|
|||
|
18
dagen Pyreneeën en
Andorra
juli 2003 |
|||
| zaterdag 12 juli |
Vertrek rond 14 uur naar A17 richting
Kortrijk. Vandaar constant Parijs blijven volgen. De eerste keer dat we
het wagen om de ring te nemen. Druk maar vlot verkeer.
"Bordeaux" en "A10" blijven we aanhouden.
We stoppen
net voor Chateauroux op de Aire des avioneurs. Hier gaan we
overnachten. Het is ondertussen kwart voor tien, en de dagteller wijst
575 km aan. |
|
|
| zondag 13 juli |
We rijden verder door naar het zuiden via
de A10, A71 en vervolgens de A20, die een heel stuk péagevrij is. De
temperatuur bedraagt meer dan 40°. Rijden met open raam brengt wat
afkoeling. In Toulouse rijden we westwaarts en verlaten de A64 ter
hoogte van Tarbes aan afrit 13, richting Lourdes (1). Ondertussen steken
donkere onweerswolken de kop op. Goed en wel op camping "Sarsan" geïnstalleerd, gaan de hemelsluizen open, gepaard met klank- en lichtspel, terwijl de temperatuur in één uur tijd met 15 graden daalt. Het is 18 uur. |
|
|
| maandag 14 juli |
We gaan te voet naar het
stadje. 't Is maar 15 minuutjes lopen, zegt de campinguitbater.
Ondertussen heb ik geleerd dat je dat steeds mag vermenigvuldigen met 2:
na een half uur bereiken we het centrum. Na een bezoek aan het office de tourisme voor een stadsplan en wat uitleg, besluiten we om het stadstreintje te nemen, zodat we een idee hebben van de belangrijkste bezienswaardigheden. De winkelstraat is één aaneenrijging van souvenirwinkeltjes met allerhande prularia i.v.m. het bedevaartsoord.
|
|
|
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
| dinsdag 15 juli |
We rijden eerst naar
Bagnères-les- Bigores, op 20 km zuidoostwaarts van Lourdes gelegen,
waar zich de grot van Médous bevindt, die in de plaatselijke folders
wordt aanbevolen. Mooie kalkformaties maken een indruk op de bezoeker.
Na een geleide rondgang door de verschillende zalen, worden we per
bootje weer naar de uitgang gevoerd. Mooie grotten, maar ze kunnen
volgens mij niet tippen aan de grot van Padirac ten oosten van de
Dordognestreek.
We zoeken weer de A64 op richting Toulouse en nemen afrit 20 richting
Foix. Omdat de camping hier niet in een handomdraai te vinden is, rijden
we een twintigtal km door naar Tarascon-sur-Ariège (2), waar we een mooie,
schaduwrijke camping vinden: Le Pré Lombard. |
|
|
|
|
|||
| woensdag 16 juli |
In de voormiddag wordt de
plaatselijke markt bezocht: een mix van brocante, tweedehands spullen en
voeding. In de receptie kregen we een summiere beschrijving van een
wandeling naar "La Pic", een bergtop op 1000 m hoogte gelegen
waar we een mooi uitzicht zouden hebben op de omliggende bergketen. Het gaat van steil naar steiler, soms voetje per voetje, steeds hoger klimmend en af en toe even naar adem snakken. Na een uur ontmoeten we een ontgoochelende wandelaar, die beweert dat hij geen top heeft gezien wegens slechte aanduiding. Dat zeggen ook 2 Nederlandse toeristen, die we een kwartier later ontmoeten. En inderdaad, na 2 uur te hebben geklommen te midden van een dichte bebossing, besluiten we wijselijk om rechtsomkeer te maken, temeer daar het bospad weer aan 't dalen is. Nog vlug een paar foto's nemen van Tarascon, met de eerste uitschieters van de Pyreneeën als decor.
