Website Hondensport Lendelede  

VVDH Lendelede

De Duitse herdershond staat bij Kringgroep Lendelede al jaren in het middelpunt van de belangstelling. Op dit moment zijn er ongeveer 40 leden waarvan er ongeveer een 20 mensen echt actief met de honden bezig zijn. We zijn een hechte groep waar plezier, zonder dat daarbij het resultaat uit het oog wordt verloren, hoog in het vaandel staat.

Elke zaterdagnamiddag zijn er mensen te vinden op het veld in de kwadestraat te Lendelede. Hier zijn ze bezig met de kynologie en africhting van hun Duitse herdershond.

K9 Lendelede

Hondenvereniging K9 Lendelede heeft als doelstelling de hondensport en in het bijzonder het Gebruikshonden programma te bevorderen en te beoefenen.

K9 is opgericht in 1996 en is intussen uitgegroeid tot een alombekende en actieve hondenvereniging waar tientallen honden en geleiders al meer dan honderd wedstrijddeelnames op hun palmares hebben.

Door een actief beleid, stimulans en opleiding zijn in K9 verschillende gebrevetteerde pakwerkers, spoorleggers en instructeurs aanwezig.

Africhting 

In de rasstandaard staat over het karakter van de Duitse herdershond o.a. het volgende:

De Duitse herdershond is een eerlijke, temperamentvolle en volgzame hond, die snel leert en graag werkt voor zijn geleider.De africhters proberen de hond een bepaald examenprogramma GHP(Gebruikshonden programma) aan te leren wat bestaat uit drie onderdelen, speuren, gehoorzaamheid en pakwerk.   

Speuren

Bij het speuren proberen we de hond te leren om een spoor te volgen.

Op de weilanden rond Lendelede lopen de leden vaak bij weer en wind door een weiland met als doel dat de hond later het spoor terugvindt.

De ervaren leden proberen de onervaren leden duidelijk te maken hoe je een hond dit kunt leren.

De leerschool begint meestal met korte rechte sporen waarop om de zoveel pas voedsel wordt gelegd. We proberen in het kopje van de onervaren (jonge) hond te krijgen dat hij denkt: “Oh wanneer ik de voetstap volg, komt er iets lekkers”. Wanneer de hond dit door heeft bouwen we de hoeveelheid voedsel af en proberen in het kopje te krijgen dat zelfs het nemen van een bocht hem brengt bij zijn voedsel. Wanneer dit er in zit gaan we proberen de hond te leren dat hij gaat liggen bij een voorwerp. Alles wordt steeds moeilijker. De tijd tussen het uitlopen van het spoor en het laten speuren wordt vergroot. De lengte van het spoor neem toe, het aantal hoeken en het aantal voorwerpen. Het duurt in de praktijk vaak minimaal 1 jaar voordat een hond zover is dat hij een spoor kan vinden van ongeveer 400 passen, 2 hoeken en dat dan 20 minuten heeft gelegen.

Wanneer dit er goed inzit kunnen de volgende examens vaak veel sneller worden gehaald.

Bij het zwaarste examen is het spoor 2000 pas heeft het 3 uur gelegen, liggen er 7 voorwerpen, zitten er gekke vormen in het spoor, komt de hond over verschillende soorten terrein en heeft er met opzet ook nog een vreemd persoon doorheen gelopen.

Gehoorzaamheid ( Appél) 

Bij het appel proberen we een stuk gehoorzaamheid bij de hond te krijgen. Basis van de gehoorzaamheid is het spel. De onervaren (jonge) honden wordt geleerd dat het op het trainingsveld leuk is omdat er iets wordt gedaan. Vaak wordt er met een bal gespeeld. Toch proberen we in het kopje van de hond te krijgen dat wanneer hij die bal wil hebben hij er wel iets voor moet gaan doen. Als je op het commando “zit” gaat zitten krijg je de bal of een beloning. Dit wordt steeds verder opgebouwd. De hond krijgt de bal pas als hij vlot en netjes naast de voet gaat zitten.  

Zo proberen we in de training de hond verschillende zaken aan te leren. Dat hij netjes zonder te trekken naast ons loopt dat hij blijft liggen terwijl er mensen en honden om hem heen lopen, dat hij gaat liggen bij het commando “af”.

Zo komen er net zoals bij het speuren steeds meer dingen bij. Ook wordt het tijdstip van belonen steeds verder uitgesteld. De hond moet steeds meer doen voor een beloning. Het doel is uiteindelijk om een hond naast je te krijgen die graag luistert omdat hij een beloning krijgt.

Ook bij dit onderdeel ben je minimaal een jaar bezig om het eerste examenprogramma te kunnen halen.

Pakwerk (manwerk) 

Het derde onderdeel en de meest spectaculaire, maar ook de meest omstreden afdeling C, het pakwerk.
Meest omstreden door die mensen die eigenlijk niet weten waarover het hier gaat. Men ziet een hond bijten en neemt automatisch aan dat hij agressief werd gemaakt. Niets is minder waar!!! Het is een volledig verkeerd beeld van het pakwerk. Een agressieve hond heeft een zwak en gestoord karakter en kan bijgevolg niet gebruikt worden voor het pakwerk. Jammer genoeg is het inderdaad zo dat in sommige verenigingen honden agressief worden gemaakt door mensen die denken te weten wat ze doen. Met zulke verenigingen kunnen en willen we in het GHP niet te maken hebben. Door hen wordt er een volledig vertekend beeld van de hondensport naar voren gebracht.
Waar het uiteindelijk om gaat is de sport. Net zoals bij het speuren en de gehoorzaamheid worden er punten op 100 verdiend en is er aandacht voor details. Voor de hond is dit niets anders dan een spel om de buit. Zo is het perfect mogelijk dat de man die als pakwerker fungeert zijn bijtmouw (de buit) opzij legt en naar de hond toe gaat om hem te strelen.
Maar al te dikwijls komt men in verenigingen mensen tegen die vragen hun hond eens een beetje te leren bijten zodat hij de frituur of het café kan bewaken. Elke pakwerker of instructeur met een weinig eergevoel en die zijn verantwoordelijkheid weet te nemen zal dat weigeren te doen. Het heeft niets met sport te maken en is bovendien zinloos omdat de hond uit zichzelf zal waken en verdedigen.

