Wanneer Erasmus in september 1518 vanuit Basel
naar zijn thuisbasis Leuven terugkeert, heeft hij een nieuwe dienaar mee,
Joannes Hovius. Deze Hovius zal een bevoorrecht getuige worden van de
moeilijke Leuvense periode van de Rotterdamse geleerde. Het zijn jaren
van hoogoplopende academische ruzies bij de oprichting van het Drietalencollege,
jaren ook van bittere strijd met de Leuvense theologen, jaren van groeiende
onverdraagzaamheid. In 1519 wordt Luther veroordeeld door de faculteit
theologie, in 1520 heeft in Leuven de eerste boekverbranding in de Lage
Landen plaats.
Joannes Hovius zal zijn meester in alle omstandigheden steunen, ook al
staat hij soms verbaasd over diens verwijten en diens onvoorspelbare reacties.
In de Dijlestad leert hij namelijk een heel andere Erasmus kennen dan
de geniale geleerde bij wie hij in Basel in dienst is getreden…
‘Deze grote en soms kleine man wordt een mens van vlees en bloed, dankzij de schrijver die zich grondig heeft gedocumenteerd. En die bovendien nog kan vertellen ook.’ (Biblion)