
vraagt een jaar extra studie aan de universiteit. De meeste
leerkrachten hebben dat diploma niet maar zijn daarom wel goede
leerkrachten. Wellicht vinden jullie dat pedagogisch diploma een
garantie voor goed onderwijs. En dat zal ook wel zo zijn naar de
toekomst toe maar momenteel is die eis hier een ramp. Scholen vinden
geen leerkrachten en leerkrachten zitten zonder werk. Als
overgangsmaatregel kunnen ze wel in avondonderwijs aan de
universiteit hun diploma halen. Dat betekent: naar de hoofdstad
geraken. Het is hier om halfzeven ’s avonds pikdonker en zeer
gevaarlijk, geen wegen, geen vervoer…
Van onze leerkrachten konden we er slechts 2 behouden. De anderen
moesten we afdanken en het waren zeer goede leerkrachten. We hebben
een hele maand op alle mogelijke manieren naar leerkrachten
‘gezocht’ en ze uiteindelijk dan toch ‘gevonden‘. Want... naar El
Zaite komen, is ook geen lachertje! Er is de toenemende onveiligheid
en werken met doodarme en getraumatiseerde kinderen en ouders is
niet gemakkelijk. Het positieve van heel de maatregel is dat de
leerkrachten een sociaal statuut krijgen (de onze hebben dat altijd
gehad) en vooral ook een forse loonopslag. Ons budget !!!
Februari 2008
Weer een nieuwe maatregel. Alle leerlingen moeten voor het einde van
de maand ingeschreven worden in in de centrale computer van het
ministerie van onderwijs. Niet ingeschreven, geen diploma. De
computer van het ministerie was niet sterk genoeg. Het is dus dag en
nacht proberen geweest en uiteindelijk is het ons toch gelukt. De
maatregel bepaalt ook dat kinderen het hele jaar in dezelfde school
moeten blijven. Een ramp voor de arme bevolking. Om den brode moeten
arme mensen voortdurend verhuizen. Ze worden ook vaak weggejaagd van
gronden en plantages. Bovendien zijn er nog zo’n half miljoen
kinderen niet geregistreerd. Ingeschreven geraken kost geld… We
hebben daaraan al veel geld besteed. Wie niet ingeschreven geraakt,
bestaat gewoon niet en kan dus niet naar school. In onze school
vangen we constant zulke kinderen op via bijscholingscursussen. Arme
kinderen… geen diploma meer! En juist zij hebben dat zo ‘broodnodig’
voor de toekomst.
Zoals jullie weten hebben we een horeca-opleidingscentrum El
Tempisque in het stadje (naar Belgische normen gemeente) Zaragoza.
Van Zaragoza is El Zaite administratief afhankelijk. In El Zaite
hebben we –dank zij jullie hulp- een waterboring gedaan en hebben we
altijd water. Zaragoza zit heel dikwijls zonder water. Een ramp
–zeker voor een horeca-opleidingscentrum. We moesten per auto in
tonnen water aanvoeren vanuit El Zaite. Niet vol te houden. En zeer
duur (vervoer). We besloten een grote cisterna aan te leggen en die
–telkens er water is- volledig te vullen. Een grote put graven in de
‘straat’ voor El Tempisque en dat zonder officiële vergunning. Een
andere mogelijkheid was er niet. We waren er volop mee bezig en ik
zat diep in de put alles te controleren toen plots de burgemeester
(uiterst-rechtse militaire partij) verscheen met genodigden,
‘industriëlen‘ die hij probeerde te overtuigen een ‘zaak’ op te
starten in Zaragoza. Ik dacht: ‘Daar gaan we. Put terug dicht
maken.‘ Integendeel! Een loftrompet van de burgemeester tot de
genodigden : ‘Kijk, zo zijn onze mensen van Zaragoza: werkzaam,
creatief, ze vinden voor alles een oplossing. Investeren loont hier
en lukt altijd.‘ Dat de burgemeester beter zelf ’creatief‘ voor
water zou zorgen, was niet aan de orde. Ik ben uit de put gekropen
en heb hen voor een etentje in ons horeca-opleidingscentrum
uitgenodigd. Het is trouwens het enige haalbare ‘restaurant’ in heel
Zaragoza. Weer niets dan lof over de hygiëne en het goede eten.
Resultaat? We hebben een grote cisterna die we met water mogen
vullen!
