|
|
|
|
|
11 dagen Normandië
april 2005 |
||
| donderdag 31 maart |
Het is 18 uur als we
vertrekken. We nemen de A17, en rijden via Calais, Boulogne en
Abbeville richting Le Havre. We stoppen op de overdrukke "aire de
Maucombe" waar tientallen vrachtwagens elk plaatsje hebben ingepalmd. We
hebben nog 10 meter ter beschikking om onze Arca te laten overnachten.
Er zit 240 km op. Doel van onze reis is Normandië. Niettegenstaande dit de derde keer is dat we Normandië aandoen, willen we toch een paar nieuwigheden zien, zoals de streek van La Suisse Normande, en een paar andere bezienswaardigheden opnieuw bekijken. Op de kaart hiernaast worden de overnachtingplaatsen met elkaar verbonden. (klik op de foto). Dit is tevens het eerste reisverslag waarin eveneens de coördinaten van deze overnachtingplaatsen worden opgegeven, voor wie eveneens een beroep doet op het GPS-systeem. |
 klik voor een vergrote weergave van de reisroute |
| vrijdag 1 april |
Rond 9 uur vervolgen we onze
reisweg. Via de Pont de Normandie, die volledig in de mist gehuld is,
bereiken we Periférie van Caen, waar uitrit 7 ons naar het veelbesproken
"Memorial" brengt, gelegen op de Esplanade Eisenhouwer. Een
parkeerplaats voor campers is niet voorzien. We proberen dan maar een
plekje te zoeken op de parking voor bussen, maar ook dat valt niet mee,
want niettegenstaande we helemaal in de verste uithoek staan, haalt een
buschauffeur het in zijn hoofd om zich met zijn autobus vlak voor onze
camper te zetten. Na het middagmaal gaan we het mémorial binnen: voor sommigen een oorlogsmuseum, voor anderen een vredesmuseum. Honderden schoolkinderen lopen er rond met een pedagogische bundel om opdrachten op te lossen, wat enigszins de rust en de sereniteit verstoort. Volgens de brochure ben je er voor 3 uur zoet, maar na nog geen uur houden we het voor bekeken, en vragen we ons af waarom de prijs 17,50 euro pp. bedraagt voor wat er te zien is. Zeker niet in verhouding. Na het bezoek gaan we op zoek naar een geschikte overnachtingplaats, wat geen sinecure is. We komen uiteindelijk terecht in de "zone portuaire", zeg maar het industrieterrein rond de haven, en stallen de camper langs de Cours Cafarelli in Caen (N 49° 10' 833 - W 000° 20' 611). Met een plan in
de hand (op voorhand aangevraagd via Internet aan de toeristische dienst
van Caen) lopen we nog naar de Abbaye aux Dames, waar om 16 uur een
rondleiding is (gratis). Dit vrouwenklooster dat in 1062 werd gesticht
door koningin Mathilde, is het zusterhuis van het mannenklooster dat 's
anderendaags op het programma staat. De uitleg is wat saai, en veel meer
dan een paar gangen en een conferentiezaal hebben we niet gezien.
