Nieuws

Home
Up
Over SASEL
Nieuws
Getuigenissen
Mededelingen
Varia
 

 

Een verrassende kijk op België
Dank zij privésponsoring kwamen vier Salvadoraanse jongeren – Kendal,
Nora, Sebastian en Maritza – samen met William Aragon in juli/augustus 2010 drie weken naar Europa. Geen plezierreis maar een reis waarbij het zwaartepunt lag op spirituele vorming, o.m. in Taizé en in de abdij van Orval. Even kennismaken met België en zijn bevolking was natuurlijk graag meegenomen.
Hierbij een aantal dagboekflitsen over hun bezoek aan een ‘andere wereld’.
 
Zo leven we in El Zaite (El Salvador) Mei 2009 - December 2009
 

Een uitgebreid verslag kan je vinden in dit document van de hand van William Aragon

 

Zo leven we in El Zaite (El Salvador) Januari 2008 - Mei 2008

Beste allemaal!

Het is nu einde mei 2008 en dus meer dan tijd om jullie over ons doen en laten dit jaar te vertellen en vooral om jullie te DANKEN voor alles wat jullie maar weer mogelijk hebben gemaakt! VEEL !

Januari 2008

Het vorige jaar eindigde schitterend: het eerste scoutskamp was een voltreffer! Het nieuwe jaar begon …
met een ijskoude stormwind die een streep van vernieling trok over El Salvador. En wij? We hadden maar weer prijs. Gelukkig geen slachtoffers, zoals in andere dorpen en steden, maar wel was het dak van onze school weggevlogen, de deuren en ramen waren eraan, de administratie de lucht in en de computers (die we nog moesten afbetalen) kapot. De platen van het dak waren ‘verdwenen’ want natuurlijk waren ook alle krotwoningen weggemaaid en iedereen kon wel een plaat of een stuk ervan gebruiken. Wat wil je? Het was nog vakantie en het schooljaar moest starten half januari. Een serieuze financiële aderlating… Maar gelukkig was er de Lionsclub Amberes! School herstellen en schooljaar beginnen, klonk het. Dank vrienden voor dat stimulerende bevel, voor de hulp. Wij het dak op, ramen en deuren vervangen en een paar nieuwe computers kopen. Het schooljaar kon starten.
Tweede rampscenario van januari: plots een nieuwe wetgeving. Scholen mochten alleen nog leerkrachten aanwerven die naast hun vakdiploma ook een pedagogisch diploma hadden behaald. Dat pedagogisch diploma vraagt een jaar extra studie aan de universiteit. De meeste leerkrachten hebben dat diploma niet maar zijn daarom wel goede leerkrachten. Wellicht vinden jullie dat pedagogisch diploma een garantie voor goed onderwijs. En dat zal ook wel zo zijn naar de toekomst toe maar momenteel is die eis hier een ramp. Scholen vinden geen leerkrachten en leerkrachten zitten zonder werk. Als overgangsmaatregel kunnen ze wel in avondonderwijs aan de universiteit hun diploma halen. Dat betekent: naar de hoofdstad geraken. Het is hier om halfzeven ’s avonds pikdonker en zeer gevaarlijk, geen wegen, geen vervoer…
Van onze leerkrachten konden we er slechts 2 behouden. De anderen moesten we afdanken en het waren zeer goede leerkrachten. We hebben een hele maand op alle mogelijke manieren naar leerkrachten ‘gezocht’ en ze uiteindelijk dan toch ‘gevonden‘. Want... naar El Zaite komen, is ook geen lachertje! Er is de toenemende onveiligheid en werken met doodarme en getraumatiseerde kinderen en ouders is niet gemakkelijk. Het positieve van heel de maatregel is dat de leerkrachten een sociaal statuut krijgen (de onze hebben dat altijd gehad) en vooral ook een forse loonopslag. Ons budget !!!


