woensdag
19/05 |
We vertrekken om 19 uur en rijden via de A17
naar Kortrijk en Lille. Parijs blijven volgen tot we ter hoogte zijn van
Arras.
Daar nemen we de A26-E17 richting Reims.
Even over St-Quentin gaan we overnachten op de aire d'Urvillers. Er is
een shop, waar ik 's anderendaags een verse baguette kan halen.
De dagteller staat op 198 km en de avond valt.
|
klik op de kaart voor een
vergrote weergave
van de reisroute
|
donderdag
20/05 |
We vervolgen nog even de snelweg
en nemen afrit 13 "Laon". Het is vandaag feestdag (Hemelvaart)
en het is uitermate kalm op de wegen. Na 40 km bereiken we Laon en
zoeken de camping "La Chenaie" op. Een mooie, rustige
municipale.
Het interessantste van Laon is het oude stadsgedeelte, dat gebouwd is
boven op een rots. Alle reisgidsen raden aan de auto beneden te
laten staan, en het speciale treintje te nemen, de Poma 2000, dat om de
2.30 minuten de klim doet.
Achter de camping leidt een wandelpad naar het station, waar de Poma
vertrekt. (Volgens de campinguitbater 10 min stappen; in werkelijkheid
50 min). We hebben pech, want op feestdagen rijdt dat ding niet, zodat
we verplicht zijn de paar honderd trappen te nemen, die naar de
bovenstad leiden.
Na heel wat geklim en gezweet, bereiken we na 2 uur stappen, de
bovenstad, waar de kathedraal de blikvanger is.
Daarnaast bevindt zich het office de tourisme, waar ik een betere
terugweg vraag naar de camping.
Na een terrasje nemen we een zalig wandelweggetje, waarlangs we na 50
minuten de camping weer bereiken.
|
de Poma 2000 |
de kathedraal van Laon
|
vrijdag
21/05 |
We rijden richting ZW naar
Soissons, om dan westwaarts de baan naar Compiègne te nemen.
Eerste doel van de dag is een bezoek aan het veelbesproken kasteel van
Pierrefond, gelegen iets ten zuiden van de baan Soissons-Compiègnes.
We volgen er de borden die de busparking aanduiden, en kunnen daar onze
camper kwijt.
Reeds van ver steekt het chateau de Pierrefond er met zijn spitste
torentjes uit. Het lijkt een sprookjesachtige decor. Uiterlijk is
het een schoolvoorbeeld van een kasteel: ophaalbrug, valhek, torentjes,
kantelen enz.
Binnen valt het echter tegen: het weinige meubilair staat er bestoft en
troosteloos bij; op een oude zetel ligt zelfs een slapende kat te
ronken. Vele vertrekken zijn zelfs niet bemeubeld.
Na een klein uur staan we weer bij de camper.
We rijden richting Compiègne, waar we de treinwagon willen zien waar
men tijdens WO I de wapenstilstand heeft ondertekend. Deze bevindt zich
in het bos, 6 km voor het centrum van Compiègne.
De borden verwijzen
naar "Clairière de l'armistrice".
Groot is mijn verbazing als ik in een
open plek in het bos de treinsporen zie, maar geen wagon, wat ik me had
voorgesteld.
Omdat de commercie moet draaien, heeft men een museum(pje) gebouwd, en
daarin (een kopie) van de wagon gezet, zodat je er zonder toegangsgeld
niet van af komt.
Bij het binnenkomen maakt zo'n kanjer van een opgepoetste wagon echt
indruk, temeer als je'm ziet in een gesloten ruimte. Behalve dit,
zijn er nog tal van voorwerpen en foto's te zien, die met de oorlog en
de wapenstilstand te maken hebben.
Normaal zouden we nu naar de camping van Compiègne rijden, om er
morgen per fiets naar het kasteel te rijden. De camping is echter
gesloten. We lassen een noodscenario in en besluiten naar Amiens te
rijden, om er de nacht op de pas geopende camping "Les Cygnes"
door te brengen.
|
het kasteel van Pierrefond
|
het povere interieur van het kasteel
|
de originele plaats waar
de treinwagon buiten stond
|
de treinwagon waarin de wapenstilstand
van WO I werd
ondertekend
|
zaterdag
22/05 |
Na het kraaknet sanitair van de camping te
hebben uitgeprobeerd, en uitgebreid te hebben gebruncht, rijden we in de
namiddag met de fiets naar Amiens centrum. Het is bijna 6 km; 25 minuten
fietsen deels langs de drukke Route Nationale.
Amiens heeft vooral 2 blikvangers: de "hortillonages" en de
grootste kathedraal van Frankrijk. Die twee trekpleisters staan op ons
menu.
Het eerste is een 330 hectare groot tuinbouwgebied, een puzzel van
groente- en siertuinen, omgeven door een waterlabyrint van 55 km sloten. Vroeger vervoerden de tuiniers, de
"hortillons" hun groenten op platte bootjes, de "barques
à cornet", om ze zo aan de man te brengen.