|
|
|
|
|
|||
| donderdag 17 juli |
We vervolgen de N20 met
Ax-les-Thermes (3) als laatste Franse post voor we Andorra induiken. Slechts
30 km verwijderd van Tarascon, zodat we in de voormiddag reeds op de
municipale "Mazaleou" de zonneluifel kunnen opendraaien. Het
is er zeer druk. Reden hiervoor is het feit dat 2 dagen later de Tour de
France hier voorbijkomt, en 5 km verder op de Col de Bonascre (700 m
hoger) aankomt. Voor velen is dit het basiskamp. In de namiddag slenteren we door de smalle winkelstraat en komen we via een fleurig marktpleintje bij de kabelbaan, die je in 9 minuten van 700 m naar 1400 m brengt, op de eerder genoemde Col. Ik kan niet aan de verleiding weerstaan om Ax vanuit de hoogte te bekijken. Vanuit de cabine zie ik hoe vele campers al een plaatsje hebben ingenomen om een glimp van de Tourkaravaan op te vangen. Boven wordt aan "ski d'été" gedaan: in de plaats zich naar boven te laten trekken op ski's, kan men dit nu doen op een autoped of een gocart, om dan zigzaggend naar beneden te rijden. Leuke bedoening. Men kan met de kabelbaan nog een tweede traject nemen dat je meevoert boven de 2000 m, maar ik hou het voor bekeken, en keer terug naar de begane grond, waar vrouwlief me opwacht. We lopen nog even langs het "thermenbad", dat gevoed wordt door een warmwaterbron, en waar velen een voetbad komen nemen. Via een wandelpaadje komen we weer op de camping terecht, amper 1 km van het centrum. |
|
|
|
|
|||
|
|
|||
| vrijdag 18 juli |
Onder een stralend blauwe
hemel vatten we de koninginnerit aan: een constante klim tot boven 2000
m, met Andorra als doel. Ik heb een hele sliert personenwagens in mijn
kielzog en voel me een beetje als moeder eend. Fascinerend is te zien
hoe de plantengroei verandert naarmate we stijgen. Haarspeldbochten van 180° zijn er zelden, zodat het geen probleem is om de constante snelheid van 40 km/u aan te houden. Ik vergeet zelfs even te stoppen om een paar foto's te nemen, want het zicht is uniek. De pas de la Casa is de hoogst berijdbare bergpas in Europa (gaat tot 2400 m), maar sinds dit jaar (2003) is de tùnel d'Envalira (4) geopend, die je op 400 m van de top doorheen het gebergte voert om er 2,9 km verder in Andorra weer uit te komen, tegen een péage van 11 euro. Dit heb ik er graag voor over, wetend dat nog hellingspercentages staan te wachten boven de 10 %.
Na 3 uur staan we opnieuw in Canillo. Ik twijfel nog even om de plaatselijke kabelbaan uit te proberen, maar 't is te laat.
|
|
|
|
|
|||
|
|
|||
| zaterdag 19 juli |
We verplaatsen ons naar
Encamp (6), 6 km verder gelegen, en dalen daarbij van 1525 m
naar 1260 m. Camping "Internacional" wordt onze volgende stek
voor 1 dag. In de namiddag trekken we erop uit om de, in de brochure beschreven wandeling te maken, maar het begin van de route, de oude kabelbaan, is onvindbaar, zodat we een flink eind mislopen. De nieuwe kabelbaan "Funicamp" trekt mijn aandacht. De cabines, die aan een dubbele kabel zijn opgehangen om het heen en weer slingeren door de wind te beperken, gaan tot op een hoogte van 2500 m! Het grondstation meldt voortdurend de waarnemingen van de top: terwijl het beneden 25° graden is, bedraagt de temperatuur op het hoogste punt slechts 8°. Ook hier ben ik te laat: de kassa's sluiten om 16 uur, want de laatste terugtocht moet men aanvangen om 17 uur. 't Zal voor een volgende keer zijn. We houden het dan maar bij een wandeling in het plaatselijk stadspark. |
|
|
|
|
|||
| zondag 20 juli |
Op naar de belangrijkste stad
van het staatje: de hoofdstad Andorra-La-Vella (7). In het toerismebureau
van Encamp kwam ik daags voordien te weten dat de hoofdstad ook een
camping heeft, gelegen op 10 minuten lopen van het centrum. (in de
praktijk dus 20 min.) Deze staat in geen enkele gids vermeld: noch de
ANWB, noch de ACSI, noch de Michelingids hebben blijkbaar weet hiervan.
