SV Bundessiegerprüfung in Baunatal 2008

Dit jaar was het Duits Kampioenschap Africhting  (ook wel BSP genoemd) in Baunatal.

In het weekend van 19 tot en met 21 september vochten 123 Duitse Herders om de velbegeerde titel. De BSP is een groots evenement waar duizenden liefhebbers op afkomen. In het moederland van de Duitse Herder zie je op de volle tribunes behalve de Duitse supporters vele buitenlanders en ook heel veel Nederlanders.

Het alleen maar meedoen aan de BSP is voor de Duitse sporters al een grote eer. Men kan zijn/haar hond in de picture zetten, want veel fokkers zitten op de tribunes, wikkend en wegend. Dat de africhting steeds minder een krachtsport is, maar ook een denksport  kon men zien aan de grote hoeveelheid vrouwen die meededen. Met als absolute topper Michaelle Knoche. Vorig jaar met wat geluk derde, dit jaar ver boven iedereen, onbetwist winnaar en dus “Bundes-Siegerin”.

Kwalificatie:

De selectie hiervoor verloopt anders dan wat wij in Nederland gewend zijn. Via 2 examens, waar men minimaal 270 punten moet behalen, plaatst men zich voor de LGA. Zeg maar de “provinciale kampioenschappen”. Afhankelijk van de grootte van zo’n LandesGruppeAufscheidung  plaatsen de besten zich voor de BSP. Heeft de ene zo’n 20 deelnemers, andere hebben meer dan 60 inschrijvingen. Van een aantal Landesgruppen weet men dan ook dat er top combinaties vandaan komen omdat daar de concurrentie groot is, bijvoorbeeld Beieren en Hessen.

Daarnaast kan men zich via een paar achterdeuren ook nog kwalificeren. Namelijk via de kwalificatie voor de FCI (alle rassen WK), de grote 7 Länder Wettkampf en de Duitse jeugdkampioenschappen.

 Hoezo oud?

Anders dan bij ons is het in Duitsland een zaak om op een juist moment te pieken, in plaats van een langere tijd de hond op hoog niveau te houden. En of het er mee te maken heeft? Er zijn in ieder geval veel oudere honden (ruim 40 honden van 6 jaar en ouder) die volop meedraaien, ook in de hogere regionen. De 8 jarige Hunter v Moosteider Teich deed voor de vijfde keer mee en liet uitstekend manwerk zien.  Maar ook jonge honden kunnen via deze korte kwalificatie manier op de BSP staan . Twee jaar geleden nog, werd Frits Biehler met een 2.5 jarige reu Sieger en dat zelfde jaar wereldkampioen. Dit jaar was er een derde plaats voor Andreas Bender en zijn nog maar 3.5 jarige reu Champ v Schloß Birkenstein (een beste kleinzoon van “onze” Omar v Kahlenbach). En, ook anders dan bij ons, de beste 5 honden op de BSP plaatsen direct zich voor de WK (WUSV).

 Behendigheid en netwerken

Afwisselend, in hetzelfde stadion, wordt ook het Duitse Kampioenschap Behendigheid Duitse Herders gehouden. Hoewel ook hiervoor belangstellenden zijn, wordt dit door de vele kijksporters toch aangegrepen als zijnde een eet/drink- en kooppauze. Want zoals het Duitsland betaamd, is het evenement strak georganiseerd (behalve de tijd….) met veel koop- en eettenten en een joekel van een feesttent. Want behalve honden kijken moet er natuurlijk ook stevig “genet-werkt” of verbroederd worden…….. Voor sommigen misschien nog wel belangrijker dan het evenement zelf, gezien de verhitte en rode gezichten aan het eind van de dag.