Februari 2008

Weer een nieuwe maatregel. Alle leerlingen moeten voor het einde van de maand ingeschreven worden in in de centrale computer van het ministerie van onderwijs. Niet ingeschreven, geen diploma. De computer van het ministerie was niet sterk genoeg. Het is dus dag en nacht proberen geweest en uiteindelijk is het ons toch gelukt. De maatregel bepaalt ook dat kinderen het hele jaar in dezelfde school moeten blijven. Een ramp voor de arme bevolking. Om den brode moeten arme mensen voortdurend verhuizen. Ze worden ook vaak weggejaagd van gronden en plantages. Bovendien zijn er nog zo’n half miljoen kinderen niet geregistreerd. Ingeschreven geraken kost geld… We hebben daaraan al veel geld besteed. Wie niet ingeschreven geraakt, bestaat gewoon niet en kan dus niet naar school. In onze school vangen we constant zulke kinderen op via bijscholingscursussen. Arme kinderen… geen diploma meer! En juist zij hebben dat zo ‘broodnodig’ voor de toekomst.
Zoals jullie weten hebben we een horeca-opleidingscentrum El Tempisque in het stadje (naar Belgische normen gemeente) Zaragoza. Van Zaragoza is El Zaite administratief afhankelijk. In El Zaite hebben we –dank zij jullie hulp- een waterboring gedaan en hebben we altijd water. Zaragoza zit heel dikwijls zonder water. Een ramp –zeker voor een horeca-opleidingscentrum. We moesten per auto in tonnen water aanvoeren vanuit El Zaite. Niet vol te houden. En zeer duur (vervoer). We besloten een grote cisterna aan te leggen en die –telkens er water is- volledig te vullen. Een grote put graven in de ‘straat’ voor El Tempisque en dat zonder officiële vergunning. Een andere mogelijkheid was er niet. We waren er volop mee bezig en ik zat diep in de put alles te controleren toen plots de burgemeester (uiterst-rechtse militaire partij) verscheen met genodigden, ‘industriëlen‘ die hij probeerde te overtuigen een ‘zaak’ op te starten in Zaragoza. Ik dacht: ‘Daar gaan we. Put terug dicht maken.‘ Integendeel! Een loftrompet van de burgemeester tot de genodigden : ‘Kijk, zo zijn onze mensen van Zaragoza: werkzaam, creatief, ze vinden voor alles een oplossing. Investeren loont hier en lukt altijd.‘ Dat de burgemeester beter zelf ’creatief‘ voor water zou zorgen, was niet aan de orde. Ik ben uit de put gekropen en heb hen voor een etentje in ons horeca-opleidingscentrum uitgenodigd. Het is trouwens het enige haalbare ‘restaurant’ in heel Zaragoza. Weer niets dan lof over de hygiëne en het goede eten. Resultaat? We hebben een grote cisterna die we met water mogen vullen!

Maart 2008

De eerste veertien dagen van de maand werden beheerst door urenlange zenuwachtige telefoons met België. Gelukkig werkte het internet en kon het gratis gebeuren. De volledige boekhouding van 2007 moest op de Rechtbank van Koophandel in Antwerpen en bij de Belastingen in België binnen een termijn worden ingediend. Dat moet elk jaar gebeuren. Lorena beheerst hier de volledige administratie. Ze is een zegen voor mij. Ik kan me daardoor meer met het ‘eigenlijke‘ werk bezig houden Lorena heeft een gezin maar is meer met ons werk bezig dan met haar gezin, denk ik. Ze is ook het hoofd van onze scouts. Een formidabele vrouw! Als ‘bedrijf’ moeten we het officieel boekhoudsysteem van El Salvador hanteren. Want ook hier moet alles ingediend worden. Nu is het hele systeem vorig jaar maar weer veranderd. Lorena had alles (elke rekening, elke factuur, elke cheque…) netjes geklasseerd per maand en opgestuurd naar België. Een pak van 17cm hoog. Maar het hele systeem is in België totaal anders: andere codes, andere samentellingen en dan nog steeds wisselende dollarkoersen. Een gepuzzel! Een gereken! En Maria maar telefoneren, uren aan een stuk. En Lorena maar zenuwachtig worden. Lorena vond dat Maria beter naar El Salvador kon komen. Dat was gemakkelijker en sneller uitgelegd. Toen ik kalmerend tegen Maria zei dat Lorena moe werd van dat dag en nacht werken, was het antwoord: ’Ik werk nu ook dag en nacht en ik mag dat niet van de dokter.’ De temperamentvolle Lorena geraakte daardoor zo over haar toeren dat ze papieren in de lucht smeed. Gevolg? Een dag opnieuw klasseren en zoeken. En ik? Ik maar hevige vrouwen kalmeren hier in El Zaite en in Schilde via de telefoon… Wat een man lijden kan! Enfin, het lukte! Alles klopte tot op de centiem. Lorena triomfeerde; Maria, goed gezind, wenste Lorena proficiat en gaf haar een paar dagen extra verlof cadeau en Maria ging welgezind naar de rechtbank en de belastingen.
De klap op de vuurpijl kwam de week voor Pasen. Ik kreeg hevige pijnen, kon niet meer gaan en nog nauwelijks spreken. Juist op zo’n moment belden Helena en Maria. Bevel: direct naar België komen want je bent ernstig ziek. Dezelfde nacht in spoed opgenomen in een privé-ziekenhuis in San Salvador en binnen het kwartier moeten geopereerd worden: de lever blokkeerde als gevolg van een galsteen van 2,5 cm groot. Gelukkig werkte het internet en konden Maria en Helena via Lorena alles op de voet volgen. De operatie lukte. Dan 3 weken volledige rust. Rusten… El Zaite kwam op bezoek! Rammelen en tateren en druk doen. Als ik zei: ‘Ik moet rusten…’ was het antwoord: ’Doe uw ogen maar dicht dan rust ge en dan kunnen wij verder vertellen en dan hoort ge alles.‘ Rusten… De kletsbiechtstoel had wel het voordeel dat ik alles ‘wist’!