Maart 2008
De eerste veertien dagen van de maand werden beheerst door urenlange
zenuwachtige telefoons met België. Gelukkig werkte het internet en
kon het gratis gebeuren. De volledige boekhouding van 2007 moest op
de Rechtbank van Koophandel in Antwerpen en bij de Belastingen in
België binnen een termijn worden ingediend. Dat moet elk jaar
gebeuren. Lorena beheerst hier de volledige administratie. Ze is een
zegen voor mij. Ik kan me daardoor meer met het ‘eigenlijke‘ werk
bezig houden Lorena heeft een gezin maar is meer met ons werk bezig
dan met haar gezin, denk ik. Ze is ook het hoofd van onze scouts.
Een formidabele vrouw! Als ‘bedrijf’ moeten we het officieel
boekhoudsysteem van El Salvador hanteren. Want ook hier moet alles
ingediend worden. Nu is het hele systeem vorig jaar maar weer
veranderd. Lorena had alles (elke rekening, elke factuur, elke
cheque…) netjes geklasseerd per maand en
opgestuurd naar België. Een
pak van 17cm hoog. Maar het hele systeem is in België totaal anders:
andere codes, andere samentellingen en dan nog steeds wisselende
dollarkoersen. Een gepuzzel! Een gereken! En Maria maar telefoneren,
uren aan een stuk. En Lorena maar zenuwachtig worden. Lorena vond
dat Maria beter naar El Salvador kon komen. Dat was gemakkelijker en
sneller uitgelegd. Toen ik kalmerend tegen Maria zei dat Lorena moe
werd van dat dag en nacht werken, was het antwoord: ’Ik werk nu ook
dag en nacht en ik mag dat niet van de dokter.’ De temperamentvolle
Lorena geraakte daardoor zo over haar toeren dat ze papieren in de
lucht smeed. Gevolg? Een dag opnieuw klasseren en zoeken. En ik? Ik
maar hevige vrouwen kalmeren hier in El Zaite en in Schilde via de
telefoon… Wat een man lijden kan! Enfin, het lukte! Alles klopte tot
op de centiem. Lorena triomfeerde; Maria, goed gezind, wenste Lorena
proficiat en gaf haar een paar dagen extra verlof cadeau en Maria
ging welgezind naar de rechtbank en de belastingen.
De klap op de vuurpijl kwam de week voor Pasen. Ik kreeg hevige
pijnen, kon niet meer gaan en nog nauwelijks spreken. Juist op zo’n
moment belden Helena en Maria. Bevel: direct naar België komen want
je bent ernstig ziek. Dezelfde nacht in spoed opgenomen in een
privé-ziekenhuis in San Salvador en binnen het kwartier moeten
geopereerd worden: de lever blokkeerde als gevolg van een galsteen
van 2,5 cm groot. Gelukkig werkte het internet en konden Maria en
Helena via Lorena alles op de voet volgen. De operatie lukte. Dan 3
weken volledige rust. Rusten… El Zaite kwam op bezoek! Rammelen en
tateren en druk doen. Als ik zei: ‘Ik moet rusten…’ was het
antwoord: ’Doe uw ogen maar dicht dan rust ge en dan kunnen wij
verder vertellen en dan hoort ge alles.‘ Rusten… De kletsbiechtstoel
had wel het voordeel dat ik alles ‘wist’!
April 2008
Onze scouts doen het goed. Er komen er steeds meer bij. Momenteel
zijn er 50. We moeten alleen de nodige leiding hebben en vormen.
Aantrekkingskracht? De veiligheid van de kinderen tijdens het
weekend. De criminaliteit en de afrekening tussen de bendes wordt
angstaanjagend. Zowat elke dag worden er een paar vermoord.
Bovendien hebben we nu besloten van de scoutskinderen ook tijdens
het weekend te eten te geven want ze hebben anders niets. Tijdens de
week krijgen ze eten in de school. Het eten wordt hier onbetaalbaar.
We hopen het te kunnen volhouden. De leiders/sters doen het goed. Ze
zijn heel creatief en pedagogisch met de kinderen bezig. Ze trekken
met hen ook de natuur in: ecologische bewustmaking. Voor de toekomst
van kapitaal belang en dat niet alleen voor El Salvador. De
Franciscaanse gemeenschap van San Salvador werkt zeer hard aan
milieubewustmaking van de bevolking. We lassen geregeld ecologische
studiedagen in voor onze kinderen in de school maar ook voor de
volwassenen.