 Keurmeesters

Als bakermat van de Duitse Herder heeft Duitsland al die jaren haar positie als toonaangevend land behouden. Er wordt door veel (buitenlandse, ook Nederlandse) keurmeesters nauwlettend gekeken hoe hier de keurmeesters hun werk doen. Gunther Diegel (als hoofd africhtings- commissaris SV en WUSV) heeft enkele jaren geleden een rode draad uitgezet waaraan men zich dient te houden. Vorig jaar kon men daar op de BSP en op ons NIAK de uitkomst al van zien. Diegel zelf keurde niet, maar men zag hem overal onvermoeibaar opduiken, aandachtig kijkend. En ook dit jaar was het overduidelijk te zien: zelfbewuste, temperamentvolle karakterhonden die met hun baas een eenheid vormden hadden een streepje voor, soms wel meer dan één streepje. Met name de keurmeester van het manwerk Horst-Dieter Träger  had daar een zeer goed oog voor. Hij durfde het aan deze combinaties ondanks gemaakte fouten in de kwalificatie Zeer Goed te plaatsen, soms zelfs in de Uitmuntend. Anders dan andere jaren is deze keurmeester niet één keer uitgefloten door het altijd zeer meelevende kritische publiek. Anderzijds was het soms storend te zien hoe gevoelig de keurmeesters waren voor bekende namen of geleiders uit hun eigen Landesgruppe….. Ook deze hadden helaas een streepje voor….

 Heen en weer lopen

Het manwerk en het appel (gekeurd door Udo Wolters op een bijveld) worden tegelijkertijd gehouden. Dat betekent dat men heen en weer moet lopen om favoriete honden te kunnen zien. Dit jaar moest men zelfs een flinke kuier maken. Vanwege het continue doorlopende programma worden er 4 telkens roulerende pakwerkers worden ingezet ipv 2 pakwerkers. Het Duitse pakwerk, berucht vanwege haar saaie oude mannen manier van werken, had dit jaar prima helpers ingezet. Geen spetterende acties, maar over het algemeen wèl fair en degelijk werkend.

 Kanjers, kanjers en nog meer kanjers

De omvang van de wedstrijd wordt merendeels bepaald door de vele combinaties die ver weg staan van de toppers. Al deze combinaties hebben hun eigen wedstrijd en ook zij hebben vanuit hun regio veel supporters. Deze “mindere goden” worden al even sportief toe gejuicht als de grote namen en toppers. Dit jaar waren er slechts enkele topfavorieten, die er voor zorgden dat het dan muisstille stadion bomvol was. Een van de meest bekende is Jogi Zank met Eric von  Sportpark. Het appelniveau van deze combinatie is bijna van een andere planeet. Net als vorig jaar barstte ook nu de hond even uit zijn appel conditionering en versmeet dit keer zijn klimschuttingpunten. Maar ook zijn manwerk is spectaculair. Subliem is het achteruit ”inparkeren” van zijn hond voor het zijtransport. Met een razendsnel wisselen van appel naar gerichtheid naar de pakwerker verdiende hij veel bewonderende “oh’s en ah’s” van het publiek. Met een “laag” speuren zakte deze combinatie helaas weg uit het topklassement en eindigde op de 22^ste plaats. Maar ook de bekende Satoris Saro en de 7 jaar jonge Uwe vd Jungen Hansen lieten zien geweldige honden te zijn. Beiden zaten vorig jaar ook dicht tegen de top 5 aan. En hoewel hun bijna rauwe energie nu meer onder controle was lukte het weer net niet. Beiden, hoewel gelift door de keurmeesters maakten toch te veel fouten om bovenaan te eindigen.

 “Onbekende” goden

Maar ook andere, onbekende, honden lieten een imponerend stuk werk zien. Om er een paar te noemen: Decster v Barbutus sloopte bijkans de pakwerkers, die achteraf hun armen betasten of alles nog wel heel was. Maar ook Groll v Lexe liet een formidabel manwerk zien. Helaas genoot de hond er zo van dat hij amper wilde lossen. Een van de pechvogels was toch wel Werner Kebernik met Cäsar v Irrbühl. Na een volledig misgelopen vooruit zendoefening liet zijn hond in het stadion spetterend en hard manwerk zien. Volgend jaar hopelijk in de herkansing! Nog zo’n pechvogel, de bijna 8 jaar oude Atze vd Grey Möpp: door een keiharde steloefening te maken van de overval rugtransport, blesseerde de hond zich. Ging toch door in het programma, maar na een zwiepend afstandstellen gilde de hond het weer uit en gaf de bewaking op. De pakwerker verzette eventjes zijn voet en de hond was direct weer bij de les. De keurmeester verontschuldigde zich eerst voor zijn puntenaftrek en gaf de hoogste Zeer Goed. Voor beide honden (en de keurmeester en pakwerker!) klonk een daverend applaus.