April 2008

Onze scouts doen het goed. Er komen er steeds meer bij. Momenteel zijn er 50. We moeten alleen de nodige leiding hebben en vormen. Aantrekkingskracht? De veiligheid van de kinderen tijdens het weekend. De criminaliteit en de afrekening tussen de bendes wordt angstaanjagend. Zowat elke dag worden er een paar vermoord. Bovendien hebben we nu besloten van de scoutskinderen ook tijdens het weekend te eten te geven want ze hebben anders niets. Tijdens de week krijgen ze eten in de school. Het eten wordt hier onbetaalbaar. We hopen het te kunnen volhouden. De leiders/sters doen het goed. Ze zijn heel creatief en pedagogisch met de kinderen bezig. Ze trekken met hen ook de natuur in: ecologische bewustmaking. Voor de toekomst van kapitaal belang en dat niet alleen voor El Salvador. De Franciscaanse gemeenschap van San Salvador werkt zeer hard aan milieubewustmaking van de bevolking. We lassen geregeld ecologische studiedagen in voor onze kinderen in de school maar ook voor de volwassenen.
We hebben dringend meer ruimte nodig, en voor de school en vooral ook voor de scouts. Grond kopen dus. Grond... een probleem in een klein land als El Salvador. We nemen contact met de naaste buren: of ze grond niet willen verkopen. Eindeloze familieruzie ontstaat over van wie de grond wel is. En hoe betalen? Mensen in El Zaite betrouwen geen banken en krijgen trouwens geen bankrekening. Ze zijn te arm. Cash geld wordt gestolen. Het gepalaber zal nog lang duren. Einde nog lang niet in zicht! En duur!!!
We werken ook mee met de parochie van Zaragoza. Adonai de parochiepriester organiseerde een bezinningsdag voor volwassenen in El Zaite. 150 mensen kwamen. En dat is heel veel. Mensen moeten er hun werk voor laten en velen behoren tot een sekte. Wij stellen dan onze gebouwen en onze infrastructuur gratis ter beschikking. Mijn taak is dan de toiletten controleren. Vermits alleen de school toiletten met water heeft, is het toiletgebruik op zo’n dag erg ‘in’. Het is wel moeilijk om tegen volwassen te zeggen: je bent al vier keer naar het toilet geweest, nu is het genoeg… Mijn schrik was: zonder water geraken want juist die dag kwamen ze het water van de waterboring controleren. Alles moest afgekoppeld worden. We moeten dat éénmaal per jaar wettelijk verplicht doen. El Salvador is een land van wetten … firma’s verdienen op die manier veel geld.
In de school gaat alles zijn ‘normale’ gang. Met de nieuwe leerkrachten hebben we geluk. Er wordt hard gewerkt. En verder zijn er al eens ‘stoute’ en ‘brave’ leerlingen, zoals overal.

Ondertussen dreigt er wel sociale onrust : NEEN AAN DE MIJNONTGINNING, JA AAN HET LEVEN! ZONDER GOUD KUNNEN WE LEVEN, ZONDER WATER NIET!
Wat gebeurt ?
In het noorden van het land heeft men goud ontdekt. Buitenlandse ondernemingen (Canada en VS) krijgen de toelating van de Salvadoraanse regering voor 29 mijnprojecten want de goudprijs stijgt op de wereldmarkt.
Waarom groeiend verzet? Enkele voorbeelden :
-een ons goud (de grootte van een ring) vraagt 20 ton aarde en rots met explosieven verplaatsen: weg bossen en gronden, weg mensen
-mijnbouw vraagt veel water: 1 miljoen liter per dag . Er is nu al een enorme waterschaarste in ons land; de waterputten geraken leeg en vele families hebben niet eens drinkbaar water.
- mijnbouw vergiftigt het grondwater met zware metalen. Weg gezondheid van de mensen; weg planten en dieren; weg eigen landbouw. De UCA-jezuïetenuniversitiet berekende dat de vervuiling van de Lemparivier (de grootste waterader van het land) 50% van de bevolking zal treffen.
- mijnbouw levert weinig werkgelegenheid. Minstens 215.000 mensen moeten hun gronden verlaten (cijfers van de UCA-universiteit) en verliezen alles, ook werkgelegenheid.Waar trekken die mensen heen? De krottenwijken in de hoofdstad zullen toenemen.
- opbrengst? 98 % voor de buitenlandse ondernemingen; 2% voor de Salvadoraanse staat.Totaal onvoldoende om de directe nefaste gevolgen op het milieu aan te pakken.

