Klik hier om verder te gaan naar mijn blog over het sociaal overleg bij RealDolmen.

O.K., Wilbert, ik weet niet wie je bent of hoe je hier verzeild bent geraakt, maar je neemt 'Francis' met je mee!

Ik zette het op 'n zuipen. Ik werd zatter en bleef zatter dan een schijtluizerig stinkdier in 't vagevuur. Op een avond in de keuken had ik zelfs het slagersmes op m'n keel gezet en toen dacht ik hé, hou je gedeisd, ouwe, je kleine meid wil misschien wel dat je haar meeneemt naar de dierentuin. Ijsjes, chimpansees, tijgers, groene en rooie vogels en de zon die op haar hoofdje straalt, de zon die straalt en in de haren op je armen kruipt, rustig aan maar, ouwe.

Toen ik bijkwam, stond ik in de voorkamer van m'n flat op het vloerkleed te spugen en sigaretten op m'n polsen uit te drukken, lachend. Knettergek. Ik keek op en daar zat zo'n 1stejaarsstudent medicijnen. Een menselijk hart zat in een buikig huis-tuin-en-keukenpotje tussen ons in op het salontafeltje. Het menselijk hart -er zat een etiket op met de naam van de vroegere eigenaar: 'Francis'- werd omringd door halflege whiskey- en scotchflessen, bosjes bierflessen, asbakken, afval. Ik pakte een fles op en slokte een hels mengsel van bier en as naar binnen. Ik had in geen twee weken gegeten. Een eindeloze stroom van mensen was langsgekomen en weer weggegaan. Er waren 7 of 8 wilde feesten geweest waar ik alsmaar geroepen had om 'Nog meer te zuipen! Nog meer te zuipen! Nog meer te zuipen!'. Ik vloog naar de hemel; zij zaten maar te praten, elkaar te slijmen.

'Ja,' zei ik tegen de 1stejaarsstudent medicijnen, 'wat wil je van mij?'

'Ik word jouw eigen persoonlijke geneesheer.'

'Goed, dokter, allereerst wil ik dat je dat verdomde rothart de deur uitlazert!'

Hij schudde met z'n hoofd.

'Wat?'

'Het hart blijft hier.'

'Luister, knakker, ik weet niet eens hoe je heet-'

'Wilbert.'

'O.K., Wilbert, ik weet niet wie je bent of hoe je hier verzeild bent geraakt, maar je neemt 'Francis' met je mee!'

'Nee, 't blijft hier bij jou.'

Toen haalde hij z'n dokterstas tevoorschijn en het stuk rubber dat om de arm gewikkeld wordt en hij kneep in het balletje en het rubber zette uit.

'Je hebt de bloeddruk van iemand van 19,' zei hij tegen me.

'Dat slaat als kut op Dirk. Hoor 's, is het niet bij de wet verboden om menselijke harten te laten rondslingeren?'

'Ik kom er nog om terug. O.K., adem in!'

'Ik dacht dat ik knettergek van het postkantoor werd. En nou jij weer.'

'Stil! Adem in!'

'Ik heb een lekker jong stuk nodig, dokter. Dat is wat me mankeert.'

'Je ruggengraat zit op 14 plaatsen scheef, Chinaski. Dat veroorzaakt spanning, zwakzinnigheid en vaak krankzinnigheid.'

'Lulkoek!' zei ik...

Charles Bukowski - Postkantoor