 |
 |
Olympische Spelen
|
Antwerpen
|
Olympiade 1920
|
Belgen op de Spelen
|
Info
|
Nedo Nadi (1894 -1940) 
De in Livorno geboren Nedo Nadi wordt algemeen aangezien als de grootste en meest veelzijdige schermer van de vorige eeuw. Hij was de zoon van Beppe Nadi, zelf een fameus schermkampioen.
Op erg jonge leeftijd (7 jaar) werd hem het floretschermen in de sportschool van zijn vader bijgebracht, maar op 15-jarige leeftijd was hij reeds even bekwaam in de andere schermdisciplines. Nadi startte zijn internationale schermcarrière in 1912 tijdens de Spelen van Stockholm die hij zonder één enkele nederlaag succesvol afrondde. Met zijn 18 jaar werd hij daarmee de jongste floretschermer met een gouden medaille. WO I betekende een onderbreking in de carrière van alle sporters, dus ook voor Nedo Nadi. Het was wachten op de Spelen van Antwerpen om de internationale competitie te hernemen. Een groot aantal centraal Europese landen maar ook de Sovjet-Unie namen niet deel aan de VIIde olympiade. Vermits ook Hongarije, een van de sterkste schermnaties, afwezig bleef, besliste Nadi zijn kansen op goud te verhogen door deel te nemen aan de drie schermdisciplines. 
Nedo Nadi zorgde tijdens de Spelen van Antwerpen voor een nooit gezien huzarenstuk door niet minder dan vijf gouden medailles te winnen.
Eerst hielp hij Italië aan de ploegtitel in het floretschermen. Nochtans was Frankrijk de gedoodverfde favoriet. De Fransen werden geleid door Lucien Gaudin" dont la seule présence fait trembler ses adversaires". Frankrijk met de 'onoverwinnelijke' Lucien Gaudin werd verslagen door Nedo Nadi (3 treffers tegen 1 voor Gaudin) en zijn ploegmaats. Twee dagen later verlengde Nadi zijn individuele titel floretschermen van 1912 met 22 winnende wedstrijden op 24. Gaudin, geblesseerd, werd vervangen door Roger Ducret. Ducret, in grote doen, versloeg alle Italianen. Toch zou hij niet winnen. Ducret vertelt: "Enfin, ça y était, j'étais champion olympique ; je m'efforçais de contenir la joie dont mon coeur débordait. Pendant ce temps, Nedo Nadi, que j'avais battu, pleurait dans son coin. Je n'avait plus qu'un ultime match à faire contre le dernier de la poule. Mais, j'étais tellement sûr de moi que je ralentis mes attaques, perdis finalement le match et le titre par la même occasion". Ondanks het feit dat Nedo's vader de degen een 'ongedisciplineerd' wapen vond, weerhield het Nedo niet ook hier de teamwinst mee te helpen behalen. Regerend olympisch kampioen België werd verslagen met 10 tegen 6. In de Belgische ploeg deed onder meer ook waterpolospeler en -medaillewinnaar (1908, 1912) Victor Boin mee. Boin blijft echter vooral bekend als de atleet die als eerste de olympische eed aflegde. Frankrijk, met de drie medaillewinnaars uit de individuele competitie, werd derde. Enkele dagen later rondde Nadi het succesverhaal helemaal af met een individuele titel sabel - Nedo versloeg zijn broer Aldo met 11 overwinningen op 11 wedstrijden tegenover 9 overwinningen voor Aldo - en een teamtitel in hetzelfde wapen. 
Nadi wordt nog altijd algemeen aangezien als één van de absolute olympische helden aller tijden. Vergeten we in dit verhaal ook zeker zijn jongere broer Aldo Nadi (1899 - 1965) niet. Want ook hij haalde in 1920 niet minder dan vier medailles: goud in de drie teamwapens en zilver in de verliezende sabelfinale tegen zijn broer. 
|
