NOIZETTE

Het muziekensemble dat traditionele Brabantse muziek op z'n best brengt...

Historiek

De muzikanten

Nieuws

Agenda

Discografie

Gallerij

Vrij onverwacht, niet in het minst door onszelf, en in zeven haasten werd ons ensemble samengehaspeld om de jaarlijkse Sint-Janswandeling van de Koninklijke Heemkundige Kring Sint-Hubertus Tervuren op te luisteren. Gegijzeld en geboeid luisterden Tervuurse heemvrienden tijdens de Sint-Jansnacht van 2004 naar ons inderhaast samengeharkt repertoire. Het optreden werd een succes en wij beseften dat er ruimte was én voor een Vlaams-Brabants ensemble én voor de rijke liederschat van ons volk.

Tijdens de zomer die volgde traden we meermaals op in de Herberg van Tetrinië, een sprookjesachtige zij het regenachtige plek aan de rand van het zonienwoud, enkel bekend aan kinderen en dromers. Het podium was glad en vermolmd, onze optredens statisch.

Ons vermogen om op één been te concerteren bezorgde ons de naam Flamingo’s.

De wil om te groeien was er, het repertoire volgde en de groep wou elke reminiscentie aan Mexicaanse tapdansers vermijden. Er werd gekozen voor de naam Noizette, om onze Vlaamse eigenheid te onderstrepen. Bovendien verwijst Noizette naar muzieknootjes en Bresilienne-taart, beide dingen waar wij gek op zijn.

Frank Ruttens (zang en percussie), Marc Gaij (luit, fluit, zang en percussie...) Jan Michiels (viool en zang), Ludo Stallaert (gitaar en doedelzak) en Kathleen Joseph (zang en percussie) waren de gezellen van het eerste uur.

Een avond “Verhalen bij de haard” leerde dat het niet steeds een joelende menigte hoeft te zijn om voor op te treden. Vertelselkes en ballades in de juiste proporties brengen zelfs de meest gehaaste 21ste eeuwer tot mijmeren.  Een nieuw concept was geboren: ouwe verhalen uit de regio, op muzikale begeleiding afgewisseld met passende liederen...

Marc Gaij verdiepte zich dieper in de eigen rijke muzikale erfschat door originele handschriften en verzamelingen te bestuderen zoals de 'Nederlandsche Gedenckklank', het Antwerpsch liedboek en het Gruuthuze handschrift en ook de uitvoerpraktijk ervan. Dit resulteerde in een aantal primeurs waaronder een aantal nog nooit eerder uitgevoerde kerstliederen: 'Arghe winter, ghij zijt koud' en ' Maeckt plaets o herderkens' die hij in een originele toonzetting bewerkte.

Ook Frank Ruttens kwam met een merkwaardige tekst aandraven en dan nog wel over een boer uit Tervuren uit 1600. Marc er meteen (muikaal) werk van en het 'scabreuze lied van Boer Timus'  stond op het repertoire.

Voortaan was Noizette ook zeer bedrijvig in de winter met een authentiek kersprogramma.

Met de komst van toetsenist Johan Van Cauteren werd er een deur geopend naar iets nieuws: een combinatie tussen oude- volks en elektronische muziek. Een nieuwe klank werd geleidelijk uitgebouwd waarmee we tot hiertoe uniek zijn tot ver over de landsgrenzen.

Om de muziek te kunnen omschrijven zonder in ellenlange uiteenzettingen te vervallen hebben we onszelf spottend de 'Gothfathers van de Oude Electrofolk genoemd' en bewezen we hiermee dat de klank doedelzakken perfect naast die van een elektrische gitaar past, magische elektronische 'pads' en loops een nieuwe dimensie kunnen geven aan oude muziek die op die manier de eeuwen trotseert.

Ons vijfjarig bestaan werd gevierd met een lustrumconcert in gemeenschapscentrum Papeblok te Tervuren met een memorabel concert in de vorm van een waar lyrisch drama 'het verdriet van koning Isengrin'  met projecties en dansen van Split.

Noizette deed ook mee aan een nevenproject waarbij liederen van de schilder Eduard Huberti voor de allereerste keer werden uitgevoerd. Voor die gelegenheid werkten ze samen met zanger Walter Lauwers en pianist Jules Heirman.