Dun (Ariège)

Vorige | Overzicht | Volgende

In de geschiedenis van het katharisme in het graafschap Foix neemt het kasteel van Dun een minder bekende plaats in naast “grootheden” zoals Foix, Montségur, Lagarde en Roquefixade.

Nochtans heeft ook dat kasteel een turbulente geschiedenis gekend als woonplaats van kathaarse parfaits en vooral kathaarse vrouwen, waarvan Félipa van Foix, echtgenote van graaf Raimon-Roger van Foix die er leefde van 1206 tot 1209, de belangrijkste was. Vanaf 1206 leefde er ook de kathaarse diaken Guilhem Clergues.

DunDe geschiedenis van de burcht van Dun gaat terug tot de 11e eeuw. In 1040 wordt Dun geciteerd als één van de belangrijkste militaire fortificaties in het graafschap Foix, te samen met de kastelen van Foix, Castelpendent en Varilhes. In het jaar 1095 schenkt graaf Roger van Foix het kasteel van Dun aan Bernat Aton en diens moeder Ermengarda, burggravin van Carcassonne, als compensatie voor de steun die de graaf van hen mocht ontvangen bij diens expeditie naar het Heilig Land. Bovendien krijgt Bernat Aton het tijdelijke beheer over de kastelen Frédelas, Lordat, Castelpendent en Mirepoix tot de terugkeer van graaf Roger uit het Heilig Land.

Op 27 november 1160 betoont kasteelheer Pierre van Dun feodale eer aan graaf Roger-Bernat I van Foix voor de kastelen van Laroque d’Olmes en Roquefort les Cascades.

Van 1200 tot 1209 bood het kasteel van Dun onderdak aan vele katharen en later nam de kasteelheer actief deel aan de strijd tegen de Franse bezetters. In 1209 werd Dun na de val van Béziers en Carcassonne belegerd door de troepen van Simon de Montfort en ingenomen. In 1212 kwam het ganse gebied van de seigneurie van Mirepoix, waartoe ook Dun behoorde, toe aan Guy de Lévis, belangrijk luitenant van Simon de Montfort. In 1229 werd de seigneurie van Mirepoix met het Verdrag van Parijs definitief verworven door de familie de Lévis. Die domeinen werden vervolgens gedurende meer dan 500 jaar door die machtige familie in bezit gehouden.

Met een akte van 2 november 1300 werd het kasteel van Dun, na de dood van Guy III de Lévis in 1299, vererfd door diens oudste zoon Jean de Lévis die er vanaf dan ook zijn intrek nam. Jean de Lévis sterft in 1319 en laat het kasteel na aan zijn twee minderjarige zonen Jean II en Gaston. Hun moeder Constance van Foix verhuist evenwel naar het kasteel van Leran waar ze overlijdt op 8 september 1332. De twee broers verdelen de erfenis waarbij Gaston de Lévis kiest voor het behoud van het kasteel van Léran en dat van Dun. Hij neemt vanaf dan de naam aan van Lévis-Léran.

Dun Dun

Omstreeks 1400 wordt het kasteel van Dun verlaten en verliest het zijn militaire functie. Vanaf dan treedt het verval in van deze eens zo machtige burcht.

In 1510 wordt nog even melding gemaakt van het bestaan van het kasteel waarna het verdwijnt in de nevelen van de geschiedenis.

De site van Dun is vrij en op eigen risico te bezoeken en is gesitueerd tussen Mirepoix en Pamiers, niet ver van Viviès. Vanaf de grote baan Mirepoix-Pamiers neem je de afslag naar Viviès en van daaruit leidt een kleine weg naar het dorp van Dun. Van daaruit zie je de burchtruïne liggen in een decor van groen op een heuvel. Je bereikt de site na een korte wandeling door een weide. De site zelf ligt min of meer overwoekerd door bomen en vegetatie op de top van de heuvel

Het eerst zichtbaar zijn de resten van een buitenomwalling, die echter door de dichte begroeiing niet al te best te onderscheiden is. Eens je de site binnenkomt zie je imposante en hoge muren, waaruit kan worden afgeleid dat de burcht minstens twee verdiepingen heeft gehad. In de vier buitenmuren zijn nog verschillende schietgaten op te merken. Mits een korte klimpartij, waarbij je een reeks dode bomen passeert, kom je vervolgens terecht op de buitenomwalling van waar je een mooi uitzicht hebt op de omgeving.

Er werd nog geen archeologisch onderzoek verricht, de site ligt er nog onaangeroerd bij.

(Michel Gybels)

Bronnen:
- Adelin Moulis, L’Ariège et ses Châteaux Féodaux
- Claudine Pailhès, Le Comté de Foix

Vorige | Overzicht | Volgende