Lezen was er eerst bij. Vaak stiekem met een nachtlampje onder de lakens dat schroeivlekken in het beddengoed achterliet. Schrijven kwam later. Mijn taal, mijn eigenzinnigheid. Het kroop uit mijn vingers en ik klom er gelijk weer in.

Wat er geschreven wordt, wisselt. Soms vloeit de taal wat breder tot proza voor volwassenen en kinderen. Of het wat wordt, geen flauw idee, maar het houdt me tot maanden in de ban.

Is er weinig tijd? Dan hou ik het bij poëzie. Een uurtje zwoegen met woorden tot uitgepuurde beelden of tot het laatste vastgezette woord op stevige voeten staat... Het is een streven. Schoorvoetend of drastisch. En het grijpt wel veel meer dan een uurtje voor de lijnen zich met strakke hoofdknikjes laten keuren, maar het is een hanteerbare verslaving in korte momenten.

Gretig smaak ik de raad van wijze mensen. Schrijfateliers van Daniel Billiet, Roel Van Londersele, Tine Mortier, ze zijn niet te missen. Wat snijdt en snoeit, trekt ogen open. En ruimte, uitgezuiverd, klaar voor scherpgeslepen zinnen.
En waar de taal en de vriendschap vloeit, haken mensen zich wel 's aan elkaar. De CoLetters ontstonden. Daniel Billiet, Peter Mangelschots, Ann Van Dessel, Tine Mortier en ik vinden elkaar elke zestal weken om het vuur uit elkaars woorden te horen klinken.

Naast de taal, leef ik met het hoofd in mijn werk. Dan vindt de tijd me niet en ik het schrijven niet. Dan laat ik schrijven, olie interesses in en trek werelden open. Zoveel grote liefdes, naast mijn gezin, dat boven alles staat.
Ik woon in Vlaanderen met Marc, 2 zonen : Anton & Bavo en dochtertje Mare. Het is volkomen prima zo!