We hebben dringend meer ruimte nodig, en voor de school en vooral
ook voor de scouts. Grond kopen dus. Grond... een probleem in een
klein land als El Salvador. We nemen contact met de naaste buren: of
ze grond niet willen verkopen. Eindeloze familieruzie ontstaat over
van wie de grond wel is. En hoe betalen? Mensen in El Zaite
betrouwen geen banken en krijgen trouwens geen bankrekening. Ze zijn
te arm. Cash geld wordt gestolen. Het gepalaber zal nog lang duren.
Einde nog lang niet in zicht! En duur!!!
We werken ook mee met de parochie van Zaragoza. Adonai de
parochiepriester organiseerde een bezinningsdag voor volwassenen in
El Zaite. 150 mensen kwamen. En dat is heel veel. Mensen moeten er
hun werk voor laten en velen behoren tot een sekte. Wij stellen dan
onze gebouwen en onze infrastructuur gratis ter beschikking. Mijn
taak is dan de toiletten controleren. Vermits alleen de school
toiletten met water heeft, is het toiletgebruik op zo’n dag erg
‘in’. Het is wel moeilijk om tegen volwassen te zeggen: je bent al
vier keer naar het toilet geweest, nu is het genoeg… Mijn schrik
was: zonder water geraken want juist die dag kwamen ze het water van
de waterboring controleren. Alles moest afgekoppeld worden. We
moeten dat éénmaal per jaar wettelijk verplicht doen. El Salvador is
een land van wetten … firma’s verdienen op die manier veel geld.
In de school gaat alles zijn ‘normale’ gang. Met de nieuwe
leerkrachten hebben we geluk. Er wordt hard gewerkt. En verder zijn
er al eens ‘stoute’ en ‘brave’ leerlingen, zoals overal.
Ondertussen dreigt er wel sociale onrust : NEEN AAN DE
MIJNONTGINNING, JA AAN HET LEVEN! ZONDER GOUD KUNNEN WE LEVEN,
ZONDER WATER NIET!
Wat gebeurt ?
In het noorden van het land heeft men goud ontdekt. Buitenlandse
ondernemingen (Canada en VS) krijgen de toelating van de
Salvadoraanse regering voor 29 mijnprojecten want de goudprijs
stijgt op de wereldmarkt.
Waarom groeiend verzet? Enkele voorbeelden :
-een ons goud (de grootte van een ring) vraagt 20 ton aarde en rots
met explosieven verplaatsen: weg bossen en gronden, weg mensen
-mijnbouw vraagt veel water: 1 miljoen liter per dag . Er is nu al
een enorme waterschaarste in ons land; de waterputten geraken leeg
en vele families hebben niet eens drinkbaar water.
- mijnbouw vergiftigt het grondwater met zware metalen. Weg
gezondheid van de mensen; weg planten en dieren; weg eigen landbouw.
De UCA-jezuïetenuniversitiet berekende dat de vervuiling van de
Lemparivier (de grootste waterader van het land) 50% van de
bevolking zal treffen.
- mijnbouw levert weinig werkgelegenheid. Minstens 215.000 mensen
moeten hun gronden verlaten (cijfers van de UCA-universiteit) en
verliezen alles, ook werkgelegenheid.Waar trekken die mensen heen?
De krottenwijken in de hoofdstad zullen toenemen.
- opbrengst? 98 % voor de buitenlandse ondernemingen; 2% voor de
Salvadoraanse staat.Totaal onvoldoende om de directe nefaste
gevolgen op het milieu aan te pakken.
De Braziliaanse bevrijdingstheoloog L.Boff heeft gelijk: ‘Niet
alleen de armen roepen tegen de onrechtvaardigheid, maar ook onze
Moeder AARDE roept tegen de machtige klassen en de rijke landen die
in naam van een valse vooruitgang, haar kapotmaken om rijkdommen op
te stapelen.‘
Mei 2008
We zitten ‘op de rol’ van Amerikaanse scholen en jeugdverenigingen.
Het is erg Amerikaans ‘in’ inleefreizen te organiseren. Groepen
jongeren bezoeken dan projecten om de realiteit te leren ontdekken.
De reizen zijn schrikkelijk duur. Ons werd gevraagd mee te werken.
