Belgische Politiek
Dit domein wil ik liefst benaderen op basis van een e-mail die op 24 mei 1999 verstuurd werd naar Siegfried Bracke, die een beroep deed op het geïnteresseerd publiek om vragen te suggereren voor zijn verkiezingsshows en -debatten. De tekst is hieronder letterlijk weergegeven.
Voor de volledigheid dient vermeld dat van dit alles weinig of niets terug te vinden was in de uitzendingen zelf. Was de vraagstelling te hoog gegrepen? Of streek het te veel kiezers/kijkers tegen de haren in ? Dat is allemaal mogelijk. Het Internet biedt de mogelijkheid analyses/remedies toch aan een breed publiek voor te leggen, zonder elitair te zijn. Hopelijk vindt U deze inzichten ook de moeite van het bekijken waard.
We gaan nu stilaan naar het einde van de huidige regeerperiode, en ik kan dan ook al een evaluatie maken van wat deze regering volgens mij gepresteerd heeft - op die punten die mij nauw aan het hart liggen althans.
(voor wie de opbouw wat te veel gevraagd is, kan ik doorverwijzen naar de sectie waar ik mijn mening ophang aan de kapstok van items uit de actualiteit)
E-mail naar siegfried.bracke@vrt.be :
Ingaand op Uw uitnodiging om vragen in te sturen, bezorg ik U langs deze weg een aantal pertinente vragen die mij bezighouden. Deze gaan hoofdzakelijk over de kwaliteit van het leven en van de democratie.
Bij de meeste vragen ligt het antwoord eigenlijk voor de hand, maar draaien de politici rond de pot om te verhelen dat ze er persoonlijk, of als partij, belang bij hebben dat alles bij het oude blijft - of ze de gevangenen zijn van een drukkingsgroep die van de bestaande (mis)toestanden profiteert.
Dit als algemeen kader, ik heb gepoogd de vragen zelf zo kort mogelijk te formuleren. Het zou echt nieuwswaarde hebben (en de kiezer kunnen helpen zien waar een partij voor staat) indien we een aantal duidelijke antwoorden kregen :
Verkeersproblematiek :
het wegverkeer vormt wellicht de grootste bedreiging voor de volksgezondheid. Direct, met minstens 1300 mensen zo goed als ter plekke gedood, een veelvoud daarvan blijvend invalide. Minder direct, maar wellicht even ernstig via de luchtvervuiling en lawaaihinder. Een paar dingen die grondig fout zijn; de vraag is wat er aan gedaan wordt :
Diesel
De vervuiler/vernieler wordt beloond. Onder druk van de lobby van het wegvervoer krijgt dieselbrandstof een heuse voorkeursbehandeling (ong. 10 Fr./l. goedkoper aan de pomp). Nochtans blijkt uit meer en meer studies dat dieseluitlaat de twee meest gevaarlijke kankerverwekkende stoffen bevat die bij de WHO bekend zijn. Ook voor de onrustwekkende toename van astma hoeven we niet ver te zoeken. Zeker 75 % van de woon-werk kilometers in personenwagens worden met diesels afgelegd. Een paar jaar geleden kwam de eerste minister de accijnsverhoging op tabak, alkohol en benzine verdedigen met het argument dat het producten betreft die slecht zijn voor de gezondheid, over diesel echter geen woord!!
Niet alleen worden de vervuilers beloond, de betere leerlingen (benzinemotoren met katalysator) moeten het verlies aan accijns helpen bijpassen en worden dus bestraft !
Dat het de vrachtwagens zijn die de wegeninfrastructuur vernielen hoeft niet echt een betoog : de schade is evenredig met de vierde macht van de asbelasting. Een vrachtwagen betaalt een belachelijke 25000 Fr per jaar aan wegentaks. De vernieler wordt dus niet enkel via de brandstof, maar ook nog eens via andere fiscale elementen beloond !
Fileprobleem
Regelmatig komen er voorstellen, ook vanwege de overheid, om dit probleem en de ermee verbonden directe economische kost, die tientallen miljarden per jaar beloopt, aan te pakken.
