Met wat vertraging dan toch een nieuwe nieuwsbrief, met bij het begin van een nieuw jaar de beste wensen aan al de lezers van de brief en van de site, aan al de inwoners van de gemeente. En laat de crisis ons niet tegenhouden, maar integendeel in dit jaar van creativiteit en innovatie (voorlopig enkel in het Engels) aanzetten tot nieuwe initiatieven !

Er is de voorbije weken weer heel wat gebeurd. Prettige zaken zoals de massale belangstelling voor het kasteel, het ijs op het Donkmeer dat doet vergeten dat het werkelijk koud is, de wandeling langs enkele kerststallen als nieuwe start voor het kerstevenement op het Sint-Annaplein, … Maar ook triestige zaken zoals het overlijden van twee mensen bij een huisbrand of de brandstichtingen op een camping aan het Donkmeer. Politiek was er de goedkeuring van een budget voor 2009, maar ook herrie over de prijs van de samen aangekochte stookolie, over een decreetswijziging die door de oppositie wordt toegeschreven als enkel voor Karel De Gucht. Kortom Berlare haalde de voorbije weken ruim de nationale media. Laten we hopen dat dit zo blijft, wel liefst met prettige gebeurtenissen.

Wat kunnen we van 2009 verwachten ? Plaatselijk staat heel wat op stapel, van de eerste fase van de vernieuwing van het gebied rond de Festivalhal, over de uitwerking van de renovatieplannen voor het kasteeldomein en de opvoeringen van Camelot door Festivaria, tot de realisatie van een Jeugdontmoetingscentrum. Met hopelijk tussendoor heel wat activiteiten van de vele verenigingen, een massa culturele prestaties en veel sportieve successen, allen uitingen van een bloeiend sociaal leven en van ontplooiingskansen voor de plaatselijke bevolking.

We kunnen er niet naast kijken dat de economische en financiële crisis, de gevaarlijke situaties in het Midden-Oosten, Congo en elders dit alles kunnen doorkruisen en zeker een invloed zullen hebben. We moeten er op hopen dat die mensen die de taak op zich (nog willen) nemen om ons te leiden het juiste gezond verstand (terug)vinden en beslissingen nemen die inderdaad terug leiden tot een duurzame groei, hier en elders in de wereld.

Dat neemt echter niet weg dat eigenlijk iedereen daar toe kan bijdragen, te beginnen met in de eigen omgeving verantwoordelijkheid te nemen, om ieder volgens eigen mogelijkheden bij te dragen tot de plaatselijke ontwikkeling. En al die kleine beetjes kunnen samen al een groot verschil maken. Wij trachten alvast met deze site een steentje bij te dragen.

Nico Keppens

Extra redactioneel - 21-12-2008

Op 7, 14 en 21 december werd wegens technische redenen geen nieuwsbrief verstuurd.
Vandaag toch een redactionele tekst, want er is toch wat te schrijven ....

Hallo surfer,

Als het in Brussel stormt, regent het ook een beetje in Berlare. Dat was donderdag duidelijk. Omdat Karel De Gucht naar het kernkabinet moest waar over het voortbestaan van de regering Leterme werd gepraat, diende Luc Vercruyssen (CD&V) het voorzittersschap van de gemeenteraadszitting op zich te nemen. En mocht er een regering komen zonder De Gucht, dan wordt hij hier de 'volledige' burgemeester, alvast tot hij eventueel opnieuw minister wordt of anders tot wordt gerealiseerd wat bij de vorming van deze regering was overeengekomen: dat hij (in november ?) de nieuwe Belgische commissaris in de Europese Commissie wordt. Of komt dat eventueel ook op de helling te staan ?

Er is dus een nieuwe regeringscrisis. Het is eigenlijk al bij al nog onverwacht gekomen, vooral omdat velen al langer de indruk hadden dat vooral werd getracht om deze regering tot voorbij de Vlaamse en Europese verkiezingen van juni te tillen. Het zal later wel nog blijken of dit alles nu echt het gevolg was van 'de verontwaardiging omdat de scheiding der machten niet was gerespecteerd' dan wel als wraak omdat sommigen veel geld hebben verloren door de Fortisverkoop, dan wel of er nog een andere reden was. Hoe dan ook de koning moet nu beslissen of hij de huidige regering vraagt om nog wat voort te doen, dan wel of er iets anders moet komen.

Bij al wat de voorbije dagen als oplossing is genoemd, ontbrak de mogelijkheid van een zakenregering: een regering samengesteld uit experten die dan enkele maanden de tijd zouden krijgen om een en ander weer recht te zetten, los van partijpolitieke of communautaire spelletjes. Dit zou het voordeel hebben dat hierdoor knopen kunnen worden doorgehakt voor problemen die politiekers niet graag op hun bord krijgen. Omdat zij - zelfs als ze weten dat de zo voorgestelde oplossingen goed zijn - die niet bij hun kiezers kunnen verdedigen. Of zo een oplossing democratisch is ? Zolang het parlement uiteindelijk de voorstellen eventueel kan afkeuren, en als vooraf duidelijk is afgesproken wanneer deze zakenregering weer stopt, is er wellicht voor de grondwet geen probleem. En zeker beter dan verkiezingen zonder oplossing voor BHV, waarna de pas gekozenen dan bepalen of de uitslag geldig is. Deze experten - een combinatie van voor hun kennis gewaardeerde mensen uit de sociale wereld, de industrie en handel, de juridische, de medische, de filosofische wereld - kunnen wellicht (mits een goede communicatie en openheid) rekenen op een breed draagvlak. ook al omdat de publieke opinie stilaan beseft dat het dringend tijd wordt voor nieuwe wegen, voor andere oplossingen dan die uit het verleden. Misschien krijgen deze experten wel de kans om iedereen te wijzen om wat in de grondwet staat in verband met de taalgrens, en om dat als echt uitgangspunt voor verdere communautaire onderhandelingen aan te nemen. Die regering zou zo politiekers de kans kunnen geven om daarna met een nieuwe lei te beginnen, opnieuw te vertrekken van het gezond verstand en van het algemeen belang.

In dit verband is het nuttig het ook even over de media te hebben. Pas kort geleden werd duidelijk hoe sterk de pers afhankelijk is van winst maken en van winstverwachtingen. De aankondiging van toch wel veel ontslagen deed nu ook de beroepsjournalisten beseffen dat hun job niet zo veilig is. Ze begonnen zelfs de waarde van onderlinge solidariteit te prediken, en (eindelijk) naar oplossingen voor de kwaal van schijnzelfstandige freelance journalisten te vragen. Wellicht heeft die perscrisis er toe bijgedragen dat de regeringscrisis zo uitgebreid werd uitgespit en in beeld gebracht, en zo tot het feit dat deze schending van de scheiding der machten toch gevolgen had ...