Vandaag de dag kan men deze oase van rust bezoeken met elektrisch
aangedreven bootjes, die plaats bieden aan 12 personen. De stem van de
gids-bestuurder is het enige geluid dat de stilte doorbreekt.
We glijden van de ene sloot in de andere en kunnen de mooi aangelegde
tuintjes bewonderen. Pure plattelandsfeer in een grote stad. De tocht
duurt zowat driekwartier. Bij het verlaten van de boot, staat een rij
van zowat 100 wachtenden, goed voor een uur geduld.
We fietsen terug naar het centrum waar we ons stalen ros vastbinden. De
imposante kathedraal met haar prachtig gerenoveerde voorgevel valt van
ver op.
De zijgevel staat nog in de steigers. De door zure regen geteisterde en zwartgeblakerde stenen worden beetje bij beetje door
middel van lasertechniek
gereinigd.
Na een bezoek aan het interieur, slenteren we nog even door de
verkeersvrije straten van Amiens.
Tegen 18 uur zit het stadsbezoek er op, en keren we terug naar de
camping
|
de platbodems van de hortillonages |
glijdend door een oase van rust
|
de imposante kathedraal van Amiens
|
verkeersvrije straat in Amiens
|
zondag
23/05 |
De dagen die resten blijven we in
Picardië, maar gaan we aan de monding
van de Somme doorbrengen. We volgen de A16 richting Abbeville en nemen
uitrit 24 "Rue".
Doel van onze bestemming is het Parc
Ornithologique de Marquantaire, een natuurreservaat, gelegen aan de
kust, ten noorden van de monding van de Somme. Volgens de campergidsen
is er een camperplaats op de parking. Niets is minder waar! Om 19 uur
sluit de parking, en overnachten is niet toegelaten.
We nemen een ticket, en volgen de borden. Er zijn drie wandelpaden
uitgezet: respectievelijk van 1, 2 en 3 uur. We nemen de tweede. We
genieten van de mooie rustgevende natuur. Verscheidende kijkhutten geven
de kans de vogels ongemerkt te observeren. Verschillende didactische
platen kunnen geraadpleegd worden . Het ooievaarsbos is te ver om zonder
verrekijker waar te nemen.
Na het bezoek, rijden we naar Le Crotoy, waar een camperplaats zou
zijn, volgens de informatie die ik kreeg via internet.
En inderdaad, op het einde van de dijk staan een paar campers schots en
scheef tegen elkaar samengetroept. Sommige staan deels op het trottoir,
deels in de goot.
Geen camperplaats waardig.
We wenden onze steven naar de andere kant van de baai:
Valérie-sur-Somme. We volgen de borden waar een camper staat op
aangeduid, en komen zo ongewild op de viersterren camping "Chateau
de Drancourt" terecht, waar we gezien het late uur, een plaats
boeken. 't Is duur, maar daar zal het openluchtzwembad wel
verantwoordelijk voor zijn.
We lijken hier in Engeland te zitten: 80% van de kampeerders komen van
over de plas.
|
zicht op het parc ornithologique
|
paarden in het park |
zicht door de kijkgaten
|
didactische platen
|
maandag
24/05 |
Na een luie voormiddag en een
uitlopende siesta, gaan we met de fiets naar het centrum van Valérie.
Afstand: 3,5 km.
In de weekends en op woensdag is er een stoomtrein, die naar Le Crotoy
puft.
We willen eerst weten waar zich de camperplaats bevindt, waarover op het
internet sprake is, en die we gemist hebben. De borden beginnen
inderdaad pas vanaf het centrum de weg te wijzen naar "aire de
camping-cars".
Na 3 km vinden we de camperplaats, waar 4 euro per nacht moet betaald
worden via een vignet, die men aan een betaalautomaat moet kopen. De
plek die service biedt is verzorgd, heeft keitjes als ondergrond, maar
geen enkele plaats is echt horizontaal.
Er loopt een voetgangersweg naar het centrum, die we met de fiets
afleggen. Welgeteld 1 km (20 minuten stappen)
We maken nog een wandeling langs de dijk, waar de bootjes troosteloos op
hun zij liggen wegens het laag water. Vloed is binnen 4 uur, en hierop
wachten duurt te lang. Telkens vind ik dit nochtans een uniek
schouwspel: de snelheid waarmee het water hier opkomt, houdt men niet
voor mogelijk.
We fietsen terug naar de camping, waar we de laatste avond in alle rust
doorbrengen.
|
het treintje in Valérie-sur-Somme
|
de campingcar-plaats in Valérie
|
de dijk in Valérie |
dinsdag
25/05 |
De terugtocht van een week Picardië vangt
aan.
We volgen de A16. Normaal gezien stoppen we op de rustplaats, 10 km
voorbij Boulogne, maar wegens de negatieve ervaring van vorige reis
(magere menukeuze), besluiten we om het
brood te eten dat we nog bijhebben.
Nadien merken we dat er in Mannekesvere (reeds in België en ter hoogte
van Diksmuide) op de E40, een nieuw restaurant werd geopend, dat
volgende keer met ons bezoek zal vereerd worden.
Een boeiende week zit er weer op
|
 |
 |