Zo is er bijvoorbeeld sprake van rekeningrijden. Op zich misschien geen slecht idee. Maar waarom wordt er niets gezegd over het feit dat we op dit moment het autogebruik nog steeds aanmoedigen in plaats van te ontraden. De fiskaal aftrekbare kilometerkost zou moeten worden afgeschaft voor eenieder die niet kan bewijzen dat hij/zij niet minstens evengoed van het openbaar veroer gebruik kan maken. De aldus bespaarde miljarden moeten uiteraard aangewend worden voor het onderhouden en uitbouwen van een openbaar vervoersnet, die naam waardig.
Mentaliteit
Steevast wordt er door diverse beleidsverantwoordelijken op gewezen dat de mentaliteit van de automobilist dient te veranderen. Dat kan worden bekomen door het probleem "in de breedte" aan te pakken. Laat voelen dat de (verkeers)regels er niet zijn om politiek dienstbetoon rond te bedrijven, maar om na te leven - of schaf ze anders af. Begin dus met het optreden tegen de arrogante overtreders die veelal ook "sitting ducks" zijn : parkeren op het voetpad, parkeren tegen de rijrichting in, verduisterde richtingsaanwijzers achteraan, gekleurd stand- en kruislichten, aanbrengen van "beschermingsplexi" over de nummerplaat. Pak verder kordaat de fraude met Z-platen aan; slechts een kleine minderheid ervan wordt gebruikt waarvoor ze bedoeld zijn : een niet ingeschreven voertuig gebruiken voor een testrit of een bezoek aan de autokeuring. De overgrote meerderheid dienen om de inschrijvingstaks en B.T.W. (algauw een paar honderd duizend frank) te ontduiken, en om al wie zich wel aan de regels houdt voor schut te zetten.
Fraude in het wegvervoer
Zoals al gezegd pleegt het wegvervoer een grote aanslag op ons milieu en onze infrastructuur. Het economische belang ervan is evenwel ook groot; dat mag echter niet beletten dat alle misbruiken dienen te worden aangepakt. Er is al bekend hoe massaal het geknoei met rij- en rusttijden is, met zwartwerk en opjagen van de chauffeurs door hun werkgever. Het wordt echter ook de hoogste tijd een inventaris te maken van de bewegingen die er kennelijk enkel zijn om in- en uitvoersubsidies, BTW compensaties en restituties op zak te steken. Pas de regels hieromtrent zodanig aan dat dit de wereld wordt uitgeholpen, en maak het bespaarde geld beschikbaar voor zogenaamd "onrendabele" maar broodnodige activiteiten, de zogenaamde zachte sector.
Kwaliteit van de democratie
De politieke partijen die wat langere tijd aan de macht zijn (geweest) hebben kennelijk niet aan de verleiding kunnen weerstaan om het staatsapparaat te infiltreren met getrouwen om dat apparataat aldus tot een verlengstuk van de partijwerking te laten verworden. Het politieke dienstbetoon, de vriendjespolitiek, wordt gevoed door een totaal onoverzichtelijk arsenaal van ge- en verbodsbepalingen die er vooral kwamen wegens de ingebouwde "achterpoortjes". Wat uiteindelijk kan en niet kan wordt via juridische precedenten vastgelegd. Dit onderhoudt een klassejustitie die zeker minder erg is dan in de tijd voor ons land een grondwet had, maar in de huidige informatie- en communicatiemaatschappij des te meer als een onrecht wordt aangevoeld.
Afval"beleid"
De machtspartijen hebben zich ingegraven in de afvalbusiness. Ze hebben fundamenteel gekozen voor geldgewin via verwerking in plaats van voorkoming. In Vlaanderen werd het monopolie op zuivering van afvalwater in handen gegeven van Aquafin, voor 49% onder controle van de "CVP-zuil". Dat bedrijf heeft de vooropgezette resultaten (voor 1995) niet gerealiseerd, krijgt het gedaan dat kleinschalige projecten gekelderd worden. Anderszijds werd hen ook 18 miljard BFr. schadevergoeding beloofd voor het geval ze door een voorkomingsbeleid geen werk meer zouden hebben. Als ontrader voor een beleid met (veel) meer visie kan zoiets tellen ! Wanneer mogen we een verantwoord(elijk) beleid tegemoet zien ?