De Braziliaanse bevrijdingstheoloog L.Boff heeft gelijk: ‘Niet alleen de armen roepen tegen de onrechtvaardigheid, maar ook onze Moeder AARDE roept tegen de machtige klassen en de rijke landen die in naam van een valse vooruitgang, haar kapotmaken om rijkdommen op te stapelen.‘

Mei 2008

We zitten ‘op de rol’ van Amerikaanse scholen en jeugdverenigingen. Het is erg Amerikaans ‘in’ inleefreizen te organiseren. Groepen jongeren bezoeken dan projecten om de realiteit te leren ontdekken. De reizen zijn schrikkelijk duur. Ons werd gevraagd mee te werken. De Amerikaanse jongeren komen dan 2 uur naar het project. Ik moet een uur uitleg geven en dan mogen ze nog een uur met de kinderen ‘bezig’ zijn. Ze betalen ons daarvoor 200$ ,een aalmoes als je weet hoeveel zo’n reis kost. Ze gaan dan ook nog in ons horeca-opleidingscentrum eten en dat betalen de jongeren cash. En dan trekken ze verder naar het volgend project of naar het volgende land. Waarom we daaraan meedoen? Elke vorm van sensibilisatie is belangrijk! Hoe beperkt ook. En hoe iets of hoe mensen evolueren… je weet het maar nooit. Jongeren zijn de toekomst! De Amerikaanse jongeren zijn wel erg geïnteresseerd. Dat is positief.

In het creëren en uitbuiten van angsten zijn ze hier altijd heel straf geweest. De meteorologische diensten van Centraal–Amerika bombarderen onze mensen met doemscenario’s: minstens 5 zware orkanen hebben we te verwachten. Resultaat? Nu al complete paniek. Het regenseizoen is ‘officieel’ begonnen en nu regent het niet: geen druppel! Nog meer paniek want er is absoluut regen nodig voor de maïsoogst. Geen maïs: geen eten! En rijst kopen kunnen we al niet meer: veel te duur.
Volgend jaar zijn het hier presidentsverkiezingen. En de kermismolen van de verkiezing draait al op volle toeren. Het FMNL (partij van de vroeger guerillastrijders) heeft een sterke kandidaat. De ARENA (uiterst recht en opdrachtgever voor de moord op mgr. Romero) wordt bang en ze plakken nu het hele land vol met computer-gemonteerde affiches waar de FMNL-kandidaat te zien is met de duivel in hoogsteigen persoon: Hugo Chavez van Venuzuela. Ondertussen zorgen ze voor –maar weer- een klimaat van angst: Chavez financiert de propaganda van het FMNL en wil hier baas worden. Het FMNL bewijst dan weer dat de CIA de volledige campagne van Arena betaalt. Weer angst want de rol van de VS in de burgeroorlog zit nog duidelijk in het ‘zijn‘ van een generatie.
De campagnes zijn een rookgordijn om de echte problemen van het land te verbergen. Onwetendheid maakt mensen bang en afhankelijk. Het beheerst hun leven, het verlamt hen, maakt hen initiatiefloos, sluit de toekomst voor die is kunnen beginnen.
Onderwijs is daartegen het enige wapen. Inzicht verwerven. Dan alleen kun je je lot in eigen handen nemen. En dat is ook maar mogelijk voor gezonde mensen. Daarvoor zijn voeding en gezondheidszorg basisvoorwaarden.
En dat is onze manier van werken.
We kunnen dat maar omdat jullie dat inzicht met ons willen delen –door studie, door trouw aan ons project, door denkpiste te ontplooien , door enthousiasme, door financiële sponsoring, door gebed en door nog zoveel meer. HEEL VEEL DANK VAN ONS ALLEMAAL HIER!
Misschien kunnen we samen werken, steunend op de inzichten van L.Boff: ‘Wie eerlijk MOEDER AARDE liefheeft, voor haar zorgt, garandeert vanzelf het leven van haar kinderen in al hun verscheidenheid, in al hun mogelijkheden. Misschien hebben we de scheppingsopdracht van God naar de mensen toe te eenzijdig, te berekenend, te dominant en arrogant begrepen. Misschien is ‘vruchtbaar maken en ontwikkelen‘ een gave van liefde en dus een heerlijke opdracht voor iedereen naar iedereen, naar elke plant, dier en mens.
Misschien moeten we dat nu nog ontdekken in de 21° eeuw. Misschien leren we er dan wel naar leven.
Wij –samen met jullie – hopen op die toekomst.