De eerste oefening is een aantal revier hokjes te gaan afzoeken naar de pakwerker. Na deze te hebben gevonden gaat de hond voorzitten en blaffen. Een hond die hier gaat inbijten wordt meteen gediskwalificeerd en moet het terrein verlaten. Ook de volgende reeks van oefeningen zijn gebaseerd op enerzijds het onder controle hebben van de hond en anderzijds de kwaliteit van het pakwerk op de mouw.
Tijdens de vluchtpoging van de pakwerker gaat het er om de pakwerker aan zijn vlucht te hinderen. Ook bij een daaropvolgende overval moet de hond inbijten en de mouw stevig vast houden zolang de pakwerker blijft vechten. Stelt de pakwerker het verweer in moet de hond de mouw los laten en in de bewakingsfase over gaan.

Bij het ontwapenen, het rugtransport en het zij transporten wordt de pakwerker zijn stok afgenomen en naar de keurmeester afgevoerd, zonder dat de hond mag inbijten, maar wel blijft bewaken. Elke ongewenste beweging van de pakwerker wordt door de hond verweerd. 

Een even groot “fabeltje” is dat men de hond gaat slaan met een stok. Het is inderdaad zo dat de pakwerker een stok hanteert. Hierbij handelt het zich om een “soft-stok”, een stok uit zacht materiaal. Het is uitsluitend de bedoeling een dreiging op de hond uit te oefenen waardoor de keurmeester verschillende karaktereigenschappen van de hond kan beoordelen. Deze eigenschappen te kennen is van groot belang voor fokkers die zich als doel zetten hondjes te fokken met een gezond en sociaal karakter. Agressieve honden tonen bij dergelijke bedreigingen een zwakte en worden dan ook dusdanig beoordeeld. In het meest extreme geval worden ze zelfs voor de rest van de wedstrijd uitgesloten.

Op het einde worden ook hier aan de geleiders en de toeschouwers de punten en gebreken meegedeeld. De punten van de drie afdelingen worden samen geteld en geven uiteindelijk het eindresultaat van de wedstrijd, op een totaal van 300.

 GHP kan men op verschillende niveaus beoefenen. Zo kan men kan zich tevreden geven met gezellige wedstrijden in de eigen vereniging. Men kan echter ook naar meer streven en zich opwerken naar Nationale tot en met wereldkampioenschappen waar men als lid van een team de Belgische driekleur vertegenwoordigt. Hieraan zijn echter wel een heleboel selectievoorwaarden verbonden. Enkel de besten komen in aanmerking.

Tot slot nog een oproep aan alle sportvrienden in het GHP.
Laten we onze hobby houden voor wat het moet zijn, een fijne sport voor mens en dier. In tijden als deze, waar het thema gevaarlijke honden op de bovenste plank ligt, is het meer dan belangrijk dat wij aan “de leek” tonen en bewijzen dat onze sport een sport is en niets met het agressieve honden te maken heeft.

Hondensport heeft niets met agressieve honden te maken.

kynologie

In de rasstandaard staat over de Duitse herdershond o.a. het volgende: de Duitse herdershond is een middelgrote hond. Reuen mogen tussen de 60 en 65 cm zijn. Teven tussen de 55 en 60 cm. De hond is stevig gebouwd, heeft de juiste hoekingen en heeft staande oren. Verder moet hij goed kunnen lopen en  moet je een duidelijk verschil kunnen zien tussen een reu en een teef. 

Naast het feit dat de hond sociaal wordt gemaakt en niet schrikt van knallen (schotvast maken) wordt er vooral getraind om de hond er zo goed mogelijk uit te laten zien. Zo wordt er geoefend hoe je de hond het beste kunt laten lopen. Zodanig dat hij goed vooruit loopt met de kop omhoog, de poten goed strekt en onderzet en niet te veel trekt. Er wordt getraind om de hond optimaal te laten draven.

Daarnaast wordt er geoefend hoe je de hond het beste in stand kunt zetten. Hier wordt de hond op een voorgeschreven wijze neergezet. Dusdanig dat de keurmeester een oordeel kan geven over de bouw van de hond. De hond moet leren om in deze stand rustig te blijven staan.

Verder wordt de hond geleerd dat hij zijn tanden moet laten zien en dat hij overal kan worden betast. De trainingen hebben als doel om de hond  zo goed mogelijk voor te bereiden op wedstrijden en aankeuringen waar wordt bepaald of de hond wordt aanbevolen voor de fok of geschikt wordt geacht voor de fok.

Trainingen: 

Elke zaterdagnamiddag vanaf 14.00 uur tot 20.00 uur (VVDH).

Elke dinsdagavond vanaf 18.30 tot 23.00 uur (K9)

Elke vrijdagavond vanaf 18.30 tot 23.00 uur (K9)

Op het terrein in de Kwadestraat Lendelede.

STEEDS WELKOM