In het gehele land wordt door intercommunales, waar alweer alle klassieke partijen hun mannetjes hebben zitten, gekozen voor verbrandingsovens. Ook hier heeft voorkoming het moeten afleggen tegen de politiek/zakelijke belangen. Ook al moest hiervoor een gegeven woord (de Sint-Michielsakkoorden in ruil voor ecotaksen) worden gebroken, en dat door een christen-democratisch premier die nog durft te beweren dat hij nooit iemand bedrogen heeft. Het probleem van de dioxines, ontstaan bij verbranden van PVC en ander te mijden verpakkingsmateriaal, wordt liever doodgezwegen dan onderkend. Het op de eerste plaats stellen van de volksgezondheid is in dit land uitzondering, niet de regel. Op een anekdote met een flippo na doet een minister van volksgezondheid niet veel meer dan acteren hoe de belangengroepen in de medische sector het beschikbare budget onder mekaar verdelen. Wanneer mogen we een verantwoord(elijk) beleid tegemoet zien ?
Stemmen per computer
Dit is een slechte zaak voor de democratie. Het helpt een beeld vestigen dat verkiezingen een noodzakelijk kwaad zijn wat zo snel mogelijk achter de rug dient te zijn. Het is zonneklaar dat de kostprijs van een PC stembureau minstens een orde van grote hoger ligt dan wat aan voorzitters, bijzitters enz. als vergoeding wordt betaald. Het organiseren en in stand houden van een democratie mag geld kosten, en het door de overheid financieren van democratische politieke partijen is dan ook zonder meer een goede zaak. Waarom moeten de mensen die deze democratische oefening bij uitstek, wat de verkiezingen horen te zijn, mede mogelijk maken het met een aalmoes stellen? Betaal die mensen behoorlijk, er zal geen gebrek aan geïnteresseerden zijn, het vormt een stap in de richting van meer participatie van de bevolking in de bepaling van onze democratie. Het tellen van de stemmen is toch de democratische controle waar de bevolking zich zelf van kan vergewisssen. Dit alles, nogmaals, voor een fractie van het geld wat wordt weggegooid aan niet democratisch controleerbaar stemmen per computer, via machines die gegarandeerd na een paar jaar volslagen verouderd zijn ! Komt wel goed uit voor de bedrijven die dit alles mogen leveren.
Veranderingen in justitie
Het is voor iedereen duidelijk dat de onderzoeken in de de "Dutroux"-affaire (of mogen we die naam ook al niet meer in negatieve context vermelden - zie Nihoul) voor een deel gesaboteerd werden en voor de rest niet meer opschieten. Het vervangen van de de top van het onderzoek heeft zijn effect niet gemist. Een mogelijke verklaring : het doorwerken van mechanismen die dateren uit de tijd dat kerk en gerecht één en hetzelfde waren. De kerk heeft door de eeuwen haar macht door afpersing en regelrechte roof verzameld. Door de subsidies waar ze in vele landen op kan rekenen kan ze zich de laatste, pakweg honderd, jaren wat zachtzinniger voordoen. Kritiek op de organisatie, zeker van binnenuit, wordt tot op de dag van vandaag echter niet geduld. In de strijd daartegen is het gedwongen celibaat een zeer belangrijk instrument : stel een verbod in waar de meesten zich niet aan zullen (kunnen) houden, zich zondig voelen en onmondig worden, verdeel en heers. Dat betekent echter ook dat het instituut al eeuwen heeft geleerd om te gaan met de onvermijdelijke ontsporingen : die worden veelal niet bestraft - wellicht vanuit een besef van schuldige medeplichtigheid (een ongewenst neveneffect van het verplichte celibaat, wat echter niet tegen "voordelen" opweegt). Zou het kunnen dat ons gerechtelijk apparaat hiervan nog de stempel draagt, en bij uitbreiding de misdadiger beter beschermt dan het slachtoffer of de nabestaanden ?
Hopend van de verschillende partijen wat duidelijke antwoorden op dit soort vragen te mogen aanhoren, sluit ik met de meeste achting.
VRT en VTM concurreren voor Champions League
Rol van onderzoeksrechter Langlois in zaak Dutroux
Auteur van antisemitisch stuk uit Vlaams Blok gezet
Politiehervorming (De Zevende Dag van 10 november 2002). In het debat met Hugo Coveliers over het privatiseren van een aantal politiefuncties herhaalde Geert Bourgeois een paar keer dat voor hem de politiehervorming een mislukking is. Ik ga er van uit dat het doel van de politiehervorming was te komen tot een beter werkend apparaat, en dat integratie daartoe het middel was. Het kan bijna niet anders dan dat de eenheidspolitie nu verlost is van de communicatieproblemen en belemmeringen die er vroeger waren : toen waren een geen kanalen tussen de gemeentelijke politiecorpsen en geen van die praatten met de rijkswacht.