William Aragon


 

Zo leven we in El Zaite (El Salvador) juni 2008 - december 2008

JUNI 2008

Het regent met volle kracht. Tijd van griep en bronchitis als gevolg van de plotse temperatuurdaling als een tropische bui begint. Zieke kinderen . Dit jaar valt het tot nu nogal mee. Door de storm en vooral de regen van begin januari was de steunmuur van onze nieuwe speelplaats ingezakt en de dieperik ingeschoven. Don Joel ,de bouwer ervan ,stond er bij te wenen als een kind. Nu volop begonnen met graven,stutten want het zware regenweer doet natuurlijk alles verder wegzakken. We profiteren ervan om als ‘kelderverdieping’ en steun een scoutslokaal te bouwen . En voor het vrouwtje dat onder plastiek en karton tegen onze muur woont,bouwen we meteen een stenen kamertje.
Ovidio ( 18 jaar en al jaren beursstudent ,nu voorlaatste jaar) is vader geworden van een dochter. De moeder is 16 jaar. Ovidio wil een gezin ,een huis,werk. Resultaat van onze opvoeding met zin voor verantwoordelijkheid? ‘Gezinsvorming’ is een groot probleem in El Salvador.Er zijn veel te weinig mannen ( oorlog en illegale gastarbeid in VS) en onze meisjes willen kinderen. Dus… de mannen passeren en alleenstaande moeders blijven achter . We kunnen dus Ovidio niet verwijten dat hij een gezin wil. Integendeel! En zijn studies? Heel spijtig. Maar wat hij geleerd heeft bij ons ,zal hij nooit nog vergeten . Dus… Hij volgt nu een opleiding in ons horeca-opleidingscentrum in de keuken .Hij werkt hard en verdient zijn kost voor zijn gezin en droomt al van een behoorlijk huis. En nu maar hopen dat niet al onze jongens een gezin willen… In de school loopt alles op wieltjes,de leerlingen studeren met vallen en opstaan .Maar dat is overal wel zo,herinner ik me nog van in ‘Belgische tijd.’

Juli 2008

De maand begint met noodweer. In de hoofdstad San Salvador spoelen krottenwijken weg. El Zaite ontsnapt aan de zoveelste ramp. Geen schade.Gelukkig maar.

En alsof er niks aan de hand is,gaat het leven verder. De “ Path to Peace Stichting van de H. Stoel “ ,een missie van de H.Stoel bij VN hoodzetel in New York lauwert onze president Tony Saca . Saca is een gewezen sportjournalist, een playboy waarop zowat alle middenklasse vrouwen verliefd zijn. Hij krijgt de prijs wegens inspanningen om de akkoorden tussen regering ( uiterst rechts zoals Saca ) en de rebellenfracties (!) te doen standhouden . Hij wordt geprezen omdat hij ingrijpende fiscale en juridische hervormingen doorvoerde in zijn strijd tegen de armoede. In werkelijkheid : fiscale hervormingen :15% BTW –heffingen op eten . Resultaat? Protestbetogingen van de armen ,die zelfs het basisvoedsel maïs en bonen niet meer kunnen betalen; juridische hervormingen :elke vorm van protest is een vorm van terrorisme en dient meteen gestraft te worden . Resultaat? Het hele juridische apparaat gaat in staking tegen deze wet. Ze zijn dus terroristen!
Toch wel handig zo’n prijs in een jaar dat de propaganda voor de komende presidentsverkiezing (maart 2009) in volle strijd bezig is.

Ondertussen wordt er hevig gediscussieerd over de vraag of de moord op mgr. Romero een politieke of religieuze moord was. Naar het schijnt hangt zijn heiligheid daarvan af. !