|
 het Mémorial in Caen |
 Caen: l'Abbaye-aux-Dames |
||
| zaterdag 2 april |
Na een relatief rustige nacht,
ontwaken we vroeg door het lawaai van onze buren: dit is immers het
terrein van de stadsdiensten, die ook op zaterdag actief zijn. In de voormiddag gaan we via het centrum naar de Abbaye-aux-Hommes, die we na een goed half uur lopen bereiken. Het is 10 uur, en het eerstvolgende bezoek, dat anderhalf uur duurt heeft echter plaats om 11 uur. Ik hou het dus maar bij het nemen van een foto van dit indrukwekkende historische gebouw, opgericht door Willem de Veroveraar, echtgenoot en neef van Mathilde, eerder genoemd. We keren nog eens terug naar het centrum, waar een ruïne van het kasteel hoog boven de omgeving uitsteekt. In het kasteel zijn twee musea ondergebracht: een musée de Normandie en een musée des Beaux Arts. Aan de voet van het kasteel ligt het office de tourisme, waar ik me de nodige kaartjes aanschaf met "Les randonées de la Suisse Normande" om de volgende dagen een paar uitgestippelde wandelingen te kunnen maken in het voor ons nog onbekende gebied. Na de middag rijden we 30 km zuidoostwaarts, richting Falaise. Hier staat een kasteel, waarin men serieus heeft geïnvesteerd om te restaureren. En het resultaat mag er zijn! Met een audioguide rond de nek, kan men de verschillende zalen van het kasteel bezoeken, en wordt men op iedere plaats aangenaam verrast door het klank- en lichtspel, dat met de modernste technieken gerealiseerd wordt. Er is nog een "Automates avenue" in Falaise: het museum bezit een collectie van 300 bewegende poppen, die onder andere vroeger in Parijse etalages werden gebruikt. Sommige van deze etalagetechnieken kunnen net als vroeger werkend worden bewonderd. Niet zo denderend, maar toch meegenomen. Van hieruit rijden we naar onze volgende stopplaats: Clécy, gelegen in het hartje van la Suisse Normande, 20 km ten NW van Falaise. We stallen ons hier op de camping, waar verharde plaatsen voorzien zijn voor campers, alsook een lozingsplaats. Voor de prijs hoef je 't hier zeker niet te laten: 6,50 euro per nacht voor een camper en 2 personen, douches incl. en gratis water bijvullen. Wie durft nog te beweren dat campings duur zijn? Na het avondmaal kunnen we nog rustig buiten zitten, genietend van een rustige avond. Het is immers 19 graden. |
 Caen: l'Abbaye-aux-Hommes |
 Caen: het kasteel |
||
 het gerestaureerd kasteel in Falaise |
||
 Automates Avenue (Falaise) |
||
| zondag 3 april |
Met de in Caen gekochte
wandelkaartjes ga ik op verkenning om het begin van de wandeling te
vinden, die we deze namiddag zouden maken. Ik kies voor de tocht naar "Le
Pain du sucre", een zevental km, maar met serieus klimwerk. Ik loop nog even door naar een plaatselijk museum van miniatuurtreintjes, maar omdat ik de enige bezoeker ben, laat de eigenaar me niet binnen. Daardoor druip ik weer af naar de camper. Na een middagdutje beginnen we aan onze voorziene wandeling. Een serieuze klim langs smalle bos- en andere paadjes, die soms rakelings langs de ravijn lopen, brengt ons naar een plek, die le Pain du Sucre wordt genoemd. Men heeft er een prachtig uitzicht over de vallei, omringd door hoge bergflanken. Soms wordt het pad onderbroken door omgevallen bomen, waarbij wat klauterwerk vereist is. Op de hoogste punten zijn er verschillende schansen voorzien, bestemd voor de parapentesport: vastgesjord aan een grote bestuurbare parachute loopt men van de schans, om zich vervolgens door opstijgende warme lucht te laten dragen hoog boven het dal. Het levert een spectaculair schouwspel op. De wandeling vervolgt via een smalle verharde weg. Het gaat voortdurend bergaf, tot we op de camping aankomen. Het is nu 17 uur, tijd om buiten te genieten van de rest van de avond, want ook het weer toont zich opnieuw van zijn beste kant, zodat we nog tot 21 uur kunnen buiten zitten. |
 begin van de wandeling in Clécy |
 enig klauterwerk tijdens de wandeling |
||
 zicht over de vallei van op "Le Pain du Sucre" |
||