Interessant om van hieruit de hoofdstad te verkennen en de winkelstraten
af te schuimen. Andorra staat immers gekend als een
belastingsparadijs. 't Is echter een tegenvaller: vermits het zondag is, opent slechts 1 op de 10 winkels haar deuren. We houden het dus bij wat kuieren in de omgeving, en plannen om dit morgen over te doen. We brengen een bezoek aan het belangrijkste gebouw in La-Vella: "Casa del Val", het huis van de vallei. Hier bevindt zich de kluis met de belangrijkste papieren van het land. Andorra is verdeeld in 7 parochies, met aan het hoofd een soort gouverneur. Ieder van hen beschikt over één van de 7 sleutels die nodig zijn om de kluis te openen. Van democratie gesproken! Lange files met toeterende auto's, die via de hoofdweg La-Vella doorkruisen, worden zo goed als mogelijk door de plaatselijke policia - waarvan evenveel vrouwen als mannen - in goede banen geleid. In hun zwart-rode outfit lijken het mimespelers, die met voortdurend molenwiekende armen en gesticulerende handen het verkeer trachten te regelen. Een plots opkomend onweer en hevige windstoten waaien ons vroegtijdig naar de camping. |
|
|
|
|
|||
|
|
|||
| maandag 21 juli |
Vandaag doen we ons herexamen
wat het shoppen betreft. We starten met de wandeling "Rec de
l'Obac", waarvan we het begin, na wat zoekwerk, vinden op 10
minuten van de camping. Langs een zalig wandelpad, dat evenwijdig loopt met de hoofdweg en als een "corniche" tegen de bergwand werd aangelegd, bereiken we het gehucht Escaldes. Hier bevindt zich het begin van de winkelstraat, weliswaar niet verkeersvrij, maar uitnodigend om te kopen. De winkels bulken van sigaretten, sterke drank, hifi- en fotoapparatuur. Zelden zie je in de etalage een prijsaanduiding, zodat men wel moet binnenstappen om de prijs te weten. Via deze winkelstraat komen we weer uit bij de camping, die gelegen is vlak achter het voetbalstadion.
|
|
|
|
|
|||
| dinsdag 22 juli |
Vooraleer we vandaag Andorra
verlaten, tanken we nog eens vol. De brandstof is hier immers
spotgoedkoop: 0,55 € voor een liter diesel (tegenover 0,88 € in
Frankrijk) We zetten de weg, steeds dalend, verder zuidwaarts, en worden er aan de Spaans-Andorese grens opgewacht door een horde douaniers. Geen enkele auto kan aan de controle ontsnappen: iedereen moet op een aangeduide parkeerplaats staan om de koffers open te maken. Ook wij moeten de door de douanebeambte aangewezen kasten en bergruimtes van de camper openmaken. Vooral sigaretten en sterke drank interesseren hem. Na een
"thank you very much" worden we vrij van zonden verklaard en
kunnen we Spanje binnenrijden tot Seu d'Urgell (8), waar we onze steven weer
oostwaarts wenden richting Bourg-Madame (9) in Frankrijk.
Op 2 km hiervandaan bevindt zich de schitterende camping "La
Cité", die ons zo'n mooi plekje aanbiedt, dat we besluiten hier 3
nachten door te brengen en te genieten van de rust en de omgeving.
|
|
|
|
|
|||
|
|
|||
| woensdag 23 juli |
Langs een wandel- en fietspad
bereiken we met onze "bikes" in 10 minuten de voet van de
versterkte vesting. Hier laten we de fietsen staan, en verkennen de rest
te voet.
Tussen dubbele torens en een ophaalbrug komt men het stadje
binnen, dat door een dubbele muur beschermd wordt. De straatjes
zijn niet breder dan 2 m, zodat er geen verkeer toegelaten wordt. De
eerste indruk doet me denken aan de "Mont Saint-Michel", waar
eveneens massa's toeristen door de nauwe steegjes schuifelen. Een ander opmerkelijk gebouw is "Le chateau Comtal", die binnen de muren weer een vesting op zich is. Deze burcht, die mits betaling van 6 € kan bezocht worden, stelt vooral opgravingen tentoon zoals kruisen, sarcofagen of grafstenen. Wie zich in de buurt van deze historische stad
bevindt, mag zeker niet nalaten om dit bolwerk te bezoeken. |
|
|
|
|
|||
|
|
|||
| donderdag
24 juli |
Na een luie voormiddag, gaan we deze
namiddag op verkenning in "La Ville Basse", het nieuwe
stadsgedeelte van Carcassonne. Op het stadsplan is duidelijk te zien hoe
de straten volgens het dambordsysteem zijn aangelegd. Er is slechts één belangrijke verkeersvrije winkelstraat, gehalveerd door een marktpleintje, waar menig toerist zijn dorst komt lessen op één van de vele terrasjes. Als iemand naar Carcassonne komt, is het beslist niet om La Ville Basse te bezoeken, maar La Cité.