Onze scoutsleiding ( 4 leiders en 1 leidster) gaan op weekendvormingskamp. Er waren 500 scoutsleiders aanwezig. David, Ernesto, Guillermo en Brenda moesten proeven afleggen: kennis van de natuur, tenten rechtzetten, fysische prestaties leveren enz. Ze winnen prijzen . Onze naam is gemaakt:38° grupo San Martin de Porres :we worden niet meer uitgeveegd.

In Zaragoza (stadje waarvan El Zaite een gehucht is ) is een ouderlingentehuis geopend. Zeer grote uitzondering in El Salvador waar de ouders bij de kinderen blijven wonen omdat ze geen pensioen hebben. Van nogal wat ouderen zijn de kinderen gesneuveld in de burgeroorlog of ze zijn uitgeweken naar VS. Er is wel een behoefte aan ouderlingentehuizen. We gaan nu 4 naaimachines kopen en naaien als optievak invoeren, in de hogere graad. In samenwerking met het tehuis naaien we dan voor de ouderlingen en ondertussen krijgen onze kinderen er een vaardigheid bij.

De grootvader van Claudia Griselda is vermoord. Claudia Griselda is scoutsleidster ,studeert voor leerkracht en is al 10 jaar bij ons. Ik rij met haar en haar moeder ’s avonds een gevaarlijke weg ,ver weg naar de grootmoeder.We nemen eten mee voor het begrafenismaal want dat kunnen die doodarme mensen niet betalen. Ook dat doet SASEL. De vermoorde grootvader werkte heel hard mee in de parochie en had een job als bewaker kunnen veroveren bij zeer rijke mensen . Op een nacht werd de volledige zwembadinstallatie gestolen. De grootvader moest ofwel de namen van de dieven (die hij gezien had) meedelen ofwel verloor hij zijn povere job. Complete armoede en ethisch besef verplichten hem tot de tweede keus. De 3 dieven krijgen 5 jaar cel. Ze kwamen vorige week vrij.Twee dagen later is de grootvader vermoord.Door wie? Zogezegd niemand weet het…. Angst en terreur domineert onze maatschappij.

27 juli : ‘diploma’ uitreiking aan al wie 8 weekenden de vormingscursussen heeft gevolgd. Deze cursussen zijn algemeen vormend: hygiëne,kinderverzorging,opvoeding,leren omgaan met conflicten,aidspreventie,ecologische vorming…Ze worden vooral gevolgd door vrouwen .En dat is heel belangrijk.Ze zijn meestal alleenstaand of de spil van het gezin en moeten zich leren weren in een macho-cultuur vol geweld tegen vrouwen .

Augustus 2008


De eerste week van augustus is het hier- wat men in Vlaanderen noemt-‘de kermisweek’.
Het is de week van de maïsoogst .Vakantieweek en er wordt gefeest: stoeten ,wedstrijden , kermismolens, en vooral … elke gemeenschap kiest zijn maïskoningin. De laatste week van juli begint men alles al voor te bereiden . In Zaragoza werd het startsein gegeven op 26 juli.Onze fanfare en onze dansgroep waren vorig jaar de winnaars en moesten daarom dit jaar elke dag optreden.Ik moest op de tribune toekijken en luisteren naar zinloze speeches van de leiders van alle mogelijke groepen en politieke partijen. Zo kon vernemen dat de burgermeester wel geïnteresseerd was in verdere wegenaanleg in El Zaite als wij die maar aanleggen en vooral betalen.
We zijn een maïsvolk. Het scheppingsverhaal v.d. maya’s vertelt dat God er niet in slaagde een mens te maken uit klei. God vroeg raad aan de dieren en die gaven God de raad een mens te maken van maïs. En zie:God maakte zonder problemen 3 mannen en 3 vrouwen van maïs. De maïscultuur en de daarbij horende rites dreigen verloren te gaan als gevolg van de massaal ,tegen dumpprijzen , ingevoerde gemanipuleerde maïs uit VS. Nochtans zijn deze riten zeer belangrijk .Ze zijn een uiting van de diepe spiritualiteit van de maya’s:wie leeft vanuit de natuur is verdraagzaam,solidair en komt daardoor in contact met het oneindige in de kosmos. Ecologisch denken en kosmische theologie avant la lettre! Enkele maanden geleden vond er in Guatemala een interessante studiebijeenkomst plaats over de raakpunten in het maya denken en het christendom.
El Zaite :een krottenwijk Onze mensen hebben geen grond en dus geen ‘milpa’ =persoonlijk maïsveldje en dus ook geen maïskoningin. Een ramp! De oplossing? We kiezen een colegio-koningin. Elke klas mag een kandidate voorstellen .Er volgt dan een democratische verkiezing!Het feest der feesten met verkleedpartijen en al. We eten dan tamales (jong ,witte maïs klaargemaakt in maïsbladeren ) en we drinken atol (pap van jonge maïs) .Alleen in augustus kan dat !