| maandag 4 april |
We rijden vandaag 15 km
noordwaarts naar Thury-Harcourt, de poort van la Suisse Normande
genoemd. Er is een camping, waar je als camper de keuze krijgt om ofwel
binnen de camping staan en gebruik maken van het sanitair en
elektriciteit (€ 16,50), of buiten de camping staan voor € 8. We kiezen
voor het eerste, te meer daar er twee plaatsen voorzien zijn met
verharde oprijstroken, zodat er geen gevaar is om in het gras vast te
zitten. (N 48° 59' 327 W 000° 28' 111) Na de middag vertrekken we voor een uitgestippelde wandeling van 6,5 km die vertrekt vanaf het oud stationsgebouw (20 min. vanaf de camping). De wandeling, die perfect aangeduid staat onder de naam 14bis, gaat
steeds in stijgende lijn, en volgt de rechteroever van de Orne in het
plaatsje Hom. Boven hebben we een enig mooi uitzicht over de vallei van
de Orne. Niet voor niets krijgt de wandeling de naam " Le Boucle du
Hom". |
 prachtig uitzicht over de vallei tijdens de wandeling "Le Boucle du Hom" |
 ruïne van het kasteel in Thury-Harcourt, poort van la Suisse Normande |
||
| dinsdag 5 april |
Vandaag gaan we een andere
streek van Normandië verkennen: we rijden 115 km zuidwestwaarts naar de
Mont St.-Michel. In Aunay-sur-Orne sluiten we weer aan op de E401, en
bereiken via Avranches, tegen de middag ons doel. Op de hoek van de D275 en de D976 bevindt zich rechts van de weg, "camping du Mont St.Michel", waar we op een tamelijk vettige kleibodem staan. We betalen er 13 euro per nacht. Daags nadien merken we op dat daartegenover, links van de weg, een camperplaats voorzien is, met alles erop en eraan, behalve sanitair, maar ook afgebakende plaatsen voor 8 euro per nacht. (Coördinaten van de camping: N 48° 36' 928 W 001° 30' 525) Aan de voet van de M.St.M. mogen campers eveneens overnachten op de parking. Prijs € 8. Hier zijn echter geen servicemogelijkheden. Na de middag gaan we te voet naar de Mont St.Michel, die op 2,400 km van de camping ligt. Een granieten eiland, dat een omtrek heeft van 900 meter, en 80 meter hoog is. De baai is gedeeltelijk verzand. Daardoor liggen er rond de rots uitgestrekte zandbanken, die zich met het getij verplaatsen. De getijbeweging is er aanzienlijk: het verschil tussen eb en vloed kan 13 m bedragen. De zeebodem is hier zo vlak dat het terugtrekkende water een strook van 15 km blootlegt. Toen we hier 8 jaar geleden kwamen, moesten de auto's die op de parking stonden, verplaatst worden bij hoogwater. Dit blijkt nu niet meer nodig, waarschijnlijk door de toegenomen verzanding. Via de enige straat, La Grande Rue, komen we
op de remparts (wallen) die we volgen tot we aan het begin van de abdij
komen. We besluiten deze te bezoeken, wat echt de moeite loont. De vrije
rondleiding voert door een doolhof van gangen en trappen verspreid over
verschillende
verdiepingen.
|
 de Mont St.-Michel |
 de uitgestrekte zandvlakte bij eb |
||
 la Grande Rue, de winkelstraat |
||
| woensdag 6 april |
Een dag om het rustig aan te
doen. In de voormiddag ga ik mijn mails checken in het hotel aan de overkant.
's Namiddags besluiten we om nog eens naar de M.St.M. te gaan, deze keer
per fiets. De lucht wordt grijs en we besluiten weer naar de camper terug te fietsen. Eenmaal op de camping gaan de hemelsluizen open. Door de kleiachtige ondergrond staan al gauw enkele staanplaatsen blank. Een geluk dat ik de "flappen" onder de wielen heb gelegd, zodat ik minder kans heb om vast te zitten bij het wegrijden. |
 tuin en kloostergang van de abdij van de Mont St.-Michel |
 de Mont St.Michel, met rechts de campers op de parkeerplaats |
||
| donderdag 7 april |
We beginnen langzaam aan de
terugtocht. De eerste etappe brengt ons naar Bayeux. Via dezelfde
snelweg, de E401 richting Caen, nemen we afrit 43, om via de D6 Bayeux
te bereiken. Volgens mijn infobronnen is er een camperplaats op de place
Gauquelin. Nergens enige bewegwijzering te bespeuren. Ook voor de GPS
onbekend. We parkeren voorlopig op een parking even buiten het centrum.