De top

Thomas Lapp, vorig jaar nog “Sieger”, redde het ondanks een vorstelijke ondersteuning van de keurmeesters niet. Met zware inwerking tijdens het matige appel en weer een onzeker aanblaffen eindigde hij op het nippertje als vijfde combinatie en mag wel mee naar de WUSV. Van de - Falk vd Wolfen (zijn vorige hond) /Ahron v Granit Rose lijn - liepen trouwens meer nakomelingen. Over het algemeen goede honden tijdens het manwerk maar ontbeerden enigszins appeldriften. Wel pakte een nakomeling Phalko vom Weinbergblick van Jens Fischbach  met een uitmuntend appel de 4e plek.

Hoss ad Zigeunerkuhle behaalde in 2006 0 pnt op het pakwerk. Nu liet deze Asko vd Lutter zoon een zeer degelijk stuk werk zien en pakte de gedeeld 3^e plaats. Er waren trouwens veel meer, ook goed presterende (soms oude), nakomelingen van deze topvererver Asko.

De loting had het bepaald dat de spanning het gehele weekend aanwezig was. Veel (potentiële) toppers hadden aan het eind van de dagen geloot.

 Dancing with Javir

De uitsmijter was toch wel Michaelle Knoche. Tijdens het appel liet ook zij de nieuwe stijl volgen zien: recht naast de geleider, kop omhoog, één brok attentie. Bij andere combinaties werd door deze baasgerichtheid de uitvoering van de oefeningen trager. Maar haar eigen gefokte Javir v Talka Marda danste werkelijk, als ware hij in een ballet, het programma door. Vooraf een doggy dancing spel gedaan met zijn bazin, bruiste de hond van werkplezier. Hoewel de combinatie iets te veel kreeg mn. vanwege onrustig apporteren, was door de manier van voorbrengen (eindelijk es geen botte inwerking) dit welverdiend. In het stadion liet de hond naast zijn al geroemde appel ook nog eens zijn geweldige power en inzet zien tijdens het manwerk. Met name de bewaking was spectaculair te noemen. Direct na het lossen, stuiterde de 5 jarige reu,  dicht op de pakwerkers, ver boven hun uit, totdat de frêle Michaelle, naast de hond gekomen, het zitcommando gaf. De keurmeester, duidelijk aangedaan door deze show, gaf met een extra aangezette stem aan dat de hond optimaal bewaakte (hij had ook kunnen zeggen “belast de pakwerker op een gevaarlijke manier”) en gaf de bijna optimale score van 99 punten. En een magistrale winnaar stond met haar grote beer wuivend op het veld. Het stadion ontplofte zowat.

Tot slot

De BSP is werkelijk een pracht evenement, dat je, als het even kan,  toch eens een keer moet gaan bezoeken. Sfeer, contacten leggen en van heel veel hondjes kunnen genieten. Kijkend naar de manier van werken zijn er toch ook een aantal minpunten.

Opvallend was wel de algemene zwakte van het appel tot zelfs in de top van het klassement. Voor de toeschouwers (fokkers?) is het wellicht niet echt zichtbaar. De meesten kiezen er voor om lekker in het stadion te blijven zitten om van het manwerk te genieten of rond te slenteren over het tententerrein. Veel honden hadden te weinig power en werkdrift op het appel onderdeel. Men kon dan ook van veel, soms heel erg veel inwerking “genieten” (hoofd armen,handen voeten, worst, noem het maar op). De verder zeer kundige keurmeester liet dit, onbegrijpelijk, veelal oogluikend toe zonder al te veel aftrek te geven.

Hoe dan ook, Duitsland heeft wederom een ijzersterk team op de WUSV. En ook dat heeft te maken met de manier van keuren.  

Andy van Dijk

videos :

RESULTS:

HOME