En dan de donderslag. Maria moet opnieuw geopereerd worden . Opnieuw beginnen onze moeder ,onder de leiding van Esperanza en Alicia – een noveen. Elke dag wordt er gebeden op het uur van de operatie (voor ons dus ’s nachts wegens het uurverschil) . Gestimuleerd door zoveel liefde moet de neuro-chirurg wel goed werk afleveren . En Maria? Die moet nu wel genezen .Dat is ze aan onze moeders verplicht ,die altijd vragen of ze nu terug naar El Salvador kan komen .

September 2008

September is traditioneel een maand van heel slecht weer en van het feest van de onafhankelijkheid. Op 15 september 1821 rukte El Salvador zich los van de Spaanse kroon . Om het nationaal gevoelen te stimuleren besliste de regering dat alle schoolkinderen van 1 tot 15 september elke dag om zeven uur ’s morgens een half uur in gelid moeten marcheren. Ondertussen moeten ze het volkslied zingen. De leerkrachten die niet mee willen stappen waren automatisch ontslagen. Dus…. Stappen maar !

Wegens het slechte weer zijn we nog altijd niet kunnen beginnen met de wederopbouw van de ingestorte muur. Het is één modderpoel hier .Van bouwen is geen sprake.


Oktober 2008

Weer feest. Ditmaal patroonfeest van O.L.Vrouw van de Vrede van Zaragoza. Gevolg : van 6 tot 7 uur ’s morgens met allemaal in de kerk het rozenhoedje bidden ,dan mis tot 10 uur. In de namiddag competitie van de fanfares en de dansgroepen.Om 17 uur terug naar de mis en daarna opnieuw concert van de fanfares. Dus… er is nu alleen belangstelling voor oefenen met de fanfare tot je er doof van wordt.

Het verhaal van Victor. Victor is vanaf ons bestaan bij ons opgevoed. Doodarm . Heeft voor zijn moeder en zusjes een kamer uitgehold uit de berg. Hij behaald zijn MO diploma en kreeg dan nog van ons een beurs om nog 3 jaar hogere koksopleiding te volgen. Behaald ook dat diploma en vond werk in een hotel in de hoofdstad. Trouwde(een uitzondering !) met een meisje uit El Zaite.Omdat de afstand naar zijn werk onmogelijk was, kwam hij een job vragen in ons horeca-opleidingscentrum. Hij is daar nu kok en verantwoordelijke voor de keuken , hij doet het goed. Dank aan zijn Vlaamse pleegouders ! Een groep oud-leerlingen van Helena. Ze mogen fier zijn op hun oud-petekind.

Het verhaal van Giancarlo. Giancarlo ,één van onze beste leerlingen ,is ziek geworden . Als 7 –jarig kind werd hij van een plantage weggejaagd en bedreigd. Ze kwamen bij ons onderdak vragen en bleven er. De hele ervaring heeft Giancarlo zwaar getraumatiseerd. De stress van de studies ( ingenieur),het nieuwe milieu(weg uit de beslotenheid van El Zaite) ,onbegrip van de ouders (kinderen moeten gaan werken ) contact met een ander klasse (geen arme mensen aan de universiteit):verhoogde stress geeft trauma’s weer een kans. Giancarlo krijgt nu medicatie en begeleiding. Ondertussen leidt hij administratief ons horeca-opleidingscentrum. Hij doet dat schitterend .Hij is ook een goede scoutsleider. Hij heeft zich al terug ingeschreven aan de universiteit. Dit alles is maar mogelijk omdat hij in Vlaanderen pleegouders heeft met een groot hart vol begrip !

Tony Saca ,onze president proclameert te pas en te onpas dat alleen de banken in El Salvador nog veilig zijn. Waarop wachten jullie????


November 2008

De verkiezing van Obama zit heel goed bij onze mensen. Voor onze regering? Ze heeft altijd fanatiek Bush gesteund. We hebben zelfs soldaten in Irak. Ondertussen draait de verkiezingsmolen hier bij ons op volle toeren! Parlements-en presidentsverkiezingen in maart 2009. Het komt er op aan !