|
|
|
| vrijdag 25 juli |
Vandaag begint de terugtocht,
die we verdelen in drie etappes, waarbij we telkens 2 nachten op
dezelfde camping zullen blijven. Het eerste deel gaat via de A62 naar Toulouse en Montauban, om dan de A20 te nemen richting Brive-la-Gaillarde, noordwaarts. Net hiervoor nemen we afrit 53, waar we na 20 km het wondermooie dorpje Collonges-la-Rouge bereiken: afstand 300 km. Een km buiten het dorp staan we veilig en wel op camping
"Moulin de la Valane". |
|
|
| zaterdag 26 juli |
Het dorpje Collonges-la-Rouge
bezit naast een Romaans kerkje, ook een aantal kasteeltjes en oude
woonhuizen, die allemaal uit de kenmerkend purper-rode zandsteen zijn
opgetrokken. Vandaar dat het dorp trouwens zijn naam ontleend heeft. In de 16de eeuw werd het een geliefde verblijfplaats voor de hooggeplaatste ambtsdragers uit het graafschap, die er fraaie landhuizen en onderkomens met grote en kleine torens lieten bouwen. Dit alles droeg bij tot het originele karakter van Collonges. Het dorpje biedt een harmonieuze aanblik, wat te danken is aan het uitsluitende gebruik van traditionele materialen en de mooie verhouding tussen de verschillende soorten huizen. De meeste hiervan zijn nu gezellige winkeltjes, die allerhande
prularia verkopen, die in verband staan met de streek. In de namiddag breng ik nog een bezoek aan Meyssac, twee km verderop gelegen, en dat tevens enkele mooie geklasseerde gebouwen bezit, die net als in Collonges, opgetrokken zijn uit de rode zandsteen.
|
|
|
|
|
|||
| zondag 27 juli |
Na een onrustige nacht wegens hevig
onweer, wordt het vandaag vooral een dag van kilometers vreten. We
rijden terug naar de A20. Via Brive, Limoges, Chateauroux en Orléans,
sluiten we aan op de A10, om aan afrit 10 naar Rambouillet te rijden,
waar we onze laatste 2 nachten op de camping municipale "l'Etang
d'Or" doorbrengen, de uitvalsbasis voor een bezoek aan de stad. De
dagteller wijst 482 km aan. Morgen staat een bezoek aan het kasteel op
het programma.
|
|
|
| maandag 28 juli |
In de voormiddag fietsen we
langs een gezellige "piste cyclable" door het bos van
Rambouillet, naar het alom gekende kasteel. (3km) De uitgestrekte tuin met beelden omkaderd door een echte bloemenweelde, en de verschillende waterpartijen zijn een streling voor het oog. Nadat we aan de ingang "om veiligheidsredenen" gescand worden, kopen we een toegangsticket. De gids, uitgedost in maatpak, geeft duidelijke uitleg over alle te bezoeken vertrekken, meubilair en ornamenten, en vergeet daarbij telkens niet "Monsieur le Président de la République" erbij te vernoemen. Dit kasteel staat er prat op dat het nog regelmatig dienst doet als plaats van bijeenkomst van hoge staatsambtenaren. In de namiddag brengen we nog een bezoek aan "La Bergerie Nationale", waar het Merinosschaap met gekrulde horens wordt gekweekt. Eigenlijk niet meer dan een veredelde kinderboerderij. |
|
|
|
|
|||
| dinsdag 29 juli |
Via de N10 rijden we richting Parijs, om
op de drukke ring de A1 te nemen richting Lille. Vandaar de A17 naar
Kortrijk. Om 15.30 landen we veilig en wel in Gistel. Totale afstand: 2915 km |
|
|
|
|
|||