De Amerikaanse jongeren komen dan 2 uur naar het project. Ik moet
een uur uitleg geven en dan mogen ze nog een uur met de kinderen
‘bezig’ zijn. Ze betalen ons daarvoor 200$ ,een aalmoes als je weet
hoeveel zo’n reis kost. Ze gaan dan ook nog in ons
horeca-opleidingscentrum eten en dat betalen de jongeren cash. En
dan trekken ze verder naar het volgend project of naar het volgende
land. Waarom we daaraan meedoen? Elke vorm van sensibilisatie is
belangrijk! Hoe beperkt ook. En hoe iets of hoe mensen evolueren… je
weet het maar nooit. Jongeren zijn de toekomst! De Amerikaanse
jongeren zijn wel erg geïnteresseerd. Dat is positief.
In het creëren en uitbuiten van angsten zijn ze hier altijd heel
straf geweest. De meteorologische diensten van Centraal–Amerika
bombarderen onze mensen met doemscenario’s: minstens 5 zware orkanen
hebben we te verwachten. Resultaat? Nu al complete paniek. Het
regenseizoen is ‘officieel’ begonnen en nu regent het niet: geen
druppel! Nog meer paniek want er is absoluut regen nodig voor de
maïsoogst. Geen maïs: geen eten! En rijst kopen kunnen we al niet
meer: veel te duur.
Volgend jaar zijn het hier presidentsverkiezingen. En de kermismolen
van de verkiezing draait al op volle toeren. Het FMNL (partij van de
vroeger guerillastrijders) heeft een sterke kandidaat. De ARENA
(uiterst recht en opdrachtgever voor de moord op mgr. Romero) wordt
bang en ze plakken nu het hele land vol met computer-gemonteerde
affiches waar de FMNL-kandidaat te zien is met de duivel in
hoogsteigen persoon: Hugo Chavez van Venuzuela. Ondertussen zorgen
ze voor –maar weer- een klimaat van angst: Chavez financiert de
propaganda van het FMNL en wil hier baas worden. Het FMNL bewijst
dan weer dat de CIA de volledige campagne van Arena betaalt. Weer
angst want de rol van de VS in de burgeroorlog zit nog duidelijk in
het ‘zijn‘ van een generatie.
De campagnes zijn een rookgordijn om de echte problemen van het land
te verbergen. Onwetendheid maakt mensen bang en afhankelijk. Het
beheerst hun leven, het verlamt hen, maakt hen initiatiefloos, sluit
de toekomst voor die is kunnen beginnen.
Onderwijs is daartegen het enige wapen. Inzicht verwerven. Dan
alleen kun je je lot in eigen handen nemen. En dat is ook maar
mogelijk voor gezonde mensen. Daarvoor zijn voeding en
gezondheidszorg basisvoorwaarden.
En dat is onze manier van werken.
We kunnen dat maar omdat jullie dat inzicht met ons willen delen
–door studie, door trouw aan ons project, door denkpiste te
ontplooien , door enthousiasme, door financiële sponsoring, door
gebed en door nog zoveel meer. HEEL VEEL DANK VAN ONS ALLEMAAL HIER!
Misschien kunnen we samen werken, steunend op de inzichten van
L.Boff: ‘Wie eerlijk MOEDER AARDE liefheeft, voor haar zorgt,
garandeert vanzelf het leven van haar kinderen in al hun
verscheidenheid, in al hun mogelijkheden. Misschien hebben we de
scheppingsopdracht van God naar de mensen toe te eenzijdig, te
berekenend, te dominant en arrogant begrepen. Misschien is
‘vruchtbaar maken en ontwikkelen‘ een gave van liefde en dus een
heerlijke opdracht voor iedereen naar iedereen, naar elke plant,
dier en mens.
Misschien moeten we dat nu nog ontdekken in de 21° eeuw. Misschien
leren we er dan wel naar leven.
Wij –samen met jullie – hopen op die toekomst.
William Aragon
|
|
Zo leven we in El Zaite (El Salvador)
juni 2008 - december 2008 |
|
JUNI 2008
Het regent met volle kracht. Tijd van griep en bronchitis als
gevolg van de plotse temperatuurdaling als een tropische bui begint.