Iets anders. Er was deze week dus ook gemeenteraad. Het budget voor volgend jaar werd goedgekeurd, met instemming van meerderheidspartijen en VB, maar zonder de CD&V. "Omwille van de vaagheid en omdat geen rekening wordt gehouden met onze voorstellen", argumenteerde voorzitter Baeyens. Vreemd genoeg was er geen oppositiekritiek op een budget dat een tekort op het werkjaar voorstelde, of waardering omdat het schepencollege mogelijke inkomsten uit dividenden al heeft weggelaten omdat die door de crisis niet zeker zijn. Er waren wel felicitaties voor de voorstellen voor de nieuwe SK Berlare-kantine, hoewel die toch minder verregaand zijn dan de vorige meerderheid had voorgesteld. Er was wel kritiek omdat er nog geen akkoord is over het beheer van die kantine en over het eventueel gebruik door derden, en omdat er geen visie is op mogelijke uitbreiding van de terreinen en het gebruik voor andere sporten.

CD&V had enkele dagen eerder ook de (pers)trom geroerd om aan te klagen dat de gezamenlijk aangekochte stookolie niet aan de offerteprijs was verkocht. Die mededeling kwam er meer dan een maand na de feiten, zonder dat uitleg wordt gegeven over het waarom van dit wachten. Bovendien werden nooit vragen gesteld over het nut van deze gezamenlijke actie, of die werkelijk ten goede kwam van de mensen die er het meeste nood aan hebben maar wellicht niet de middelen om aan deze actie deel te nemen. Navraag leerde trouwens dat slechts maximaal 15% van de gezinnen waarvan het OCMW weet dat ze financiële moeilijkheden hebben, voor de actie inschreven. Er waren ook geen vragen over het nieuws dat een regionale hulporganisatie voortaan ook hier goedkoper voedsel komt aanbieden, zonder overleg met het OCMW dat zelf ook voedselpakketten bedeelt. Zoals de pers gaat men ook hier blijkbaar vooral maatregelen nemen als men zelf in moeilijkheden dreigt te komen ...

Hopelijk wordt 2009 - misschien zelfs dank zij de crisis - een jaar waarin men creatief gaat zoeken naar oplossingen die echt in het algemeen belang zijn, en dat men daarvoor nieuwe wegen durft in te gaan, meer in samenwerking met elkaar en met mogelijks nieuwe partners.

Nico Keppens

nr 213 - 30-11-2008

Hallo surfer,

Als het de fanatiekelingen onder de Franstaligen een geruststelling mag zijn, de zangavond in Berlare werd geen massale oproep tot eenheid, of tot het terugdringen van de Franstaligen uit de - volgens de grondwet tot Vlaanderen behorende - Brusselse rand. De Vlaamse Leeuw werd wel gezongen, maar daarbij stond zelfs niet iedereen recht, en vooral de jonge aanwezigen niet. De bedoeling van het zingen van Vlaamse (en ook andere) liedjes was dus vooral zorgen voor een gezellige avond, een poging ook om dat deel uit het verleden van deze regio te bewaren. Maar dat hebben zelfs vele Vlamingen nog niet door.

En toch is er deze week iets veranderd. Na de uitspraak van minister Keulen over de rand-burgemeesters gaven de Franstalige partijvoorzitters indirect toe dat zij de benoeming van deze burgemeesters als een van de doelen van de gemeenschapsdialoog zagen. En daarop hebben nu toch alle Vlaamse partijvoorzitters wel duidelijk gesteld dat dit niet ter sprake mag komen, of toch niet in die dialoog.

Is dat nu allemaal belangrijk in tijden van financiële en economische crisis ? Als het niet belangrijk zou zijn waarom doen de Franstaligen dan al die moeite en leggen zij zich niet neer bij de taalgrens die in de grondwet is opgenomen ? Juist omdat er ook economische belangen mee gemoeid zijn ! Hoe zou Zele bijvoorbeeld reageren als zou worden beslist dat het deel van hun grondgebied waarop industrieterreinen liggen naar Lokeren zou gaan omdat daar veel inwoners van Lokeren zijn gaan wonen of er werken ?

 Op wereldvlak gaat het intussen nog meer een gevaarlijke richting uit. Misschien heeft diegene die ooit zei ‘om de vrede te bewaren moet je de volgende oorlog voorbereiden’ spijtig genoeg gelijk. En hebben we dat hier tijdens de jaren van steeds stijgende welvaart verwaarloosd. Een Bosnische moslim zei me in Kosovo dat zij in de strijd in Bosnië geen angst hadden van de VN-troepen want ‘die zijn niet gewoon om op iemand te schieten’. Ik hoop nog altijd dat wij, onze kinderen, niet zullen worden meegezogen in een toestand waarin we die ‘gewoonte’ zullen betreuren. Het blijkt echter dat er nog altijd genoeg fanatici zijn die er niet voor terugdeinzen om anderen mee te trekken in het geweld, onder welk voorwendsel dan ook. Zie de gebeurtenissen in India, in Congo. En ook in dit verband is deze week misschien iets belangrijks veranderd. Gehoord dat alle partijvoorzitters, Groen! inbegrepen, bereid zijn om (onder voorwaarden en vooral, voor beperkte tijd) Belgische troepen te sturen ? Er is een knop omgedraaid. En inderdaad, maar spijtig genoeg, misschien omdat het nog de enige mogelijkheid is om erger te voorkomen. Of moet ik het op deze verschrikkelijke manier zeggen: om te verhinderen dat het geweld naar deze gewesten komt …

Nico Keppens

nr. 212 - 23-11-2008

zie ook reactie

Hallo surfer,

De sneeuw van vandaag is misschien de voorbode van een koude winter. Het goede daaraan is dat het Donkmeer misschien weer eens dichtvriest, wat alvast het toerisme goed zou uitkomen. Het is misschien goed om al eens te overleggen welke activiteiten dan kunnen worden opgezet, door de gemeente, door de horeca, door allerlei verenigingen. Voorstellen ?

 Het slechte nieuws is dat, zelfs met een nu toch al wat gedaalde olieprijs, het voor verschillende gezinnen bang uitkijken wordt naar een lange periode waarin hard moet worden gestookt. Het nieuws, vorige week, dat in ons land steeds meer mensen een beroep doen op voedselpakketten is een teken aan de wand. Het ‘Fonds voor kinderen van bij ons’ tracht gezinnen te helpen die door langdurig zwaar zieke kinderen of door kinderen met een handicap in problemen komen. Maar de mensen achter dit Fonds weten niet altijd wie in zo een situatie verkeert, en heeft wellicht ook steeds meer middelen nodig om te kunnen helpen. En daarnaast zijn er wellicht nog gezinnen in deze gemeente die met financiële problemen zitten, al dan niet door omstandigheden waar ze zelf verantwoordelijk voor zijn. En niet allen worden opgevangen door het sociale vangnet. Omdat ‘hun geval’ juist niet is voorzien in de procedures die moeten worden gevolgd. Omdat ze juist dat ene document niet kunnen voorleggen dat nodig is om in aanmerking te komen. Omdat … Misschien is het goed om nu al te denken aan een manier om ook deze mensen op de ene of andere wijze te helpen. Voorstellen ? 