De voor de burger meest zichtbare tekortkoming van het politieapparaat is echter allesbehalve opgelost : de politie staat nu niet méér paraat voor het handhaven van de openbare orde dan voorheen, wel integendeel. In die zin geef ik Geert Bourgeois dus gelijk, en het is natuurlijk jammer dat we meer betalen om minder te krijgen.
Waar ik mij op baseer : de gemeentepolitie stond onder de hiërarchische leiding van de burgemeester, benoemingen en promoties waren politiek geïnspireerd, als agent kon je de kiezer maar beter niet tegen de haren in strijken want dat werd (wordt ?) aanzien als slecht voor de kansen op herverkiezing. Ik ga er van uit dat de tussenkomsten van een burgemeester in het dagelijkse politiewerk (waar hij/zij verder geen verstand van heeft) er in de eerste plaats op gericht zijn bepaalde overtredingen door de vingers te zien, want anders worden de zitdagen overspoeld door mensen die een bekeuring willen laten regelen. Zo'n 30 - 35 jaar geleden was dat echt wel een reëel probleem, allemaal kunnen we wel voorbeelden noemen van kennissen/familieleden die er toen fier op waren dat ze een boete konden laten "afwassen". De lokaal-politieke oplossing was simpel : hou de politiemensen van de straat door ze onbenullig papierwerk te laten verrichten, en de hardleersen die toch nog politiereglementen en verkeersregels willen doen respecteren geef je een uitbrander en/of een overplaatsing... Daardoor is over die periode een gemeentelijk politiecorps gegroeid van gedemotiveerde en gedesinteresseerde mensen, die geen respect meer afdwingen, al was het maar omdat ze ondertussen ook uit het straatbeeld verdwenen zijn (en eventueel ten dele vervangen door stadswachten die geen enkele bevoegdheid hebben). Zo maakte ik het mee dat ik de politie opbelde om te melden dat een motocrosser bezig was het natuurgebied in onze (deel)gemeente aan flarden te rijden; het was op een zaterdagvoormiddag en ik kreeg als lakonieke antwoord : "bel maandag eens terug, en vraag dan naar Dhr. xxx" !! Toen konden we als alternatief de rijkswacht oproepen om een einde te stellen aan de moedwillige vernieling van gemeenschapsgoed; dat alternatief hebben we vandaag de dag niet meer.
Als de performantie van de toenmalige gemeentepolitie een maat is voor wat we van de huidige lokale eenheidspolitie mogen verwachten, dan kan ik alleen beamen dat het een mislukking is, of zal worden.
De politie moet zich 100% onafhankelijk van politieke inmenging kunnen bezighouden met het doen naleven van de wetten van de samenleving. Die wetten moeten natuurlijk ook voldoende duidelijk zijn zodat er geen ruimte ontstaat voor interpretatie die aanleiding kan geven tot rechtsonzekerheid, willekeur en eventueel machtsmisbruik van het politieapparaat. Het zal vanuit respect voor de wet zijn dat onze politiemensen het respect in zichzelf kunnen terugvinden en ook het respect van de medemens herwinnen, en met autoriteit de huidige overlast en arrogantie in al zijn vormen kunnen gaan bestrijden.
TV uitzendrechten voor voetbalwedstrijden (12 november 2002 - dagbladen). Alsof het failliet van ITV Digital, de Kirch groep, hun portugese collegas, de problemen met Canal+,... nog niet voldoende zijn om de ogen te openen !!
Sponsors zijn bereid geld te geven om hun logo op shirts en langs de velden te zetten in de hoop dat TV uitzendingen die reclameboodschap naar het publiek zullen brengen. In een normaal economisch model is het dus wel degelijk de TV zender die in de keten van toegevoegde waarde een grote, zeg maar essentiële, bijdrage levert. In een normale economische situatie zou de TV zender daar dus eigenlijk een vergoeding kunnen voor vragen, ten slotte kijkt geen 5 % van de bevolking naar voetbal. Niet zo in het voetbal blijkbaar : de belangrijkste speler moet dik betalen om te mogen meedoen !! Als de openbare en commerciële zenders zich bewust willen zijn van hun positie dan kunnen ze meer dan waarschijnlijk GRATIS voetbal uitzenden (want geen TV uitzendingen, geen sponsors, geen dure transferts en astronomische salarissen, ...). Het aldus bespaarde geld hoeft dan niet te worden gehaald door de kijker nog meer reclamespots, in of tussen programmas, door de strot te rammen.