Zieke kinderen . Dit jaar valt het tot nu nogal mee. Door de storm
en vooral de regen van begin januari was de steunmuur van onze
nieuwe speelplaats ingezakt en de dieperik ingeschoven. Don Joel ,de
bouwer ervan ,stond er bij te wenen als een kind. Nu volop begonnen
met graven,stutten want het zware regenweer doet natuurlijk alles
verder wegzakken. We profiteren ervan om als ‘kelderverdieping’ en
steun een scoutslokaal te bouwen . En voor het vrouwtje dat onder
plastiek en karton tegen onze muur woont,bouwen we meteen een stenen
kamertje.
Ovidio ( 18 jaar en al jaren beursstudent ,nu voorlaatste
jaar) is vader geworden van een dochter. De moeder is 16 jaar.
Ovidio wil een gezin ,een huis,werk. Resultaat van onze opvoeding
met zin voor verantwoordelijkheid? ‘Gezinsvorming’ is een groot
probleem in El Salvador.Er zijn veel te weinig mannen ( oorlog en
illegale gastarbeid in VS) en onze meisjes willen kinderen. Dus… de
mannen passeren en alleenstaande moeders blijven achter . We kunnen
dus Ovidio niet verwijten dat hij een gezin wil. Integendeel! En
zijn studies? Heel spijtig. Maar wat hij geleerd heeft bij ons ,zal
hij nooit nog vergeten . Dus… Hij volgt nu een opleiding in ons
horeca-opleidingscentrum in de keuken .Hij werkt hard en verdient
zijn kost voor zijn gezin en droomt al van een behoorlijk huis. En
nu maar hopen dat niet al onze jongens een gezin willen… In de
school loopt alles op wieltjes,de leerlingen studeren met vallen en
opstaan .Maar dat is overal wel zo,herinner ik me nog van in
‘Belgische tijd.’
Juli 2008
De maand begint met noodweer. In de hoofdstad San Salvador
spoelen krottenwijken weg. El Zaite ontsnapt aan de zoveelste ramp.
Geen schade.Gelukkig maar.
En alsof er niks aan de hand is,gaat het leven verder. De “
Path to Peace Stichting van de H. Stoel “ ,een missie van de H.Stoel
bij VN hoodzetel in New York lauwert onze president Tony Saca . Saca
is een gewezen sportjournalist, een playboy waarop zowat alle
middenklasse vrouwen verliefd zijn. Hij krijgt de prijs wegens
inspanningen om de akkoorden tussen regering ( uiterst rechts zoals
Saca ) en de rebellenfracties (!) te doen standhouden . Hij wordt
geprezen omdat hij ingrijpende fiscale en juridische hervormingen
doorvoerde in zijn strijd tegen de armoede. In werkelijkheid :
fiscale hervormingen :15% BTW –heffingen op eten . Resultaat?
Protestbetogingen van de armen ,die zelfs het basisvoedsel maïs en
bonen niet meer kunnen betalen; juridische hervormingen :elke
vorm van protest is een vorm van terrorisme en dient meteen gestraft
te worden . Resultaat? Het hele juridische apparaat gaat in staking
tegen deze wet. Ze zijn dus terroristen!
Toch wel handig zo’n prijs in een jaar dat de propaganda voor de
komende presidentsverkiezing (maart 2009) in volle strijd bezig is.
Ondertussen wordt er hevig gediscussieerd over de vraag of de
moord op mgr. Romero een politieke of religieuze moord was. Naar
het schijnt hangt zijn heiligheid daarvan af. !
Onze scoutsleiding ( 4 leiders en 1 leidster) gaan op
weekendvormingskamp. Er waren 500 scoutsleiders aanwezig. David,
Ernesto, Guillermo en Brenda moesten proeven afleggen: kennis van de
natuur, tenten rechtzetten, fysische prestaties leveren enz. Ze
winnen prijzen . Onze naam is gemaakt:38° grupo San Martin de Porres
:we worden niet meer uitgeveegd.
In Zaragoza (stadje waarvan El Zaite een gehucht is ) is een
ouderlingentehuis geopend. Zeer grote uitzondering in El
Salvador waar de ouders bij de kinderen blijven wonen omdat ze geen
pensioen hebben. Van nogal wat ouderen zijn de kinderen gesneuveld
in de burgeroorlog of ze zijn uitgeweken naar VS. Er is wel een
behoefte aan ouderlingentehuizen. We gaan nu 4 naaimachines kopen en
naaien als optievak invoeren, in de hogere graad. In samenwerking
met het tehuis naaien we dan voor de ouderlingen en ondertussen
krijgen onze kinderen er een vaardigheid bij.