Maar zelfs al zijn er hier ook mensen in moeilijkheden, er zijn streken in de wereld waar mensen het nog veel moeilijker hebben. Er zijn ook organisaties en mensen die zich inzetten voor die problemen. Maar spijtig genoeg gebeurt dat dikwijls zonder overleg en/of met een te grote versnippering van de middelen. En dat zowel door lokale, nationale als Europese actoren. Omdat men vooral oog heeft voor het voortbestaan en het succes van de eigen organisatie, de ‘visibility’ van het eigen land. Het gaat echter ten koste van de mensen ‘ginder’. Nog erger is het wanneer geopolitieke redenen verhinderen dat toestanden zoals nu ook in Congo kunnen blijven voortduren, zonder dat de internationale gemeenschap degelijk optreedt. En dat onder meer omdat er van de mensen van hier niet echt druk wordt uitgeoefend. Berlare ‘heeft’ iets met Congo. Verschillende inwoners woonden er een tijd, er is een missionaris van hier, en de minister van Buitenlandse Zaken woont hier. Misschien kunnen we als gemeentebewoners een signaal geven dat wij echt willen dat ginder eindelijk iets gebeurt om de bevolking daar de kansen op een normaal leven te geven. Voorstellen ? 

Nico Keppens

nr 211 - 16-11-2008

Hallo surfer,

Was de kostprijs van het ‘Week van de Smaak’-initiatief (zo’n €3000) te duur, zoals de CD&V tijdens de jongste gemeenteraad aanvoerde ? Deze partij nam hierbij als argument dat er slechts 200 mensen konden aanwezig zijn en dat dit initiatief in tegenstelling tot vorig jaar weinig zou bijbrengen tot de uitbouw van het toerisme in de gemeente. Burgemeester Gabriëls verdedigde het besluit met de redenering dat het inschakelen van de twee ruim bekende chef-koks, samen met de minister, zeker veel uitstraling zou krijgen. Temeer omdat Guy Van Cauteren toch de peter van deze ‘Week van de Smaak’ is. Ze heeft gelijk gekregen. Van Cauteren stond de voorbije week in bijna alle kranten en tijdschriften en bracht daarbij altijd ook altijd Berlare in de tekst. En omdat De Gucht deze week zo in de belangstelling stond, kreeg hij ook voor dit initiatief de camera’s naar Stroming. Zonder dat de gemeente – waar de communicatieambtenaar wellicht pas kan beginnen als een opvolger voor zijn huidige functie van cultuurcoördinator is aangeduid – daar nog extra inspanningen moest voor doen. Opdracht geslaagd dus.

Maar uiteraard heeft ook de CD&V ergens een punt. Het opzet van de Week is mensen in contact te brengen met nieuwe smaken. Vele van de aanwezigen vandaag zijn wellicht al in de toprestaurants geweest. Misschien kan men volgend jaar eens iets doen zoals in Zele, waarbij door een veelvoud van activiteiten in samenwerking met verschillende verenigingen, heel wat meer mensen hier echt iets aan hebben, echt nieuwe dingen leren ontdekken. Maar misschien had CD&V dat beter op een meer constructieve toon aangebracht. Ze hadden er wellicht meer succes mee gehad.

 Maar deze discussie kan in het niets verdwijnen als de financiële crisis toch nog verergert. Het blijkt immers dat eigenlijk niemand er echt zicht op heeft en dat er zelfs al lijken uit de kast vallen die de tot nu genomen beslissingen volledig teniet kunnen doen. Bovendien ziet het er niet onmiddellijk naar uit dat iemand sterk genoeg is om de voornaamste wereldspelers aan te zetten tot een gemeenschappelijk beleid. “Wel overleg plegen, maar maatregelen nationaal nemen” is zowat de conclusie van de G20-top. Hadden de EU-leiders vorige week niet meer moeten doen om zich als eensgezind blok te kunnen opwerpen, om zo de anderen aan te zetten om mee te doen ?

 Nico Keppens

nr 210 - 9-11-2008

Hallo surfer,

Donderdag duidt de gemeenteraad een communicatieambtenaar aan. Iets waar hier al jaren naar wordt gevraagd komt er eindelijk. Het is nu te hopen dat dit zal leiden tot een beter betrekken van de inwoners van deze gemeente bij het beleid, dat hij er in slaagt (of beter: dat mag doen) een goed werkende tweewegcommunicatie uit te bouwen. En daar zal dit medium dan trachten toe bij te dragen. Yes, we can.

Inderdaad, verandering vraagt de hulp van iedereen, vraagt inspanningen, maar is ook mogelijk als we er in geloven. Dat is, zonder zomaar Obama te willen achternalopen, eigenlijk ook de kern van de boodschap die de nieuw verkozen president in zijn campagne en in zijn bedankingsspeech wil meegeven. Hij wil luisteren, vooral naar mensen met andere ideeën, hij belooft zijn beslissingen uit te leggen, maar hij vraagt ook dat iedereen zijn verantwoordelijkheid neemt, voor zichzelf en voor de gemeenschap. Het is nu af te wachten of hij de hoop die hij bij een groot deel van de bevolking van zijn land, maar ook elders, wekte kan omzetten in daden, dat hij die medewerking krijgt. Ook van andere regio’s in de wereld, om samen de verantwoordelijkheid te nemen, ook voor wie het minder heeft dan wij, in ‘het westen’ en in ‘het noorden’.

Intussen is de geloofwaardigheid van onze politici er niet op verbeterd, onder meer ‘dank zij’ (anonieme) klachten over vermeende verkoop met voorkennis, eigen uitspraken over de BHV-burgemeesters, en door al wat rond de banken is gebeurd. Opvallend: het ging daarbij steeds vooral over eigen bezit en macht. Niet alleen bij de politici. Ook diegenen die hun beslissingen en daden aanvechten denken daar vooral aan. En om dat te veranderen zal er wellicht meer nodig zijn dan ‘een Obama’.