Ik loop naar het office de tourisme die me op een stadsplan de plaats
toont. Het blijkt een plein te zijn waar tientallen personenwagens op de
meest onmogelijke plaatsen staan geparkeerd. Met moeite kan ik hier de
camper kwijt voor een stadsbezoek, maar dit wordt zeker geen
overnachtingplaats wegens te druk. (N49° 16' 851 W 000° 42' 456) Het is prettig wandelen door de
straten van het oude Bayeux, tussen de schitterend gerestaureerde oude
huizen van natuursteen of in vakwerk gebouwd. Wie Bayeux zegt, denkt automatisch aan de "tapisserie". Dit
wandtapijt is te zien in het centre Guillaume de Conquérant. Het
wandtapijt is een borduurwerk, uitgevoerd in gekleurde wol, en heeft een
afmeting van 70 meter op 50 cm. Het hangt achter glas in een
speciaal daarvoor ontworpen zaal. Er zijn een vijftigtal verschillende
thema's, die door een audioguide haarfijn worden uitgelegd - zelfs in
het Nederlands! Het geeft uitgebreide informatie over de kleding,
schepen, wapens en feiten uit de 11 de eeuw. Indrukwekkend! Een
aanrader. |
 de kathedraal Notre Dame in Bayeux |
 de 70m-lange tapisserie van Bayeux |
||
 de kust van Arromanches |
||
 de cinéma circulaire (Arromanches) |
||
| vrijdag 8 april |
Het regent pijpenstelen als we
wakker worden. Ook de wind is fel toegenomen. We rijden weer richting
Caen, om er via de périferie weer op de snelweg naar Le Havre terecht te
komen. Volgende bestemming is het kustplaatsje Etretat. We zetten er de camper op een parking (N49° 42' 296 E 000°12' 592 ) waar we mogen staan tot 17 uur, tijd genoeg om een wandeling te maken naar de gekende falaise d'Aval, die als een poort in de zee steekt. Eenmaal op de dijk, beseffen we dat dit onmogelijk werk is: een stormachtige noordenwind snijdt de adem af. Na het nemen van een foto druipen we af, en besluiten we naar Fécamp te rijden, de volgende kustplaats. Bij het binnenkomen van de stad, ga ik eerst te voet polshoogte nemen van de camping, die via een steile smalle weg te bereiken is. Onbegonnen werk: deze ligt op een rots, wel 100 m boven zee. Men staat er onbeschut, met het helse lawaai van de stormachtige wind en schuimende golven. Bij de haven zou er echter een camperplaats zijn. En inderdaad: een ideale plek met zicht op de plezierhaven. Men staat er beschut tegen alle weer en wind tegen de muur van een groot gebouw. (N 49° 45' 640 E 000° 22' 335) |
 de Falaise d' Aval in Etrétat |
 de jachthaven in Fécamp, met aan de overkant een uitstekende camperplaats |
||
| zaterdag 9 april |
Deze voormiddag brengen we een
bezoek aan Fécamp. De zon is weer van de partij, en de wind is iets in
kracht afgenomen. Op zaterdag is er markt, zodat we eerst tussen de kleurrijke kraampjes slenteren. Volgens de Michelingids is de Abbatiale de la Trinité een bezienswaardigheid. Deze kathedraal is één van de langste van Frankrijk (127 m). Ze werd opgetrokken in de 12 de eeuw, en na een brand verscheiden malen herbouwd. Het klooster, dat tegen de muur van de kerk werd aangebouwd, doet nu dienst als stadhuis. Een vreemd beeld: 2 gebouwen die in verschillende stijl tegen elkaar aanleunen. De kerk geeft een sobere indruk. Ook het interieur heeft weinig troeven te bieden. Nadien zakken we nog eens af langs de jachthaven om een paar foto's te nemen. Na de middag rijden we via de snelweg richting Calais naar Le Touquet-Paris-Plage, waar ook een paar camperplaatsen zijn. Afstand van Fécamp: 209 km. Eerst zoeken we deze op bij de aéroport. Plaats genoeg, maar ver van de bewoonde wereld. (N50° 30' 835 E 001° 37' 091). We besluiten om terug te keren en deze op te zoeken bij het Centre Nautique - Base Nord. Na wat zoekwerk vinden we ook deze camperplaats, die plaats biedt aan een dertigtal campers. De prijs bedraagt € 5 per nacht, en wordt geïnd door de plaatselijke politie. Veel meer dan een lozingsplaats is er niet. (N 50° 32' 157 E 001° 35' 558) We maken nog een wandelingetje langs het estuarium. Wegens eb is de zee in de verste verte niet te bespeuren. Onze laatste nacht gaat in. |
 Fécamp: het stadhuis leunt tegen de kerk aan |
 de camperplaats in Fécamp |
||
 het estuarium in Le Touquet |
||
| zondag 10 april |
We hebben vandaag nog 135 km voor de boeg,
grotendeels langs de snelweg. Via Boulogne en Calais landen we weer in
onze thuishaven Gistel. 't Is weer een mooi openingsreisje van 't seizoen geweest. Nu maar weer uitkijken naar de volgende uitstap.
|
 camperplaats in Le Touquet |
 |
||