De grootvader van Claudia Griselda is vermoord. Claudia
Griselda is scoutsleidster ,studeert voor leerkracht en is al 10
jaar bij ons. Ik rij met haar en haar moeder ’s avonds een
gevaarlijke weg ,ver weg naar de grootmoeder.We nemen eten mee voor
het begrafenismaal want dat kunnen die doodarme mensen niet betalen.
Ook dat doet SASEL. De vermoorde grootvader werkte heel hard mee in
de parochie en had een job als bewaker kunnen veroveren bij zeer
rijke mensen . Op een nacht werd de volledige zwembadinstallatie
gestolen. De grootvader moest ofwel de namen van de dieven (die hij
gezien had) meedelen ofwel verloor hij zijn povere job. Complete
armoede en ethisch besef verplichten hem tot de tweede keus. De 3
dieven krijgen 5 jaar cel. Ze kwamen vorige week vrij.Twee dagen
later is de grootvader vermoord.Door wie? Zogezegd niemand weet
het…. Angst en terreur domineert onze maatschappij.
27 juli : ‘diploma’ uitreiking aan al wie 8 weekenden de
vormingscursussen heeft gevolgd. Deze cursussen zijn algemeen
vormend: hygiëne,kinderverzorging,opvoeding,leren omgaan met
conflicten,aidspreventie,ecologische vorming…Ze worden vooral
gevolgd door vrouwen .En dat is heel belangrijk.Ze zijn meestal
alleenstaand of de spil van het gezin en moeten zich leren weren in
een macho-cultuur vol geweld tegen vrouwen .
Augustus 2008
De eerste week van augustus is het hier- wat men in Vlaanderen
noemt-‘de kermisweek’.
Het is de week van de maïsoogst .Vakantieweek en er wordt gefeest:
stoeten ,wedstrijden , kermismolens, en vooral … elke gemeenschap
kiest zijn maïskoningin. De laatste week van juli begint men alles
al voor te bereiden . In Zaragoza werd het startsein gegeven op 26
juli.Onze fanfare en onze dansgroep waren vorig jaar de winnaars en
moesten daarom dit jaar elke dag optreden.Ik moest op de tribune
toekijken en luisteren naar zinloze speeches van de leiders van alle
mogelijke groepen en politieke partijen. Zo kon vernemen dat de
burgermeester wel geïnteresseerd was in verdere wegenaanleg in El
Zaite als wij die maar aanleggen en vooral betalen.
We zijn een maïsvolk. Het scheppingsverhaal v.d. maya’s
vertelt dat God er niet in slaagde een mens te maken uit klei. God
vroeg raad aan de dieren en die gaven God de raad een mens te maken
van maïs. En zie:God maakte zonder problemen 3 mannen en 3 vrouwen
van maïs. De maïscultuur en de daarbij horende rites dreigen
verloren te gaan als gevolg van de massaal ,tegen dumpprijzen ,
ingevoerde gemanipuleerde maïs uit VS. Nochtans zijn deze riten zeer
belangrijk .Ze zijn een uiting van de diepe spiritualiteit van de
maya’s:wie leeft vanuit de natuur is verdraagzaam,solidair en komt
daardoor in contact met het oneindige in de kosmos. Ecologisch
denken en kosmische theologie avant la lettre! Enkele maanden
geleden vond er in Guatemala een interessante studiebijeenkomst
plaats over de raakpunten in het maya denken en het christendom.
El Zaite :een krottenwijk Onze mensen hebben geen grond en
dus geen ‘milpa’ =persoonlijk maïsveldje en dus ook geen
maïskoningin. Een ramp! De oplossing? We kiezen een
colegio-koningin. Elke klas mag een kandidate voorstellen .Er volgt
dan een democratische verkiezing!Het feest der feesten met
verkleedpartijen en al. We eten dan tamales (jong ,witte maïs
klaargemaakt in maïsbladeren ) en we drinken atol (pap van jonge
maïs) .Alleen in augustus kan dat !
En dan de donderslag. Maria moet opnieuw geopereerd worden .
Opnieuw beginnen onze moeder ,onder de leiding van Esperanza en
Alicia – een noveen. Elke dag wordt er gebeden op het uur van de
operatie (voor ons dus ’s nachts wegens het uurverschil) .