Nico Keppens

nr 209 - 2-11-2008

Hallo surfer,

Het gemeentebestuur verspreidde deze week een boos persbericht over het plan voor een deel van de Sigmawerken. “Omwille van de rechtszekerheid voor de getroffen eigenaars én omwille van de geloofwaardigheid vraagt het gemeentebestuur met aandrang dat minister Crevits en minister-president Peeters het correcte en afgesproken onteigeningsplan goedkeuren”, klonk het. Geloofwaardigheid. Dat is het woord dat de jongste weken in zowat alle dossiers terugkomt. En niet alleen in politieke. De burger heeft het vertrouwen in ‘het systeem’ verloren, zo leiden sommigen daaruit af. Change - verandering – werd zowel bij de Amerikaanse democraten als de republikeinen het ordewoord om kiezers te overhalen. Wat die verandering moet inhouden, daarover is men niet altijd zo duidelijk. En zeker wordt niet gezegd dat de burger dan ook zelf wat meer verantwoordelijkheid moet opnemen, zowel wat betreft het opvolgen van wat politiek en economisch gebeurt, als in het aanvaarden dat er in een maatschappij individuele en gemeenschappelijke belangen, rechten en plichten zijn. In een democratie – door sommigen een voortdurende evenwichtsoefening tussen anarchie en despotisme genoemd – hebben we nog de kans om ons uit te spreken over voorstellen die worden gedaan. Het is aan diegenen die de voorstellen doen en die beslissen om goed uit te leggen waarom ze dat deden. En dat blijkt in dit Sigmadossier niet te zijn gebeurd. Integendeel, er wordt zelfs gesuggereerd dat men eigenlijk niet van plan is om de onteigeningen door te voeren en dat de aangeschrevenen nog in beroep kunnen gaan. Ofwel namen ze een beslissing met gegronde motieven in het algemeen belang, en dan leggen ze dat uit en duwen ze hun beslissing ook door, ofwel is er hier iets anders aan de hand en moet iemand ingrijpen. Door de huidige toestand ondermijnt men niet alleen de geloofwaardigheid van het Sigmaplan, maar van alle beleidsinstanties die hierbij zijn betrokken.

Dat geldt ook voor het windmolenproject, voor de begroting voor volgend jaar, voor de brandweerregio’s, voor ontwikkelingshulp, voor …

En laat ons intussen hopen dat de Amerikanen een president krijgen die inderdaad bekommerd is om het gemeenschappelijk belang, niet alleen van dat van het eigen land, maar – door de krachten die dat land inderdaad heeft – ook van de rest van de wereld. Want de beslissingen die daar worden genomen, hebben ook hun gevolgen voor de Donkgemeenten.

 Nico Keppens

nr 208 - 26-10-2008

Hallo surfer,

“De mensen zijn dommeriken wat financiën betreft. Er moet meer over economie in de school worden gegeven”. Deze berichten uit de kranten van vorige week deden me terugdenken aan een initiatief dat we in 1981 in jeugdhuis Joko opzetten. Alle banken die in Berlare een kantoor hadden werden samengebracht om samen een informatieve tentoonstelling te houden over bankzaken die ook voor jonge mensen interessant konden zijn. En dat was nog voor de banken uitpakten met allerlei initiatieven naar de jeugd toe. De zaakvoerders van alvast een van de huidige grotere bedrijven in de gemeente leerden er toen hoe een bank kan helpen om een bedrijf op te starten. En tijdens een debat stonden – toen RUG-prof, later ASLK- en Fortis-topman - Herman Verwilst en een BBL-vertegenwoordiger tegenover elkaar over de rol van banken. Dit om maar te zeggen hoe een jeugdhuis of jeugdraad initiatieven kan nemen om jonge mensen op weg te helpen in de ‘wereld van de volwassenen’. Misschien iets om de jeugdraad en al wie met jeugdbeleid te maken heeft aan het denken te zetten ?

 De opkomst bij het opstarten van de fontein in het Donkmeer mag groot worden genoemd. Ook het gemeentebestuur was daar duidelijk verrast, maar ook blij over. Bovendien hadden ze van zowat alle kanten gelukwensen gekregen met dit initiatief. Het toont alvast dat als een overheid belastinggeld gebruikt voor investeringen die kansen bieden, dat ook wordt geapprecieerd. Het is nu te hopen dat anderen op de kar springen en bereid zijn om in samenwerking te helpen bij de verdere uitbouw van het toerisme. Want, zoals ook schepen Kets zei, de fontein is maar een stap daarbij. Er zijn zeker nog inspanningen nodig om de toerist meer te bieden, zowel wat infrastructuur betreft als naar organisatie. De gemeente kondigde al plannen aan wat infrastructuur betreft. Naar verluidt is er de komende week een belangrijke vergadering bij VVV Donkmeer. Eerder schreven we hier al dat die organisatie zich dringend moet bezinnen over de rol die men nog wil vervullen. De voorbije jaren leek ze zich immers langs alle kanten te laten voorbijspurten door andere initiatiefnemers. Hopelijk wordt die situatie deze week duidelijker.

Daarnaast moet worden herhaald dat iedereen, dat zowat elke vereniging kan helpen om van deze gemeente een echte toeristische topper te maken. Door initiatieven te nemen, maar in de eerste plaats door deze gemeente mee gekend te maken. Heb jij al VVV-folders bij je om af te geven aan mensen op het werk die je vragen waar je woont ?

 Deze week bezochten we de initiatiefnemers voor het windmolenpark langs de E17. Zij zijn alvast overtuigd van de mogelijkheid om op een gedecentraliseerde manier en met de hulp van de lokale bevolking voor meer eigen energieverwekking te zorgen. We vonden het nuttig om ook jullie mening te vragen.

Nico Keppens

nr 207 - 19-10-2008

Hallo surfer,

De fontein in het Donkmeer ligt er maar spoot nog niet dit weekeinde. Wellicht omdat de juiste plaats nog niet is gevonden. Maar het is nu nog enkel een kwestie van dagen. En ook de plannen voor de herinrichting van het terrein rond de Festivalhal zijn nu heel concreet, met vakantie volgend jaar als datum voor de afwerking van alvast de heraangelegde parkings. Er is duidelijk beweging in het dossier over het toerisme. Hier en daar zijn er wel wat opmerkingen over het niet altijd voldoende betrekken van alle partijen. Zo wil men aan het Donkmeer weten wat er op de toeristische signalisatie komt, en ligt de ruimte voorzien voor ‘bussen en zwerfwagens’ nogal gevoelig. Misschien moet er toch een wat formeler en open gesprek komen met alle betrokkenen in het toerismedossier, om zo iedereen aan boord te krijgen en samen de toeristische troeven van deze gemeente uit te dragen.

Deze gemeente krijgt door haar ligging langs de E17 blijkbaar een rol in de uitbouw van een windmolenpark, en zo bij de strijd tegen de klimaatverandering en de noodzakelijke zoektocht naar alternatieve energie. Zo blijkt uit een uitnodiging die alvast de inwoners van de Heikantstraat kregen. Bovendien blijkt een onderneming uit deze gemeente daar nauw bij betrokken. Wellicht binnenkort meer daarover op deze site.