Grote zorgen i.v.m. de bankcrisis. Bedrijven en vele kleine handelszaken sluiten. Het eten wordt onbetaalbaar duur en dus wordt er hoe langer hoe minder gegeten. Schrik van de bevolking dat de illegale Salvadoraanse gastarbeiders in USA of Canada zonder werk zullen vallen. En wat dan ? Want er wonen ongeveer evenveel Salvadoranen illegaal in het buitenland als in El Salvador. Ze proberen hun familie in El Salvador in leven te houden …
Eigenlijk beheerst angst ,altijd opnieuw angst het leven van onze mensen …

November is ook de maand van de examens en het einde van het schooljaar. Stress!!! En dan grote vakantie van half november tot half januari. In het staatsonderwijs moet een leerling niet geslaagd zijn;Iedereen gaat over naar het volgende jaar. Resultaat: na het basisonderwijs kan het merendeel amper lezen en schrijven en dus zeker niet aan MO beginnen. In onze school moeten de leerlingen 60% op elk vak behalen. Wie faalt ,moet voor bijscholing komen in de vakantie en opnieuw examen afleggen. Niet geslaagd ,niet naar het volgend jaar.
25% van de leerlingen moet bijscholing volgen. Opvallend: de leerlingen die vanaf het eerste jaar bij ons zijn ,slagen. Ze zijn het systeem gewoon.Ook de beurskinderen slagen.Ze blijven in de naschoolse studiebegeleiding. Ze hebben geen thuis. Onze school is hun thuis. De andere kinderen gaan naar huis :moeten voor de andere kinderen zorgen ,water aansleuren geen elektriciteit ( het is hier alle dagen om halfzeven pikdonker) geen stoel ,geen tafel…Hoe kan je dan huiswerk maken en lessen leren ? Waarom die kinderen niet naschools
begeleiden? We hebben daarvoor nog niet de middelen …Beurskinderen hebben een studiebeurs van Vlaamse ouders !Begeleiden vraagt een leerkracht ,die meteen ook vader of moeder van de kinderen wil en kan zijn. Onze school is meer dan een leerinstituut ,het is een thuis voor de meeste kinderen . Ze krijgen er aandacht en veiligheid. Zo moet ik goed opletten dat ik aan elk kind apart iets vraag of zeg over het rapport. Iemand vergeten is een catastrofe voor het kind.

December 2008

Het is nog maar november … maar mijn nieuwsbrief moet weg .Ik wil dit jaar niet te laat komen met wensen en dank.

Hoe zal december verlopen? Onze school blijft open –al is het vakantie- tot enkele dagen voor Kerstmis. En na nieuwjaar begint alles opnieuw. Bijscholingen,kinderopvang…En ondertussen wordt het scoutskamp ( tussen Kerstmis en nieuwjaar) druk voorbereid. Het kamp kost ongeveer 5$ per deelnemer (inschrijvingsgeld,eten ,vervoer, tenten…) Veel geld. We kunnen het onze scouts niet ontzeggen.Ze leven er een heel jaar naartoe. We hebben een goede groep:50 leden. Voor meer (de vraag is groot ) hebben geen geld en ook geen leiding. Om het kamp betaalbaar te maken ,proberen ze nu zelf geld te verdienen. Zo zijn ze aan de kerk van de rijke mensen gaan staan vragen of ze de graven niet mochten opkuisen tegen 1 november. En het lukt nog ook ! Verder proberen ze zelfgemaakt fruitsap te verkopen langs de wegen.Ze kopen tweedehandse spulletjes op en verkopen die dan weer met een paar centiemen winst. Hoe weinig ook…het helpt .Zo krijgen ze verantwoordelijkheidsgevoel en ondernemingszin.

EUROPA … de donkere ,gezellige weken voor Kertsmis.
Zo helemaal anders dan hier. Toen ik het eerste jaar in België was,snakte ik naar het Kerstmis-straatlawaai in El Salvador. En nu? Naar de rust en de intieme kerstsfeer in
Vlaanderen. Naar koude,het familiefeest,het binnenzitten,de vrienden op bezoek.
Zo anders en toch ook weer niet.
Het raakpunt zit in het kerstgebeuren zelf. Het geloof dat de zorg om een kind ,om kinderen ,mensen samenbrengt en gelukkig maakt.
Dat is de zaligheid van Kerstmis, elke dag opnieuw.
Dank dat jullie met ons Kerstmis wilden beleven in 2008 . En ook in 2009 ??

Zalig Kerstmis. Gezond Nieuw Jaar !

William Aragon en heel El Zaite

 

 
 
 


Opmerkingen, reacties en suggesties: info@dominicanenschildebergen.be
Laatste aanpassingen gedaan op maandag, 25 oktober 2010