Dubieuze rol van onderzoeksrechter Langlois (De Morgen 16/11 en andere media later). Voor wie de zaak Dutroux van bij het openbarsten in augustus 1996 heeft gevolgd (bijna iedereen dus) was duidelijk dat Jean-Marc Connerotte een bijzonder succesvol en doortastend onderzoeksrechter was die snel goede resultaten boekte en daarbij erg bescheiden bleef. Het was ook duidelijk dat het stuitende "spaghetti"-arrest niet meer was dan een voorwendsel om een te snel om zich heen grijpend onderzoek terug onder controle te krijgen; het was met andere woorden gewoon de bedoeling de effeciënte Connerotte te vervangen door iemand die er veel minder van terecht zou brengen. De eeste aanblik van Dhr. Langlois liet ook meteen vermoeden dat deze man meer door de kleren dan door de inhoud gemaakt werd. Na enkele maanden bleek dat het onderzoek zo goed als dood was, dat vaststaande feiten terug in twijfel werden getrokken, serieuze getuigen tot labiele sensatiezoekers gedegradeerd. We weten nu wat (een van) de beweegreden(en) hiervoor was. Dat sluit wel ergens aan bij mijn analyse uit 1999. Als de burgerlijke partijen nu twijfelen om Dhr. Langlois te wraken wegens vooringenomenheid, omdat ze misschien het bijkomende tijdverlies vrezen, dan kan ik hen enkel aanraden te rade te gaan bij de nabestaanden van de slachtoffers van de bende van Nijvel. Voor de keuze gesteld tussen het uitspitten/uitbrengen van de waarheid na 20 jaar of na 7 jaar met een kluitje in het riet te worden gestuurd, dan denk ik wel te weten wat hun voorkeur zou wegdragen ...
Oswald Kielemoes uit Vlaams Blok gezet (De Morgen 19/11/02). Los van de vraag of de brusselse beroepsrechter de aan het VB geliëerde vzw's racistisch zal noemen of niet, is het een feit dat het VB nagenoeg compleet voldoet aan alle criteria om fascistisch te worden genoemd : oproepen tot discriminatie op basis van afkomst (bloed en bodem), cultuur en godsdienst (wie op die basis niet tot "het eigen volk" behoort is een tweederangsburger). Het afzweren van de zeer specifieke vorm van facisme, genaamd antisemitisme (uit de groep van tweederangsburgers worden de Joden primair geselecteerd als voorwerp van discriminatie) zegt niet zoveel nieuws over het VB, maar meer over de joodse kringen waarmee het goede relaties wil aanknopen of onderhouden. Met de herinnering aan het onnoemelijke leed wat de Joden tijdens de tweede wereldoorlog is aangedaan door Hitler's implementatie van het fascisme (het nazisme) is er tot op vandaag een zeer grote schroom om de politiek van de huidige machthebbers in Israël te catalogeren voor wat het in de feiten is : fascistisch. Dikke 2000 jaar geleden woonden in Palestina mensen die het judaïsme beleden, naast vele anderen die kozen voor andere godsdiensten en zij die niet geloofden. Het zichzelf in die tijd al uitroepen tot een uitverkoren volk en dientengevolge opeisen van het "beloofde" land was toen (en nu) niet meer dan een element van "geloof" waaruit multilaterale vijandschap ontstond, met de gekende gevolgen (verdreven uit het "beloofde" land). Dit "historisch onrecht" werd in 1948 "rechtgezet" : de palestijnse bewoners werden uit hun land verdreven, en zitten tot op vandaag in vluchtelingenkampen. De regering Sharon heeft die lijn brutaal doorgetrokken; en de tweederangsburgers hebben sinds jaren niet zo weinig hoop en uitzicht op een meer rechtvaardige toekomst gehad als tijdens de Sharon jaren. Eigenlijk gaat die regering een stapje verder dan strikt fascisme : de tweederangsburgers hebben namelijk dezelfde genetische en territoriale oorsprong als het uitverkoren volk. Als het huidige bewind in Israël als model moet dienen voor het VB dan ziet het er niet goed uit voor iedereen die met hen van mening verschilt !