Over BHV kreeg deze gemeente in januari 2005 al informatie van de burgemeester van Gooik. Deze week gaf een schepen uit Halle de huidige stand weer. Veel volk kwam daar niet echt op af. Is dat een teken dat de rest van Vlaanderen niet echt wil weten waar het over gaat ? Is men het beu dat dit onderwerp nu al sinds juni vorig jaar, en eigenlijk al meer dan 40 jaar, de politieke agenda beinvloedt ? Of ziet men dit als een ver-van-ons- bedverhaal ? Men vergeet dan wel dat het aantal inwoners en de grootte van een grondgebied uiteindelijk (of dat toch zouden moeten zijn) mee bepalend zijn over de beslissingsmacht van een regio, zowel in Belgische als in Europese context. Of men dat nu een nationalistisch verhaal vindt of niet. Vandaag nog maakte het FDF dat nog eens heel duidelijk door de aanhechting zowel van Voeren als van delen van de rand als doel aan te kondigen. Het is te betreuren dat het probleem niet eenvoudig op te lossen is door aan de mensen die zich in een regio komen vestigen te vragen dat zij aanvaarden dat de taal van die regio de bestuurstaal is.

Is dit verhaal eigenlijk weinig betekenend in tijden van stijgende economische crisis ? Ja, als dit zou leiden tot verlamming van het werk om die crisis op te lossen. Neen, als men ziet dat de omliggende landen bij crisissen eerst een nationale hoed opzetten en daarnaar handelen. Opnieuw: dat is te betreuren. Hopelijk slaagt men er in om dit in een, in deze tijden meer dan noodzakelijk, Europees samenwerkingsverband op te vangen. En zelfs dan is het nodig om dat Vlaanderen, dat dreigt geplet te worden tussen de omliggende landen – zie ‘het plezier’ waarmee zij de Belgische banken weer klein kregen -, sterk genoeg te maken om in dat Europees verband niet over het hoofd te worden gezien. Dat is in de huidge omstandigheden wellicht het beste mogelijk in een Belgisch verband. Onder voorwaarde dat iedereen echt wil meewerken, zonder de partijpolitieke spelletjes en persoonlijke macht voorop te stellen.

Nico Keppens

nr 206 - 12-10-2008

Hallo surfer,

Er komt dus volgend jaar een Jeugdontmoetingscentrum (JOC) in het gebouw dat nu plaats biedt aan de politie en de Heem- en Oudheidkundige Kring. Geen nieuw gebouw dus en er is geen grote ruimte aan. Ook de jeugdraad steunt dit voorstel, dat toch minder is dan wat vorige jeugdraadbesturen hadden gehoopt. Deze voorzichtige start is wellicht gewettigd, gezien het verleden en de vrees voor financiële avonturen. Het is nu aan de jeugd – en eigenlijk aan de zogenaamde niet-gebonden jeugd die niet in een jeugdvereniging actief is - om aan te tonen dat men er echt iets wil van maken, de kans wil grijpen om vanuit dit JOC nieuwe initiatieven te starten, om jonge mensen ook in de eigen gemeente ontspannende, interessante, deugddoende, … activiteiten te bieden. En daar moet men niet mee wachten tot volgend jaar.

Volgende week staan al opnieuw belangrijke dossiers ter bespreking. De gemeenteraad beslist over de eerste uitwerkingsplannen voor het terrein rond de Festivalhal en over de definitieve goedkeuring van het ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) Sportpark in Overmere. Beide kunnen, zoals het JOC, een impact hebben op de toekomst van deze gemeente. Misschien eens de moeite om de bespreking dinsdag in de gemeenteraad te volgen ? Het derde toekomstgericht plan dat binnenkort op tafel komt, is het RUP Donkmeer, waarvoor ook tot eind september opmerkingen konden ingediend. De gemeenteraad mag zich wellicht volgende maand over een definitief gemeentelijk voorstel uitspreken.

Wat het toerisme betreft, de succesvolle halloweentocht vorige zaterdag (meer dan 1400 deelnemers) bewijst opnieuw hoe nodig het is om de eigen bevolking ook eens te laten genieten van de toeristische mogelijkheden van deze gemeente. Als zich dat nu ook vertaalt in een grotere samenwerking om ook activiteiten naar toeristen op te starten, dan is het succes helemaal kompleet.

 De financiële crisis lijkt voorlopig bezworen, maar toch blijft nog waakzaamheid geboden. Dat leert onder meer het feit dat, een week nadat enkele EU-lidstaten vonden dat geen gemeenschappelijk beleid nodig was, er nu toch een, historische want eerste, Eurotop werd gehouden om een gezamenlijk plan op te maken. Dat dan wel met nationale beslissingen moet worden uitgevoerd. Beter laat dan nooit.

 Nico Keppens

nr. 205 - 5-10-2008

Quote van de week: “Goede mensen hebben geen wetten nodig om hen te zeggen dat zij verantwoordelijk moeten handelen, terwijl slechte mensen altijd een weg vinden om wetten te omzeilen.” - Plato

Hallo surfer,

De financiële crisis is dus nog ver van voorbij. De beleidsverantwoordelijken doen nu alles om zeker paniek te vermijden, wat immers de crisis nog zou vergroten. Ook hier geldt echter de hier al dikwijls aangehaalde uitspraak van HG Wells over WO 1: “Elke intelligente persoon in de wereld kon zien dat er een ramp op komst was, maar vond geen manier om die te vermijden”. Of moeten we zeggen: ‘maar men wou de ramp niet verhinderen omdat men in de structuur verstrikt zat’ ?

Opvallend zijn intussen de parallellen tussen België en Groot-Brittannië. Ook daar lag de eerste minister zwaar onder vuur en werd hem besluiteloosheid verweten. Ook daar wordt gezegd dat de financiële crisis hem terug echt op het voorplan kan brengen.

En de rol van de EU ? Blijkbaar hebben de vier lidstaten die ook lid zijn van de G8 beslist dat elk land zelf oplossingen moet zoeken maar dat maatregelen moet worden vermeden die andere lidstaten kunnen benadelen. Het is nu af te wachten of de andere, op Polen na, kleinere lidstaten die houding zullen steunen, dan wel aandringen op een meer echt Europees beleid. En ook welke rol de Europese Commissie zal (mogen) spelen.