Gestimuleerd door zoveel liefde moet de neuro-chirurg wel goed werk
afleveren . En Maria? Die moet nu wel genezen .Dat is ze aan onze
moeders verplicht ,die altijd vragen of ze nu terug naar El Salvador
kan komen .
September 2008
September is traditioneel een maand van heel slecht weer en van
het feest van de onafhankelijkheid. Op 15 september 1821 rukte
El Salvador zich los van de Spaanse kroon . Om het nationaal
gevoelen te stimuleren besliste de regering dat alle schoolkinderen
van 1 tot 15 september elke dag om zeven uur ’s morgens een half uur
in gelid moeten marcheren. Ondertussen moeten ze het volkslied
zingen. De leerkrachten die niet mee willen stappen waren
automatisch ontslagen. Dus…. Stappen maar !
Wegens het slechte weer zijn we nog altijd niet kunnen beginnen
met de wederopbouw van de ingestorte muur. Het is één modderpoel
hier .Van bouwen is geen sprake.
Oktober 2008
Weer feest. Ditmaal patroonfeest van O.L.Vrouw van de Vrede
van Zaragoza. Gevolg : van 6 tot 7 uur ’s morgens met allemaal in de
kerk het rozenhoedje bidden ,dan mis tot 10 uur. In de namiddag
competitie van de fanfares en de dansgroepen.Om 17 uur terug naar de
mis en daarna opnieuw concert van de fanfares. Dus… er is nu alleen
belangstelling voor oefenen met de fanfare tot je er doof van wordt.
Het verhaal van Victor. Victor is vanaf ons bestaan bij ons
opgevoed. Doodarm . Heeft voor zijn moeder en zusjes een kamer
uitgehold uit de berg. Hij behaald zijn MO diploma en kreeg dan nog
van ons een beurs om nog 3 jaar hogere koksopleiding te volgen.
Behaald ook dat diploma en vond werk in een hotel in de hoofdstad.
Trouwde(een uitzondering !) met een meisje uit El Zaite.Omdat de
afstand naar zijn werk onmogelijk was, kwam hij een job vragen in
ons horeca-opleidingscentrum. Hij is daar nu kok en
verantwoordelijke voor de keuken , hij doet het goed. Dank aan zijn
Vlaamse pleegouders ! Een groep oud-leerlingen van Helena. Ze mogen
fier zijn op hun oud-petekind.
Het verhaal van Giancarlo. Giancarlo ,één van onze beste
leerlingen ,is ziek geworden . Als 7 –jarig kind werd hij van een
plantage weggejaagd en bedreigd. Ze kwamen bij ons onderdak vragen
en bleven er. De hele ervaring heeft Giancarlo zwaar
getraumatiseerd. De stress van de studies ( ingenieur),het nieuwe
milieu(weg uit de beslotenheid van El Zaite) ,onbegrip van de ouders
(kinderen moeten gaan werken ) contact met een ander klasse (geen
arme mensen aan de universiteit):verhoogde stress geeft trauma’s
weer een kans. Giancarlo krijgt nu medicatie en begeleiding.
Ondertussen leidt hij administratief ons horeca-opleidingscentrum.
Hij doet dat schitterend .Hij is ook een goede scoutsleider. Hij
heeft zich al terug ingeschreven aan de universiteit. Dit alles is
maar mogelijk omdat hij in Vlaanderen pleegouders heeft met een
groot hart vol begrip !
Tony Saca ,onze president proclameert te pas en te onpas dat
alleen de banken in El Salvador nog veilig zijn. Waarop wachten
jullie????
November 2008
De verkiezing van Obama zit heel goed bij onze mensen. Voor
onze regering? Ze heeft altijd fanatiek Bush gesteund. We hebben
zelfs soldaten in Irak. Ondertussen draait de verkiezingsmolen hier
bij ons op volle toeren! Parlements-en presidentsverkiezingen in
maart 2009. Het komt er op aan !
