|
Laat
ons duidelijk zijn: er bestaat niet zoiets als "kathaarse muziek".
|
![]() |
Rosina de Peira Rosina de Peira is zonder meer de "grande dame" van het Occitaanse lied. Ze maakte (samen met haar dochters) een achttal platen en CD's waarvan er twee werden bekroond met de prestigieuze "Grand Prix du Disque" van de Academie Charles Cros. De eerste (titelloze) LP klinkt nog vrij traditioneel, maar op haar tweede ("Cançons de Femnas") worden de arrangementen al wat gesofisticeerder. Het échte experiment komt er met "Ié" en vooral met de "Trobadors" plaat. Daarop eigentijdse én eigenzinnige versies van liederen van middeleeuwse troubadours als Marcabrun, Bernard de Ventadour en Raymond de Miraval. "Anuèit" zou je dan weer een Occitaanse folkrock plaat kunnen noemen met minder traditionele muziek en meer eigen composities. Nadal
Encara is een a-capella plaat met Occitaanse kerstliederen. Mooi! |
|||
![]() |
||||
![]() |
||||
|
||||||||||||
|
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
|
|
|
Laïs Laïs
bij de Occitaanse folk? |
![]() |
|||
|
||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||
|
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
Nadau Wat de Occitaanse folk betreft is Nadau momenteel zeker de populairste naam. De groep werd opgericht in 1973 in Tarbes als "Los de Nadau". In de naweeën van mei '68 kaderde de groep in het geëngageerde "nouvelle chanson occitane" (het "nieuwe Occitaanse chanson"). In de jaren 1980 zette de groep een aantal grotere projecten op stapel (zoals "Qu'èm ço qui èm" met een 400-koppig koor) en evolueerde, na een aantal personeelswisselingen, stilaan naar de folkrock. De groepsnaam werd afgekort tot "Nadau". Het succes bleef in stijgende lijn gaan. In 1993 speelde Nadau voor een recordopkomst van 4.500 concertgangers in Pau, in 1996 waren dat er zelfs 7.000. De groep werd daar begeleid door een symfonisch orkest. In 2000 brak Nadau ook nationaal door met een memorabel concert in een stampvolle Olympia in Parijs. Info: www.nadau.com |
![]() |
||||||||||||||||||
![]() |
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
|
||||||||||||
![]() |
Patric Met meer dan 15 LP's en CD's op zijn naam is Patric zonder meer één van de belangrijkste occitaanse chansonniers die zowel eigen als traditionele liederen brengt. Hij heeft zijn eigen platenlabel (Aura) waarop uitsluitend occitaanse muziek verschijnt. |
||||||||||||||
|
|||||||||||||||
|
Claude Marti Zanger/dichter/schrijver
Claude Marti is misschien wel de meest toonaangevende figuur uit de hedendaagse
occitaanse cultuur. Al tientallen jaren timmert hij aan de weg met zijn
poëtische, dikwijls scherpe maar vooral ook tedere liederen. Van zijn hand is ook een vertaling van "La Canso", het "Chanson de la Croisade Albigeoise" van Guillaume de Tudèle. Claude Marti woont in Couffoulens in de Corbières, waar hij les geeft. |
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
Mans de Breish "Flor
de Luna" is de eerste CD van Mans de Breish (op het Aura label van
Patric) maar dat wil niet zeggen dat het hier om een beginneling gaat.
Ook Mans de Breish was één van de pioniers van het "nouvelle
chanson occitane". |
![]() |
|||
|
Lou Dalfin Het occitaanse taal gebied is niet beperkt tot Frankrijk alleen. Ook kleine stukjes Spanje (de "Val d'Aran") en Italië horen erbij. Uit die Italiaanse "vallées occitanes" komt de folkrock-groep Lou Dalfin, die ook in Frankrijk hoge toppen scheert. info: www.loudalfin.it |
|||||||
|
|||||||
![]() |
Dupain Samplers en sequencers, draailier en cello. Deze vreemde combinatie zorgt, samen met de prachtige stem van Samuel Karpiénia, voor de unieke sound van Dupain. Invloeden uit de flamenco en de Catalaanse rumba, het Napolitaanse lied met een snuifje Noord-Afrika. Dit is muziek uit Marseille. Info: www.dupainweb.com |
|||
|
Massilia Sound System Ook uit Marseille komt "Massilia Sound System". Raggamuffin, reggae en hiphop in het Occitaans. Het werkt want de reputatie van deze groep is al lang niet meer beperkt tot het Occitaanse taalgebied maar reikt tot ver buiten de grenzen van Frankrijk. |
||||||||||||
|
||||||||||||
|