Woensdag zal blijken in hoeverre men in deze gemeente echt een zogenaamd JOC of jeugdontmoetingscentrum wil. In de raadszaal worden dan alle betrokken verwacht om overleg te plegen. ‘Alle betrokkenen’, dat zijn niet alleen de leden van de jeugdraad, maar, en misschien vooral, de jeugd zelf, de ouders en de beleidsverantwoordelijken. Hopelijk wordt het een constructief gesprek waarbij de overheid aangeeft welke middelen men echt ter beschikking wil (kan) stellen (want als die er niet zijn, dan wordt het heel moeilijk), waarbij de jeugd aangeeft dat zij zich echt wil inzetten voor een positief inspirerende omgeving om zich te ontplooien en te ontspannen, en waarbij ouders aangeven dat ook dit aspect belangrijk is in het gemeentelijk beleid, omdat het hun kinderen die kansen niet ver van huis kan geven. Het alternatief is dat een privaat initiatief wordt gestart. Of hoe ook dit debat uiteindelijk neerkomt op de vraag: welke diensten wil men dank zij belastinggeld aan de bevolking aanbieden ? Of anders gesteld: welke diensten verwacht de bevolking te krijgen voor het belastinggeld dat is betaald ?

 Nico Keppens

nr. 204 - 28-09-2008

Quote van de week: “Regionale uitwisseling kan leiden tot groei en ontwikkeling, en tot de verbetering van goed beleid.”  - Anna Lindh
(vermoorde Zweedse minister van Buitenlandse Zaken)

Hallo surfer,

Toen hier in het begin van het jaar werd geschreven dat ‘verandering’ wel eens het woord van het jaar zou worden, dan werd niet gedacht aan de financiële wereld. Nu blijkt dat die misschien wel tot de grootste veranderingen zou kunnen leiden. En dan niet alleen omdat zelfs de oudste instellingen (dreigen te) verdwijnen, maar met hen ook het systeem waar ze voor staan: een maatschappij met als basis het vertrouwen in de instellingen die de geldstroom beheren. Voeg daarbij de groeiende sfeer van wantrouwen in de politieke leiders …

En toch is het niet allemaal negatief. Want je ziet nog mensen die bereid zijn zich in te zetten voor goed bestuur. Die al was het maar met kleine beslissingen bijdragen tot het behoud van onze levensomstandigheden. Zorgen voor een propere straat, er op letten dat straatverlichting werkt, aandringen op speelpleinen (al zijn omwonenden daar niet altijd gelukkig mee …), open staan voor samenwerking met andere mensen met goede ideeën …

Dat dreigt echter verloren te gaan door de houding van velen (en niet alleen de politici) die enkel nog geïnteresseerd zijn in hun eigen voordeel, die niet meer bereid zijn om inspanningen te leveren voor anderen, die zich liever (omdat het gemakkelijker is) laten meeslepen door mensen met zogezegd gemakkelijke oplossingen. Daarom ook nog deze uitspraak:

“Het beste argument tegen democratie is een gesprek van vijf minuten met de gemiddelde kiezer” Winston Churchill.

De bevordering van het toerisme is hier al meermalen aangekaart. De gemeente heeft hiertoe intussen aanzetten gegeven, het ACW deed deze week een eigen inbreng waarbij het een hand uitstak naar de gemeentelijke overheid. Voorlopig is nog niet duidelijk in hoeverre de bevolking hierin mee stapt. Wacht men op initiatieven en zal men daar dan aan meehelpen ? Komen er toch nog initiatieven eens projecten als het Donkoeverplan zijn uitgewerkt ? En ook: welke rol wil het VVV nog spelen ? Of is het VVV intussen verworden tot een groep mensen die nog wel eens samenkomen maar zonder de energie om echt nog een bepalende functie te vervullen ? En als dat zo is, kan men van een toerismeambtenaar verwachten dat die alleen het zo lang verwaarloosde toerismebeleid terug tot een succes kan ombuigen ?

En nog dit: de kartelbreuk nationaal heeft hier wellicht weinig gevolgen omdat er geen N-VA-gekozenen zijn en de samenwerking met CD&V toch wel heel beperkt was gebleken. Wat nationaal is gebeurd toont dan weer aan dat door beslissingen uit het verleden, waarvan enkelen niet zijn uitgevoerd en andere voor interpretaties vatbaar bleken, het nu heel moeilijk is geworden om nog Vlaamse voorstellen door te duwen, zelfs als die voor iedereen in dit land beter zijn (zie uitspraak Anna Lindh). Het zogenaamde witte blad vertrekt bovendien van intussen gegroeide mistoestanden in Brussel en langs de taalgrens, waarvoor nu een prijs zal moeten betaald om ze – indien mogelijk – te herstellen.

Nico Keppens

nr. 203 - 21-09-2008

Quote van de week: “In een ware democratie wordt elke man en vrouw geleerd om voor zichzelf te denken” - Gandhi

Hallo surfer,

Er komt dan toch een actie opgezet voor een gezamenlijke aankoop van stookolie, iets wat nog niet zo lang geleden werd ontkend. Voor alle duidelijkheid, er komt geen gemeentelijke premie, maar wel een coördinatie van de bestellingen van de mensen die tussen 1 en 15 oktober intekenen, om zo door deze grotere gezamenlijke aankoop een betere prijs te bedingen. Het is nu maar te hopen dat met deze maatregel vooral diegenen worden geholpen die deze korting het meeste nodig hebben. Hebben zij intussen niet al stookolie gekocht, bv. met hun vakantiegeld ? Trachten zij niet met kleinere bestellingen dan de minimumhoeveelheid van 500 liter hun beperkte budget in evenwicht te houden ?

Het is opvallend hoeveel wilde duiven er in de gemeente te vinden zijn. Een verklaring hiervoor zou kunnen zijn dat de duiven, die de daar ingehuurde valk uit Zele verdrijft, naar hier zijn overgevlogen. Het is een simpel voorbeeld van hoe beslissingen die niet in overleg met omliggenden worden genomen, elders voor meer problemen kunnen zorgen. Misschien eens door te trekken naar andere domeinen, hier en op andere beleidsniveaus.

 De rubriek staatshervorming dan. (De financiële crisis komt later wel eens aan bod.) Een zekere vorm van confrontatie komt steeds dichter. Zoals iemand deze morgen zei: “We gaan van een scheiding met onderlinge toestemming naar een vechtscheiding”. Met de bovenstaande quote van Gandhi in het achterhoofd de vraag: is iedereen voldoende op de hoogte (gebracht) van wat er op het spel staat, om zo te kunnen meebeslissen over wat deze of een volgende Vlaamse of federale regering mag doen ? Als er een ding intussen duidelijk is, dan is het dit: de politici in beide landsgedeelten durven geen onderhandelingen aan omdat ze niet weten welke toegevingen door de bevolking zullen worden aanvaard. En dus weten ze niet hoe de kiezer bij de volgende verkiezingen zal reageren. Maar anderzijds is er ook geen enkele partij die de bevolking duidelijk aangeeft of informeert over wat waarom beter kan zijn (en eigenlijk gaat dit over de erkenning van eerder gemaakte afspraken over het ‘grondgebied’ van de twee taalgroepen, over de onduidelijkheid die hierbij in verband met de Brusselse regio werd geschapen om zo …, en over afspraken over wat men het beste nog samen doet), of die de ‘gewone’ burger eventueel via een referendum naar een duidelijk mandaat durft te vragen. In de plaats grijpt men naar het vertrouwde middel van de ‘vijand van buitenaf’, die als een demon wordt voorgesteld. Omdat het al zo lang duurt, en omdat de burger steeds minder geneigd is om het debat te volgen, wordt de kans – het gevaar - groter dat steeds meer mensen eventueel een ander systeem willen aanvaarden. “Om orde op zaken te stellen”. Zelfs een Nick Balthazar had het in De Standaard (lachend ?) al over een, zij het een verlicht, despoot …