Grote zorgen i.v.m. de bankcrisis. Bedrijven en vele kleine
handelszaken sluiten. Het eten wordt onbetaalbaar duur en dus wordt
er hoe langer hoe minder gegeten. Schrik van de bevolking dat de
illegale Salvadoraanse gastarbeiders in USA of Canada zonder werk
zullen vallen. En wat dan ? Want er wonen ongeveer evenveel
Salvadoranen illegaal in het buitenland als in El Salvador. Ze
proberen hun familie in El Salvador in leven te houden …
Eigenlijk beheerst angst ,altijd opnieuw angst het leven van onze
mensen …
November is ook de maand van de examens en het einde van het
schooljaar. Stress!!! En dan grote vakantie van half november
tot half januari. In het staatsonderwijs moet een leerling niet
geslaagd zijn;Iedereen gaat over naar het volgende jaar. Resultaat:
na het basisonderwijs kan het merendeel amper lezen en schrijven en
dus zeker niet aan MO beginnen. In onze school moeten de leerlingen
60% op elk vak behalen. Wie faalt ,moet voor bijscholing komen in de
vakantie en opnieuw examen afleggen. Niet geslaagd ,niet naar het
volgend jaar.
25% van de leerlingen moet bijscholing volgen. Opvallend: de
leerlingen die vanaf het eerste jaar bij ons zijn ,slagen. Ze zijn
het systeem gewoon.Ook de beurskinderen slagen.Ze blijven in de
naschoolse studiebegeleiding. Ze hebben geen thuis. Onze school is
hun thuis. De andere kinderen gaan naar huis :moeten voor de andere
kinderen zorgen ,water aansleuren geen elektriciteit ( het is hier
alle dagen om halfzeven pikdonker) geen stoel ,geen tafel…Hoe kan je
dan huiswerk maken en lessen leren ? Waarom die kinderen niet
naschools
begeleiden? We hebben daarvoor nog niet de middelen …Beurskinderen
hebben een studiebeurs van Vlaamse ouders !Begeleiden vraagt een
leerkracht ,die meteen ook vader of moeder van de kinderen wil en
kan zijn. Onze school is meer dan een leerinstituut ,het is een
thuis voor de meeste kinderen . Ze krijgen er aandacht en
veiligheid. Zo moet ik goed opletten dat ik aan elk kind apart iets
vraag of zeg over het rapport. Iemand vergeten is een catastrofe
voor het kind.
December 2008
Het is nog maar november … maar mijn nieuwsbrief moet weg .Ik wil
dit jaar niet te laat komen met wensen en dank.
Hoe zal december verlopen? Onze school blijft open –al is het
vakantie- tot enkele dagen voor Kerstmis. En na nieuwjaar begint
alles opnieuw. Bijscholingen,kinderopvang…En ondertussen wordt
het scoutskamp ( tussen Kerstmis en nieuwjaar) druk voorbereid.
Het kamp kost ongeveer 5$ per deelnemer (inschrijvingsgeld,eten
,vervoer, tenten…) Veel geld. We kunnen het onze scouts niet
ontzeggen.Ze leven er een heel jaar naartoe. We hebben een goede
groep:50 leden. Voor meer (de vraag is groot ) hebben geen geld en
ook geen leiding. Om het kamp betaalbaar te maken ,proberen ze nu
zelf geld te verdienen. Zo zijn ze aan de kerk van de rijke mensen
gaan staan vragen of ze de graven niet mochten opkuisen tegen 1
november. En het lukt nog ook ! Verder proberen ze zelfgemaakt
fruitsap te verkopen langs de wegen.Ze kopen tweedehandse spulletjes
op en verkopen die dan weer met een paar centiemen winst. Hoe weinig
ook…het helpt .Zo krijgen ze verantwoordelijkheidsgevoel en
ondernemingszin.
EUROPA … de donkere ,gezellige weken voor Kertsmis.
Zo helemaal anders dan hier. Toen ik het eerste jaar in België
was,snakte ik naar het Kerstmis-straatlawaai in El Salvador. En nu?
Naar de rust en de intieme kerstsfeer in
Vlaanderen. Naar koude,het familiefeest,het binnenzitten,de vrienden
op bezoek.
Zo anders en toch ook weer niet.
Het raakpunt zit in het kerstgebeuren zelf. Het geloof dat de zorg
om een kind ,om kinderen ,mensen samenbrengt en gelukkig maakt.
Dat is de zaligheid van Kerstmis, elke dag opnieuw.
Dank dat jullie met ons Kerstmis wilden beleven in 2008 . En ook
in 2009 ??
Zalig Kerstmis. Gezond Nieuw Jaar !
William Aragon en heel El Zaite
|
|
|
| |
|
|
|
|