Fabulous Trobadors Dit duo wordt wel eens in één adem genoemd met Massilia Sound System. De muziek is vergelijkbaar (raggamuffin) maar wordt op een veel minimalistischer manier gebracht. Twee stemmen en twee tamboerijnen volstaan, al komt er soms eens een basgitaar of een mondharmonica aan te pas. Occitaans of Frans, soms scherp, soms grappig, Fabulous Trobadors zijn echte woordkunstenaars. |
||||||||
|
||||||||
|
OC Een
ontmoeting tussen oud en nieuw. |
![]() |
||||||
|
|||||||
![]() |
ERA Dit is een CD die intussen al mythische dimensies kreeg aangemeten. Geïnteresseerden die de Franse taal machtig zijn moeten maar eens kijken bij onze Franse collega's waar al jaren een zeer actief discussieforum over Era bestaat (www.cathares.org/plateforme0154.html). Era is een project van de Franse gitarist Eric Lévi, die zijn roots heeft in de hardrock (jaren '70) maar zich later is gaan toeleggen op filmmuziek. |
|||
| Voor de soundtrack van "Les Visiteurs" gaf hij middeleeuwse muzikale thema's en koren een hedendaagse "computerbehandeling". Uit deze unieke combinatie ontstond later het project "Era", een zeer sfeervolle CD, opgedragen aan de katharen van Montségur. | ||||
|
La Nef De Canadese "Compagnie Musicale La Nef" is ongetwijfeld één van de boeiendste ensembles voor oude muziek. Ze waren bij ons al te gast op het "Festival van Vlaanderen". Hier is geen sprake van een muffe "museumsfeer", de middeleeuwse muziek klinkt frisser dan ooit. Werk van troubadours als Bernard de Ventadour, Raymond de Miraval, Peire Vidal, Peire Cardenal en een aantal "anonieme" auteurs wordt aan elkaar gesmeed met eigen composities. Er wordt zelfs een tekst uit het "Rituel Cathare" gebruikt ("Benedicite Parcite Nobis"). Aanrader! Info: www.la-nef.com |
![]() |
|||
![]() |
Ensemble Tre Fontane Tre Fontane (uit Aquitaine) is één van de meest gerenommeerde ensembles op het gebied van middeleeuwse muziek. Gestart in 1986 als duo, werd het vanaf 1989 een trio, gewoonlijk nog aangevuld met gastmuzikanten. De middeleeuwse troubadours maken het grootste deel van het repertoire uit met werk van o.a. Guillaume de Poitiers, Marcabru, Jaufré Rudel, Gausbert Amiel, Arnaut Daniel, Guiraud de Borneil, Bertrand de Born en Arnaud de Mareuil. Maar Tre Fontane gaat ook het experiment niet uit de weg. Zo werd in 1998 het project "Luz de la Mediterrania" opgestart waarbij de muziek werd gerecreëerd die zou gespeeld zijn aan het hof van Alfons X van Castillië & Leon: een ontmoeting van de troubadours met Andalusische en Arabische muzikanten. Meer info vind je op de site van Alba Musica. Je kan daar de CD's bestellen maar (in de reeks "Collectors") ook unieke concertopnames en heruitgaven die niet (meer) in de handel verkrijgbaar zijn. Die CD's worden enkel op bestelling (per stuk) aangemaakt in een genummerde versie, de prijs is die van een gewone CD (18 euro). |
|||||||||
![]() |
||||||||||
|
||||||||||
![]() |
Gérard Zuchetto Misschien wel de belangrijkste naam als we het over research naar het werk van de middeleeuwse troubadours in de Languedoc hebben, is Gérard Zuchetto. Hij is auteur , componist, producent, uitgever maar vooral ook uitvoerder. In 1985 richtte hij het "Centre de Recherche Trobar" op, in 2000 startte hij "Trob'Art Productions" en zijn CD-reeks "Troba Vox". Het voorlopige hoogtepunt van zijn carrière kwam in 1999 toen hij een aantal schitterende muzikanten rond zich verzamelde en het "Troubadours Art Ensemble" oprichtte, een ensemble met wereldfaam dat hij nog steeds leidt. Zijn materiaal haalt hij bij de 12de en 13de eeuwse troubadours waarvoor hij de originele manuscripten bestudeert. Naast een groot aantal CD's en een CD-ROM ("Terre des troubadours") heeft hij ook een aantal boeken over dit onderwerp op zijn naam staan. |
||||||||
![]() |
|||||||||
|
|||||||||
|
Chants des Terres Occitanes Op
"Chants des Terres Occitanes" vind je een aantal artiesten en
ensembles die een goed beeld geven van de (vooral traditionele) Occitaanse
folk. Vermits de originele opnamen dikwijls moeilijk te vinden zijn, kan deze CD enig soelaas bieden. |
![]() |
|||
![]() |
Francis Cabrel We sluiten (voorlopig) af met Francis Cabrel. Niet dat die in het Occitaans zingt, al is hij wel uit de streek (Agen), maar op zijn CD "Quelqu'un de l'intérieur" staat het mooie "Les chevaliers cathares", dat hij schreef naar aanleiding van "les Veilleurs Cathares", een werk van de kunstenaar Jacques Tissinier, dat je kan zien op de autostrade A61 bij Narbonne. Info: www.franciscabrel.com |
|||