Nico Keppens

nr. 202 - 14-09-2008

Quote van de week: “Een goede beslissing is gebaseerd op kennis, niet op cijfers” - Plato

Hallo surfer,

In De Streekkrant meldt een kort artikeltje dat er in Berlare een regionale bijeenkomst van Open VLD is geweest. Karel De Gucht had het er blijkbaar over ‘de nationale regering, de mogelijkheden voor een staatshervorming en andere hete hangijzers’ en nam daarbij, volgens een niet genoemd bestuurslid geen blad voor de mond. De Open VLD-leden zijn nu dus goed geïnformeerd. Wanneer wordt dat duidelijke standpunt nu ook aan de rest van de bevolking meegedeeld ? Het staat alvast niet op de eigen plaatselijke site (niet meer aangepast sinds midden vorig jaar). Deze kritiek geldt niet alleen voor die partij. Ook de andere blinken uit door zwijgzaamheid. Hoe wil men dan dat de kiezer eerst en vooral geïnformeerd is, en daarop gebaseerd mee kan beslissen over de toekomst ? En dat geldt niet alleen voor het nationale/regionale beleid. Ook over plaatselijke onderwerpen houden de schaars uitgegeven partij-nieuwsbrieven het meestal bij oppervlakkige uitspraken. Ze hebben het soms zelfs over al gedateerd nieuws. Partijpersberichten zijn er ook al niet. En uit wat tijdens gemeenteraden wordt gezegd is moeilijk een partijstandpunt te halen. Het blijft daar dikwijls steken bij een meerderheid/minderheid-discussie. Sommige media zijn nochtans bereid om mee te helpen om de inwoners te informeren waar partijen voor staan.

Dat ‘sommige’ media heeft een reden. De media blijken immers verder op de weg te gaan van het spectaculaire, waarbij men er van uitgaat dat dit de koopcijfers doet stijgen. Men vergeet daarbij dat media er zijn om ook over moeilijker zaken te informeren. En ook naast de rel over ‘Wendy’ blijkt steeds meer hoe gretig ook de niet-societymedia het graag hebben over het leven van nationale en plaatselijke bekende personen. Nietwaar, burgemeester ?

 Bovendien bleek onlangs nog eens hoe die media – die graag wantoestanden aanklagen in andere sectoren -, het zelf niet te nauw nemen met hun eigen medewerkers. Het steeds verder uitgebouwde systeem met zelfstandige freelance correspondenten werd hier al vroeger aangeklaagd. Onlangs kreeg zo een correspondente het bericht dat ze vervangen werd. De reden: door problemen met haar pasgeboren kindje zou ze niet ‘mobiel’ genoeg meer zijn …

Nico Keppens

nr. 201 - 07-09-2008

Hallo surfer,

De vakantie heeft, wat de nieuwsbrief betreft, wat langer geduurd… Maar hier zijn we weer, met de bedoeling verder een soms wat eigenzinnige mening te geven op wat hier en verder af zoal gebeurt, en om te wijzen wat er zoal nieuw op de site is verschenen.

We willen er bij deze gelegenheid nog eens op wijzen dat de site wil uitgroeien tot een volwaardig echt nieuws-medium. Dit wil zeggen: zo objectief mogelijk de feiten uit deze gemeente (of van elders als deze een invloed op deze gemeente hebben) brengen en daarnaast via discussiethema’s bijdragen tot een gezonde kritische kijk op die gebeurtenissen. Dit mag niet het werk van een persoon zijn, dus de inbreng van iedereen is welkom.

Wat is er nu tijdens die langere vakantie zoal gebeurd ? Plaatselijk niet zo veel. Er waren de deels verregende Waterfeesten, de inhuldiging van de vernieuwde bib in Overmere en van de Grote Kouterstraat in Uitbergen, het organiseren van de eerste onthaaldag ooit voor nieuwe inwoners, en de bevestiging dat de jongste Belgische senator dan toch deze gemeente verlaat. En er was de gouden medaille tijdens het wereldkampioenschap ropeskipping in Zuid-Afrika. Internationaal waren er wel belangrijke zaken. De oorlog in Georgië luidde het begin in van een nieuw tijdperk, waarbij blijkbaar de taal van de wapens opnieuw belangrijker wordt. Dat er onmiddellijk weer geopperd wordt dat verplichte legerdienst nuttig kan zijn is hierbij niet onbelangrijk. Deze evolutie zal zeker gevolgen hebben voor het Europese project. Slaagt men er in – of beter: willen alle lidstaten – om de EU een rol van bemiddelaar te laten spelen zonder dat die steunt op een militaire macht ? Of leidt een gebrek aan leiderschap er toe dat men meegezogen wordt in een wapenwedloop zoals die voor de beide wereldoorlogen op gang kwam ? Kunnen wij daar vanuit de Donkgemeenten iets aan doen ? Misschien niet direct (hoewel, met een minister van Buitenlandse Zaken), maar het kan alvast geen kwaad dat we ons bewust zijn van wat gebeurt.

 En dan zijn er de communautaire geschillen die dit land al meer dan een jaar verlammen. Moet men ook hier niet besluiten dat er geen echt leiderschap meer is ? Dat er niemand een degelijk project kan voorstellen dat aangeeft waarom men op bepaalde gebieden beter meer samenwerkt, en op andere beter niet ? Men drijft steeds verder af naar een situatie waarin mensen om emotionele redenen voor een kar worden gespannen die naar nergens leidt. Hier werd al dikwijls gevraagd naar informatie over wat men op langere termijn wil bereiken. Zolang die er niet komt, hoe kan men dan verwachten dat de burger bij een eventueel referendum over de splitsing van dit land met kennis van zaken kan antwoorden ?

Nico Keppens

nr. 200 - 06-07-08

Hallo surfer,

“Als het RUP Donkmeer is uitgewerkt, zullen jullie zien dat het veel mogelijkheden zal bieden aan de horeca”, zei burgemeester Gabriëls toen tijdens de voorstelling van het programma van de Waterfeesten wat kritische vragen kwamen over de beperkte wijze waarop de omgeving van de Festival wordt betrokken. Deze discussie leerde nog eens hoe moeilijk het overleg is met verschillende belangengroepen, zeker als er niemand is die voor die groepen als tussenpersoon kan optreden. Duidelijker: er is niemand (meer ?) die in naam van de horeca kan onderhandelen met het gemeentebestuur, waardoor dat bestuur bijna verplicht zou worden om aan iedereen afzonderlijk de plannen te gaan voorleggen. En als die plannen tijdens een gemeenteraad worden uitgelegd is er bijna niemand om te komen luisteren. Misschien wordt het donderdag anders, als het ruimtelijk uitvoeringsplan voor het Donkmeer tijdens de gemeenteraadszitting wellicht een voorlopige bevestiging krijgt.  

De CD&V-jongeren brachten zopas hun tienpuntenprogramma uit om het toerisme te bevorderen. Het is hoopgevend dat zij alvast ideeën naar voor brengen, maar het valt te vrezen dat zij zowel van horeca als van milieuorganisaties de wind van voor zullen krijgen. Om nog te zwijgen over waar men de belastingmiddelen of horeca-inbreng zal halen die zullen nodig zijn om die punten uit te voeren. Ook zij hadden misschien beter vooraf wat overleg gepleegd met meer mensen uit deze groepen, die hoe dan ook een impact hebben of er van ondervinden.

 SK Berlare dan. Het was opvallend hoe afwezig de kritiek was tijdens de vorige gemeenteraadszitting op het toch wel hoge bedrag dat uiteindelijk voor de infrastructuur zal worden besteed. Niemand die opperde dat men dat geld misschien beter voor een dienstencentrum of een JOC zou gebruiken, voor groepen die zelf over minder middelen beschikken om hun infrastructuur uit te bouwen. Sport moet worden gesteund en wellicht is elke sportliefhebber blij dat de club naar vierde klasse kan, maar van een club die – naar verluidt - veel kan betalen aan spelers mag toch ook worden verwacht dat het grotendeels of via privé-inbreng voor de eigen infrastructuur instaat, om zo de overheid de kans te geven om het belastinggeld te besteden aan wie minder middelen heeft. Ook dat maakt deel uit van de uitbouw van het sociale weefsel, waartoe bij de korte toespraak tijdens de ‘elf juliviering’ werd opgeroepen.

 Nico Keppens

nr. 199 - 29-06-08

Hallo surfer,

Laten we het eens hebben over de – hier slechts beperkte – ambtenarenstaking, de kleine rel rond de serviceflats/ dienstencentrum, de ‘Fortiscrisis’, het programma van de Waterfeesten, en de oproep om een Vlaamse leeuwenvlag te hangen.

De staking van de ambtenaren van de lokale administratie en de discussie over het aantal ambtenaren in het algemeen (VOKA) zouden eigenlijk de basis moeten zijn voor een maatschappelijk debat over wat men eigenlijk nog van de overheid verlangt en welke middelen men bereid is om daarvoor in te zetten. Nu verwacht zowat iedereen dat de overheid voor zowat alles instaat, en dan nog liefst gratis of toch tegen een zo goedkoop mogelijke prijs. Als dat niet lukt, dan komt dat ‘omdat het overheidsapparaat niet efficiënt is’. Alsof het bij private bedrijven zoveel beter is wat efficiëntie betreft. Politici van alle partijen doen daar gretig aan mee als het hen uitkomt, hoewel zij uiteindelijk de structuur van dat apparaat bepalen en er zelf voor ijveren om voor hun initiatieven een beroep te doen op subsidies. En dat geld moet uiteindelijk toch ook van belastinggeld komen.  

In zekere zin past ook de discussie over het al dan niet bijbouwen van een dienstencentrum daarin. Enerzijds wordt er gezegd dat er al te veel wordt gebouwd (zonder dat iemand zegt wat eigenlijk zou mogen worden geschrapt), terwijl men aan de andere kant nog een gebouw bij wil, uiteraard met subsidies. Zonder na te gaan of de gevraagde diensten niet op een andere misschien goedkopere wijze kunnen vervuld, zonder te moeten voldoen aan eisen die meestal vooral bureaucratisch zijn opgelegd, omdat nu eenmaal voorwaarden zijn verbonden aan het gebruik van belastinggeld.

 at toont de ‘Fortiscrisis’ aan ? “Overkocht en niet willen opdraaien voor de gevolgen”, zegt de ene. “Een daad van staatsmanschap”, aldus de andere. Een gebrek aan goede en tijdige communicatie was er zeker. Wat aantoont dat ook private ondernemingen niet altijd efficiënt werken, want ‘het informeren van al wie een invloed kan hebben op het bereiken van de doelstellingen van een bedrijf’ behoort tot de managementtaken. En hoe dan ook zullen vooral de kleine aandeelhouders, die minder marge en tijd hebben om op langetermijnvoordelen te wachten, het eerst worden getroffen. Terwijl diegenen die de beslissing namen, er wel voor zorgen dat ze vergoedingen krijgen waarmee ze inderdaad die tijd kunnen overbruggen.  Als men zelfs in Het Laatste Nieuws schrijft dat men dan maar beter die hele beurshandel afschaft …

De Waterfeesten dan. Voor zover geweten is dit de eerste keer dat aan inwoners uit de Donkgemeenten een korting wordt verleend om er naar toe te gaan. Gelukkig grenzen we niet aan de taalgrens, want dan waren er al klachten geweest over discriminatie. Wat het zeker niet is, want met deze maatregel krijgen alle inwoners de kans om iets goedkoper te genieten van de mogelijkheden die in de eigen gemeente worden geboden, terwijl iedereen een gevarieerd programma krijgt voorgeschoteld aan een prijs waarvoor men in geen enkel pretpark terecht kan. Wat wel weer opvalt is dat er nog heel wat nodig is om alle inwoners, en zeker zij die er in de eerste plaats van genieten, te overtuigen dat het toerisme belangrijk is voor deze gemeente en dat iedereen daar naar eigen mogelijkheden kan bij helpen.

Trouwe lezers weten dat hier de voorbije jaren werd uitgelegd waarom het nodig is om op elf juli de leeuwenvlag uit te hangen, niet uit extremisme en zeker niet om me af te keren van mensen die hier zijn komen wonen, maar uit eerbied voor wat vroegere generaties hebben gedaan opdat mensen die in Vlaanderen wonen niet daarom worden achteruitgesteld, (zie ook hier de column van juli 2003). Dit jaar denk ik te zullen passen. De actie van een bepaalde partij zal er nu meer dan ooit toe leiden dat al wie de vlag uithangt als een militant zal worden beschouwd. En dus hoop ik dat het er weinigen zullen zijn. In deze crisisfeer – en juist voor de belangrijke 15 juli – zijn andere middelen nodig om in te gaan tegen uitspraken als ‘ik wil een evenwichtig akkoord, in het voordeel van de Franstaligen en de Brusselaars’ (Di Rupo vorige zondag op RTL).

Nico Keppens